Sygn. akt II Cz 1969/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wiesława Buczek-Markowska (spr.) Sędziowie: SO Zbigniew Ciechanowicz SO Iwona Siuta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2017 r. w S. sprawy prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin- Centrum w Szczecinie L. W. o egzekucję z nieruchomości, sygn. akt Km 212/15, Km 1060/15, Km 56/14, Km 373/13, Km 938/15 z udziałem wierzycieli (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. , (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. , (...) Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. , (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w W. , Banku (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. przy udziale dłużnika W. M. oraz uczestników M. M. , Prokury Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą we W. (wierzyciel hipoteczny) oraz przy udziale nabywcy S. S. na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt VI Co 3507/15 p o s t a n a w i a oddalić zażalenie. SSO Iwona Siuta SSO Wiesława Buczek-Markowska SSO Zbigniew Ciechanowicz Sygn. akt II Cz 1969/16 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, sygn. akt VI Co 3507/15:
- w wyniku przeprowadzonej licytacji udzielił przybicia prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego położonego w S. przy Al. (...) , wraz z udziałem (...) w nieruchomości wspólnej, dla którego Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw nr (...) , na rzecz nabywcy licytacyjnego S. S. , PESEL (...) , syna S. i W. , za cenę 108.300,00 zł ustaloną w przetargu mającym miejsce w dniu 29 lutego 2016 r.
- nakazał pobrać od nabywcy licytacyjnego S. S. na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie kwotę 100 złotych tytułem opłaty za udzielenie przybicia. W uzasadnieniu Sąd Rejonowy podniósł, iż w dniu 29 lutego 2016 r. odbyła się pierwsza licytacja lokalu mieszkalnego położonego w S. przy Al. (...) , wraz z udziałem (...) w nieruchomości wspólnej, dla którego Sąd Rejonowy Szczecin - Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie X Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą Kw nr (...) . Sąd wskazał, iż wymogi z art. 953, 954 i 955 k.p.c. zostały spełnione, a strony prawidłowo o terminie zawiadomione. Do przetargu przystąpiło siedmiu licytantów, którzy wpłacili wadium w wymaganej wysokości - 14.250,00 zł. Postąpienie ustalono na kwotę 1.100 zł. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Szczecin- Centrum w Szczecinie L. W. otworzył przetarg podając cenę wywołania 106.875,00 zł. Nastąpiło jedno postąpienie, które zgłosił S. S. przebijając cenę wywołania oferowaną przez licytanta K. K. . Komornik uprzedzając obecnych, iż dalsze postąpienia nie zostaną przyjęte, trzykrotnie obwieścił zaoferowaną cenę - 108.300,00 zł, zamknął przetarg i wymienił licytanta- S. S. jako licytanta, który zaoferował najwyższą cenę. S. S. oświadczył, iż nabycia dokonuje na majątek osobisty. Sąd Rejonowy zaś na podstawie art. 988 § 2 k.p.c. wstrzymał wydanie postanowienia co do udzielenia przybicia, albowiem zostały złożone skargi, które do dnia 29 lutego 2016 r. jeszcze nie zostały rozstrzygnięte . Dalej podniesiono, iż z uwagi na prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie VI Co 316/16 ( skarga na obwieszczenie o terminie opisu i oszacowania nieruchomości - oddalona prawomocnie postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie Wydział VI Egzekucyjny z dnia 27 kwietnia 2016r.); ponadto w sprawie VI Co 3115/15 wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (skarga na opis i oszacowanie nieruchomości - odrzucona postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie Wydział VI Egzekucyjny z dnia 22 lutego 2016 r.) w ocenie Sądu odpadła podstawa dalszego stosowania przepisu art. 988 § 2 k.p.c. