Sad powszechny, I C 362/11

(1), kierujący pojazdem V. (...) , na którego został nałożony mandat karny. Jako przyczynę zdarzenia wskazano niezachowanie bezpiecznej odległości przez sprawcę zdarzenia. Sprawca zdarzenia ( R. W.

(1)) posiadał ważną polisę odpowiedzialności cywilnej w związku z ruchem pojazdu wystawioną przez pozwanego. Kolizja została zgłoszona przez powoda telefonicznie w dniu 23.06.2008 roku. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany dokonał oględzin uszkodzonego auta i rzeczoznawca pozwanego wydał opinię techniczną, zgodnie z którą nie wykluczył zaistniałej kolizji drogowej w podanym zgłoszeniu szkody miejscu i czasie oraz stwierdził, że uszkodzenia tyłu samochodu M. wskazują, iż powstały w czasie jego hamowania i najechania na niego pojazdu A. , uszkodzenia przodu A. wskazują, ż powstały w wyniku uderzenia w czasie hamowania w tył M. , a uszkodzenie tyłu A. wskazują, iż powstało od uderzenia przodu V. , po wcześniejszym uderzeniu A. w M. . Pozwany odmówił przyjęcia odpowiedzialności i wypłaty odszkodowania za przedmiotowe zdarzenie, powołując się na brak związku przyczynowo – skutkowego z opisanym przebiegiem zdarzenia. Od powyższej decyzji odwołał się pełnomocnik powoda i wezwał ubezpieczyciela do zapłaty odszkodowania. Ubezpieczyciel podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Pozwany Towarzystwo (...) z siedzibą w W. w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów wyciągu KRS /k. 70 – 74/. W uzasadnieniu podniósł, iż pojazdy uczestniczące w kolizji drogowej z dnia 22.06.2008 roku uczestniczyły przed tą datą w innych kolizjach, które zostały zgłoszone w towarzystwach ubezpieczeniowych. W ocenie pozwanego okoliczności zdarzenia wskazane w zgłoszeniu szkody z dnia 27.11.2007 roku, jak też zakres uszkodzeń pojazdu potwierdzony przeprowadzoną po zdarzeniu oceną techniczną, a także materiał zdjęciowy są analogiczne do skutków kolizji z dnia 22.08.2008 r. Pozwany wskazał, że istnieje prawdopodobieństwo, iż zachowanie uczestników kolizji z dnia 22.06.2008 r. wyczerpało znamiona przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. , a tym samym nie doszło do zdarzenia, za którego skutki pozwany ponosi odpowiedzialność gwarancyjną. Z ostrożności procesowej pozwany zakwestionował wysokość roszczenia, argumentując, iż wysokość świadczenia niezbędna do przywrócenia pojazdu powoda do stanu sprzed zdarzenia drogowego nie powinna przekroczyć kwoty wynikającej z kalkulacji naprawy TUZ/EL/278/08-OC opiewającej na kwotę 30.600,89 zł. W ocenie pozwanego ocena zasadności spornych roszczeń oraz konieczność podjęcia czynności procesowych możliwych do dokonania jedynie w toku niniejszego postępowania wskazuje, iż odsetki winny być liczone począwszy od dnia wyrokowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: G. K. był właścicielem pojazdu marki A. (...) nr rej. (...) w dniu zdarzenia, tj. 22.06.2008 roku. (bezsporne) W dniu 22.06.2008 roku w okolicy miejscowości L. doszło do kolizji trzech pojazdów: marki M. (...) o nr rej. (...) , marki A. (...) o nr rej. (...) i marki V. (...) o nr rej. (...) . Kierujący pojazdem M. (...) jadący w kierunku L. trasą S. - C. , był w trakcie manewru hamowania i zamierzał skręcić w lewo na parking znajdujący się po lewej stronie drogi. Za nim jechał jako kierujący samochodem marki A. G. K. . Obaj kierowcy razem wybrali się w trasę do Ł. . Za pojazdem marki A. jechał samochód marki G. , którym kierował R. W.

(2). Pojazd marki V. (...) uderzył w tył pojazdu marki A. , który zatrzymał się za pojazdem marki M. , sygnalizując manewr skrętu w lewo. W wyniku uderzenia pojazdu marki V. w tył pojazdu marki A. , pojazd marki A. z kolei uderzył w znajdujący się przed nim pojazd marki M. (...) . Uszkodzenia przedniej i tylnej części samochodu marki A. były następstwem uderzenia samochodu V. (...) , co spowodowało najechanie pojazdu marki A. na tył pojazdu marki M. . (dowód: notatka informacyjna o zdarzeniu drogowym k. 9, zeznania świadka R. W.

