Sygn. akt IX W 2892/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący - SSR Wojciech Kottik Protokolant – asysten
§1ustawy z dnia 26.06.1974 r.
– Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) III. Działając jako pełnomocnik pracodawcy R. G.
(1)(...) w W. dopuściła w dniu 29.06.2016 r. do wykonywania pracy na terenie restauracji (...) w O. młodocianą A. G.
(1)bez zapewnienia bezpiecznych warunków pracy, co mogło mieć wpływ na zaistnienie wypadku przy pracy tj. poprzez nie wyposażenie stanowiska zmywania usytuowanego na zapleczu kuchennym restauracji (...) w środki/zmywaki umożliwiające bezpieczne mycie głębokich szklanek od piwa o poj. 0,5 l oraz poprzez dopuszczenie A. G.
(1)do pracy bez przeszkolenia z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy - tj. za wykroczenie z art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z § 39 ust. 1, ust. 2 pkt 4 i pkt 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26.09.1997 r. , w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 173, poz. 1034 ) IV. Działając jako pełnomocnik pracodawcy R. G.
(1)(...) w W. dopuściła w dniu 29.06.2016 r. do wykonywania pracy na terenie restauracji (...) w O. młodociane A. G.
(1)i A. S.
(1)w przekroczeniu dopuszczalnej liczby godzin na dobę dozwolonej młodocianym w porze nocnej - tj. za wykroczenie z art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 pkt 1, pkt 5 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 202 § 2 i art. 203 § 1 i § 1 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) V. Działając jako pełnomocnik pracodawcy R. G.
(1)(...) w W. dopuściła do wykonywania pracy na terenie restauracji (...) w O. osoby młodociane bez badań lekarskich profilaktycznych potwierdzających brak przeciwskazań do pracy tj. - A. S.
(1)w okresie od 01.06.2016 r. do 25.07.2016 r., przy pracach pomocniczych w kuchni i przy obsłudze klientów, - D. O.
(1)w okresie od 01.06.2016 r. do 25.07.2016 r., przy pracach pomocniczych w kuchni i przy obsłudze klientów, - K. K.
(1)w okresie od 01.07.2016 r., do 25.07.2016 r., przy pracach pomocniczych w kuchni i przy obsłudze klientów, - A. G.
(1)w okresie 25.06.2016 r. do 29.06.2016 r., przy pracach pomocniczych w kuchni i przy obsłudze klientów, - tj. za wykroczenie z art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 pkt 1, pkt 5 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 201 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) VI. Działając jako pełnomocnik pracodawcy R. G.
(1)(...) w W. dopuściła do zatrudniania w restauracji (...) w O. bez orzeczenia lekarskiego o braku przeciwskazań do pracy na zajmowanym stanowisku P. R.
(1)– w okresie od 01.06.2016 r. do 13.07.2016 r. na stanowisku młodszy kucharz - tj. za wykroczenie z art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 229 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) ORZEKA I. obwinioną M. G.
(1)uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej czynów z art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r., o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zmianami oraz z 2016 r., poz. 868) w zw. z art. 104 ust. 1 pkt 1, art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r., o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zmianami oraz z 2016 r., poz. 868), art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13.10.1998 r., o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U z 2016 r., poz. 963), art. 281 pkt 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 22 § 1 1 , art.
§1ustawy z dnia 26.06.1974 r.
– Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960), art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z § 39 ust. 1, ust. 2 pkt 4 i pkt 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26.09.1997 r. , w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 ze zmianami oraz z 2011 r. Nr 173, poz. 1034 ), art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 pkt 1, pkt 5 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 202 § 2 i art. 203 § 1 i § 1 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960), art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 pkt 1, pkt 5 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 201 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960), art. 283 § 1 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) w zw. z art. 229 § 1, § 2 i § 4 ustawy z dnia 26.06.1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U z 2014 r poz. 1502 ze zmianami oraz z 2016 r. Dz. U poz. 960) i za to z mocy art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20.04.2004 r., o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zmianami oraz z 2016 r., poz. 868) w zw. z art . 9 § 2 kw skazuje ją na karę grzywny w wymiarze 3000,- (trzech tysięcy) złotych ; II. na podstawie art. 118 § 1 kpw i art. 3 ust. 1 w zw. z art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych obciąża obwinioną zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 300 (trzysta) złotych; III. na podstawie art. 118 § 1 kpw zasądza od obwinionej na rzecz A. G.
(1)kwotę 633,- (sześćset trzydzieści trzy) złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego . UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: Obwiniona M. G.
