Sad powszechny, XXV C 1240/15

Sygn. XXV C 1240/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 03 sierpnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie XXV Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Danuta Kowalik Protokolant: protokolant sądowy Paulina Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 sierpnia 2016 r. w Warszawie sprawy z powództwa D. P. przeciwko (...) Bank S.A. z siedzibą w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

1. pozbawia wykonalności w całości tytuł wykonawczy w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego o numerze (...) wystawionego przez (...) Bank S.A. w W. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności przez Sąd Rejonowy Szczecin Centrum w Szczecinie postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2010 roku w sprawie sygn. akt VI Co 5362/10;
2. nakazuje pobrać od (...) Bank S.A. w W. na rzecz Skarbu Państwa Kasy Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 11 921 ( słownie: jedenaście tysięcy dziewięćset dwadzieścia jeden) złotych tytułem nieuiszczonej części opłaty od pozwu;
3. zasądza od (...) Bank S.A. w W. na rzecz D. P. kwotę 1 000 (słownie: tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 7 217 (słownie: siedem tysięcy dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt XXV C 1240/15 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 20 lipca 2015 roku skierowanym przeciwko (...) Bank S. A. w W. powódka D. P. wniosła o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego z dnia 09 sierpnia 2010 roku o numerze (...) wystawionego przez (...) Bank S. A. w W. , zaopatrzonego w klauzulę wykonalności na mocy postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin Centrum w Szczecinie VI Wydział Cywilny z dnia 19 sierpnia 2010 roku, sygn.. akt VI Co 5362/10 w całości na podstawie art. 840 § 1 pkt 2 kpc ; zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Ponadto powódka wniosła o zwolnienie jej od ponoszenia kosztów sądowych w całości (pozew k. 4-6). W motywach pozwu podniesiono, iż pozwany bank po wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego i po nadaniu mu przez sąd klauzuli wykonalności dokonał w dniu 31.03.2014r. sprzedaży wierzytelności z tytułu umowy kredytu hipotecznego na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W. Postanowieniem z dnia 10 września 2015 roku powódka została zwolniona od kosztów sądowych w części tj. od wniesienia opłaty od pozwu ponad kwotę 1000 zł (postanowienie k. 57). W odpowiedzi na pozew z dnia 19.10.2015r. (sporządzonej przez pracownika banku) pozwany bank uznał powództwo w całości co do roszczenia głównego. Wniósł o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych, ewentualnie o nie obciążanie pozwanego kosztami postępowania. Podniesiono, iż powódka wytoczyła niniejsze powództwo po zawiadomieniu jej o dokonaniu przez stronę pozwaną sprzedaży przysługującej mu wierzytelności z tytułu umowy kredytowej na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W. , zaś pozwany jeszcze przed wytoczeniem powództwa skierował do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże w Szczecinie wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego o sygn. KM 1810/10, co świadczy, że bank nie zamierza na przyszłość prowadzić egzekucji z tytułu wykonawczego, a tym samym nie było potrzeby wnoszenia przedmiotowego pozwu (odpowiedź na pozew k. 66-68). Z kolei w odpowiedzi na pozew z dnia 03.12.2015r.sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika pozwany bank wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego (k. 79-80). Ostatecznie strona pozwana cofnęła pismo procesowe z dnia 03.12.2015r. podtrzymując pierwotne stanowisko o uznaniu powództwa (pismo procesowe z 11.04.2016r. k. 116). Sąd ustalił i zważył co następuje: W dniu 09 sierpnia 2010 roku (...) Bank S. A. w W. , wystawił względem powódki bankowy tytuł egzekucyjny o numerze (...) . Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2010 roku, sygn.. akt VI Co 5362/10 Sąd Rejonowy Szczecin Centrum w Szczecinie VI Wydział Cywilny uwzględnił wniosek wierzyciela i nadał wskazanemu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności w dniu 23 sierpnia 2010 roku. W dniu 31 marca 2014 roku pozwany bank dokonał sprzedaży wierzytelności z tytułu umowy kredytu hipotecznego nr (...) na rzecz (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W. (niekwestionowane twierdzenia pozwu). Postanowieniem z dnia 12 maja 2015 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie na podstawie art. 825 ust. 1 kpc umorzył postępowanie egzekucyjne i zwrócił wierzycielowi (bankowi) tytuł wykonawczy (postanowienie k. 69-70). Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. Strona pozwana dokonując zbycia wierzytelności na rzecz podmiotu nie będącego bankiem traci uprawnienia do korzystania z uproszczonego trybu dochodzenia roszczeń na podstawie tytułu wykonawczego stanowiącego bankowy tytuł wykonawczy zaopatrzony w klauzule wykonalności, a nabywca wierzytelności bankowej nie może uzyskać klauzuli wykonalności nadanej bankowemu tytułowi wykonawczemu w trybie art. 788 kpc . Zbycie wierzytelności objętej tytułem wykonawczym jest równoznaczne z wygaśnięciem zobowiązania w rozumieniu art. 840 § 1 pkt 2 kpc , przy czym chodzi tu o wygaśnięcie zobowiązania miedzy wierzycielem, który uzyskał na swoją rzecz tytuł wykonawczy a dłużnikiem. Należy zauważyć, iż stanowiska stron w tym zakresie były zbieżne a pozwany bank uznał powództwo co do pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego. W myśl art. 213 § 2 k.p.c. , Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że jest ono sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Ocena, czy zachodzi jedna z wymienionych przesłanek niedopuszczalności uznania powództwa, powinna nastąpić w zasadzie wyłącznie w świetle materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 21 stycznia 1999 roku, sygn. akt I ACa 890/98, OSA 1999 r., nr 11-12, poz. 52). Uznanie powództwa jest aktem dyspozycyjności pozwanego, który nie tylko uznaje samo żądanie powoda, ale i to, że uzasadniają je przytoczone przez powoda okoliczność faktyczne i godzi się na wydanie wyroku uwzględniającego to żądanie (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 28 października 1976 r., sygn. akt II CRN 232/76, OSNCP 1977 r., nr 5-6, poz. 101, oraz z 14 września 1983 r., sygn. akt III CRN 188/83, OSNCP 1984 r., nr 4, poz. 60). W obecnym stanie prawnym, Sąd nie jest uprawniony do badania, czy uznanie powództwa jest zgodne z obiektywnie istniejącym stanem faktycznym. Podejmowanie jakiejkolwiek inicjatywy dowodowej przez Sąd byłoby bowiem sprzeczne z wyrażoną expressis verbis zasadą związania Sądu uznaniem powództwa. Dopiero w sytuacji, gdy z akt sprawy jednoznacznie wynika, że uznanie powództwa jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego lub ma na celu obejście prawa, ale okoliczności te nie były dostatecznie wyjaśnione, Sąd może przejawić inicjatywę w celu ich ustalenia zgodnie z prawdą. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodziły jakiekolwiek przesłanki uzasadniające kwestionowanie uznania powództwa przez pozwanego. Okoliczności sprawy w zakresie niezbędnym do oceny uznania, były bezsporne. W świetle powyższego Sąd uznał, iż oświadczenie pozwanego o uznaniu powództwa było skuteczne oraz nie budziło żadnych wątpliwości. Sąd uznał za prawdziwe twierdzenia podawane przez strony w pozwie i odpowiedzi na pozew. Przyjmując zatem, że uznanie powództwa w niniejszej sprawie nie jest sprzeczne z prawem, ani nie zmierza do obejścia prawa, jak również jest zgodne z zasadami współżycia społecznego – Sąd orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. O kosztach postępowania Sąd orzekł w trybie art. 98 kpc zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Powódka wygrała niniejszą sprawę w całości stąd też należało zasądzić na jej rzecz od pozwanego zwrot kosztów postępowania w kwocie 7.217zł, tj. zwrot kosztów zastępstwa procesowego oraz kwotę 1000 zł tytułem częściowej opłaty od pozwu. W sprawie niniejszej brak było jakichkolwiek podstaw do obciążania strony powodowej kosztami postępowania bądź też nieobciążania nimi strony pozwanej. Wbrew stanowisku strony pozwanej w niniejszej sprawie nie mógł znaleźć zastosowania art. 101 kpc nakazujący zwrot kosztów procesu pozwanemu pomimo uwzględnienia powództwa w sytuacji uznania przy pierwszej czynności żądania pozwu. Uznanie powództwa mogłoby zostać wzięte pod uwagę przy ocenie przesłanek odstąpienia od obciążania pozwanego kosztami procesu na podstawie art. 102 kpc . „Jeśli zachodzą okoliczności stanowiące podstawę powództwa opozycyjnego, o którym mowa w art. 840 kpc , sam fakt dysponowania przez wierzyciela tytułem wykonawczym, który może stanowić podstawę egzekucji, daje dłużnikowi powód wytoczenia sprawy w rozumieniu art. 101 kpc . Jeśli więc w takiej sytuacji powództwo zostaje wytoczone przez dłużnika i w toku procesu wierzyciel wydaje dłużnikowi sporny tytuł wykonawczy, to dłużnik zasadnie może domagać się zasadzenia zwrotu kosztów procesu na podstawie art. 98 kpc , podnosząc, że zaspokojenie roszczenia nastąpiło na skutek wytoczenia powództwa” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 06.12.2012 r. sygn. akt IV CZ 121/12).Trzeba również mieć na uwadze, iż pomimo, iż strona pozwana uznała powództwo to pismem procesowym sporządzonym przez profesjonalnego pełnomocnika (ostatecznie cofniętym) nie uznała powództwa i wnosiła o oddalenie powództwa w całości. Za oczywiste zatem uznać należało, iż powódka korzystała z profesjonalnej pomocy zwłaszcza w sytuacji gdy instytucja finansowa jakim jest bank korzysta z fachowego zaplecza obsługi prawnej. W konsekwencji, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Warszawie od pozwanego kwotę 11.921 zł. tytułem nieuiszczonej części opłaty stosunkowej od pozwu. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.