(2)złożone na rozprawie w dniu 19.03.2012 roku k. 121 – 123, zeznania powoda G. K. złożone na rozprawie w dniu 19.03.2012 roku k. 123 – 124, opinia pisemna biegłego sądowego J. Z. k. 332 – 465, k. 398 – 403, opinia ustna biegłego sądowego J. Z. złożona na rozprawie w dniu 24.11.2016 roku, czas nagrania 00:02:29 - protokół k. 442) Na R. W.

(2)został nałożony mandat karny. W notatce informacyjnej o zdarzeniu drogowym Naczelnika Sekcji Ruchu Drogowego KPP w B. z dnia 3.07.2008 r. wskazano niezachowanie bezpiecznej odległości przez sprawcę zdarzenia. (dowód: opinia pisemna biegłego sądowego J. Z. k. 332 – 465, k. 398 – 403, opinia ustna biegłego sądowego J. Z. złożona na rozprawie w dniu 24.11.2016 roku, czas nagrania 00:02:29 - protokół k. 442; notatka informacyjna o zdarzeniu drogowym k. 9) R. W.

(2)był ubezpieczony z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w Towarzystwie (...) z siedzibą w W. . (bezsporne: pismo pozwanego z dnia 6.05.2013 roku k. 219) G. K. zgłosił szkodę u pozwanego w dniu 23.06.2008 r. (dowód: zgłoszenie szkody k. 4) Po zdarzeniu z dnia 22.08.2008 roku pojazd powoda poddano oględzinom, z których został spisany protokół i wykonano zdjęcia. (dowód: protokół oględzin pojazdu z dnia 1.07.2008 roku k. 10 – 15, kopia zdjęć k. 16 – 27) W toku postępowania likwidacyjnego rzeczoznawca powołany przez Towarzystwo (...) z siedzibą w W. wydał opinię techniczną. We wnioskach opinii wskazał, iż uszkodzenia tyłu A. wskazując, iż powstały po uderzeniu przodu V. po wcześniejszym uderzeniu A. w M. . (dowód: ocena techniczna k. 28 – 35) W piśmie z dnia 27.10.2008 roku pozwany odmówił G. K. wypłaty odszkodowania za uszkodzenie pojazdu marki A. (...) nr rej. (...) wskutek kolizji z dnia 22.06.2008 r. wskazując na brak związku przyczynowo – skutkowego z opisanym przebiegiem zdarzenia. (dowód: pismo z dnia 27.10.2008 r. k. 36) G. K. odwołał się od powyższej decyzji i pismem z dnia 12.06.2009 roku wezwał ubezpieczyciela do zapłaty bezspornej kwoty 30.600,89 zł wraz z należnymi odsetkami z tytułu uszkodzenia tyłu pojazdu marki A. (...) . (dowód: pismo z dnia 12.06.2009 roku k. 37 – 41) W dniu 6.08.2009 roku pozwany zawiadomił Prokuraturę Rejonową W. M. w W. o możliwości popełnienia przestępstwa polegającego na oszustwie i próbie wyłudzenia odszkodowania na niekorzyść Towarzystwa (...) . Postanowieniem z dnia 12.10.2009 roku zostało wszczęte dochodzenie. W postępowaniu powołano biegłego z zakresu techniki samochodowej i ruchu drogowego. Postanowieniem z dnia 12.04.2013 r. postępowanie zostało umorzone wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. (dowód: zawiadomienie k. 1 – 7, postanowienie z dnia 12.10.2009 roku k. 77, postanowienie z dnia 22.06.2011 roku k. 702 – 703, postanowienie z dnia 12.04.2013 roku - w aktach sprawy Prokuratury Rejonowej w Słupsku 3Ds 938/13/VIII, kserokopia zawiadomienia k. 77 – 80, kserokopia postanowienia z dnia 22.06.2011 roku k. 81 – 82) W sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Słupsku, sygn. akt I C 529/09 (następnie I C 1249/13) pozwem z dnia 11.12.2009 roku A. K.

(1)właściciel pojazdu marki M. nr rej. (...) wniósł o zasądzenie od Towarzystwa (...) z siedzibą w W. kwoty 18.107,76 zł wraz z odsetkami ustawowymi z tytułu odszkodowania za uszkodzenie pojazdu marki M. nr rej. (...) w dniu 22.06.2008 r. Jako sprawcę zdarzenia wskazał kierującego pojazdem marki V. (...) nr rej. (...) R. W.

