Sad powszechny, VIII Gz 60/17

Sygn. akt VIII Gz 60/17 POSTANOWIENIE Dnia, 17 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie , Wydział VIII Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Woźniak Sędziowie:SO Piotr Sałamaj SR del. Rafał Lila (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 listopada 2016 r. w sprawie V GNc 425/15 postanawia: odrzucić zażalenie. SSR del. Rafał Lila SSO Agnieszka Woźniak SSO Piotr Sałamaj UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r., w sprawie V GNc 425/15, Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie pozwanej na postanowienie tego Sądu z dnia 12 kwietnia 2016 r. odrzucające zarzuty pozwanej do nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu nakazowym. Pozwana w sprawie kilkakrotnie wnosiła o zwolnienie jej od kosztów sądowych i tak:

1. a)wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 listopada 2015 r., utrzymanym w mocy orzeczeniem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 stycznia 2016 r.,
2. b)ponowny wniosek pozwanej o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 103-104) został odrzucony przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 7 października 2016 r. jako oparty na tych samych okolicznościach (k. 109-109v). Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 7 października 2016 r. zobowiązano pozwaną do uiszczenia, w terminie siedmiodniowym, opłaty od zażalenia na postanowienie z dnia 12 kwietnia 2016 r. pod rygorem jego odrzucenia. Opłata nie została jednak uiszczona, co uzasadniało wydanie postanowienia z dnia 29 listopada 2016 r. o odrzuceniu zażalenia. Pozwana zaskarżyła postanowienie z dnia 29 listopada 2016 r. wnosząc o jego uchylenie. Zarzuciła przy tym Sądowi I instancji naruszenie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. przez niewłaściwe jego zastosowanie i odrzucenie zażalenia, podczas gdy pozwana uiściła opłatę od zażalenia w zakreślonym terminie. Skarżąca twierdziła, że uiściła opłatę dnia 2 listopada 2016 r. gotówką w placówce pocztowej, jednakże nie odnalazła w swoich dokumentach oryginału dowodu wpłaty. Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2017 r. zobowiązano skarżącą do uiszczenia opłaty od zażalenia w kwocie 740 zł, w terminie siedmiodniowym, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Zobowiązanie doręczono pozwanej dnia 9 stycznia 2017 r. Pismem z dnia 13 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych w postaci opłaty sądowej od zażalenia w kwocie 740 zł. Sąd Rejonowy odrzucił powyższy wniosek postanowieniem z dnia 24 stycznia 2017 r. powołując się na art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i wyjaśniając, że był to ponowny wniosek oparty na tych samych okolicznościach. Postanowienie z dnia 24 stycznia 2017 r. doręczono skarżącej dnia 10 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 373 k.p.c. , stosowanego odpowiednio do postępowania zażaleniowego na podstawie art. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. , sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym apelację, jeżeli podlegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Jeżeli dostrzeże braki, do których usunięcia strona nie była wezwana, zażąda ich usunięcia. W razie nieusunięcia braków w wyznaczonym terminie apelacja ulega odrzuceniu. Przywołany przepis stanowi podstawę do zrekonstruowania normy kompetencyjnej, która orzekającemu w sprawie zażalenia sądowi drugiej instancji przyznaje kompetencję do odrzucenia zażalenia, jeżeli zażalenie to podlegało odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. Zgodnie z brzmieniem art. 370 k.p.c. sąd pierwszej instancji odrzuci na posiedzeniu niejawnym apelację wniesioną po upływie przepisanego terminu, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Również ten przepis, na mocy art. 397 § 2 k.p.c. , stosowany jest odpowiednio do postępowania zażaleniowego. Pozwana została wezwana do uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie z dnia 29 listopada 2016 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zobowiązanie doręczono jej w dniu 9 stycznia 2017 r. W zakreślonym terminie opłata nie została wniesiona, a pozwana ponownie złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 112 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oparty na tych samych okolicznościach, nie ma wpływu na bieg terminu do opłacenia pisma. Mając na uwadze, że pozwana ponowiła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (pismo z dnia 13 stycznia 2017 r.), a wniosek był oparty na tych samych okolicznościach, które przytoczyła w negatywnie rozpoznanym wniosku z dnia 29 lipca 2015 r., (k. 52-53) wniosek nie wpłynął na bieg terminu do opłacenia zażalenia na postanowienie z dnia 29 listopada 2016 r. Skoro zatem pozwanej doręczono wezwanie do uiszczenia opłaty w dniu 9 stycznia 2017 r. (k. 126) i opłata ta nie została wniesiona do 16 stycznia 2017 r., a sam wniosek pozwanej z dnia 13 stycznia 2017 r. został odrzucony postanowieniem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 stycznia 2017 r., to przyjąć należało, że zażalenie podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 373 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. , Sąd Okręgowy rozstrzygnął jak w sentencji. SSR del. Rafał Lila SSO Agnieszka Woźniak SSO Piotr Sałamaj Sygn. akt VIII Gz 60/17 ZARZĄDZENIE S. , (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) -. - (...) - (...) 4. (...)