Sad powszechny, III AUa 961/16

Sygn. akt III AUa 961/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lutego 2017 r. Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący - Sędzia SSA Elżbieta Czaja (spr.) Sędziowie: SA Barbara Hejwowska SO del. Jacek Chaciński Protokolant: st.sekr.sądowy Agata Kutniowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w Lublinie sprawy A. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w L. o prawo do renty z tytułu wypadku przy pracy na skutek apelacji wnioskodawcy A. W. od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 13 czerwca 2016 r. sygn. akt VIII U 2141/14 I. uchyla zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. i sprawę przekazuje temu organowi do ponownego rozpoznania; II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. na rzecz A. W. kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Barbara Hejwowska Elżbieta Czaja Jacek Chaciński Sygn. akt III AUa 961/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 6 października 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił A. W. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy zaistniałym w dniu 27 grudnia 2012 roku. A. W. wniósł odwołanie od powyższej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych domagając się jej zmiany poprzez przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. W jego ocenie konsekwencje wypadku powodują pogorszenie się stanu jego zdrowia. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2016 roku Sąd Okręgowy w Lublinie oddalił odwołanie. Podstawą wyroku były następujące ustalenia: A. W. urodził się w dniu (...) . Ma wykształcenie średnie, był zatrudniony jako pracownik obsługujący recepcję (...) , specjalista do spraw kulturalno-oświatowych, kierownik hotelu, inspektor do spraw turystyki, kierownik ośrodka wypoczynkowego, inspektor w oddziale administracyjno-gospodarczym, zastępca dyrektora do spraw handlowych, specjalisty do spraw handlu oraz kierownik działu hotelarstwa. Nadto prowadził działalność gospodarczą w zakresie usług turystycznych, pośrednictwa handlowego, obsługi prawnej podmiotów gospodarczych, konsultingu, importu-eksportu oraz handlu hurtowego i detalicznego. W okresie od dnia 25 kwietnia 1997 roku do dnia 30 września 2000 roku był uprawniony do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. W okresie od dnia 10 września 2001 roku do dnia 31 marca 2013 roku był zatrudniony w (...) Spółka Akcyjna w N. , na stanowisku kierownika działu hotelarstwa. W dniu 27 grudnia 2012 roku doznał indywidualnego wypadku przy pracy. W wyniku poślizgnięcia się na oszronionym chodniku, upadł na kolana. W efekcie doznał urazu skrętnego lewego kolana oraz przepukliny pachwinowej. Ustalono 22% długotrwały uszczerbek na zdrowiu. W okresie od dnia 27 czerwca 2013 do dnia 21 czerwca 2014 roku korzystał ze świadczenia rehabilitacyjnego. Decyzją z dnia 19 sierpnia 2014 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał mu rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy z ogólnego stanu zdrowia od dnia 22 czerwca 2014 roku do dnia 31 sierpnia 2015 roku. W dniu 29 sierpnia 2014 roku złożył wniosek o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy. Lekarz Orzecznik, rozpoznał niedomogę bólowo-ruchową lewego stawu kolanowego po przebytej dystorsji, stan po leczeniu operacyjnym pourazowej przepukliny pachwinowej, brzusznej i udowej prawostronnie, wieloogniskowe różnoczasowe naczyniowe uszkodzenie mózgu, zaniki korowe okolicy czołowo-ciemieniowej, podejrzenie drożnego (...) , zaburzenia depresyjne nawracające, organiczne zaburzenia nastroju, nadciśnienie tętnicze, napadowe migotanie przedsionków w wywiadzie oraz otyłość. Uznał go za częściowo niezdolnego do pracy do dnia 30 września 2017 roku, zaznaczając, że niezdolność pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 27 grudnia 2012 roku. Od powyższego orzeczenia został wniesiony zarzut