(1)jest pełnomocnikiem firmy (...) R. G.
(1)” z siedzibą w W. . Firma ta w ramach działalności gospodarczej prowadzi restaurację (...) w O. przy ul. (...) . W dniach 8, 11, 15, 18 i 27 lipca oraz 01 sierpnia 2016 r. w restauracji tej kontrolę przestrzegania przepisów prawa pracy przeprowadzili inspektorzy Okręgowego Inspektoratu Pracy w O. A. S. , W. F. i M. B. . W jej trakcie ujawnili, że w podmiocie tym zatrudnionych było 56 osób, z czego 31 na podstawie umów cywilnoprawnych – umów zlecenia, a 23 w ramach stosunku pracy. Jednym z dodatkowych powodów kontroli był wypadek w pracy jakiego w dniu 29 czerwca 2016 r., doznała młodociana pracownica A. G.
(1). W ocenie kontrolujących zarówno ta młodociana, jak i inni młodociani pracownicy restauracji – (...) , D. O.
(1)i K. K.
(1)mimo, że formalnie zatrudnieni byli na podstawie umów zlecenia to z uwagi na wykonywanie przez nich pracy na rzecz pracodawcy w miejscu i czasie wyznaczonym przez niego oraz pod jego kierownictwem była pracą, która spełniała cechy pracy, która powinna być świadczona na podstawie umowy o pracę. Kontrolujący ustalili, że ci młodociani zostali dopuszczeni do pracy w restauracji bez profilaktycznych badań lekarskich potwierdzających brak przeciwskazań do pracy. Ponadto kontrolujący ustalili, że obwiniona nie dopełniła obowiązku opłacania składek za pracowników na Fundusz Pracy za miesiące kwiecień, maj i czerwiec 2016 roku. Składki te obwiniona uregulowała w trakcie kontroli po dniach 14 lipca i 20 lipca 2016 r. Badając okoliczności wypadku w pracy jakiego doznała A. G. kontrolujący ustalili, że dzień, w którym doszło do wypadku to był 4 dzień jej pracy. Tego dnia pracowała ona od godziny 14-tej i miała pracować do 22.30. Jej praca w tym dniu miała polegać na ręcznym myciu naczyń w specjalnym pomieszczeniu przy kuchni. Około godziny 22-ej kiedy myła szklankę do piwa, w trakcie kiedy myła jej środek, doszło do pęknięcia szklanki i ostre krawędzie szkła głęboko rozcięły jej prawą rękę. Udzielono jej pierwszej pomocy, pokrzywdzona telefonicznie wezwała ojca, który zawiózł ją do szpitala gdzie zszyto jej ranę. W pomieszczeniu w którym pracowała pokrzywdzona nie było zmywaków przeznaczonych do mycia głębokich szklanek, a takie myjki znajdowały się w składziku na zapleczu. W restauracji znajdowało się wprawdzie specjalistyczne urządzenie do mycia szklanek – myjka (...) jednak nie była ona w praktyce używana, w tym w szczególności przez młodocianych pracowników zajmujących się myciem naczyń. Według pokrzywdzonej nie była ona przeszkolona przed rozpoczęciem pracy w zakresie prawidłowego sposobu mycia wysokich szklanek i nikt jej też nie uświadomił o zagrożeniach związanych z takimi czynnościami. Zdaniem kontrolujących dwie młodociane pracownice tj. A. G.
(1)i A. S.
(1)w dniu 29 czerwca 2016 r., zostały dopuszczone do pracy z przekroczeniem zarówno dopuszczalnej liczby godzin na dobę dozwolonej młodocianym oraz w porze nocnej. Jak ustalono również jedna z pracownic zatrudnionych na podstawie umowy o pracę – P. R.
