Sad powszechny, VI Nsm 542/15

(1)o zmianę kontaktów z małoletnią A. J.

(2)postanawia

1. umorzyć postępowanie wobec zawarcia ugody,
2. kosztami postępowania obciążyć wnioskodawcę R. J. i nakazać pobrać od niego kwotę 300 (trzysta) złotych na rzecz Skarbu Państwa tytułem pokrycia kosztów badania i wydania opinii w sprawie. UZASADNIENIE R. J. pismem datowanym na dzień 15 marca 2015 roku (data prezentaty – 16 kwietnia 2015 r.) wystąpił z wnioskiem o zmianę orzeczenia w zakresie jego kontaktów z córką A. J.

(2)(lat 6) ustalonych w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2013 roku w sprawie o sygn. akt VII C 192/11, wnosząc o zmianę sposobu realizacji kontaktów z córką w święta Bożego Narodzenia i Wielkiej Nocy oraz o rozszerzenie kontaktów o okres ferii letnich i zimowych, a także o wydanie wyroku zaocznego w razie zaistnienia przesłanek z art. 339 k.p.c. oraz o zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kosztów procesu według norm przypisanych. Wnioskodawca wskazał, że chciałby, aby jego kontakty z córką odbywały się: w każdy pierwszy i trzeci weekend miesiąca, poczynając od soboty od godziny 10:00 do niedzieli do godziny 18:00 – bez zmian, w święta Bożego Narodzenia w latach nieparzystych, poczynając od 23 grudnia od godziny 15:00 do drugiego dnia świąt do godziny 18:00, w święta Wielkiej Nocy w latach parzystych, poczynając od Wielkiego Piątku od godziny 15:00 do drugiego dnia świąt do godziny 18:00, w okresie letnim od pierwszej soboty miesiąca od godziny 10:00 do drugiej niedzieli miesiąca do godziny 18:00, w okresie ferii zimowych od pierwszej soboty ferii od godziny 10:00 do drugiej niedzieli ferii do godziny 18:00 (termin uzależniony od miejsca zamieszkania córki) (k. 1-3 wniosek ) W odpowiedzi na wniosek uczestniczka postępowania A. J.

(1)wniosła o oddalenie wniosku w całości. (k. 17-18 odpowiedź na wniosek ) Na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2015 roku wnioskodawca R. J. zmodyfikował wniosek z dnia 16 kwietnia 2015 r. w ten sposób, że wniósł o dodatkowe spotkania z córką w każdy wtorek, od godz. 17.00 do każdej środy do godzin porannych wnosząc przy tym, aby uczestniczka przywoziła dziecko do jego miejsca zamieszkania, a wnioskodawca rano odwoziłby dziecko do przedszkola oraz zmodyfikował wniosek z dnia 16 kwietnia 2015 r. w ten sposób, że wniósł o ustalenie kontaktów z małoletnią od pierwszej soboty lipca od godz. 10.00 do drugiej niedzieli lipca do godz. 18.00. Na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2015 roku uczestniczka postępowania A. J.

(1)wniosła o oddalenie wniosku o kontakty opisane we wniosku z dnia 15 marca 2015 roku. (k. 26) Postanowieniem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 18 grudnia 2015 roku wydanym w niniejszej sprawie skierowano strony do mediacji, o przeprowadzenie której zwrócono się w terminie 2 miesięcy do Fundacji (...) ul. (...) . (...) , (...)-(...) W. , zobowiązując mediatora do sporządzenia protokołu z mediacji i przesłania go do tutejszego Sądu po zakończeniu mediacji. (k. 35 postanowienie ). Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2016 roku wnioskodawca R. J. oświadczył, że chciałby zmodyfikować wniosek z dnia 16 kwietnia 2015 r. w ten sposób, że chciałby rozszerzenia okresu letniego, ferii zimowych oraz o jeden dzień w tygodniu po zajęciach. Wskazał również, że chciałby, aby w formie zabezpieczenia w jeden z weekendów sierpnia zabrać dziecko do dziadków. (e-protokół rozprawy z dnia 2 sierpnia 2016 roku) Postanowieniem Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2016 roku wydanym w niniejszej sprawie ustalono w trybie zabezpieczenia, że R. J. będzie się opiekował małoletnią córką A. J.

(2)urodzoną (...) od 6 sierpnia 2016 roku godz. 10:00 do 13 sierpnia 2016 roku godz. 18:00 poza miejscem zamieszkania dziecka i bez obecności matki, zobowiązując ojca do odebrania i odwiezienia dziecka i zobowiązując matkę do wydania córki ojcu na tak ustalony kontakt wakacyjny oraz w trybie zabezpieczenia zobowiązano R. J. i A. J.

(1)do podjęcia wspólnych konsultacji z psychologiem 1 raz na 2 tygodnie od początku września 2016 roku w celu poprawy komunikacji i omawiania bieżących spraw wspólnej córki, a ponadto A. J.

