Sygn. akt: III AUa 73/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2013 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Janina Kacprzak Sędziowie: SSA Maria Padarewska - Hajn (spr.) del. SSO Joanna Kasicka Protokolant: sekr. sądowy Aleksandra Słota po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. w Łodzi sprawy Z. U. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddziałowi w Ł. o podleganie ubezpieczeniom społecznym i chorobowym, na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt: VIII U 2105/12; oddala apelację. III AUa 73/13 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 13 marca 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w Ł. stwierdził, że Z. U. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą, podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od 1 stycznia 1999r. do 10 września 2000r. oraz od 1 stycznia 2002r. do 30 września 2005r., oraz że podlega dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu: od 1 stycznia 1999 r. do 31 grudnia 1999r., od 1 lutego 2000 r. do 31 lipca 2000r., od 7 stycznia 2002r. do 31 marca 2002r., od 1 czerwca 2002r. do 31 lipca 2002r., od 1 listopada 2002r. do 30 listopada 2002r., od 1 stycznia 2003r. do 30 czerwca 2003r., od 1 sierpnia 2003r. do 31 stycznia 2004r., od 1 marca 2004 r. do 30 września 2005r. W odwołaniu od powyższej decyzji Z. U. wniósł o jej zmianę w części dotyczącej podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu poprzez określenie, że w okresach od 1 lutego 2000 r. do 31 lipca od 7 stycznia 2002r. do 31 marca 2002r., od 1 czerwca 2002r. do 31 lipca 2002r., od 1 listopada 2002 r. do 30 listopada 2002r., od 1 stycznia 2003r. do 30 czerwca 2003r., od 1 sierpnia 2003r. do 31 stycznia 2004r. oraz od 1 marca 2004r. do 30 września 2005r. nie podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. W uzasadnieniu odwołujący wskazał, że ZUS błędnie przyjął, iż opłacenie przez niego w późniejszych okresach składek w terminie i w prawidłowej wysokości stanowi wyrażenie woli przystąpienia i pozostawania w dobrowolnym ubezpieczeniu chorobowym i jest traktowane jako dorozumiany wniosek o objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Zdaniem odwołującego, jeżeli ubezpieczenie ustało, to ZUS nie powinien w ogóle składek opłaconych po terminie przyjmować. Zdaniem skarżącego, ZUS nie miał podstaw do objęcia go dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym bez wymaganego wniosku. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Zaskarżonym wyrokiem z 13 listopada 2012r. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił odwołanie. Sąd Okręgowy ustalił, że Z. U. , z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, zgłosił się do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego od 1 stycznia 1999r. Z dniem 11 września 2000r. Z. U. wyrejestrował się z ubezpieczenia społecznego. Za miesiące od stycznia do grudnia 1999r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona w terminie i w pełnej wysokości. Za styczeń 2000r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona po obowiązującym terminie lub w niepełnej wysokości. Za miesiące od lutego do lipca 2000r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ostała opłacona w terminie i pełnej wysokości. Za miesiące od sierpnia do września 2000r. składka na ubezpieczenie chorobowe została opłacona po obowiązującym terminie lub w niepełnej wysokości. W okresie od 1 października 2000r. do 31 grudnia 2001r. nastąpił zbieg tytułów do ubezpieczenia społecznego: z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z tytułu zatrudnienia u płatnika w Sądzie Rejonowym w Sieradzu - Z. U. podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u płatnika składek. Od 1 stycznia 2002r. wnioskodawca zgłosił się do ubezpieczeń społecznych: emerytalnego, rentowych, wypadkowego i dobrowolnego chorobowego oraz do ubezpieczenia zdrowotnego jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Sieradzu. Z ubezpieczeń tych Z. U. wyrejestrował się 1 października 2005r. Kolejny druk (...) został złożony za okres od 7 stycznia 2002r., w którym Z. U. został zgłoszony do wszystkich ubezpieczeń, w tym do dobrowolnego chorobowego. Wnioskodawca wyrejestrował się z ubezpieczeń od 1 lutego 2004r. Za okres od stycznia 2002r. do marca 2002r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona w terminie i w pełnej wysokości; za