Sad powszechny, II Ca 959/13

(1)i A. P.

(2)z udziałem R. G. o wpis w księdze wieczystej na skutek apelacji wnioskodawców od postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 30 kwietnia 2013 r. sygn. akt Dz.Kw 3577/13 postanawia: oddalić apelację. II Ca 959/13 Uzasadnienie postanowienia Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 4 października 2013 r. Wnioskodawcy A. P.

(1)i A. P.

(2)wnieśli o wpis w księdze wieczystej (...) roszczenia o ustanowienie odrębnej własności lokali położonych w budynku wielomieszkaniowym przy ul. (...) w K. , usytuowanych na II piętrze, tymczasowo oznaczonych numerami (...) o powierzchniach użytkowych (...) i przeniesienie własności tychże lokali, ustanowionego na rzecz wnioskodawców umową przedwstępną zobowiązującą do wybudowania lokalu mieszkalnego, ustanowienia jego odrębnej własności oraz zawarcia umowy przenoszącej własność, zawartą przed notariuszem R. T. w formie aktu notarialnego w dniu 22 września 2009 r., nr (...) Postanowieniem z dnia 19 marca 2013 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Kielcach oddalił wniosek, uzasadniając swoje rozstrzygnięcie tym, że księga wieczysta, w której miał nastąpić wpis prowadzona jest dla lokalu mieszkalnego (...) , uprzednio (...) o powierzchni (...) , natomiast przedłożona przy wniosku umowa dotyczy lokali oznaczonych nr. (...) Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy w Kielcach na skutek skargi wnioskodawcy na postanowienie referendarza sądowego oddalił wniosek oraz orzekł o kosztach postępowania. Powołując się na przepisy art. 626 2 §3 k.p.c. i art. 626 9 k.p.c. , Sąd pierwszej instancji wskazał, że z analizy księgi wieczystej (...) wynika, że prowadzona jest ona dla jednego lokalu mieszkalnego oznaczonego (...) , położonego w K. , przy ul. (...) , o powierzchni (...) zaś w dziale II jako właściciel ujawniony jest R. G. . Lokal ten został zatem wyodrębniony. Z tego już powodu wniosek o wpis roszczenia o ustanowienie odrębnej własności, w dodatku dwóch lokali, podlegać musiał oddaleniu. Sąd pierwszej instancji podniósł również, że wnioskodawcy nie przedstawili żadnego dokumentu potwierdzającego tożsamość lokalu objętego księgą wieczystą (...) z lokalem oznaczonym symbolami (...) a następnie (...) Powyższe postanowienie zaskarżyli w całości apelacją wnioskodawcy, zarzucając naruszenie art. 227 k.p.c. poprzez zaniechanie dopuszczenia w sprawie dowodu z akt administracyjnych sprawy (...) w zakresie załącznika nr (...) do decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia (...) . W konkluzji apelujący domagali się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku. Wnieśli także o przeprowadzenie w postępowaniu apelacyjnym dowodu z dokumentów zawartych w aktach sprawy administracyjnej (...) W odpowiedzi na apelację uczestnik R. G. wniósł o jej oddalenie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. W postępowaniu wieczystoksięgowym kognicja Sądów obu instancji wyznaczona jest przepisem art. 626 8 §2 k.p.c. W dacie składania wniosku o wpis roszczenia, tj. 25 lutego 2013 r. w księdze (...) ujawniona była odrębna własność lokalu mieszkalnego (...) o powierzchni (...) , co nastąpiło w dniu 2 listopada 2012 r. (k. 47-48). Przepis art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 707 ze zm. – dalej: u.k.w.h.), przewidujący możliwość ujawnienia w księdze wieczystej roszczenia, nie może być interpretowany w ten sposób, że wpisowi podlegać będzie jakiekolwiek roszczenie wnioskodawcy. Oczywistym być winno, że ujawniane roszczenie musi pozostawać w związku z objętą księgą wieczystą nieruchomością. Zawarte w art. 16 ust. 1 u.k.w.h. określenie „wypadki ustawowo przewidziane” oznacza, że wpis do księgi wieczystej prawa może nastąpić w przypadkach, w których przepis ustawy wyposaża dane prawo lub roszczenie w elementy właściwe prawu rzeczowemu i których cel jest zbieżny z celem ujawnienia w księdze wieczystej. Cel ten jest wynikiem przemiany praw i roszczeń z actio in personam w actio in rem przez rozszerzenie ich skuteczności z aktualnego na każdoczesnego właściciela nieruchomości (por. E. Bałan-Gonciarz, Komentarz do art. 16 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, LEX). Tymczasem złożony w rozpoznawanej sprawie wniosek całkowicie abstrahuje od treści księgi wieczystej. Pomijając w tym miejscu kwestię rozbieżności oznaczeń numerycznych pomieszczeń w księdze wieczystej i w akcie notarialnym zawierającym roszczenie wnioskodawców (co wynika już z treści samego wniosku), zauważyć należy, że księga wieczysta, do której skierowany jest wniosek jest już urządzona dla lokalu, którego własność została wyodrębniona. Nie może być w tej sytuacji mowy o dalszym wyodrębnianiu lokali, tym bardziej, że we wniosku żądano wpisania roszczenia o ustanowienie odrębnej własności lokali o powierzchniach użytkowych (...) podczas gdy powierzchnia lokalu ujawnionego w księdze wieczystej wynosi (...) . Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, że prawdopodobnie został jednocześnie złożony wniosek o analogiczny wpis do innej księgi lokalowej, albowiem wniosek o wpis do księgi wieczystej winien być ściśle skorelowany z treścią księgi, do której jest składany. W konkluzji powyższych rozważań dojść należało do konstatacji o bezzasadności tak wniosku, jak i apelacji wnioskodawców. Z tych też względów nie mógł okazać się skuteczny zarzut apelacji dotyczący naruszenia art. 227 k.p.c. , albowiem dowód z wnioskowanych dokumentów nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia. Tym samym także nie mógł zostać uwzględniony wniosek dowodowy złożony w postępowaniu apelacyjnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podst. art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. postanowił jak w sentencji. SSO S. Buras SSO M. Boniecki SSO C. Klepacz Zarządzenie: odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć pełn. wnioskodawców. Zarządzenie: odpisy doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawców oraz uczestnikowi.