Sad powszechny, II K 495/16

(1)s. R. i E. z d. P. ur. (...) we W. oskarżonemu o to, że: w nocy 07 sierpnia 2016r. w miejscowości B. pchnął P. B. na siatkę ogrodzeniową a następnie uderzał go pięściami po głowie, twarzy i plecach, powodując u niego obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka z podbiegnięciem krwawym i obrzękiem niewielkiego stopnia okolicy oka prawego, otarcia naskórka i obrzęku okolicy ciemieniowej oraz otarcia naskórka na barku prawym, które skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała P. B. na czas nie przekraczający siedmiu dni, tj. o przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. ; orzeka: I. na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemu P. W.

(1)na okres 2 (dwóch) lat próby; II. na podstawie art. 67 § 3 k.k. nakłada na oskarżonego P. W.

(1)obowiązek zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną oskarżycielowi prywatnemu P. B. , poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 2 000 zł (dwóch tysięcy złotych), w terminie 6 (sześciu) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku; III. na podstawie art. 628 k.p.k. w zw. z art. 629 k.p.k. obciąża oskarżonego P. W.

(1)kosztami postępowania, a w tym zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego P. B. kwotę 423 zł (czterysta dwadzieścia trzy złote) tytułem zwrotu poniesionych wydatków i na podstawie art. 7 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierza mu opłatę w wysokości 60 zł. UZASADNIENIE WYROKU Oskarżyciel prywatny P. B. wniósł do tut. Sądu akt oskarżenia, w którym zarzucił oskarżonemu P. W.

(1), że w nocy 07 sierpnia 2016r. w miejscowości B. pchnął go na siatkę ogrodzeniową a następnie uderzał go pięściami po głowie, twarzy i plecach, powodując u niego obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka z podbiegnięciem krwawym i obrzękiem niewielkiego stopnia okolicy oka prawego, otarcia naskórka i obrzęku okolicy ciemieniowej oraz otarcia naskórka na barku prawym, które skutkowały naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający siedmiu dni, tj. popełnienie czynu z art. 157 § 2 k.k. Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Oskarżony P. W.

(1)i oskarżyciel prywatny P. B. zamieszkują w miejscowości B. . P. W.

(2)był w przeszłości związany z siostrą oskarżyciela prywatnego. Od tego czasu mężczyźni pozostają ze sobą w konflikcie. Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v – 26, wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1), k. 24v – 25. W dniu 06 sierpnia 2016r. w B. odbywał się festyn wiejski, w którym brali udział P. W.

(1)wraz ze swoją dziewczyna A. K. oraz P. B. z żoną D. . W czasie zabawy zarówno oskarżony jak i oskarżyciel prywatny spożywali alkohol. Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v – 26, zeznania świadka D. B. , k. 26v – 27, wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1), k. 24v – 25, zeznania świadka A. K. , k. 31. Po północy w dniu 07 sierpnia 2016r. P. B. i jego żona udali się pieszo do domu. W pewnej odległości za nimi szedł P. W.

(1)z A. K. . Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v – 26, zeznania świadka D. B. , k. 26v – 27, wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1), k. 24v – 25, zeznania świadka A. K. , k. 31, zeznania świadka P. K. , k. 31v – 32. Gdy oskarżyciel prywatny i jego małżonka znajdowali się przed własną posesją, podbiegł do nich z tyłu P. W.

(1). Oskarżony pchnął P. B. , który trzymał za rękę D. B. . W wyniku tego przemieścili się oni oboje na siatkę ogrodzeniową. P. B. oparł się przodem tułowia na płocie, który miał około 1,20 m wysokości. Wykorzystał to oskarżony i zaczął uderzać go pięścią po głowie, twarzy i plecach. Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v – 26, zeznania świadka D. B. , k. 26v – 27, zeznania świadka R. N. , k. 30v – 31, świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 4. Po otrzymaniu kilku ciosów, P. B. zaczął obracać się w kierunku napastnika i aby odeprzeć jego atak wyprowadził jednocześnie cios pięścią. Trafił on oskarżonego zahaczając przy okazji stojącą obok niego A. K. , która zaczęła krwawić z nosa i usiadła na chodnik. Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v - 26 zeznania świadka D. B. , k. 26v – 27, częściowo wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1), k. 24v – 25, częściowo zeznania świadka A. K. , k. 31. P. W.