(1)została dopuszczona do pracy pomimo braku zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwskazań do pracy na zajmowanym stanowisku. Zaświadczenie to zostało dostarczone podczas trwania kontroli. W związku z tym, po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających oskarżyciel skierował przeciwko obwinionej wniosek o ukaranie w którym zarzucił jej naruszenie szeregu przepisów Prawa Pracy. (dowody: protokół kontroli k. 23-27 i dokumentacja fotograficzna k. 28-29, 43; kserokopie raportów fiskalnych – k. 15, kopia faktury k. 16, fotografie myjki i składziku k. 17-22; odpisy nakazów k. 44-45, wystąpienie k. 46-47, wydruk „zrzutu ekranu” z telefonu matki pokrzywdzonej k. 129;zestawienia połączeń z telefonów rodziców pokrzywdzonej k. 151 – 168; częściowo wyjaśnienia obwinionej – k. 88-88v, zeznania świadków – A. S. k. 89, D. O. k.96-96v, K. K. k. 96v, A. Ł. k. 96v-97, M. G. k. 97-97v, H. G. k. 97v, A. G. k. 98, A. S. k. 131-132, P. R. k. 132- 132v, P. R. k. 169-169v, W. G. k. 169, M. B. k. 170, D. G. k. 170-170v) Obwiniona w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie przyznała się do popełnienia czynów opisanych w p-kcie 1 i 6 stwierdzając, że zaległe składki na Fundusz Pracy zapłaciła jeszcze w trakcie kontroli. Odnośnie zarzutu dotyczącego dopuszczenie do pracy pracownicy P. R. bez dostarczenia przez nią zaświadczenia o braku przeciwskazań lekarskich do pracy na zajmowanym stanowisku stwierdziła, że brak ten został uzupełniony niezwłocznie jeszcze w trakcie kontroli. Odnośnie zarzutu zatrudnienia młodocianych na podstawie umów zlecenia wyjaśniła, że na takiej formie zatrudnienia zależało samym młodocianym, którzy zatrudniali się jedynie w wakacje. Mieli oni możliwość ustalania godzin pracy. Zaprzeczyła aby dwie młodociane pracowały w godzinach nocnych i z przekroczeniem dobowej normy czasu pracy. Tego dnia w którym doszło do wypadku pokrzywdzona uległa temu wypadkowi przed godzina 22-ą, co potwierdzają raporty kasowe. Wskazała że A. G. mogła swobodnie korzystać z myjek do szklanek głębokich znajdujących sią w składziku na terenie restauracji. Zwróciła również uwagę, że w restauracji znajdowało się specjalne urządzenie do mycia szklanek z którego pokrzywdzona mogła i powinna korzystać. Jej zdaniem pracownicy zatrudnieni na podstawie umów zlecenia nie muszą przedstawiać zaświadczeń o przejściu badań lekarskich potwierdzających brak przeciwskazań do pracy na zajmowanych stanowiskach. (wyjaśnienia – k. 88-88v) Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu, w świetle przeprowadzonych w niniejszej sprawie dowodów wyjaśnienia obwinionej poza jej stwierdzeniami dotyczącym zarzutów pierwszego i ostatniego nie zasługują na wiarę. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego zatrudnienia pracowników młodocianych na podstawie umowy cywilnoprawnej – umowy o pracę zamiast na podstawie umowy o pracę należy stwierdzić, że w przypadku tej grupy pracowników, którzy nie osiągnęli pełnoletności w momencie zatrudnienia ustawodawca nie przewiduje innej formy zatrudnienia jak tylko umowa o pracę. Dla tej grupy pracowników przewidziano wyłącznie zatrudnienie przy wykonywaniu prac lekkich. Wobec kategoryczności i imperatywności norm przepisów art.
Kodeksu pracy jest oczywiste, że ustawodawca nie przewidział umów cywilnoprawnych dla takiej formy zatrudnienia - przepis art.
§ 1Kp przewiduje wyłącznie umowę o pracę jako formę takiego zatrudnienia.
Tym samym wola nawet samych pracowników nie ma tutaj wiążącego znaczenia i cała czwórka zatrudnionych przez obwinioną młodocianych pracowników powinna była być zatrudniona na podstawie umów o pracę. Jeśli chodzi o zarzut z p-ktu 3, to należy przyjąć, że faktycznie stanowisko pracy na którym pracowała młodociana pokrzywdzona A. G.