okres kwietnia i maja 2002r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona po obowiązującym terminie lub w niepełnej wysokości; za okres czerwca i lipca 2002 składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona w terminie i w pełnej wysokości, za okres od sierpnia do października 2002 r. składka na dobrowolne ubezpieczenie został opłacona po obowiązującym terminie lub w niepełnej wysokości; za listopad 2002r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona w terminie i w pełnej wysokości; za grudzień 2002r. składka na dobrowolne ubezpieczenie została opłacona po obowiązującym terminie lub w niepełnej wysokości; za okres od stycznia do czerwca 2003r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona w terminie i w pełnej wysokości; za lipiec 2003r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona po obowiązującym terminie lub w niepełnej wysokości; za okres od sierpnia 2003r. do stycznia 2004r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona w terminie i w pełnej wysokości. Kolejny druk (...) został złożony za okres od 1 lutego 2004r. - zgłoszenie do wszystkich obowiązkowych ubezpieczeń społecznych, wnioskodawca nie zgłosił się do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego, wyrejestrował się z ubezpieczeń od 1 marca 2004r. W kolejnym druku (...) złożonym za okres od 1 marca 2004r. wnioskodawca zgłosił się do wszystkich ubezpieczeń społecznych w tym do dobrowolnego, wyrejestrował się z ubezpieczeń społecznych od 1 października 2005r. Za okres od marca 2004r. do września 2005r. składka na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe została opłacona w terminie i w pełnej wysokości. Analiza dokumentów rozliczeniowych wskazuje, że w okresach od 1 stycznia 2000r. do 31 stycznia 2000r., od 1 sierpnia 2000r. do 10 wrzenia 2000r., od 1 kwietnia 2002r. do 31 maja 2002r., od 1 sierpnia 2002r. do 31 października 2002r., od 1 grudnia 2002r. do 31 grudnia 2002r., od 1 lipca 2003r. do 31 lipca 2003r. i od 1 lutego 2004r. do 29 lutego 2004r. Z. U. nie podlegał dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu z powodu opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, tj. emerytalne, rentowe, wypadkowe i dobrowolne chorobowe po obowiązującym terminie płatności lub w nieprawidłowej wysokości. Składki na ubezpieczenia społeczne, tj. emerytalne, rentowe, wypadkowe i dobrowolne chorobowe za miesiące: od lutego 2000r. do lipca 2000r., od stycznia 2002r. do marca 2002r., czerwiec 2002r., lipiec 2002r., listopad 2002r., od stycznia 2003r. do czerwca 2003r., od sierpnia 2003r. do stycznia 2004r. i od marca 2004r. do września 2005r. zostały opłacone w terminie płatności i w prawidłowej wysokości. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał fakt opłacenia należnej składki w terminie jako wyrażenie woli przystąpienia i pozostawania w dobrowolnych ubezpieczeniach i potraktowano jako dorozumiany wniosek o objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym i objął wnioskodawcę dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym na zasadzie dorozumianego wniosku. Pismem z dnia 26 stycznia 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował Z. U. o postępowania w sprawie wydania decyzji w zakresie zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych i przebiegu ubezpieczeń z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności w związku z brakiem w systemie informatycznym ZUS prawidłowych dokumentów ubezpieczeniowych. W dniu 7 lutego 2012r. wpłynął do ZUS wniosek Z. U. o przesłanie kserokopii dokumentów (dowodów) w sprawie wszczętego postępowania. Pismem z 20 lutego 2012r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował Z. U. w sprawie rozliczenia jego konta jako płatnika składek z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W okresach od 1 stycznia 1999r. do 10 września 2000r. i od 1 stycznia 2002r. do 30 września 2005r. prowadzenie pozarolniczej działalności było dla wnioskodawcy jedynym tytułem rodzącym obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym emerytalnemu i rentowym a tym samym wypadkowemu, natomiast dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu wnioskodawca podlega w okresach: od 1 stycznia 1999r. do 31 grudnia 1999r., od 1 lutego 2000r. do 31 lipca 2000r., od 7 stycznia 2002r. do 31 marca 2002r., od 1 czerwca 2002 r. do 31 lipca 2002 r., od 1 listopada 2002 r. do 