Sad powszechny, IV Ca 1660/12

Sygn. akt IV Ca 1660/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 października 2013 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie IV Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Łochowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Przedsiębiorstwa (...) w W. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt I C 383/12 I. oddala apelację; II. zasądza od Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w W. na rzecz (...) Przedsiębiorstwa (...) w W. kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej. Sygn. akt IV Ca 1660/12 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Apelacja pozwanego jest bezzasadna, chociaż nie sposób zgodzić się z zasadniczą częścią wywodów prawnych Sądu Rejonowego. Przede wszystkim należy jednak podkreślić, że Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne poczynione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k.151) i przyjmuje je za własne. Stan faktyczny w niniejszej sprawie – w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia – nie jest zresztą sporny. Należy jednak wskazać, iż Sąd Rejonowy – wbrew treści art. 328 § 2 k.p.c. – nie wskazał podstawy prawnej rozstrzygnięcia, w tym znaczeniu, że nie dokonał kwalifikacji prawnej stosunku prawnego łączącego strony. Nie została bowiem dokonana ocena charakteru prawnego zawartej na podstawie „zlecenia” z dnia 23 czerwca 2006 r. umowy. Uchybienie to nie uniemożliwia jednak kontroli instancyjnej zaskarżonego orzeczenia, ponieważ oczywiste jest, że strony zawarły umowę o dzieło. Stron pozwana „zleciła” bowiem w dniu 23 czerwca 2006 r. „udrożnienie przykanalika południowego przy budynku K. M. 11a” (k.19). Niesporne jest, że pozwany wykonał powyższe udrożnienie i wystawił w dniu 30 czerwca 2006 r. fakturę na dochodzoną w niniejszej sprawie kwotę (k.25). Mając na względzie, iż wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby ( art. 60 k.c. ), nie powinno budzić wątpliwości, iż przez złożenie ww. „zlecenia” i wykonanie udrożnienia doszło do zawarcia umowy o dzieło. Zgodnie bowiem z art. 627 k.c. przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Sąd Rejonowy zbędnie skupił się na kwestii własności udrażnianego przykanalika (uzasadnienie zaskarżonego wyroku – k.152). Jest to okoliczność całkowicie nieistotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nie jest również jasne, czemu mają służyć rozważania Sądu I instancji dotyczące zasady kontradyktoryjności. (k.153). Kwestią kluczową jest natomiast, to, że strony zawarły umowę, a powód spełnił uzgodnione świadczenie w postaci udrożnienia przykanalika. Pozwany nie kwestionował tych okoliczności. Co więcej, nie kwestionował również wysokości dochodzonej kwoty (sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty – k.32). Nadto, pozwana wspólnota nie przytoczyła żadnych okoliczności, które mogłyby rzutować na ważność lub skuteczność zawartej przez strony umowy. W szczególności, kwestia własności spornego przykanalika nie może w żaden sposób przekładać się na ważność lub skuteczność tej umowy. Sąd Okręgowy nie dostrzega zwłaszcza żadnych przeszkód prawnych w zleceniu naprawy cudzej rzeczy. Z tego też względu, podniesione w apelacji pozwanej wspólnoty zarzuty dotyczące własności przykanalika są całkowicie chybione (pkt II. apelacji – k.161-162). W konsekwencji, roszczenie powoda o zapłatę wynagrodzenia znajduje oparcie w treści art. 627 k.c. Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że wskazanie przez Sąd Rejonowy jako podstawy rozstrzygnięcia art. 471 k.c. (uzasadnienie zaskarżonego wyroku – k.157) jest zupełnie niezrozumiałe. Skoro bowiem powodowi przysługuje roszczenie o zapłatę wynagrodzenia na podstawie art. 627 k.c. , to trudno uznać, aby strona powodowa poniosła jakąkolwiek szkodę, uzasadniającą powstanie roszczenia odszkodowawczego w oparciu o art. 471 k.c. Jednak również i to uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy. Należy zatem uznać, że zaskarżony wyrok, mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Dlatego też, Sąd Okręgowy na podstawie art. 505 12 § 3 k.p.c. oddalił apelację pozwanego, jako bezzasadną. Nadto, Sąd Okręgowy na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 13 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 461) zasądził od Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. (...) w W. na rzecz (...) Przedsiębiorstwa (...) w W. kwotę 90 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej. Wobec powyższego Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji. Sygn. akt IV Ca 1660/12 ZARZĄDZENIE 1. Odnotować. 2. Doręczyć odpis wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi pozwanej wspólnoty. SSO Marcin Łochowski