Sad powszechny, I C 157/16

(1)o zapłatę I. Uchyla wyrok zaoczny z dnia 6 lipca 2016 r.; II. Oddala powództwo; III. Zasądza od powoda (...) w W. na rzecz pozwanego R. W.

(1)kwotę 167 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania; SSR Magdalena Penar (...) Sygn. akt I C 157/16 upr UZASADNIENIE Powód (...) w W. w pozwie skierowanym przeciwko R. W.

(1)domagał się zasądzenia od pozwanego kwoty 420,74 zł. wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu (tj. od dnia 7.01.2016 r.) do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. Uzasadniając roszczenie twierdził, że wynika ono z umowy o świadczenie usług w zakresie dostarczania programów telewizyjnych i/lub radiowych oraz udostępniania urządzenia dekodującego zawartej przez pozwanego z (...) S.A. w formie pisemnej dnia 10.08.2011 r. Podał, iż spółka wykonała zobowiązanie wynikające z tej umowy, zaś pozwany nie zadośćuczynił obowiązkom wynikającym z umowy, Regulaminu świadczenia usług i (...) promocji. Wskazał, iż nabył wierzytelność na podstawie umowy cesji z dnia 23.06.2014 r., o czym pozwany został zawiadomiony pismem z dnia 9.07.2014 r. Określił, że na kwotę zadłużenia dochodzoną pozwem złożyły się: a. 184,99 zł. - należność wynikająca z noty obciążeniowej (...) z dnia 18.07.2013 r. z terminem płatności 08.08.2013 r., b. 48,25 zł. - skapitalizowane odsetki za opóźnienie w zapłacie powyższej noty obciążeniowej za okres od 9.08.2013 r. do dnia poprzedzającego dzień wniesienia pozwu tj. 6.01.2016 r., c. 188 zł. - należność wynikająca z umowy z dnia 24.02.2013 r. oraz Regulaminu świadczenia usług i (...) promocji. Pozwany R. W.

(2)pomimo skutecznego doręczenia odpisu pozwu wraz z załącznikami i pouczeniem, wezwania na rozprawę na adres tożsamy z miejscem stałego pobytu według systemu PESEL SAD, nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na rozprawę w dniu 6.07.2016 r., co skutkowało wydaniem wyroku zaocznego. W sprzeciwie od wyroku zaocznego z dnia 6.07.2016 r. pozwany R. W.

(1)wniósł o jego uchylenie i oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu. Twierdził, że naliczone przez (...) S.A. kary, opłaty i odsetki są nieuzasadnione, gdyż od końca 2012 r. nie odbierał sygnału telewizyjnego, wielokrotnie telefonicznie zgłaszając ten problem i prosząc o interwencję obsługi technicznej nadawcy. Podał, że skoro awaria nie została usunięta i nie mógł korzystać z dostępu do telewizji, zaprzestał opłacania abonamentu i nie widzi podstaw do obciążania go jakimikolwiek kosztami wynikającymi z rozwiązania umowy, skoro doszło do tego wyłącznie z przyczyn leżących po stronie dostawcy usługi. Niezależnie od tego twierdził, że powód nie wykazał swojego roszczenia co do wysokości i zasady. Zarzucił, że poza ogólnym stwierdzeniem, że kwota 184,99 zł. to kara umowna, nie podał podstawy prawnej i faktycznej jej dochodzenia, jak też brak możliwości zweryfikowania, czy jej wysokość jest prawidłowa. Także co do kwoty 188,00 zł. wskazał, że nie została wskazana podstawa prawna i faktyczna, na jakiej została ona oparta i obliczona. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. W.