wadliwości. Komisja Lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ponownie badając wnioskodawcę, dodatkowo rozpoznała cukrzycę typu (...) i uznała, że jest on częściowo niezdolny do pracy do dnia 31 sierpnia 2015 roku oraz, że niezdolność nie pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 27 grudnia 2012 roku. Powołując się na powyżej wskazane orzeczenie organ rentowy wydał w dnia 6 października 2014 roku zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję odmawiającą wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. W opinii z dnia 22 kwietnia 2015 roku biegli sądowi lekarze specjaliści: diabetolog, chirurg, kardiolog, neurolog oraz ortopeda rozpoznali u A. W. : stan po przebytych operacjach przepukliny pachwinowej, udowej i brzusznej prawostronnej, wygojone prawidłowo bez powikłań i nawrotów, nadciśnienie tętnicze umiarkowane, chorobę niedokrwienną przewlekłą (...) , napadowe migotanie przedsionków w wywiadzie, przemijającą niewydolność krążenia mózgowego w wywiadzie, przewlekły zespół bólowy kręgosłupa szyjnego na tle zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych, przebyte dwukrotnie skręcenie lewego stanu kolanowego w 2012 roku, artroskopię lewego kolana w dniu 21 lutego 2012 roku - wycięcie uszkodzonego fragmentu łąkotki przyśrodkowej, chondroplastykę termiczną, zmiany zwyrodnieniowe kolan, zmiany zwyrodnieniowe lewego stawu skokowego, przewlekłe zapalenie lewego ścięgna A. , przebyte leczenie operacyjne ciasnoty podbarkowej prawostronnej, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa oraz zespół metaboliczny. Uznali go za częściowo niezdolnego do pracy z ogólnego stanu zdrowia okresowo od dnia 22 czerwca 2014 roku do dnia 31 sierpnia 2015 roku. Nie stwierdzili związku częściowej niezdolności do pracy z wypadkiem w pracy z dnia 27 grudnia 2012 roku . Biegły sądowy lekarz specjalista ortopeda wyjaśnił, że w dniu 27 grudnia 2012 roku A. W. doznał w czasie pracy, w wyniku upadku na schodach, urazu lewego kolana, Z tego powodu był leczony farmakologicznie, iniekcjami dostawowymi, zabiegami fizykoterapii. Aktualnie podaje bóle i obrzęki lewego kolana, epizody „ blokowania" lewego kolana. Nadal pozostaje w leczeniu zabiegami rehabilitacyjnymi. W ocenie biegłego brak jest niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. Występujące dolegliwości na poziomie lewego kolana pozostają w związku ze schorzeniami istniejącymi już wcześniej oraz pozostają w częściowym związku z wypadkiem w dniu 27 grudnia 2012 roku. Uraz z tego dnia jedynie w niewielkim stopniu sprowadził pogorszenie sprawności lewego kolana, toteż nie stanowi podstawy do uznania niezdolności do pracy, zwłaszcza iż wnioskodawca wykonuje zatrudnienie w charakterze pracownika umysłowego. Dodał, że pozostałe schorzenia narządów ruchu nie mają związku z wypadkiem przy pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. W ocenie biegłego sądowego lekarza chirurga operacja przepukliny pachwinowej, udowej i brzusznej prawostronnej dała zamierzone efekty, wobec czego aktualnie brak jest nawrotów przepukliny. W tej sytuacji nie stwierdził niezdolności do pracy, dodając, że schorzenia z zakresu jego specjalności nie mają związku z wypadkiem w pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. Z punktu widzenia kardiologa samodzielnie schorzenia kardiologiczne nie sprowadzają niezdolności do pracy, ale mogą się przyczyniać do orzeczenia częściowej niezdolności do pracy w zestawieniu z pozostałymi schorzeniami rozpoznawanymi u wnioskodawcy - z ogólnego stanu zdrowia. Biegły sądowy lekarz specjalista neurolog wskazał, że wnioskodawca leczy się z powodu zespołu bólowego kręgosłupa szyjnego na tle zmian zwyrodnieniowych i dyskopatycznych. W badaniu (...) głowy stwierdzano pojedyncze drobne zmiany o charakterze naczyniopochodnym niedokrwiennym. Badanie (...) kręgosłupa szyjnego wykazało zmiany zwyrodnieniowe, protruzję krążków C2/C3, C4/C5 