(1)nie było wyposażone w odpowiednie środki do mycia głębokich szklanek. To, że takowe znajdowały się składziku, magazynie na terenie restauracji nie zmienia oceny, że stanowisko pracy pokrzywdzonej w takowe nie było wyposażone. Pokrzywdzona, jak deklaruje, i deklaracji tej nie podważają inne dowody, nie wiedziała, gdzie znajdują się te zmywaki i radziła sobie jak umiała, w konsekwencji ulegając wypadkowi. Jest rzeczą oczywistą, że to stanowisko pracy powinno być wyposażone w odpowiednie środki do wykonywania bezpiecznie pracy, a to, że środki takie znajdowały się w innym miejscu, bezpieczeństwa takiego nie zapewniało. Nie można również uznać, by wyposażenie stanowiska pracy do zmywania w gumowe rękawice, nawet te grubsze zabezpieczało pracownika w środki wystarczające do uniknięcia wypadku jakiego przydarzył się pokrzywdzonej, głębokiego rozcięcia ręki. Niewystarczające było też przeszkolenie tej młodocianej w zakresie instruktażu stanowiskowego, bo mimo, że czynności jakie miała wykonywać były nieskomplikowane, to jednak jej wiedza na temat ich bezpiecznego wykonywania okazała się dalece niewystarczająca. W konsekwencji ta kombinacja czynników doprowadziła do zaistnienia tego wypadku przy pracy. Mimo, że według deklaracji obwinionej w restauracji było specjalnie zakupione urządzenie do mycia wysokich szklanek, to jednak, ze zgodnych zeznań wszystkich pracowników zajmujących się myciem naczyń nie było ono przez nich używane, lub w ogóle nie wiedzieli o jego istnieniu. Jeśli chodzi o przekroczenie dopuszczalnej dobowej liczby godzin pracy i pracy w godzinach nocnych, to wcale decydujące dla ustaleń Sądu nie były, tak podnoszone przez obronę, kwestie dotyczące dokładnej godziny wypadku przy pracy jakiemu uległa A. G. . Jest bowiem oczywiste, że jeśli nawet do wypadku przy pracy doszło przed godzina 22-ą, (czego nota bene dowody choćby z dokumentów nie potwierdzają) jak wywodziła obwiniona, to wcale to nie oznacza, że tego dnia pokrzywdzona nie miała pracować dłużej niż do godziny 22-ej, przekraczając tym samym, nie tylko dobową normę godzin pracy, jak i łamiąc zakaz pracy w godzinach nocnych. Za takim stanowiskiem przemawiają nie tylko wiarygodne zeznania świadka – A. G. , ale o przekroczeniu norm dotyczących zarówno dobowego czasu pracy, jak i pracy w godzinach nocnych zeznawali wiarygodnie również inni młodociani pracownicy A. S.
(1)i D. O.
(1). Również i A. G. , mimo, że pracowała w tej restauracji, do dnia wypadku dopiero czwarty dzień, to i tak zdążyła już pracować z przekroczeniem tych norm w dniu poprzednim. Ustalenia dotyczące obowiązku zatrudniania młodocianych pracowników na podstawie umów o pracę a nie umów cywilnoprawnych poczynione wyżej wiążą się również z zrzutem opisanym w p-kcie 5, bo i w tym zakresie jest oczywiste, że wszyscy ci pracownicy przed zatrudnieniem u tego pracodawcy powinni przejść profilaktyczne badania lekarskie potwierdzające brak przeciwskazań do pracy u tego pracodawcy. Sąd uznał, że zeznania wszystkich czworga młodocianych pracowników tj. A. G. . A. S. , K. K. i D. O. zatrudnionych u obwinionej zasługują na wiarę. W przekonaniu Sądu zeznania wyżej wymienionych świadków są logiczne i jasne, część z nich obecnie już nie pracuje w tej firmie a zatem nie można przyjąć aby składali zeznania czując swoistą presję ze strony pracodawcy i obawy o utratę pracy. Tym samym Sąd uznał, że relacje tychże mogą być podstawą ustaleń stanu faktycznego. Mimo, ze większość z nich twierdziła, że nie zależało im na zatrudnieniu na podstawie umów o pracę, to jednak w świetle wskazanych wyżej przepisów ich wola nie miała tutaj znaczenia i powinni byli być zatrudnieni zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi. Jako wiarygodne Sąd uznał również zeznania inspektorów pracy, którzy przeprowadzali kontrolę w przedmiotowej restauracji. Są one rzeczowe i jasne, nie ma w nich żadnych cech świadczących o negatywnym nastawieniu świadków, wskazywali oni nie tylko na okoliczności, które przemawiały na niekorzyść obwinionej, ale również te, które w pewnej mierze usprawiedliwiały obwinioną. Sąd, z dużą dozą ostrożności podchodził do zeznań pracowników restauracji (...) – zarówno menedżera H. G. , jak i A. Ł. , M. G. i P. R. . Czując pewną współodpowiedzialność za wypadek przy pracy jakiemu uległa pokrzywdzona starali oni przedstawiać wręcz wyidealizowany obraz przestrzegania przepisów bhp u tego pracodawcy. Ponadto H. G. , w dużej mierze odpowiedzialna za zatrudnianie pracowników, mogła czuć się zagrożona współodpowiedzialnością za stwierdzone w trakcie kontroli naruszenia przepisów prawa pracy. Sąd nie miał natomiast podobnych zastrzeżeń do zeznań świadka P. R. , która, mimo, że nadal pracuje w tej restauracji, to jednak zajmuje w niej na tyle szeregowe stanowisko, że nie starała się idealizować warunków w niej panujących zeznając zgodnie z ustaleniami Sądu. W ocenie Sądu zeznania rodziców pokrzywdzonej W i D. G. są szczere, spójne i logiczne. Ponadto znajdują potwierdzenie w dowodach z dokumentu w postaci bilingów połączeń telefonicznych. Z tych względów Sąd w całości dał im wiarę. Jako mało przydatne dla ustaleń Sądu uznano natomiast zeznania świadka R. G. – męża obwinionej, który, mimo, że jest formalnie właścicielem firmy zarządzającej restauracją, to jednak wiedzę na temat jej funkcjonowania ma bardzo ograniczoną. Za wiarygodne dowody Sąd uznał wymienione dokumenty zgromadzone w sprawie gdyż korespondują z pozostałymi dowodami przeprowadzonymi w niniejszej sprawie. Tym samym Sąd uznał, że zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozostawia żadnych wątpliwości, co do tego, że obwiniona M. G.
