Sad powszechny, I C 1578/16

(1)§1 kc za zapłatę czynszu i ww. opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące w nim osoby pełnoletnie. Strona powodowa stwierdziła, że z tego tytułu na dzień 31.10.2014 r. z wyłączeniem okresu od 1.11.2006r. do 31.07.2009r. po stronie pozwanej powstało zadłużenie w wysokości 460.635,83zł. Do wysokości należności głównej doliczone zostały odsetki za czas opóźnienia wyliczone na dzień 31.10.2014r. Pismem z dnia 30.12.2014r. strona pozwana wezwana została do zapłaty ciążącego na niej zadłużenia, jednak bezskutecznie. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 27.03.2015r. uwzględniono powództwo w całości. Od powyższego nakazu zapłaty pozwana J. C. wniosła sprzeciw zaskarżając nakaz zapłaty w całości oraz wnosząc o oddalenie powództwa. Wskazała w uzasadnieniu, że od 2005r. nie zamieszkuje w lokalu przy ul. (...) Wyprowadziła się z tego lokalu i zamieszkała ze swoją siostrą I. F. przy ul. (...) we W. . Pod w/w adresem mieszkała z narodzonym w (...) synem M. i konkubentem P. M. do czerwca 2009 r. kiedy to przeprowadziła się do nowego mieszkania siostry przy ul. (...) we W. . Natomiast od 31.05.2013 r. pozwana wraz konkubentem i z małoletnim synem zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu przy ul. (...) w W. . Jednocześnie pozwana podniosła, że roszczenie strony powodowej dochodzone pozwem jest przedawnione. Strona powodowa w odpowiedzi na sprzeciw oświadczyła, że cofa pozew co do kwoty 96.192,73 zł bez zrzeczenia się roszczenia. Podtrzymała żądanie zapłaty od pozwanej kwoty 57.509,10 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 49.159,71zł od 1.11.2014r. do dnia poprzedzającego dzień wytoczenia powództwa i od kwoty 57.509,10zł od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. W ocenie powoda pozwana nie przedstawiła wystarczających dowodów potwierdzanych fakt jej niezamieszkiwania w spornym lokalu. Na potwierdzenie zaś swojego stanowiska podała, że w teczce eksploatacyjnej przedmiotowego lokalu znajduje się zgłoszenie pozwanej odnośnie korekty naliczeń za media dokonane w listopadzie 2015 r. z którego wynika, że pozwana wraz z małoletnim synem zajmuje ten lokal. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Mieszkanie położone we W. przy ul. (...) stanowi własność Gminy W. . Głównym najemcą mieszkania była U. C. – matka pozwanej. Zajmowała ona powyższy lokal do chwili swojej śmierci w listopadzie 2015r. U. C. nadużywała alkoholu i w związku z tym pozostawała w konflikcie ze swoimi dziećmi, które wyprowadziły się z tego mieszkania. U. C. zalegała z zapłatą należności czynszowych na rzecz Gminy W. . Mieszkanie było zaniedbane, a w związku z brakiem regulowania opłat, odcięte zostały media. (okoliczności bezsporne, a ponadto dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty k. 11, karta zadłużenia lokalu- k. 9-10, postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie śmierci U. C. , protokół deratyzacji, dezynsekcji i dezynfekcji wraz z protokołem odbioru prac i fakturą VAT – k. 114- 116) Pozwana od 2005r. nie zamieszkuje w lokalu przy ul. (...) we W. . Od czasu wyprowadzki z tego mieszkania przebywała ze swoją siostrą I. F. przy ul. (...) we W. . Matki nie odwiedzała. Pod w/w adresem mieszkała z narodzonym w 2006 r. roku synem M. i konkubentem P. M. do czerwca 2009 r., kiedy to przeprowadziła się do nowo nabytego mieszkania siostry przy ul. (...) we W. . Natomiast od 31.05.2013 r. pozwana wraz konkubentem i z małoletnim synem zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu przy ul. (...) w W. . (dowód: umowa najmu lokalu przy ul. (...) z 31.05.2013r. – k. 78-79, protokół zdawczo - odbiorczy – k. 80, odpis skróconego aktu urodzenia – k. 81, potwierdzenia przelewów za okres od lipca 2013r. do maja 2015r. – k. 82-87, zeznania świadka I. F. k. 118, e- protokół z 12.01.2017r. 06:41-14:23, zeznania