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł dłużnik i zaskarżając postanowienie w całości, wniósł o jego uchylenie oraz o zasądzenie od wierzycieli na rzecz dłużnika kosztów postępowania. W uzasadnieniu dłużnik podniósł, iż wniósł zażalenie na Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 22 lutego 2016 r., sygn. akt VI Co 3115/15 o odrzuceniu skargi na opis i oszacowanie, które - wedle jego wiedzy - pozostaje nadal nie rozpoznane, z zatem - w ocenie żalącego - nadal zachodzi przeszkoda do wydania zaskarżonego postanowienia z dnia 27.04.2016 r., z uwagi na nieprawomocność opisu i oszacowania nieruchomości, w oparciu o który przeprowadzono licytację nieruchomości. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 987 k.p.c. po zamknięciu przetargu sąd w osobie sędziego, pod którego nadzorem odbywa się licytacja, wydaje na posiedzeniu jawnym postanowienie co do przybicia na rzecz licytanta, który zaofiarował najwyższą cenę, po wysłuchaniu tak jego, jak i obecnych uczestników. Podstawy odmowy udzielenia przybicia zostały określone w art. 991 k.p.c. Przepis ten wskazuje, iż można odmówić przybicia, jeżeli zostaną spełnione kumulatywnie dwie przesłanki, a mianowicie nastąpiły naruszenia przepisów postępowania w toku licytacji oraz uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik przetargu ( § 1 ). Odmowa nastąpi ponadto w sytuacji, gdy postępowanie podlegało umorzeniu lub zawieszeniu oraz jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji chyba, że z tego powodu nie nastąpiło naruszenie jego praw, albo że będąc na licytacji, nie wystąpił ze skargą na to uchybienie ( § 2 ). Wszystkie te przyczyny Sąd winien uwzględnić z urzędu, niezależnie od tego, czy strony podniosły zarzuty. Nie dotyczy to tylko przesłanki nie powiadomienia uczestnika o licytacji, gdyż Sąd uchybienie to uwzględni dopiero na przedstawiony mu zarzut. Jak wynika nadto z postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2000 r. przewidziana w art. 997 k.p.c. podstawa zażalenia na postanowienie sądu co do przybicia ogranicza się do naruszenia przepisów na etapie zawiadomienia o licytacji, toku jej prowadzenia i samego przybicia, natomiast nie odnosi się do wcześniejszych faz postępowania egzekucyjnego (III CKN 1072/99, OSNC 2000, nr 9, poz. 160). Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Odwoławczy stanął zatem na stanowisku, iż przyczyną odmowy przybicia mogą być wszelkie naruszenia przepisów postępowania, które zaistniały w stadium egzekucji z nieruchomości, jakim jest sprzedaż licytacyjna. Chodzi więc w szczególności o ogłoszenie o licytacji i dokonanie stosownych zawiadomień, wszelkie kwestie związane z rękojmią, jak i ewentualne uchybienia związane z przeprowadzeniem samego przetargu. Nie mogą być natomiast podstawą odmowy przybicia nieprawidłowości zaistniałe w poprzednich stadiach egzekucji – wszczęcie egzekucji z nieruchomości, opis i oszacowanie, albowiem uchybienia te winny być ewentualnie usuwane wskutek skargi na czynność komornika we wcześniejszych etapach postępowania egzekucyjnego. Wnikliwa analiza akt postępowania doprowadziła Sąd Okręgowy do przekonania, iż w przedmiotowej sprawie brak jest uchybień organu egzekucyjnego, które mogłyby wpłynąć na prawidłowość zaskarżonego orzeczenia, czy to związanych z samą licytacją, czy też postępowaniem ją poprzedzającym. W szczególności strony były prawidłowo powiadamiane o wszelkich czynnościach egzekucyjnych, o terminach ich dokonywania oraz skutkach z nich płynących. Nadto stawający i dopuszczeni do licytacji licytanci wnieśli prawidłowo rękojmię zgodnie z wytycznymi art. 962 k.p.c. , a przy tym żadna z tych osób nie podlegała wyłączeniu od udziału z przetargu (976 § 1 k.p.c. ). Przebieg czynności w toku samej licytacji odzwierciedla protokół. Również w zakresie przebiegu samej licytacji Sąd Okręgowy nie dopatrzył się żadnych uchybień przepisom kodeksu postępowania cywilnego , albowiem licytacja odbyła się publicznie w obecności