(1)zawarł w dniu 10.08.2011 r. z (...) umowę abonencką nr (...) 64l (...) . Na jej podstawie Cyfrowy P. zobowiązał się do świadczenia na rzecz pozwanego usług wskazanych w umowie w zakresie dostarczania programów telewizyjnych i radiowych oraz udostępnienia urządzenia dekodującego, zgodnie z regulaminem świadczenia usług, cennikiem i regulaminu promocji (część B pkt. 1 umowy). W okresie obowiązywania umowy abonent był zobowiązany do wnoszenia opłat za udostępnienie sprzętu, opłaty aktywacyjnej oraz opłat abonamentowych (część B pkt. 8 umowy). Opłata za udostępnienie sprzętu wynosiła 5 zł. miesięcznie, opłata aktywacyjna 49 zł., opłata abonamentowa w okresie promocyjnym wynoszącym 3 miesiące 14,90 zł. i po upływie tego okresu 39,90 zł. miesięcznie. W przypadku opóźnienia w płatności jakiejkolwiek opłaty (...) miał prawo naliczać odsetki ustawowe (§ 10.3 regulaminu). Umowa została zawarta w ramach promocji „Nowy (...) – czerwiec 2011 ST” (kod promocji NU10) na okres podstawowy 36 miesięcy, po czym mogła zostać przekształcona w zawartą na czas nieoznaczony (część B pkt. 7 umowy). Strony umowy uprawnione były do jej rozwiązania za 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia, przy czym oświadczenie o wypowiedzeniu winno być złożone w formie pisemnej (część B pkt. 12 umowy). Ponadto (...) mógł zawiesić świadczenie usług lub wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym, jeśli abonent opóźniał się z zapłatą całości lub części opłaty abonamentowej lub innej opłaty o co najmniej 14 dni, po uprzednim wezwaniu do zaprzestania naruszeń i bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu (§ 17.1.a, 2 regulaminu). W przypadku rozwiązania umowy abonent był obowiązany do zwrotu na własny koszt udostępnionego urządzenia dekodującego i karty w terminie 30 dni od rozwiązania umowy na adres (...) (§ 6 pkt. 11 regulaminu). W przypadku niezwrócenia w terminie dekodera lub karty, abonent lub użytkownik obowiązany był do uiszczenia kary umownej w wysokości określonej w cenniku, a zapłata kary nie zwalniała od obowiązku zwrotu sprzętu (§ 6 pkt. 9 regulaminu). W przypadku jednostronnego rozwiązania umowy zawartej na czas określony przez abonenta lub przez (...) z winy abonenta przed upływem okresu podstawowego, abonent zobowiązany był do zapłaty kary umownej w wysokości nieprzekraczającej ulgi przyznanej abonentowi w związku z zawarciem umowy pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zwarcia umowy do dnia jej rozwiązania (część B pkt. 15 umowy). Wysokość przyznanej pozwanemu ulgi została w umowie określona na 503 zł. /dowód: umowa z dnia 10.08.2011 r. k.15-17, protokół odbioru sprzętu k.18, regulamin świadczenia usług k.19-22, cennik k.23, promocyjne warunki umowy k.89-91/ W związku z tym, że w 2012 r. R. W.

(1)nie odbierał sygnału telewizyjnego, wielokrotnie zwracał się telefonicznie do (...) o usunięcie awarii. Pomimo zgłoszeń, w dalszym ciągu nie mógł korzystać z programów telewizyjnych określonych w umowie. Dlatego zaprzestał wnosić opłaty abonamentowe. W odpowiedzi na kierowane do niego wezwania do zapłaty, w pismach z dnia 5.08.2013 r. i 4.10.2013 r. informował (...) , z jakiego powodu zaprzestał wnoszenia opłat. Pozwany otrzymał także wypowiedzenie umowy. Dokonał zwrotu dekodera. /dowód: pisma z dnia 5.08.2013 r. i 4.10.2013 r. k.75,76, zeznania pozwanego R. W.

(1)protokół rozprawy z dnia 11.01.2017 r. 00:07:29-00:25:10/ (...) wystawił notę obciążeniową nr (...) z dnia 18.07.2013 r. na kwotę 184,49 zł. płatną do 8.08.2013 r. z tytułu kary umownej za rozwiązanie umowy w okresie podstawowym. /dowód: nota obciążeniowa nr (...) k.24, zeznania pozwanego R. W.

(1)protokół rozprawy z dnia 11.01.2017 r. 00:07:29-00:25:10/ W dniu 23.06.2014 r. (...) S.A. w W. jako cedent oraz (...) w W. jako cesjonariusz zawarli umowę sprzedaży wierzytelności. Wierzytelności przeszły na nabywcę z dniem 26.06.2014 r. Przedmiotem cesji miała być m.in. wierzytelność przysługująca zbywcy względem pozwanego na kwotę 328,19 zł., w tym z noty obciążeniowej nr (...) w kwocie 184,49 zł., czynsz za dekoder: 5 zł. z terminem płatności 24.02.2013 r., 5 zł. z terminem płatności 24.03.2013 r., 5 zł. z terminem płatności 24.04.2013 r., 5 zł. z terminem płatności 24.05.2013 r., 4 zł. z terminem płatności 24.06.2013 r., opłaty abonamentowe: 39,90 z terminem płatności 24.02.2013 r., 39,90 z terminem płatności 24.03.2013 r., 39,90 z terminem płatności 24.04.2013 r. /dowód: umowa sprzedaży wierzytelności z dnia 23.06.2014 r. k.25-32, częściowy wykaz wierzytelności k.38, oświadczenie (...) z dnia 3.02.2016r. k.39/ W piśmie z dnia 9.07.2014 r. powód poinformował pozwanego o cesji wierzytelności i wysokości zadłużenia, wzywając do zapłaty. /dowód: zawiadomienie z dnia 9.07.2014 r. k.35-36, zeznania pozwanego R. W.

(1)protokół rozprawy z dnia 11.01.2017 r. 00:07:29-00:25:10/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dokumentów, które co do wiarygodności i autentyczności nie zostały zakwestionowane. Podzielić należało także zeznania pozwanego R. W.