świadka J. G. , k. 118, e- protokół z 12.01.2017r. 15:01-22:50, zeznania świadka J. K. , k. 118, e- protokół z 12.01.2017r. 23:19-26:36, zeznania świadka M. K. , k. 118, e- protokół z 12.01.2017r. 27:02-30:02, przesłuchanie pozwanej J. C. , k. 118, e- protokół z 12.01.2017r. 3-:14-30:02) Po zgonie najemczyni U. C. , pozwana J. C. w dniu 4.11.2015r. w Biurze Obsługuj Klienta dla lokalu przy ul. (...) dokonała zgłoszenia w sprawie zmian w naliczaniu opłat za media. Myślała o zajęciu tego lokalu po śmierci matki, niemniej odstąpiła od tego zamiaru z chwilą gdy dowiedziała się o istniejącym zadłużeniu. (dowód: zgłoszenie z 4.11.2015r. – k. 96, przesłuchanie pozwanej J. C. , k. 118 (e- protokół z 12.01.2017r. 3-:14-30:02) Pismem datowanym na dzień 30.12.2014r. pozwana wezwana została do zapłaty kwoty 240.436,13zł zł tytułem zaległych należności przysługujących gminie wyliczonych wraz z odsetkami na dzień 30.11.2014r. (dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty – k. 12v) Po częściowym cofnięciu pozwu strona powodowa żądała odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od 31.03.2012r. do 31.10.2014 r. w wysokości 57.509,10zł. (dowód: zestawienie zaległości z tytułu bezumownego korzystania z lokalu k. 97) Przy tak poczynionych ustaleniach faktycznych Sąd zważył, co następuje: Powództwo wobec J. C. nie zasługiwało na uwzględnienie. W niniejszym postępowaniu strona powodowa, po ograniczeniu roszczenia, dochodziła od pozwanej J. C. kwoty 57.509,10zł wraz z odsetkami ustawowymi tytułem należności za lokal przy ul. (...) we W. . Żądanie niniejsze obejmowało okres, nie objęty zarzutem przedawnienia, a mianowicie od dnia od 31.03.2012r. r. do 31.10.2014 r. Podstawę prawną żądania odszkodowania stanowi art. 18 ust. 1 i 2 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j. z 2005, Nr 31, poz. 266). Zgodnie z tym przepisem osoby zajmujące lokal bez tytuł prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie to w zasadzie odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać odszkodowania uzupełniającego (art. 18 ust. 2 powołanej ustawy). Skoro strona powodowa w uzasadnieniu pozwu wskazała, iż pozwani zajmują lokal bez tytułu prawnego, to w niniejszej sprawie nie ma zastosowania powołany przez nią art. 688 1 §1 k.c. Strona powodowa dochodziła odszkodowania, którego wysokość ustalona została w wysokości czynszu, jaki przypadłby na lokal zajmowany, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa miejscowego oraz opłatami niezależnymi od właściciela. Pozwana J. C. wysokości dochodzonej kwoty nie kwestionowała. W niniejszej sprawie sporny był natomiast fakt zajmowania przez pozwaną lokalu przy ul. (...) we W. . Pozwana twierdziła bowiem, że co najmniej od 2005r. swoje potrzeby mieszkaniowe zaspokajała gdzie indziej. Zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. Powódka wiązała swoje roszczenie z faktem bezumownego korzystania przez pozwaną z lokalu przy ul. (...) we W. , zatem to na niej, w myśl w/w przepisu, spoczywał ciężar udowodnienia, że taki fakt miał miejsce. Na potwierdzenie swojego stanowiska przedłożyła kopię zgłoszenia z 4.11.2015r., z którego miałoby wynikać, że pozwana jest najemcą spornego lokalu; ponadto swoje roszczenie wywodziła zapewne z faktu, że pozwana w lokalu objętym roszczeniem była zameldowana. Należy jednak wyjaśnić, że sam fakt zameldowania nie jest wystarczający do dokonania ustalenia, że miejscem zamieszkania, a więc miejscem gdzie znajduje się centrum życiowe danej osoby, jest istotnie to samo miejsce. Zameldowanie jest bowiem instytucją administracyjną o charakterze ewidencyjno – porządkowym. Meldunek stwarza jedynie domniemanie, iż pozwana zamieszkuje przy podanym adresie. Do obalenia tego domniemania wystarcza przedstawienie dowodu przeciwnego, który wykaże, że twierdzenia co do faktu zamieszkiwania budzą wątpliwości. W niniejszej sprawie