Sad powszechny, III Ca 2014/16

Sygn. akt III Ca 2014/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Anna Hajda Protokolant Justyna Chojecka po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2017 r. w Gliwicach na rozprawie sprawy z powództwa S. S. przeciwko M. S. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt II C 553/16 oddala apelację. SSO Anna Hajda Sygn. akt III Ca 2014/16 UZASADNIENIE Powód S. S. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanej M. S. kwoty 4.400,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 8 marca 2013r. oraz zasądzenie od strony pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Na uzasadnienie swego żądania powód podniósł, iż w dniu 1 marca 2013r. na podstawie ustnej umowy pożyczki przekazał pozwanej kwotę 4.400zł. Pozwana zobowiązała się zwrócić pożyczkę do dnia 7 marca 2013r. Powód dodał, iż pozwana nie uregulowała należności, w związku z czym w dniu 11 czerwca 2015r. wezwał pozwaną do zapłaty. Pozwana M. S. na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2016r. podniosła, iż nie zgadza się z pozwem, gdyż nigdy nie zaciągała żadnej pożyczki od pozwanego S. S. . Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Rybniku oddalił powództwo, ustaliwszy, iż w dniu 24 września 2012r. M. S. i S. S. z dniem 24 września 2012r. ustanowili w swoim małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków. W dniu 11 czerwca 2015r. powód sporządził wezwanie, w którym wezwał pozwaną M. S. do zwrotu pożyczki udzielonej w dniu 01.03.2012r. w kwocie 4.400zł wraz z ustawowymi odsetkami w wysokości 1.718,77z w terminie 3 dni. W okresie od 01.01.2012r. do 31.03.2012r. na rachunku pozwanej M. S. saldo początkowe oraz końcowe wynosiło 0,00zł. Wobec takich ustaleń Sąd Rejonowy wskazał, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Przywołał Sąd I instancji dyspozycję art. 720 §1k .c, art. 6 kc i art. 232 kpc , równocześnie konstatując, że w niniejszej sprawie strona powodowa ograniczyła się do przedstawienia Sądowi dowodu z dokumentu prywatnego w postaci wezwania do zapłaty z dnia 11 czerwca 2015r. oraz do przedłożenia odpisu aktu notarialnego Rep. A nr (...) z dnia 24.09.2012r., w którym strony z dniem 24.09.2012r. ustanowiły w swoim małżeństwie ustrój rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków. W ocenie Sądu Rejonowego przedstawione przez powoda dokumenty prywatne absolutnie nie stanowią dowodu na istnienie zobowiązania, którego dotyczył pozew, co musiało skutkować oddaleniem powództwa. Z wyżej wskazanym rozstrzygnięciem nie zgodził się powód wywodząc apelację i zaskarżając wyrok w całości. Skarżący zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż powód nie udzielił pozwanej pożyczki w kwocie 4.400,00 złotych, podczas gdy z okoliczności sprawy można wyciągnąć wnioski zgoła odmienne; - naruszenie przepisów postępowania tj. art 233 kpc , mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na przyjęciu, że zeznania powoda są niewiarygodne, podczas gdy wziąć pod uwagę całokształt materiału dowodowego oraz okoliczności udzielania pożyczki, a także dowody, które ujawniły się w późniejszym terminie, można wyciągnąć jedynie wnioski, iż powód udzielił takiej pożyczki pozwanej. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości oraz zasądzenia od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych prawem. W apelacji zawarto także wnioski dowodowe w postaci zeznań świadka oraz stenogramu rozmowy dwóch osób zarejestrowanej przez Biuro Detektywistyczne Kontra, na okoliczność udzielenia przez powoda pozwanej pożyczki. Na rozprawie apelacyjnej pozwana wniosła o oddalenie apelacji. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu. W pierwszej kolejności należy odnieść się do wniosków dowodowych zgłoszonych w postępowaniu odwoławczym. Wskazania zatem wymaga, że niniejsza sprawa rozpoznawana była w trybie postępowania uproszczonego. Stosownie zaś do treści art. 505 11 § 1 kpc Sąd drugiej instancji nie przeprowadza postępowania dowodowego z wyjątkiem dowodu z dokumentów. Z kolei § 2 przywołanego przepisu stanowi, że przepisu paragrafu poprzedzającego nie stosuje się, jeżeli apelację oparto na późniejszym wykryciu okoliczności faktycznych lub środkach dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać przed sądem pierwszej instancji. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy skarżący nie wskazuje kiedy doszło do nagrania rozmowy powołanego w apelacji, co uniemożliwia dokonanie weryfikacji twierdzeń apelującego co do daty pozyskania tego dowodu, co skutkować musiało oddaleniem wniosków dowodowych przywołanych w apelacji. Całkowicie niezrozumiały jest także zarzut apelacyjny dotyczący odmowy wiarygodności zeznań powoda, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie strony nie składały zeznań. Reasumując powyższe zarzuty apelacyjne uznać należy za całkowicie nieuprawnioną polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego. Wbrew zarzutom apelacji Sąd I instancji prawidłowo ustalił w sprawie stan faktyczny w oparciu o zaoferowane przez strony dowody, trafnie także zastosował przepisu prawa. Powyższe doprowadzić musiało do oddalenia apelacji, stosownie do dyspozycji art. 385 kpc . SSO Anna Hajda