← Polska

Sad powszechny, I C 420/16

Sygn. akt: I C 420/16 upr . WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Gorlicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Wojciech Langer Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Tokarska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. w Gorlicach sprawy z powództwa G. C. , A. Z. , A. G. przeciwko A. S. o zapłatę I. Zasądza od pozwanego A. S. na rzecz powodów G. C. , A. Z. , A. G. solidarnie kwotę 3.164,61 zł (trzy tysiące sto sześćdziesiąt cztery złote 61/100) z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP, przy czym od dnia 1.01.2016 r. nie większych niż odsetki maksymalne za opóźnienie, od dnia 29.04.2016 r. do dnia zapłaty; II. Powództwo w pozostałym zakresie oddala, III. Zasądza od pozwanego A. S. na rzecz powodów G. C. , A. Z. , A. G. solidarnie kwotę 1.317,00 zł (jeden tysiąc trzysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, IV. Wyrokowi nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. SSR Wojciech Langer ZARZĄDZENIE (...) - (...) - (...) G. , (...) Sygn. akt I C 420/16 UZASADNIENIE wyroku z dnia zaocznego z dnia 13 grudnia 2016r. Powodowie G. C. , A. Z. i A. G. zażądali od pozwanego A. S. zapłaty solidarnie kwoty 3.354,61 zł z umownymi odsetkami za opóźnienie w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP przy czym od dnia 1 stycznia 2016r. nie mogą one przekraczać wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 3.164,61 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu pozwu podano, że powodowie prowadzą działalność gospodarczą (...) s.c. z siedzibą w T. , pozwany zawarł z powodami umowę pożyczki w dniu 6 maja 2015r. na kwotę 2.888 zł. W związku z brakiem spłat umowa ta została wypowiedziana, powodowie zaś wezwali pozwanego do spłaty zaległości. Na dochodzoną sumę składają się miedzy innymi 40 zł tytułem wezwań do zapłaty (§ 13 pkt 4 umowy) oraz 150 zł tytułem podejmowanych czynności windykacyjnych (§ 13 pkt 4 umowy). Stan faktyczny w niniejszej sprawie przedstawiał się następująco. A. Z. , A. G. i G. C. są wspólnikami spółki cywilnej prowadzącymi działalność gospodarczą pod firmą (...) s.c. z siedzibą w T. . Przedmiotem tej działalności jest między innymi udzielanie kredytów. Okoliczności bezsporne. A. S. w dniu 6 maja 2015r. zawarł z A. Z. , A. G. i G. C. wspólnikami spółki cywilnej prowadzącymi działalność gospodarczą pod firmą (...) s.c. z siedzibą w T. umowę pożyczki gotówkowej w kwocie 2.888 zł. § 13 pkt 4 tejże umowy przewidywał, że koszty związane z niewykonaniem tejże umowy przez pożyczkobiorcę wynoszą: za każde wezwanie do zapłaty – 20 zł, za ostateczne wezwanie do zapłaty – 20 zł, za czynności windykacyjne podejmowane po wezwaniu do zapłaty – 150 zł. Okoliczności bezsporne. A. S. nie wywiązał się z powyższej umowy, dlatego też pożyczkodawcy wystosowali do niego w dniach 23 czerwca 2015r. wezwanie do zapłaty zaś w dniu 23 lipca 2015r. ostateczne wezwanie do zapłaty. A. S. mimo tych wezwań nie uregulował zaległości, dlatego tez pożyczkodawcy wypowiedzieli mu umowę. Jego zadłużenie z tego tytułu wynosi łącznie 3.164,61 zł (kapitał plus odsetki). Okoliczności bezsporne. Powyższe okoliczności były bezsporne, wynikały z przedstawionych przez powodów dokumentów. Sąd zważył co następuje. Powództwo okazało się być w przeważającej części zasadne. Pozwany nie wywiązał się z zaciągniętej u powodów pożyczki, posiada istniejące względem nich zadłużenie w wysokości 3.164,61 zł, dlatego też należało zasądzić od niego, na rzecz powodów solidarnie, wymienioną wyżej kwotę z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu NBP przy czym od dnia 1 stycznia 2016r. nie większych niż odsetki maksymalne za opóźnieniem, od dnia 29 kwietnia 2016r. do dnia zapłaty. Powodowie żądali także zapłaty kwoty 190 zł, w tym 40 zł z tytułu wezwań i 150 zł z tytułu czynności windykacyjnych. W pozwie powołano się na § 13 pkt 4 umowy pożyczki, który jak podano wyżej przewiduje tego rodzaju koszty obciążające pożyczkobiorcę. Umowa ta była zawarta między pozwanym – konsumentem, a powodami, którzy są przedsiębiorcami, w formie wzoru umownego. Sąd jest więc zgodnie z art. 385 1 kc zobligowany zbadać, czy postanowienia takiego wzorca nie kształtują praw i obowiązków konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami lub rażąco naruszają jego interesy, a więc czy nie są niedozwolonymi postanowieniami umownymi. Wskazanie we wzorcu umownym stałych kwot za każde wezwanie do zapłaty oraz stałych kosztów windykacji, niezależnie od realnie poniesionych w związku z takimi wezwaniami czy windykacją wydatków jest postanowieniem niedozwolonym o czym przesądzają miedzy innymi wpisy w rejestrze klauzul abuzywnych pod nr (...) , (...) , (...) . W niniejszej sprawie postanowienia § 13 pkt 4 umowy zawierają właśnie takie klauzule, przewidują one koszty każdego wezwania na 20 zł, niezależnie od realnych kosztów wysyłki takiego pisma oraz koszty 150 czynności windykacyjnych. W niniejszej sprawie powodowie w żaden sposób nie udowodnili, że ponieśli w związku z wysyłka dwóch wezwań do pozwanego koszty w kwocie 40 zł. Ponadto nie przedstawili żadnych dowodów na poczynienie wydatków w związku z czynnościami windykacyjnymi na kwotę 150 zł. Dlatego też powództwo w tym zakresie należało oddalić. Biorąc pod uwagę, że żądanie okazało się być w znacznej mierze zasadne Sąd uznał, że stroną przegrywająca w rozumieniu art. 98 kpc jest pozwany, dlatego też zasądził od niego na rzecz powodów, solidarnie, kwotę 1.317 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. SSR Wojciech Langer G. , (...) (...) ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. K. (...)

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.