(1)zobowiązano do podjęcia terapii osobistej (k. 84 postanowienie ) Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2017 roku strony uzgodniły warunki ugodowego zakończenia sporu i zawarły ugodę, na podstawie której ustaliły, że R. J. będzie się opiekował małoletnią córką stron A. J.

(2)urodzoną (...) w następujący sposób:

1. a)w maju każdego roku będzie się spotykał w drugi i czwarty weekend miesiąca od soboty godzina 10:00 do niedzieli godzina 18:00,
2. b)spędzi z córką Boże Ciało poczynając od czwartku godzina 7:00 do niedzieli godzina 19:00 (ojciec odrobi z dzieckiem lekcje),
3. c)tydzień wakacji w lipcu od 1.07.2017 roku, od soboty godzina 10:00 do niedzieli za tydzień, tj. 9.07.2017 r. godzina 19:00, a w kolejnych latach od pierwszej soboty lipca, w pozostałym okresie miesiąca lipca ojciec nie będzie kontaktował się z małoletnią,
4. d)co drugi S. poczynając od 2017 roku od 31 grudnia, godzina 10:00 do 1 stycznia 2018 r. godzina 17:00 poza miejscem zamieszkania dziecka i bez obecności matki, zmieniając w tym zakresie punkt 3 wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2013 roku w sprawie o rozwód, sygnatura akt VII C 192/11 (k. 88 załącznik do protokołu ). Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 355 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego w zw. z art. 13 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego , Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli wydanie postanowienia kończącego postępowanie stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne. Jedną z przesłanek umorzenia postępowania z powodu niedopuszczalności wydania merytorycznego rozstrzygnięcia jest zawarcie przez strony w toku postępowania ugody sądowej. W myśl art. 10 Kodeksu postępowania cywilnego w sprawach, w których zawarcie ugody jest dopuszczalne, sąd powinien w każdym stanie postępowania dążyć do ich ugodowego załatwienia. W myśl zaś art. 223 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego , przewodniczący powinien we właściwej chwili skłaniać strony do pojednania, zwłaszcza na pierwszym posiedzeniu, po wstępnym wyjaśnieniu stanowiska stron. Osnowa ugody zawartej przed sądem powinna być wciągnięta do protokołu rozprawy i stwierdzona podpisami stron. Zważyć należy, iż Sąd może uznać zawarcie ugody za niedopuszczalne tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa ( art. 203 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego ). W ocenie Sądu czynność prawna dokonana pomiędzy uczestnikami postępowania jest zgodna z prawem, zasadami współżycia społecznego i nie zmierza do obejścia prawa. Uczestnicy postępowania zgodnie, bez żadnego przymusu podpisali tę ugodę, na podstawie której zmieniono kontakty wnioskodawcy z małoletnią A. J.

(2), zmieniając w tym zakresie punkt 3 wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2013 roku w sprawie o rozwód, sygnatura akt VII C 192/11. Powyższa ugoda spełnia więc przesłanki ważności i skuteczności, których ocena należy do Sądu, zgodnie z art. 223 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego . Wskazać przy tym należy, że z opinii sądowo-psychologicznej sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania wynika, że małoletnia A. J.

(2)jest związana emocjonalnie zarówno z ojcem, jak i z matką, oboje rodzice są dla niej osobami znaczącymi i ważnymi oraz podstawowymi obiektami przywiązania. Zdaniem biegłych predyspozycje opiekuńczo wychowawcze rodziców są zbliżone jeśli chodzi o więź uczuciową z dzieckiem, akceptację dziecka, bardzo dobry kontakt werbalny i emocjonalny z dzieckiem, okazywanie dziecku troski, koncentracji i pozytywnych uczuć. W opinii biegłych małoletnia lubi spotykać się z ojcem, spotkania te są dla niej atrakcyjne, chce też z ojcem wyjeżdżać na ferie i wakacje nad morze. Dlatego też w opinii biegłych rozszerzenie tych kontaktów jest korzystne z punktu widzenia dobra dziecka (k. 55-60 opinia sądowo-psychologiczna ) Wobec zawarcia przez uczestników postępowania ugody oraz z uwagi na to, że ugoda ta jest zgodna z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierza do obejścia prawa Sąd, na podstawie art. 355 Kodeksu postępowania cywilnego w zw. z art. 13 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego , umorzył postępowanie w niniejszej sprawie o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. W pkt II postanowienia Sąd na podstawie art. 520 Kodeksu postępowania cywilnego kosztami postępowania obciążył wnioskodawcę R. J. i nakazał pobrać od niego kwotę 300 (trzysta) złotych na rzecz Skarbu Państwa tytułem pokrycia kosztów badania i wydania opinii w sprawie.