(1)dopuściła się wszystkich zarzucanych jej wnioskiem o ukaranie czynów. Swoim zachowaniem wyczerpała znamiona wykroczeń z art. 122 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 104 ust. 1 pkt1, art. 107 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy , art. 47 ust. 1 pkt 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , art. 281 pkt. 1 w zw. z art. 22 § 1 1 i art.
Kodeksu pracy , art. 283 §1 w zw. z art. 304§1, art. 207 § 2Kodeksu pracy w zw. z § 39 ust. 1, ust. 2 pkt 4 i pkt 8 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, art. 283 § 1 Kp w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 pkt 1, pkt 5, art. 202 § 2 i art. 203 § 1 i § 1 1 Kodeksu pracy , art. 283 § 1 Kp w zw. z art. 304 § 1, art. 207 § 2 pkt 1, pkt 5, art. 201 § 1 Kodeksu pracy , i art. 283 § 1 Kp w zw. z art. 229 § 1, § 2 i § 4 Kodeksu pracy . Przy wymiarze kary za okoliczności łagodzące Sąd przyjął fakt częściowego usunięcia przez obwinioną szkodliwych następstw swych czynów poprzez uregulowanie zaległych płatności składek i uzupełnienia braku w zakresie zaświadczenia lekarskiego pracownika P. R. a także dotychczasową niekaralność obwinionej. Nieprzestrzeganie zasad dotyczących zatrudniania młodocianych zarówno, w zakresie formy umowy jak i nieprzestrzeganie dobowych norm i zakazu pracy w porze nocnej to niewątpliwie ciężkie naruszenie norm prawa pracy przez obwinioną jednak w ocenie Sądu obwiniona jest w stanie wyciągnąć z tej sprawy prawidłowe wnioski na przyszłość i uniknąć w przyszłości podobnych błędów Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd wymierzył obwinionej karę w wymiarze równym dolnemu progowi zagrożenia ustawowego przewidzianego za najsurowiej zagrożony czyn przypisany obwinionej. Wymierzona obwinionej kara grzywny jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych jej czynów i zawinienia, a także spełni swoje cele w zakresie prewencji generalnej i indywidualnej. Zgodnie z treścią art. 9 § 2 k.w. jeżeli jednocześnie orzeka się o ukaraniu za dwa lub więcej wykroczeń, wymierza się łącznie karę w granicach zagrożenia określonych w przepisie przewidującym najsurowszą karą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu środków karnych na podstawie innych naruszonych przepisów. W związku z powyższym Sąd wymierzył obwinionej karę z mocy art. 122 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w zw. z art. 9 § 2 k.w. Sąd uznał, że sytuacja materialna obwinionej pozwala jej również na poniesienie kosztów postępowania i opłaty a także kosztów zastępstwa procesowego oskarżycielki posiłkowej. Przy wyliczeniu tych kosztów doszło do omyłki rachunkowej, bo w niniejszej sprawie pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej uczestniczył w 4 terminach rozpraw, a zatem wynagrodzenie to, według stawek minimalnych powinno wynosić 360 + 3x 72 zł, czyli 576 złotych, a nie jak wyliczono w p-kcie III wyroku 633 złotych.