C5/C6 bez ucisku na korzenie nerwowe. Stan neurologiczny wymaga leczenia farmakologicznego i rehabilitacyjnego w okresie zaostrzenia objawów klinicznych, ale nie sprowadza długotrwałej niezdolności do pracy. Wyjaśnił, że schorzenia neurologiczne pozostają bez związku z wypadkiem w pracy w dniu 27 grudnia 2015 roku . W sporządzonych na skutek zastrzeżeń wnioskodawcy oraz po przedłożeniu dodatkowej dokumentacji medycznej w opiniach uzupełniających, biegli sądowi lekarze specjaliści ortopeda oraz chirurg podtrzymali opinię główną. Biegły sądowy lekarz specjalista ortopeda uznał, że wypadek w czasie pracy w 27 grudnia 2012 roku jedynie w niewielkim stopniu sprowadził pogorszenie sprawności lewego kolana. Z tego względu brak jest podstawy do uznania niezdolności do pracy w związku z wypadkiem w dniu 27 grudnia 2012 roku. Dodał, że dołączona do akt dodatkowa dokumentacja medyczna nie daje podstawy do weryfikacji schorzeń narządów ruchu, rozpoznanych u wnioskodawcy, albowiem dotyczy schorzeń z zakresu chirurgii. Biegły sądowy lekarz specjalista chirurg wskazał, że z dołączonej dokumentacji medycznej wynika, iż skarżący w dniu 10 czerwca 2015 roku przebył kolejną operację nawrotowej przepukliny pachwinowej prawostronnej. Wyjaśnił, że u wnioskodawcy brak jest niezdolności do pracy z tytułu chorób natury chirurgicznej. Brak jest również związku rozpoznawanych schorzeń z wypadkiem w pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. Sąd podzielił opinię biegłych sądowych. Biegli sądowi w sposób szczegółowy przeanalizowali wszystkie okoliczności związane ze stanem zdrowia wnioskodawcy i ocenili jego schorzenia pod kątem istnienia niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. Z opinii wynika jednak, że zarówno schorzenia kardiologiczne, jak i pozostałe rozpoznane przez biegłych nie mają żadnego związku z wypadkiem przy pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. Wnioskodawca doznał wówczas urazu kolana, jednakże biegły ortopeda wskazał, że schorzenia ortopedyczne istniały już wcześniej, przed wypadkiem, a skutki tego wypadku, jedynie w niewielkim stopniu pogorszyły stan kolana. Sąd uznał, że odwołanie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy z 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 1242, ze zmianami) ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy. Art. 17 ust 1 powyższej ustawy stanowi, iż przy ustalaniu m.in. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy - do ustalania wysokości tych świadczeń oraz ich wypłaty stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. Ustęp 2 cytowanego artykułu stanowi, że świadczenia, o których mowa w ust. 1, przysługują niezależnie od długości okresu ubezpieczenia wypadkowego oraz bez względu na datę powstania niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową. Zgodnie zaś z art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 748, ze zmianami) renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który jest niezdolny do pracy. Pojęcie niezdolności do pracy zostało natomiast zdefiniowane w art. 12 cytowanej ustawy. Niezdolną do pracy jest zatem osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Odnosząc powyższe ustawowo określone przesłanki prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy do niniejszego postępowania należy uznać, że wnioskodawca nie spełnia warunków do przyznania tego świadczenia. Zgodnie z opinią biegłych sądowych nie jest osobą niezdolną do pracy w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 27 grudnia 2012 roku. Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 477 14 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji. Apelację od powyższego wyroku złożył wnioskodawca, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając, błędne ustalenia faktyczne polegające na stwierdzeniu, że nie spełnia warunków prawa do renty wypadkowej, naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez nie uwzględnienie dokumentacji medycznej, nadto podnosi okoliczności pobieżnego badania przez lekarzy w szczególności chirurga i ortopedę. Wnosił o zmianę wyroku i przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wysadkiem przy pracy, oraz o dopuszczenie dowodów z dokumentacji lekarskiej dołączonej do apelacji. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja wnioskodawcy jest uzasadniona. Postępowanie prowadzone zarówno przed organem rentowym jak i przed Sądem Okręgowym nie pozwala na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Zważyć należy, że sprawa niniejsza nie jest typową sprawą dotyczącą ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem albowiem skarżący uległ dwoma wypadkom przy pracy, podobnymi zarówno co do ich przebiegu, jak i możliwych skutków. Wnioskodawca w dniu 7. 02. 2012 roku doznał wypadku przy pracy. Na skutek upadku z wysokości trzeciego schodka doznał urazu barku prawego i kolana lewego, stwierdzono uszczerbek 25%. W dniu 27 grudnia 2012 roku doznał kolejnego wypadku przy pracy. W wyniku poślizgnięcia się na oszronionym chodniku, upadł na kolana. W efekcie doznał urazu skrętnego lewego kolana oraz przepukliny pachwinowej. Ustalono 22% długotrwały uszczerbek na zdrowiu. Wnioskodawca składając w dniu 29 sierpnia 2014 roku wniosek o rentę wyraźnie zaznaczył , że dochodzi tego świadczenia z tytułu wypadków przy pracy z dnia 7. 02. 2012 roku i 27. 12. 2012 roku (wniosek – k. 1-4 t. IV akt ZUS). Jest więc oczywiste, że obowiązkiem organu rentowego było zbadanie uprawnień rentowych w związku ze wszystkimi wypadkami. Tak więc suma urazów i schorzeń wynikających z obu wypadków, jak również kwestia pogorszenia stanu zdrowia na skutek drugiego wypadku pozostająca ewentualnie w związku z wypadkiem z dnia 7. 02. 2012 roku ma decydujące znaczenie dla oceny czy wnioskodawca stał się niezdolny do pracy w związku z wypadkiem. W niniejszej sprawie ma to szczególnie istotne znaczenie, bowiem z opinii biegłego ortopedy, wynika wyraźnie, że występujące u wnioskodawcy dolegliwości na poziomie lewego kolana pozostają w związku ze schorzeniami istniejącymi już wcześniej oraz pozostają w częściowym związku z wypadkiem w dniu 27 grudnia 2012 roku, a uraz z tego dnia w niewielkim stopniu sprowadził pogorszenie sprawności lewego kolana. Ograniczenie decyzji wyłącznie do jednego wypadku z dnia 27 grudnia 2012 roku jest zupełnie dowolne, i nie poparte żądaniem skarżącego. Uchybienie to zostało następnie powielone przez sąd I instancji, który zlecał biegłym jedynie ocenę stanu zdrowia wnioskodawcy w związku z jednym, późniejszym wypadkiem przy pracy. W tym stanie rzeczy ani organ rentowy ani też Sąd Okręgowy nie rozpoznali istoty sprawy jaką jest istnienie lub brak niezdolności wnioskodawcy do pracy w związku z wypadkami jaki uległ w czasie zatrudnienia. Organ rentowy nie zbadał tych okoliczności bowiem kierując wnioskodawcę na badania lekarskie ograniczył pytanie czy niezdolność do pracy pozostaje w związku z wypadkiem przy pracy w dniu 27.12. 2012 roku. Tym samym postępowanie przed tym organem, szczególnie w zakresie orzekania o niezdolności do pracy, dotknięte jest wadą niepozwalającą na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy bez uprzedniego, wszechstronnego rozważenia okoliczności sprawy i pełnego zbadania wniosku skarżącego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ rentowy zbada czy wnioskodawca jest niezdolny do pracy w związku z wszystkimi łącznie wypadkami jakim uległ w dniu 7.02.2012 roku i 27.12.2012 roku. Tylko takie, pełne ustalenia pozwolą wydać decyzję odpowiadającą na wniosek skarżącego. Z tych względów i na mocy art. 477 14a k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku. Wnioskodawca jest stroną wygrywającą sprawę, toteż pozwany na mocy art. 98 § 1 k.p.c. winien zwrócić poniesione koszty postępowania apelacyjnego tj. uiszczoną opłatę od apelacji w kwocie 30 zł.