(2), ubezpieczonego z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego. Postanowieniem z dnia 3.06.2013 r. sąd podjął zawieszone postępowanie z udziałem następców prawnych zmarłego A. T. K. , B. K. , A. K.

(2)i K. K.

(2). W pkt. I wyroku z dnia 13.02.2014 roku Sąd Rejonowy w Słupsku zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwoty po 4.343,96 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 31.07.2008 r. do dnia zapłaty. Wyrok jest prawomocny od dnia 25.03.2014 roku. (dowód: pozew k. 2 – 4, postanowienie z dnia 3.06.2013 roku k. 248, wyrok z dnia 13.02.2014 roku k. 435, uzasadnienie k. 438 – 445, zarządzenie k. 454 - w aktach sprawy Sądu Rejonowego w Słupsku I C 1249/13) Koszt przywrócenia uszkodzeń przodu i tyłu pojazdu marki A. (...) nr rej. (...) do stanu sprzed kolizji drogowej z dnia 22.06.2008 roku wynosi 55.627,90 zł. (dowód: opinia pisemna biegłego sądowego M. S. k. 269 - 297) Sąd zważył, co następuje: Powództwo w części zasługuje na uwzględnienie. Bezsporny w sprawie był fakt ubezpieczenia R. W.

(2)z tytułu odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego jak również przysługujący powodowi tytuł prawny do pojazdu marki A. (...) i fakt zgłoszenia szkody po zdarzeniu z dnia 22.06.2008 roku pozwanemu. Sporna w sprawie była odpowiedzialność R. W.

(2)za uszkodzenie pojazdu powoda jak i wysokość szkody odniesionej przez powoda w związku z uszkodzeniem pojazdu marki A. . Ciężar wykazania tego, że do zdarzenia z dnia 22.06.2008 roku doszło z przyczyn leżących po stronie R. W.

(2)i w związku z tym odpowiedzialność za naprawienie szkody ponosi pozwany spoczywał na powodzie. Powód temu obowiązkowi sprostał. W sprawie został przeprowadzony dowód z opinii trzech biegłych sądowych z zakresu rekonstrukcji zdarzeń drogowych i kosztorysowania szkód samochodach. Sąd nie oparł się na opinii sporządzonej przez biegłego T. O. albowiem biegły nie sporządził opinii w pełnym zakresie. Biegły sądowy M. S. nie sporządził opinii w części dotyczącej analizy kolizji drogowej uzasadniając stanowisko jakością materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Opinia sporządzona przez biegłego sądowego J. Z. , pozwoliła na ustalenie, że za zdarzenie z dnia 22.06.2008 roku ponosi odpowiedzialność kierujący pojazdem marki V. (...) R. W.

(2). Biegły sądowy J. Z. odniósł się do zgłoszonych przez stronę pozwaną zarzutów do opinii i szczegółowo uzasadnił stanowisko zgodnie, z którym wyzwolenie poduszki w pojeździe powoda mogło nastąpić po uderzeniu przez pojazd marki V. (...) , a następnie zderzeniem pojazdu powoda z poprzedzającym go pojazdem marki M. . Opinia ta koresponduje z dowodem z dokumentu tj. opinią sporządzoną w sprawie I C 529/09 przez biegłego R. S. (k. 195 – 207), w którym wskazano, że najpierw doszło do uderzenia pojazdu marki V. (...) w tył pojazdu marki A. (...) , a następnie pojazd marki A. (...) uderzył w tył pojazdu marki M. . Opinia biegłego J. Z. , który odniósł się do zakresu uszkodzeń pojazdów, pozwala na przyjęcie, że do zdarzenia z dnia 22.06.2008 roku doszło w okolicznościach podanych przez powoda, a w związku z tym odpowiedzialność za to zdarzenie ponosi kierujący pojazdem V. (...) . Dowody z dokumentów korespondowały z zeznaniami świadka R. W.