30 listopada 2002r., od 1 stycznia 2003 r. do 30 czerwca 2003 r., od 1 sierpnia 2003 r. do 31 stycznia 2004 r., od 1 marca 2004 r. do 30 września 2005 r. Biorąc pod uwagę regulacje prawne art. 6 ust 1 pkt 5, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 oraz art. 14 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) oraz ustalony w sprawie stan faktyczny, Sąd Okręgowy uznał, że zaskarżona decyzja organu rentowego jest prawidłowa. Sąd zgodził się z organem rentowym, że ustawa nie określa na podstawie jakiego wniosku ubezpieczony wyraża wolę pozostawania w dobrowolnym ubezpieczeniu chorobowym, nie został w tym zakresie określony precyzyjny wzór. Zgodził się więc, że organ rentowy ma prawo w sposób dorozumiany uznać, że ubezpieczony dokonując wpłat we właściwym terminie i w wymaganej wysokości wyraża wolę dalszego uczestniczenia i pozostawania w dobrowolnym ubezpieczeniu. Wyrażeniem woli rezygnacji z dobrowolnego ubezpieczenia jest dokonanie wyrejestrowania na druku (...) lub nieopłacenie składki za dany okres i wówczas uznaje się, że dobrowolne ubezpieczenie ustaje od dnia wskazanego na druku (...) , nie wcześniej jednak niż od dnia złożenia takiego druku lub od pierwszego dnia miesiąca, za który nie opłacono składki lub też opłacono ją w zaniżonej wysokości. Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu rentowego, że twierdzenie skarżącego, jakoby samo uiszczenie składek ubezpieczeniowych pozostawało bez znaczenia jest nieprawidłowe, chociażby z tego względu, że samo zgłoszenie (...) bez należytego opłacania składek nie powoduje jeszcze powstania i trwania dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. W związku z powyższym, Sąd uznał, że ZUS miał prawo do wydania zaskarżonej decyzji i ustalenia w niej okresów podlegania ubezpieczeniom, w tym dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy oddalił odwołanie na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. W apelacji ubezpieczony zaskarżył w całości wyrok, zarzucając: - naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:
- a)art. 217 k.p.c. oraz art. 278 k.p.c. w związku z art. 227 k.p.c. poprzez pominięcie przez Sąd moich wniosków dowodowych zawartych w odwołaniu oraz kolejnych pismach procesowych, a mianowicie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu ubezpieczeń społecznych i księgowości oraz wniosku o zobowiązanie ZUS - u do złożenia oświadczenia, czy w okresie objętym decyzją dokonywane były z urzędu jakiekolwiek korekty, bądź przeksięgowania, bez wiedzy ubezpieczonego, na jego koncie ubezpieczeniowym;
- b)art. 328 § 2 k.p.c. polegającym na braku wskazania motywów, dla których Sąd nie ustosunkował się do zgłoszonych przez skarżącego wniosków dowodowych;
- c)art. 233 §1 k.p.c. poprzez niewłaściwą ocenę złożonych przez organ rentowy dokumentów, a w konsekwencji przyjęcie przez Sąd, że odwołujący podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu w sytuacji, w której złożone do akt deklaracje (...) dotyczą objęcia ubezpieczeniem dobrowolnym w okresie poprzedzającym datę złożenia deklaracji i jako takie nie mogły wywołać skutku objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem wstecz. - naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 14 ust. 1 oraz ust. 2 w związku st. 5 i 9 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych , przez jego niewłaściwą interpretację sprowadzającą się do bezzasadnego uznania, że organ pomimo ustania ubezpieczenia chorobowego i braku nowego wniosku o objęcie tym ubezpieczeniem, ma prawo w sposób dorozumiany uznać, że ubezpieczony dokonując wpłat we właściwym terminie i w wymaganej wysokości wyraża wolę objęcia go dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie odwołania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia i poprzedzającej go decyzji organu rentowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. W uzasadnieniu apelacji skarżący podniósł, że stanowisko Sądu I instancji jest sprzeczne z literalnym brzmieniem przepisów art. 14 ust. 1 oraz ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz orzecznictwem Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy w wielu orzeczeniach, m.in. w wyroku z 8 sierpnia 2001r. (UKN 518/00), a ostatnio w wyroku z 29 marca 2012r. I UK 339/2012 potwierdził prezentowany przez apelującego pogląd i wskazał, że „ponowne objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym