odwołania od decyzji organów rentowych wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od dnia doręczenia decyzji. Stosownie zaś do art.
sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Oznacza to – jak wynika ze stanowiska zawartego w wyroku Sądu Najwyższego – Izba Pracy , Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 24 czerwca 2015 r., I UK 347/14 – że w odrębnym postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, w odniesieniu do odwołania wszczynającego postępowanie sądowe, nie są stosowane ogólne reguły postępowania o przywrócenie terminu, przewidziane w art. 168 i nast. K.p.c. Sąd z urzędu dokonuje nie tylko sprawdzenia zachowania przez stronę terminu do wniesienia odwołania, ale także – w przypadku stwierdzenia opóźnienia – ocenia jego rozmiar oraz przyczyny. Sąd ma dyskrecjonalną możliwość potraktowania spóźnionego odwołania tak, jakby zostało wniesione w terminie. Może tego dokonać pod warunkiem uznania, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne oraz że nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i stosownie do oceny tych okoliczności odwołanie odrzuca albo nadaje mu bieg. Odnosząc wynikający ze wskazanych wyżej przepisów oraz wyroku Sądu Najwyższego stan prawny do zaistniałych w sprawie faktów należy stwierdzić, iż oparty na zarzucie spóźnionego wniesienia odwołania wniosek o jego odrzucenie zasługuje na uwzględnienie i skutkiem tego nie może być uwzględniony zawarty w odwołaniu wniosek o przywrócenie terminu. Należy przede wszystkim podkreślić, że jedyny adres zamieszkania A. D. jaki do chwili wydania decyzji był organowi rentowemu znany, był adres przy ul. (...) (...) w L. . Okoliczność ta wynika ze wskazanych w ustaleniach faktycznych dowodów. Adres zamieszkania przy ul. (...) (...) w L. został wskazany dopiero we wniesionym w dniu 05 października 2016 r. odwołaniu. W tej kwestii należy zauważyć także, że składając w dniu 27 czerwca 2016 r., opatrzone datą 22 czerwca 2016 r. pierwsze, zarejestrowane pod sygnaturą akt VU 777/16 odwołanie, wnioskodawca wskazał jako miejsce jego zamieszkania ul. (...) (...) . Te okoliczności uzasadniają wniosek, że co najmniej do 22 czerwca 2016 r. wymieniony miał miejsce zamieszkania pod tym adresem. Doręczenie zatem zawierającej pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia decyzji z dnia 04 marca 2016 r. na adres przy ul. (...) (...) było prawidłowe. Równie prawidłowe było uznanie za skuteczne doręczenie tej decyzji zgodnie z art. 44 § k.p.c. , po awizowaniu przesyłki zawierającej decyzję w dniach 08 i 16 marca 2016 r. Zawarty w aktach ubezpieczeniowych protokół z przeglądania akt w dniu 15 czerwca 2016 r. wskazuje, że działający z upoważnienia wnioskodawcy i jego pełnomocnika aplikant adwokacki zapoznał się z treścią zaskarżonej decyzji. Sporządzającemu zatem w dniu 22 czerwca 2016 r. odwołanie od decyzji z dnia 04 marca 2016 r., A. D. musiała być znana treść skarżonej nim decyzji. Przyjmując zatem z korzyścią dla niego, że z treścią decyzji zapoznał się dopiero w dniu sporządzania pierwszego odwołania, tj. 22 czerwca 2016 r., liczony od tej daty termin miesiąca upłynął z dniem 22 lipca 2016 r. W tym czasie, do chwili wniesienia w dniu 05 października 2016 r. wnioskodawca korzystał z profesjonalnej pomocy prawnej. W świetle zatem ustalonych w sprawie faktów i powyższych wywodów, wniesione dopiero na początku października 2016 r. odwołanie jest spóźnione i spóźnienie to w przekonaniu Sądu jest nadmierne. Na tej samej podstawie należy stwierdzić, że przekroczenie terminu nie nastąpiło z przyczyn niezależnych od niego jako odwołującego się. Brak jest bowiem w sprawie, w tym także w treści zawierającego wniosek o przywrócenie terminu odwołania jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to, że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Skoro zatem doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło zgodnie z art. 44 § 4 k.p. a, odwołanie od niej zostało wniesione po upływie terminu, przekroczenie terminu jest nadmierne i nie nastąpiło z przyczyn niezależnych obiektywnie od A. D. , należało przyjąć, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu. Poza tym w świetle ustalonych w sprawie faktów i powyższych rozważań nie zachodzą okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.
postanowił o odrzuceniu odwołania.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.