Sad powszechny, II Ca 534/16

(1)i A. J.

(2)z udziałem A. G. , J. G.

(1), J. G.

(2)i K. G. o zasiedzenie na skutek apelacji wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 6 kwietnia 2016r. sygn. akt I Ns 669/15 p o s t a n a w i a: 1. oddalić apelację, 2. zasądzić od wnioskodawców A. J.

(1)i A. J.

(2)na rzecz uczestników postępowania A. G. i J. G.

(1)kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Jacek Chmura II Ca 534/16 UZASADNIENIE Wnioskodawcy A. J.

(3)i A. J.

(4)wnieśli o stwierdzenie, że z dniem zawarcia związki małżeńskiego nabyli, poprzez zasiedzenie, własność nieruchomości położonej w S. , gm. Lisków oznaczonej jako działki nr (...) , dla których Sąd Rejonowy w Kaliszu Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą (...) . Uczestnicy postępowania A. G. i J. G.

(1)wnieśli o oddalenie wniosku. Pismem z dnia 28-01-2016r. wnioskodawcy zmienili żądanie wniosku domagając się stwierdzenia nabycia przez nich w drodze zasiedzenia nieruchomości położonej w S. oznaczonej jako działki nr (...) objęte prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Kaliszu księgą wieczystą (...) podając, że w 2015r. przeprowadzono scalenie gruntów w obrębie S. , w wyniku czego dokonano zmian w danych ewidencji gruntów i budynków. Uczestnicy postępowania podtrzymali swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Sąd Rejonowy w Kaliszu postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2016 r. oddalił wniosek. Apelację od tego rozstrzygnięcia złożyli wnioskodawcy zaskarżając orzeczenie w całości. Zarzucili: Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 6, 172, 336 i 339 k.c. , poprzez ich niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie mające istotny wpływ na wynik sprawy polegające na: - błędnym zastosowaniu wobec wnioskodawców przepisu art. 6 k.c. polegającego na przyjęciu, że wnioskodawcy nie wykazali w sposób niebudzący wątpliwości zakresu posiadanych przez siebie gruntów ich granic i obszaru; - błędnym zastosowaniu wobec wnioskodawców przepisów art. 172, 336 i 339 k.c. polegające na braku ustaleń przez Sąd, co do konkretnego terminu w którym upłynął bieg zasiedzenia, a także pominięcie ustaleń co do charakteru posiadania wnioskodawców, tzn. czy w ogóle miało ono charakter samoistny. Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. przepisów art. 1 ust. 1 i 2 pkt. 4 i art. 8 ust. 1 i 2, art. 27 – 29 ustawy z dnia 26 marca 1982 roku o scalaniu i wymianie gruntów (tj. Dz. U. z 2014r., poz. 700 ze zm.), poprzez ich niezastosowanie do stanu faktycznego ustalonego w niniejszej sprawie. Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 233, 609 § 2 i 3 k.p.c w zw. z art. 610 § 1 k.p.c. i art. 677 k.p.c. , poprzez ich niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie mające istotny wpływ na wynik sprawy polegające na: - niezastosowaniu przez Sąd w przedmiotowym postępowaniu przepisów art. 609 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 610 § 1 k.p.c. i art. 677 k.p.c. w celu ustalenia przez sąd jakie konkretnie grunty były przedmiotem wniosku o zasiedzenie i skąd wynikają rozbieżności w powierzchni gruntów działek przed procesem scalenia gruntów i po procesie scalenia gruntów; - naruszenie art. 233 k.p.c. poprzez dokonanie oceny dowodów w sposób sprzeczny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, polegających na : - braku ustaleń co do upływu terminu prowadzącego do zasiedzenia i braku ustaleń co do charakteru posiadania gruntów będących przedmiotem wniosku przez wnioskodawców; - przyjęciu, że to na wnioskodawcach spoczywa ciężar dowodu, co do zakresu posiadanych przez siebie gruntów ich granic i obszaru, podczas gdy Sąd mając wątpliwości co do powyższych okoliczności nie dokonał żadnych ustaleń z urzędu w tej kwestii. Powołując się na powyższe zarzuty wnieśli o zmianę postanowienia i uwzględnienie wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05). W szczególności Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że w 2015 r. zostało dokonane scalenie gruntów w miejscowości S. , co spowodowało zmiany w ewidencji gruntów i budynków, m.in. zmianę numeracji działek ewidencyjnych. Obecnie A. J.

(1)jest wpisany jako użytkownik działek nr (...) o pow. 0,7889ha, nr (...) o pow. 0,1293ha i nr (...) o pow. 1,1985ha (łącznie 2,1167ha] Dla nieruchomości zapisanej uprzednio w księdze wieczystej (...) została założona nowa księga wieczysta (...) . Wnioskodawcy w dniu 28 stycznia 2016 r. zmienili żądanie wniosku domagając się zasiedzenia wyżej wskazanych działek. Nie wykazali jednak by nowo utworzone działki obejmowały swoimi granicami poprzednio istniejące działki nr (...) . Słusznie Sąd Rejonowy podniósł, że aby nabyć własność nieruchomości przez zasiedzenie należy wykazać nieprzerwane posiadanie w stosunku do konkretnej nieruchomości, co oznacza konkretny obszar gruntu w niezmienionych przez 30 lat, ściśle określonych, granicach. Scalenie gruntów w żadnym wypadku nie stanowi przeszkody do zasiedzenia nieruchomości i Sąd Rejonowy nie w tym upatruje przeszkody do uwzględnienia wniosku. Rozważania apelacji w tym zakresie są zupełnie bezprzedmiotowe. W sprawie brakowało materiału dowodowego, z którego wynikałoby, że działki nr (...) o zasiedzenie których wnoszą wnioskodawcy powstały w wyniku scalenia działek nr (...) i nowo utworzone działki są im podporządkowane. Brak tej łączności nowych działek ze starymi musi powodować oddalenie wniosku o zasiedzenie z uwagi na brak udowodnienia przesłanek zasiedzenia, gdyż materiał dowodowy nie odnosi się do działek o nowej numeracji, a na wnioskodawcach - wbrew temu co twierdząc apelujący –spoczywa obowiązek udowodnienia tej łączności i ciągłości. Sąd nie naruszył również przepisów postępowania. Podstawowym trybem stwierdzenia zasiedzenia własności, prawa wieczystego użytkowania i służebności gruntowych jest postępowanie nieprocesowe, przy zastosowaniu przepisów art. 606-610 k.p.c. usytuowanych w dziale III księgi drugiej: „Sprawy z zakresu prawa rzeczowego ”. W sprawach nieuregulowanych inaczej w zakresie określonym w art. 610 § 1 k.p.c. stosuje się odpowiednio przepisy o stwierdzeniu nabycia spadku ( art. 669, 673-677 § 1 k.p.c. ), jednakże ich odpowiednie stosowanie nie uzasadnia działania sądu z urzędu jak tego wymaga w postępowaniu o stwierdzenie nabycia spadku art. 677 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. (por. Stanisław Rudnicki, Nabycie przez zasiedzenie , Warszawa 2007, s. 126-127). Mając na uwadze powyższe okoliczności należało, zgodnie z art. 385 k.p.c. orzec jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 520 k.p.c. Jacek Chmura Wojciech Vogt Barbara Mokras