i pod nadzorem sędziego ( art. 972 k.p.c. ), przetarg odbył się ustnie ( art. 978 § 1 k.p.c. ), komornik sądowy po wywołaniu licytacji podał do wiadomości obecnych dane określone w art. 973 k.p.c. , a ponadto po ustaniu postąpień komornik, uprzedzając obecnych, że po trzecim obwieszczeniu dalsze postąpienia nie będą przyjęte, obwieścił trzykrotnie ostatnio zaofiarowaną cenę, zamknął przetarg i wymienił licytanta, który zaofiarował najwyższą cenę ( art. 980 k.p.c. ). W trakcie przetargu nie zostały złożone skargi na czynność komornika. Nikt z obecnych nie zgłaszał nadto żadnych uwag. Przechodząc do polemiki z argumentacją zawartą w zażaleniu, wskazać należy, iż przyczyny wskazane przez skarżącego, niweczące w jego ocenie możliwość udzielenia przybicia, okazały się chybione. Jak wynika z treści art. 952 k.p.c. termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie dwóch tygodni po uprawomocnieniu się opisu i oszacowania ani też przed uprawomocnieniem się wyroku, na podstawie którego wszczęto egzekucję. Wskazania jednakże wymaga, iż naruszenie przez komornika terminów wynikających z cytowanego przepisu nie powoduje nieważności dokonanych czynności, może jedynie rodzić jego odpowiedzialność za ewentualne szkody wyrządzone uczestnikom postępowania, a także mogą one być zaskarżone w drodze skargi na czynności komornika i w ten sposób pozbawione skutków procesowych. Podstawą zaś zażalenia na postanowienie o przybiciu może być zatem uchybienie art. 952 k.p.c. , jeżeli miało ono wpływ na prawa skarżącego. Licytacja przeprowadzona bez zachowania terminu określonego tym przepisem jest jednak skuteczna. W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze wskazaną wyżej sytuacją, gdyż doszło do przeprowadzenia licytacji przed uprawomocnieniem się opisu i oszacowania licytowanej nieruchomości. Sąd Rejonowy jednakże, korzystając z uprawnienia przewidzianego przez art. 988 § 1 k.p.c. , postanowił wstrzymać się z wydaniem postanowienia co do przybicia do czasu prawomocnego rozpoznania skarg wywiedzionych przez dłużnika W. M. - na obwieszczenie o terminie opisu i oszacowania nieruchomości oraz na opis i oszacowanie. Co do drugiej z wymienionych skarg dłużnik w zażaleniu zarzucił, iż nie została ona prawomocnie rozpoznana. Z twierdzeniem tym jednakże nie sposób się zgodzić. W kontekście powyższego wskazania bowiem wymaga, iż skarga dłużnika na opis i szacowanie została odrzucona postanowieniem Sądu Rejonowego Szczecin- Centrum w Szczecinie z dnia 22 lutego 2016 roku, sygn. akt VI Co 3115/
- Wywiedzione na to postanowienie zażalenie zostało zaś prawomocnie oddalone postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 23 września 2016 r. (sygn. akt II Cz 1424/16 ). Na obecnym etapie postępowania opis i oszacowanie nieruchomości są zatem prawomocne, wskazywana przez skarżącego w zażaleniu okoliczność nie mogła więc stanowić przeszkody do wydania postanowienia w przedmiocie udzielenia przybicia nabywcy nieruchomości. Zdaniem Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie nie doszło zatem do sytuacji, w której dłużnik został pozbawiony możliwości należytej ochrony swoich praw w toku postępowania egzekucyjnego. Tym samym zarzut wywiedziony przez dłużnika w zażaleniu nie zasługiwał na uwzględnienie. Zasadnie zatem również, zdaniem Sądu II instancji, Sąd Rejonowy uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie było przeszkód do wydania i ogłoszenia postanowienia co do udzielenia przybicia. Mając na względzie merytoryczną poprawność zaskarżonego postanowienia, jak i jego zgodność z normami procedury cywilnej, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. , orzekł jak w sentencji. SSO Iwona Siuta SSO Wiesława Buczek-Markowska SSO Zbigniew Ciechanowicz ZARZĄDZENIE
- odnotować i zakreślić,
- odpis postanowienia doręczyć jak na k. 32 verte akt,
- po wyk. akta zwrócić SR. S. , dnia 19 stycznia 2017 r.