(2)i przesłuchaniem powoda. W sprawie nie został przeprowadzony dowód pozwalający na poczynienie odmiennych ustaleń. Kierujący pojazdem marki V. (...) powinien był zachować ostrożność i odpowiedni odstęp z poprzedzającym go pojazdem marki A. (...) , aby uniknąć zderzenia z tym pojazdem. Podkreślić przy tym należy, że w materiale dowodowym sprawy znajdują się wyłącznie kserokopie zdjęć sporządzonych w postępowaniu likwidacyjnym. Brak oryginałów zdjęć obciąża pozwanego, który powinien zadbać o zachowanie materiału dowodowego z postępowania likwidacyjnego. Jednoczesne zgłoszony przez pozwanego wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii kolejnego biegłego sądowego nie mógł zasługiwać na uwzględnienie. Biegły sądowy J. Z. sporządził opinię na podstawie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz jasno i logicznie uzasadnił wnioski w niej zawarte. Za pozwanego nie stawił się nikt na posiedzenie, na którym była składana przez tego biegłego opinia ustna. Uznać zatem należy, że dopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego sądowego zmierza jedynie do przedłużania postępowania. Ustalając koszt przywrócenia pojazdu powoda do stanu sprzed zdarzenia z dnia 22.06.2008 roku, sąd oparł się na opinii sporządzonej przez biegłego M. S. , która to opinia nie była kwestionowana przez stronę powodową. Koszt przywrócenia pojazdu powoda zgodnie z opinią biegłego sądowego M. S. jest niższy od kosztów podanych przez biegłego J. Z. . Strona powodowa wniosła o rozliczenie szkody w oparciu o opinię sporządzoną przez biegłego J. Z. , ale nie zarzuciła aby wycena sporządzona przez biegłego M. S. była nieprawidłowa. Uznać należy, że powodowi należy się odszkodowanie w kwocie wynikającej z opinii biegłego sądowego M. S. albowiem jest to kwota niższa, a jednocześnie pozwalająca na naprawienie wyrządzonej szkody. Przyjąć należy, że skoro przód pojazdu powoda uległ uszkodzeniu w wyniku zderzenia z pojazdem M. wywołanym uderzeniem pojazdu marki V. (...) , odszkodowanie należne powodowi obejmuje uszkodzenia przodu i tyłu pojazdu. Na pozwanym ciążył obowiązek wykazania, że pojazd powoda przed zdarzeniem z dnia 22.06.2008 roku posiadał wcześniejsze nienaprawione uszkodzenia. Pozwany temu obowiązkowi nie sprostał. Jak stanowi przepis art. 822 § 4 k.c. uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. Na mocy przepisu art. 9 ust. 1 i art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 22.05.2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. nr 124, poz. 1152) umowa ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej obejmuje odpowiedzialność cywilną podmiotu objętego obowiązkiem ubezpieczenia za szkody wyrządzone czynem niedozwolonym oraz wynikłe z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, o ile nie sprzeciwia się to ustawie lub właściwości (naturze) danego rodzaju stosunków. W przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie, o którym mowa w ust. 1, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. Na mocy przepisu art. 19 ust. 2 pkt. 3 ustawy z dnia 20.06.1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 98 poz. 602) kierujący pojazdem jest obowiązany utrzymywać odstęp niezbędny do uniknięcia zderzenia w razie hamowania lub zatrzymania się poprzedzającego pojazdu. Pozwany również w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w Słupsku sygn. akt I C 1249/13 (IC 529/09) kwestionował, że do zdarzenia doszło w okolicznościach podawanych przez uczestników zdarzenia drogowego. W sprawie sygn. akt I C 1249/13 wydany wyrok jest prawomocny od dnia 26.03.2014 roku. Przyjąć więc należy, że nawet wcześniejsze wątpliwości co do przebiegu zdarzenia i odpowiedzialność pozwanego zakładu ubezpieczeń za skutki tego zdarzenia ustały z upływem terminu do zaskarżenia wyroku wydanego w sprawie IC 1249/13. Zasadne jest zasądzenie odsetek od dnia 26.03.2014 roku, albowiem z upływem terminu do wniesienia apelacji pozwany zgodził się z wydanym wyrokiem i stanowiącym jego podstawę ustaleniem, że za zdarzenie drogowe odpowiedzialność ponosi R. W.

(2). Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie przepisu art. 822 § 4 k.c. w zw. z art. 9 ust. 1 i art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 22.05.2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. nr 124, poz. 1152) w zw. z art. 481 § 1 k.c. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 55.627,90 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 26.03.2014 roku do dnia 31.12.2015 roku i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1.01.2016 roku do dnia zapłaty, o czym orzekł w punkcie pierwszym sentencji wyroku, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił, o czym orzekł w punkcie drugim sentencji wyroku. Powód wygrał sprawę w 95,05%. Pozwany nie poniósł żadnych kosztów w sprawie. Na podstawie przepisu art. 100 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda zwrot kosztów procesu w 95,05%, których szczegółowe wyliczenie pozostawił referendarzowi sądowemu, o czym orzekł w punkcie trzecim sentencji wyroku.