(1)uderzył jednokrotnie P. B. pięścią w twarz i obaj mężczyźni zaczęli się szarpać. Po chwili na miejscu pojawił się P. K. , który ich rozdzielił. D. B. wezwała telefonicznie Policję. Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v - 26 zeznania świadka D. B. , k. 26v – 27, częściowo wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1), k. 24v – 25, częściowo zeznania świadka A. K. , k. 31, częściowo zeznania świadka P. K. , k. 31v – 32. Po krótkiej wymianie wyzwisk pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem prywatnym, P. W.

(1)pomógł swojej dziewczynie wstać i wspólnie udali się do domu. A. K. miała pretensje do oskarżonego pytając go dwukrotnie, po co „ruszał” P. B. . Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v – 26, zeznania świadka D. B. , k. 26v – 27, częściowo wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1), k. 24v – 25, częściowo zeznania świadka A. K. , k.

1. Po pewnym czasie pod posesję P. B. przyjechali funkcjonariusze Policji z Komendy Powiatowej w Ś. . Oskarżyciel prywatny zrelacjonował im zaistniałą sytuację, uzyskując informację o możliwości przeprowadzenia obdukcji sądowo – lekarskiej. Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v – 26, zeznania świadka D. B. , k. 26v – 27, zeznania świadka R. N. , k. 30v –
2. W wyniku napaści ze strony P. W.

(1), P. B. doznał otarcia naskórka z podbiegnięciem krwawym i obrzękiem niewielkiego stopnia okolicy oka prawego, otarcia naskórka i obrzęku okolicy ciemieniowej oraz otarcia naskórka na barku prawym. Obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas nieprzekraczający siedmiu dni. Dowód: zeznania świadka P. B. , k. 25v – 26, świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 4, opinia sądowo – lekarska, k. 35 – 37. Oskarżony P. W.

(1)ma 27 lat, jest kawalerem, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony posiada stałe zatrudnienie, uzyskuje miesięcznie 1680 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa. Dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1), k. 24v – 25, informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 41. Oskarżony P. W.

(1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że będąc na festynie wiejskim zauważył dziwne spojrzenia i „uśmieszki” ze strony P. B. . Wracając do domu ze swoją dziewczyną postanowił wyjaśnić tą sytuację z oskarżycielem prywatnym, który szedł przed nim wraz z żoną. Oskarżony stwierdził, że podszedł do P. B. i złapał go za ramię obracając w swoją stronę. Oświadczył, że być może zrobił to zbyt gwałtownie, lecz nie wyprowadzał żadnych ciosów. Dodał, że to P. B. odwrócił się do niego od razu z pięściami i doszło pomiędzy nimi do szarpaniny. P. W.

(1)zaprzeczył aby podczas całego zajścia uderzał oskarżyciela prywatnego w głowę, wskazując, że sam dostał od niego w twarz, gdy ten stał już za bramką na swojej posesji. Ponadto Sąd Rejonowy zważył co następuje: Ustalając stan faktyczny w sprawie sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach P. B. i D. B. . Zdaniem sądu osoby te w sposób wiarygodny przedstawiły przebieg zdarzenia, mającego miejsce w nocy 07 sierpnia 2016r. Zajmując powyższe stanowisko, sąd wziął po uwagę spójny i logiczny charakter złożonych przez nich zeznań, które korespondowały ze sobą. Także bezpośrednia ocena wypowiedzi świadków na rozprawie, nie nasuwała zastrzeżeń co do ich wiarygodności. Okoliczności podane przez P. B. i D. B. , znajdowały potwierdzenie w świadectwie sądowo – lekarskich oględzin ciała oraz opinii sądowo – lekarskiej biegłego M. W. a ponadto w zeznaniach świadka R. N. oraz częściowo zeznaniach P. K. i A. K. . I tak R. N. , który przybył na miejsce w związku z wezwaniem D. B. , zaobserwował fakt uszkodzenia siatki ogrodzeniowej okalającej posesję oskarżyciela prywatnego, do czego zgodnie z relacją P. B. doszło w wyniku napaście ze strony P. W.

(2). Opisał on również przebieg zajścia, przedstawiony mu wówczas przez zgłaszających. Z kolei świadkowie P. K. i A. K. potwierdzili w swoich zeznaniach okoliczność fizycznego starcia, do którego doszło pomiędzy oskarżonym a oskarżycielem prywatnym. W tym zakresie jednakże relacja podana przez P. K. , nie wnosiła do sprawy istnych okoliczności, z uwagi na to, że przybył on na miejsce po pewnym czasie i nie widział początku zdarzenia, kiedy to oskarżony zaatakował P. B. . Odnosząc się natomiast od okoliczności podanych przez A. K. , sąd nie dał jej wiary w zakresie w jakim zaprzeczyła ona aby P. W.