dowodami, które przeczą okoliczności zamieszkania pozwanej w lokalu przy ul. (...) we W. (w objętym żądaniem okresie) były m.in. umowa najmu innego lokalu zajmowanego przez pozwaną wraz z dowodami uiszczania opłat czynszowych, a także dowody osobowe w postaci zeznań świadków: I. F. (siostry pozwanej), J. G. (sąsiadki zamieszkującej w lokalu przy ul. (...) we W. ), J. K. (sąsiadki pozwanej z ul. (...) we W. ) i M. K. . Zeznania tych świadków oraz zbieżne z nimi zeznania pozwanej tworzą spójną, logiczną całość i nie sposób odmówić im wiarygodności. Świadkowie wskazali, że pozwana wyprowadziła się z lokalu przy ul. (...) już 2005r., gdy była w ciąży, albowiem z matką, która nadużywała alkoholu, pozostawała w konflikcie. Zamieszkała wówczas ze swoją najstarszą siostrą I. F. i jej rodziną w mieszkaniu przy ul. (...) we W. . Mieszkali tam wspólnie do roku 2009 r., gdy wszyscy przeprowadzili się do nowego mieszkania siostry przy ul. (...) we W. . Natomiast od 31.05.2013r. do chwili obecnej pozwana wraz konkubentem i z małoletnim synem zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu przy ul. (...) w W. , co potwierdza umowa najmu tego lokalu wraz dowodami wpłat. Przez cały ten okres z matką, stale mieszkającą przy ul. (...) we W. , nie utrzymywała bliższych kontaktów. Sąd uznał zeznania w/w świadków za przekonywające. W sprawie nie zostały ujawnione jakiekolwiek okoliczności, które podważyłyby ich wiarygodność. Pozwana podała przy tym, że istotnie zaraz po śmierci swojej matki w listopadzie 2015r. zgłosiła w Biurze Obsługuj Klienta sprawę dotyczącą zmiany w sposobie naliczania opłat za media podając się za najemcę lokalu przy ul. (...) we W. (co potwierdza kopia zgłoszenia z 4.11.2015r. k. 96). Wyjaśniła przy tym jednak, że przyczyną takiego działania była chęć objęcia tego lokalu w najem po śmierci matki, co byłoby dla pozwanej korzystniejsze finansowo. Niemniej jednak odstąpiła od tych planów gdy zorientowała się w kwestii istniejącego zadłużenia. Tym zeznaniom pozwanej w kontekście całego materiału dowodowego Sąd dał pełną wiarę. Reasumując, Sąd na podstawie zebranych w sprawie dowodów ustalił, że w okresie, co do którego ograniczone zostało żądanie pozwu, a mianowicie od marca 2012r. do końca sierpnia 2014r. pozwana nie mieszkała w lokalu przy ul. (...) . A zatem w sytuacji gdy brak jest zasadniczej przesłanki potrzebnej do obciążenia pozwanej odpowiedzialnością, jej zobowiązanie z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu za wskazany wyżej okres w ogóle nie powstało. Skoro pozwana J. C. wykazała, że w dniu wniesienia pozwu, a następnie awizowania przesyłki, zawierającej odpis nakazu zapłaty z odpisem pozwu, nie zamieszkiwała pod adresem wskazanym w pozwie, Sąd uznał doręczenie tej przesyłki pozwanej na w/w adres za bezskuteczne. Z tej przyczyny zarządzeniem z 8.05.2016r. uchylono poprzednie zarządzenie z dnia 8.05.2015r. o pozostawieniu odpisu nakazu zapłaty z odpisem pozwu w aktach ze skutkiem doręczenia pozwanej. Pozwana nie uchybiła zatem terminowi do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty. Mając powyższe na względzie, Sąd oddalił powództwo wobec pozwanej J. C. (pkt II wyroku). W zakresie zaś tej części żądania, co do której strona powodowa cofnęła powództwo, a więc co do kwoty 96.192,73 zł Sąd na podstawie art. 355§1 k.p.c. umorzył postępowanie w stosunku do pozwanej J. C. ( pkt I wyroku). Podstawą orzeczenia o kosztach był art. 98 k.p.c. Pozwana wygrała sprawę w całości dlatego należał jej się od powoda pełny zwrot kosztów procesu. Wskazać w tym miejscu jednocześnie trzeba, że cofnięcie pozwu, w związku z podniesionym zarzutem przedawnienia, jest jednoznaczne z przegraniem sprawy. Na zasądzoną kwotę złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w osobie adwokata (§ 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu) wraz z opłatą od pełnomocnictwa.