wymaga złożenia w tym zakresie ponownego wniosku przez zainteresowanego. Wykładnia językowa art. 11 ust. 2 oraz art. 14 ust. 1 i 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych wskazuje na konieczność złożenia przez ubezpieczonego odpowiedniego wniosku jako warunku objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym”. Tak więc objęcie ubezpieczeniem chorobowym może nastąpić tylko na skutek złożenia deklaracji (...) i tylko od dnia złożenia wniosku. W tym stanie rzeczy Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie miał podstaw do objęcia skarżącego dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym bez wymaganego wniosku. Z początkiem miesiąca, za który nie opłacił on składki ustało dobrowolne ubezpieczenie chorobowe i po tym okresie nie było podstaw, aby przyjąć, że ponownie został on nim objęty, w szczególności w okresach wyszczególnionych w zaskarżonej decyzji. Samo opłacanie składki nie może odnieść takiego skutku. Ponadto, daty składania poszczególnych deklaracji nie korespondują z okresami ubezpieczenia, dla których zostały złożone. Ustalenia Sądu Okręgowego są dotknięte błędem, gdyż opierają się na błędnym założeniu, że samo opłacenie składki w terminie powoduje objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym, a nadto na błędnym przyjęciu, że deklaracja złożona po terminie może wywołać skutek z datą wsteczną. Dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność, ustaje od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie i nie ma możliwości objęcia zainteresowanego tym ubezpieczeniem ponownie bez złożenia odpowiedniego wniosku. Samo opłacanie składki nie daje podstaw do przyjęcia, że złożono dorozumiany wniosek. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie wymagał rozstrzygnięcia, czy wnioskodawca Z. U. w okresach od 1 lutego 2000 r. do 31 lipca 2000r., od 7 stycznia 2002r. do 31 marca 2002r., od 1 czerwca 2002r. do 31 lipca 2002r., od 1 listopada 2002 r. do 30 listopada 2002r., od 1 stycznia 2003r. do 30 czerwca 2003r., od 1 sierpnia 2003r. do 31 stycznia 2004r. oraz od 1 marca 2004r. do 30 września 2005r., podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalność gospodarczej. Kwestię podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej regulują przepisy art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 11 ust. 2 oraz art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.). Pierwszy z wymienionych wyżej przepisów stanowi o obowiązku zgłoszenia do ubezpieczenia emerytalnego i ubezpieczeń rentowych osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą. Kolejne dwa przepisy przewidują natomiast możliwość zgłoszenia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego osoby prowadzącej taką działalność oraz termin, w jakim następuje objęcie tymże ubezpieczeniem, w przypadku prawidłowego zgłoszenia do ubezpieczenia. Z dyspozycji powyższych przepisów wynika, że zgłoszenie do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego następuje na wniosek osoby prowadzącej działalność gospodarczą. Bezspornym w sprawie było, że wnioskodawca złożył formalny wniosek o objęcie go dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym po raz pierwszy od 1 stycznia 1999r. i następnie kolejne druki zgłoszeniowe (...) były składane od 1 stycznia 2002r., od 1 lutego 2004r., od 1 marca 2004r. Wnioski o objęcie ubezpieczeniem obowiązkowym, jak i dobrowolnym wnioskodawcy, składało biuro rachunkowe obsługujące ubezpieczonego. Niewątpliwie również w niektórych okresach składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe wnioskodawcy były opłacone po terminie lub w niepełnej wysokości, tj. w okresie kwiecień – maj 2002, sierpień – październik 2002, grudzień 2002, lipiec 2003. Skarżący natomiast powołując się na treść art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych ( Dz. U. z 2009r. Nr 205, poz. 1585 z późn. zm.) podnosił, że już po dopuszczeniu się przez niego po raz pierwszy zwłoki w opłacaniu składek na ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie to ustało w związku z czym składki opłacone przez niego w okresach późniejszych powinny jemu zostać zwrócone. W ocenie Sądu Apelacyjnego, rozumowanie skarżącego jest błędne. Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącego, uchybienie terminowi płatności składek nie zawsze powoduje definitywne zerwanie stosunku ubezpieczeniowego. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe ustają od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie – w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących; w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek ubezpieczonego, może wyrazić zgodę na opłacenie składki po terminie. Jednakże rygorystyczna interpretacja powołanego wyżej przepisu prowadziłaby do takiej sytuacji, że osoba opóźniająca się z uregulowaniem składki byłaby zmuszona za każdym razem składać wniosek o ponowne objęcie jej ubezpieczeniem, co byłoby skrajnym formalizmem. W przypadku, gdy ubezpieczony uiszcza składkę po terminie uznaje się, że podtrzymuje wniosek o objęcie ubezpieczeniem. Tak było też w przypadku Z. U. , który opłacał składki na ubezpieczenie chorobowe do 30 września 2005r., mimo że pierwsze opóźnienie nastąpiło w styczniu 2000r. Wskazać również należy, że orzeczenia Sądu Najwyższego, na które powołał się skarżący w apelacji, koncentrowały się na problemie ustania ubezpieczenia na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z 13 października 1998r. , nie wykluczyły jednak możliwości wznowienia stosunku ubezpieczeniowego poprzez opłacenie zaległości i wniesienie składek za kolejne okresy rozliczeniowe. Ponadto, w orzeczeniach tych mowa jest o złożeniu wniosku, ale nigdzie nie jest określone, jaką on musi mieć formę. W przypadku zatem, gdy istnieje tytuł ubezpieczenia, gdyż wnioskodawca nadal prowadził pozarolnicza działalność gospodarczą, a osoba dopuszczająca się zwłoki uiszcza następnie wszelkie należności i wpłaca kolejne składki, to brak przeciwwskazań ku temu, aby przyjąć możliwość zastosowania dorozumianej formy wznowienia stosunku ubezpieczenia. Taką możliwość zresztą dopuścił Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z 3 listopada 200r. w sprawie o sygn. III AUa 774/00 orzekając, że fakt opłacenia po ustaniu ubezpieczenia z mocy art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe za dany miesiąc w należnej wysokości i w terminie określonym w art. 47 ust. 1 tej ustawy, potwierdzony przyjęciem tej składki przez ZUS oraz w sytuacji, gdy płatnik nie cofnął uprzednio zgłoszonego formalnie wniosku o objęcie tym ubezpieczeniem, skutkuje ponowne nawiązanie od tego miesiąca stosunku ubezpieczenia. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 sierpnia 2005r. I UK 376/04, w którym wskazał, że: „złożenie wniosku o kontynuowania ubezpieczenia nie jest warunkiem nawiązania stosunku ubezpieczenia społecznego, jeżeli wola podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej została ujawniona w sposób wyraźny”. Wobec powyższego stanu sprawy stwierdzić należy, że rację miał Sąd I instancji przyjmując, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych prawidłowo uznał, że ubezpieczenie chorobowe wnioskodawcy ustało tylko w trakcie tych miesięcy, za które uiścił składkę z uchybieniem terminu, zaś w pozostałych okresach zostało wznowione w sposób dorozumiany na skutek nie budzących wątpliwości co do intencji działań samego wnioskodawcy. Tym samym zaskarżona decyzja z 13 marca 2012r. była prawidłowa, a odwołanie bezzasadne. Podnoszony przez skarżącego przed Sądem Apelacyjnym argument, że to biuro rachunkowe – poza wiedzą wnioskodawcy - opłacało składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe ubezpieczonego nie ma znaczenia w sprawie, albowiem opłacanie składek obciąża ubezpieczonego i nie może on powoływać się na błąd w działaniu swojego biura rachunkowego, które tylko wylicza należną wysokość składki. Twierdzenia apelującego, że jakoby to Zakład Ubezpieczeń Społecznych „zmuszał” go do ubezpieczenia chorobowego uznać należy za gołosłowne i nie znajdujące żadnego potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Odnosząc się natomiast do – podniesionych w apelacji – zarzutów, co do prawidłowości przeprowadzonego przez Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie postępowania, stwierdzić należy, iż są one niezasadne. W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd I instancji wyrokował po dokładnym wyjaśnieniu okoliczności sprawy, w oparciu o wystarczający materiał dowodowy, który ocenił nie przekraczając granic swobodnej oceny, o jakich mowa w art. 233 § 1 k.p.c. W tym stanie rzeczy, podzielając w pełni stanowisko Sądu Okręgowego i nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. orzekł, jak w sentencji swojego wyroku.