(1)zadawał ciosy oskarżycielowi prywatnemu. Zdaniem sądu stwierdzenie podane przez tego świadka, jakoby pomiędzy stronami doszło jedynie do szarpaniny nie daje się pogodzić z faktem doznania obrażeń przez P. B. oraz uszkodzenia ogrodzenia jego posesji. Jako nieprzydatne dla dokonania ustaleń faktycznych, sąd ocenił zeznania świadków Ł. H. i E. W. , którzy nie posiadali wiedzy o przebiegu zdarzania. Mając z kolei na uwadze wyjaśnienia oskarżonego P. W.

(1)sąd wziął je pod uwagę jedynie w takim zakresie, w jakim pokrywały się z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne. Sąd uznał, że zaprzeczanie przez oskarżonego poszczególnym zachowaniom wskazanym w zarzucie aktu oskarżenia, stanowi wyłącznie wyraz przyjętej przez niego linii obrony. W oparciu o przeprowadzony w sprawie przewód sądowy, sąd uznał, że sprawstwo oskarżonego P. W.

(1)w zakresie zarzucanego mu czynu, nie budzi wątpliwości. Zachowanie oskarżonego opisane w części wstępnej wyroku było zawinione i wypełniało znamiona występku z art. 157 § 2 k.k. Oskarżony bowiem w dniu 07 sierpnia 2016r. uderzał P. B. pięściami po głowie, twarzy i plecach, powodując u niego obrażenia naruszające czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający 7 dni. Dokonując ustaleń w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego w przedmiocie zarzuconego mu czynu, Sąd Rejonowy uznał za zasadne zastosowanie wobec niego środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego. W ocenie sądu w niniejszym przypadku zachodzą wszelkie przesłanki zastosowania tej instytucji – określonej w art. 66 k.k. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż nie budziły wątpliwości okoliczności popełnienia zarzuconego oskarżonemu czynu, który pozostaje zagrożony karą pozbawienia wolności nie przekraczającą lat 3. Stan faktyczny został bowiem ustalony w oparciu o wiarygodne zeznania świadków P. B. i D. B. oraz znajdował dodatkowe potwierdzenie w dowodach o charakterze materialnym. Równie niewątpliwy pozostawał fakt zawinienia po stronie oskarżonego. W tym zakresie sąd, mając na uwadze okoliczności popełnienia czynu, a przede wszystkim wzajemne relacje pomiędzy stronami, uznał iż stopień jego winy nie był znaczny. Czyn jakiego dopuścił się oskarżony, pozostaje społecznie szkodliwym w stopniu wyższym niż znikomy. Niemniej jednak przy uwzględnieniu przesłanek określonych w art. 115 § 2 k.k. stwierdzić należy że nie jest on znaczny w rozumieniu art. 66 § 1 k.k. Wreszcie wskazać należy, iż po stronie oskarżonego występuje pozytywna przesłanka kryminologiczna. Nie był on dotąd karany sądownie za jakiekolwiek przestępstwa, a jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegać porządku prawnego. Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawie art. 66 § 1 i 2 k.k. umorzył warunkowo postępowania karne wobec oskarżonego, oznaczając na podstawie art. 67 § 2 k.k. okres próby na 2 lata. Sąd uznał, że zastosowanie wskazanego środka probacyjnego w stosunku do oskarżonego będzie wystarczające dla zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez niego czynu zabronionego. Nadto wyznaczenie okresu próby na 2 lata, zabezpieczy wychowawcze oddziaływanie wskazanego środka probacyjnego na oskarżonego. Jednocześnie na podstawie art. 67 § 3 k.k. sąd nałożył na oskarżonego P. W.

(1)obowiązek zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną oskarżycielowi prywatnemu P. B. , poprzez zapłatę na jego rzecz kwoty 2.000 zł. Zdaniem sądu kwota ta odpowiada uszczerbkowi na zdrowiu doznanemu przez pokrzywdzonego oraz dolegliwościom jakie w związku z tym poniósł. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 628 k.p.k. w zw. z art. 629 k.p.k. i obciążył nimi oskarżonego P. W.

(1). Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego zwrot poniesionych przez niego uzasadnionych wydatków w wysokości 423 zł, na co składał się koszt obdukcji sądowo – lekarskiej - 123 zł oraz opłata od aktu oskarżenia - 300 zł. Ponadto sąd wymierzył oskarżonemu opłatę sądową w wysokości przewidzianej ustawą. SSR Radosław Gluza