(1)jako szczere i przekonujące. Wskazać należy, że pozwany nie negował tego, że zaprzestał uiszczania opłat na rzecz (...) , otrzymał wypowiedzenie umowy, dokonał zwrotu dekodera, jednakże nie potrafił określić, kiedy miało to miejsce, co nie budzi zastrzeżeń, skoro roszczenia powoda dotyczą okresu sprzed ponad 3 lat. Sąd zważył, co następuje: Powództwo jest bezzasadne. Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść przysługującą mu wierzytelność na osobę trzecią. Aby zatem mogło dojść do skutecznego przeniesienia wierzytelności, musi ona przysługiwać zbywcy wobec dłużnika. Jak wynika z poczynionych w sprawie ustaleń przedmiotem umowy cesji zawartej w dniu 23.06.2014 r. pomiędzy (...) S.A. w W. oraz (...) w W. była wierzytelność wobec pozwanego R. W.

(2). Pozwany zakwestionował, by posiadał zadłużenie wobec zbywcy wierzytelności, w związku z tym zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia tego faktu spoczywał powodzie, który wywodził z tego skutki prawne. Jeśli chodzi o kwotę 184,99 zł. wynikającą z noty obciążeniowej (...) z dnia 18.07.2013 r. z terminem płatności 08.08.2013 r. stwierdzić należy, że powód nie przedstawił dowodów, w oparciu o które można by ustalić, kiedy, z jakich przyczyn i czy skutecznie doszło do rozwiązania umowy abonenckiej nr (...) 64l (...) z dnia 10.08.2011 r., skoro wysokość objętej powyższą notą odsetkową kary umownej miała nie przekraczać ulgi przyznanej abonentowi w związku z zawarciem umowy pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zwarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Niezależnie od tego stwierdzić należy, że zgodnie z art. 483 § 1 k.c. obowiązek zapłaty kary umownej może być powiązany wyłącznie z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania niepieniężnego. O możliwości zastosowania tego przepisu decyduje charakter obowiązków, które należą do istotnych elementów umowy (por. SN w uzasadnieniu wyroku z 7.02.2007 r., III CSK 288/06, OSP 2009/4/39). Jak wynika z poczynionych w sprawie ustaleń podstawowym obowiązkiem pozwanego był obowiązek zapłaty za dostarczane usługi opłat abonamentowych. Samo „trwanie w umowie” nie może być uznane za świadczenie, skoro nie służy ochronie interesów wierzyciela. Zobowiązanie pozwanego miało zatem charakter pieniężny i jeśli przyczyną rozwiązania umowy był brak wnoszenia tych opłat, zastrzeżenie kary umownej za jego naruszenie pozostaje w sprzeczności z art. 483 § 1 k.c. i jest zgodnie z art. 58 § 1 i 3 k.c. nieważne. Stwierdzić wreszcie należy, że ten element umowy nie podlegał indywidualnym negocjacjom i jest sprzeczny z art. 385

(1)§ 1 k.c. Jeśli rozwiązanie umowy nastąpiło przez (...) z przyczyn leżących po stronie pozwanego, prowadzi to w istocie do sytuacji, że od swobodnej decyzji operatora o rozwiązaniu lub nierozwiązaniu umowy zależy, czy pojawi się obowiązek zapłaty, czy nie. Takie nierównomierne ukształtowanie sytuacji stron nie może zostać zaakceptowane i na mocy art. 58 § 1 k.c. jest nieważne. Okoliczności te wskazują, że roszczenie powoda dotyczące zapłaty kwoty 184,99 zł. wynikającej z noty obciążeniowej (...) jest bezzasadne. Tym samym powód nie może skutecznie dochodzić zapłaty 48,25 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek za opóźnienie w zapłacie powyższej noty obciążeniowej za okres od 9.08.2013 r. do dnia 6.01.2016 r. Brak jest podstaw do uwzględnienia żądania zapłaty 188 zł. W treści pozwu wskazano, że jest to należność wynikająca z umowy z dnia 24.02.2013 r. oraz Regulaminu świadczenia usług i (...) promocji. Przede wszystkim powód nie przedłożył żadnej umowy zawartej przez pozwanego w tym dniu. Nie wykazał, jakie należności składają się na dochodzoną kwotę. Wątpliwości budzi też okoliczność, czy należność była przedmiotem cesji, ponieważ w częściowym wyciągu wierzytelności objętych umową sprzedaży wierzytelności wymieniona jest nota oraz inne należności do kwoty 143,70 zł. wynikłe z naliczanych pakietów oraz opłat za dekoder, brak zaś kwoty 188 zł. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie powołanych przepisów i art. 347 k.p.c. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu poniesionych przez pozwanego (koszty zastępstwa prawnego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa) uzasadnia art. art. 98 § 1 k.p.c. SSR Magdalena Penar ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. K. . (...) (...)