Sad powszechny, VI U 422/16

Sygn. akt VI U 422/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2017 roku. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: PrzewodniczącySSR Przemysław Chrzanowski Protokolant Patrycja Wielgus po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z odwołania M. J. przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie stopnia niepełnosprawności zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...) roku Nr (...) oraz poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...) roku nr (...) w ten sposób, że w punkcie II orzeczenia dodaje symbol przyczyny niepełnosprawności 03 - L oraz w punkcie 5 orzeczenia wskazuje konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie - według zaleceń lekarza specjalisty. Sygn. akt VI U 422/16 UZASADNIENIE M. J. złożyła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. z dnia (...) roku, Nr (...) w części tj.: - w zakresie w jakim nie zawiera 03 - L jako symbolu niepełnosprawności, - w zakresie punktu 5 ograniczającego konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie. Odwołująca wniosła o zmianę zaskarżonego orzeczenia w zakwestionowanym zakresie (k. 1-18). W odpowiedzi na odwołanie z dnia 6 października 2016 roku Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. wniósł o oddalenie odwołania (k. 19-20). Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Miejski Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w W. w dniu (...) roku wydał orzeczenie w sprawie nr (...) i zaliczył M. J. do znacznego stopnia niepełnosprawności, symbol przyczyny niepełnosprawności 04-O, na stałe, ze wskazaniem konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie - według zaleceń lekarza specjalisty (akta WZON-u). M. J. odwołała się od w/w orzeczenia i wniosła o uwzględnienie w orzeczeniu określającym jej niepełnosprawność – oprócz przyczyny podstawowej, jaką jest ślepota, drugiego schorzenia – obustronnego niedosłuchu, który mimo noszenia aparatów słuchowych nie poprawia się w wystarczającym stopniu – na co pozwalają obowiązujące przepisy (akta WZON-u). Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. w dniu (...) roku wydał przedmiotowe orzeczenie, Nr (...) , w którym uchylił zaskarżone orzeczenie Miejskiego Zespołu w zakresie dotyczącym konieczności zaopatrzenia w przedmioty i orzekł konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie - aparaty słuchowe, laska dla niewidomych (akta WZON-u). M. J. złożyła odwołanie od w/w orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu w zakresie w jakim nie zawiera 03 - L jako symbolu niepełnosprawności oraz w zakresie punktu 5 ograniczającego konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie (k. 1-18). Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. poprał swoje stanowisko (k. 19-20). Zgodnie z treścią art. 278 § 1 k.p.c. w wypadkach wymagających wiadomości specjalnych sąd po wysłuchaniu wniosków stron co do liczby biegłych i ich wyboru może wezwać jednego lub kilku biegłych w celu zasięgnięcia ich opinii. Celem zweryfikowania zasadności decyzji organu rentowego i twierdzeń odwołującej należało dopuścić dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu otolaryngologii w celu ustalenia, czy odwołująca M. J. jest osobą niepełnosprawną, a jeżeli tak to do jakiego stopnia niepełnosprawności zalicza się: - znacznego, - umiarkowanego, - lekkiego; czy naruszenie sprawności organizmu jest trwałe czy okresowe, na jaki czas i kiedy powstało; oraz w celu ustalenia poniższych wskazań w stosunku do odwołującej: - jakie są symbole niepełnosprawności, w tym czy zasadny jest wniosek odwołującej o uwzględnienie symbolu 03-L; - jakie są wskazania co do zatrudnienia (otwarty rynek pracy, stanowisko pracy przystosowane, zakład pracy chronionej, ograniczenia), szkolenia, w tym specjalistycznego, zatrudnienia w zakładzie aktywności zawodowej, uczestnictwa w terapii zajęciowej; - czy istnieje konieczność zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie; - czy istnieje konieczność korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki; - czy istnieje konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji; -czy spełnia przesłanki określone w art. 8 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku - Prawo o ruchu drogowym . Sąd zlecił biegłemu ustosunkowanie się do opinii Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności oraz dokumentacji lekarskiej zawartej w aktach WZON; wskazanie, czy istnieje konieczność dopuszczenia dowodu z opinii biegłego lekarza innej specjalności; oraz zlecił biegłemu sporządzenie opinii na piśmie na podstawie dokumentacji lekarskiej, akt sprawy oraz badania odwołującej (k. 21). Biegły dr n. med. Z. K. złożył pisemną opinię, w której wskazał rozpoznanie: niedosłuch zmysłowo-nerwowy obustronny znacznego stopnia. Wydolność socjalna narządu słuchu ograniczona. Skrzywienie przegrody nosa. Biegły stwierdził m.in., że symbol niepełnosprawności z zakresu otolaryngologii „03-L” jest absolutnie zasadny. Ponadto istnieje też konieczność zaopatrzenia M. J. w aparaty słuchowe ponieważ nawet w aparatach słuchowych najnowszej generacji istnieją trudności w rozpoznawalności mowy, szczególnie w niekorzystnych warunkach otoczenia. Wobec tego biegły nie zgodził się z orzeczeniem WZON i poparł wniosek o dodanie do przyczyn niepełnosprawności rozpoznania z zakresu otolaryngologii w postaci symbolu 03 - L, aby można było kompleksowo ocenić stopień inwalidztwa (k. 29-36). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach rozpoznawanej sprawy, a w szczególności w aktach Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. , a także w oparciu o dowód z opinii biegłego dra n. med. Z. K. . Zgromadzone w niniejszej sprawie dowody z dokumentów Sąd ocenił jako wiarygodne, bowiem są one nie tylko spójne wewnętrznie, ale i korespondują ze sobą tworząc logiczną całość. Dlatego też stanowiły podstawę ustalonego przez Sąd stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Podobnie Sąd ocenił opinię biegłego dra n. med. Z. K. . Zdaniem Sądu przedłożona opinia jest jasna oraz rzeczowa. Stanowiła wartościowy materiał dowodowy, na którym Sąd opierał się przy wydawaniu orzeczenia w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu brak było podstaw do dopuszczania dowodu z kolejnych opinii. Nie można bowiem dopuszczać dowodu z opinii jedynie na tej podstawie, że dotychczasowa opinia jest niekorzystna dla strony. Stanowisko to jest uzasadnione utrwalonym już orzecznictwem sądowym. Przykładowo można wskazać w tym miejscu wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 sierpnia 2011r. (I ACa 316/11 LEX nr 1095795) zgodnie z którym, niedopuszczenie dowodu z kolejnej opinii biegłego jest prawidłowe w sytuacji, jeżeli opinia nie odpowiada oczekiwaniom strony i nie zgłasza ona żadnych merytorycznych uwag do opinii. Samo stwierdzenie strony, że się z nią nie zgadza, nie oznacza, że opinia jest wadliwa. Podobnej treści jest również teza 2 wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 czerwca 2009r. (V ACa 139/09 LEX nr 551993) zgodnie z którą, o ewentualnym dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego tej samej specjalności nie może decydować wyłącznie wniosek strony, lecz zawarte w tym wniosku konkretne uwagi i argumenty podważające miarodajność dotychczasowej opinii lub co najmniej miarodajność tę poddające w wątpliwość. W przeciwnym wypadku wniosek taki musi być uznany za zmierzający wyłącznie do nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu, co winno skutkować jego pominięciem. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stanowi, że ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą: 1)znaczny; 2)umiarkowany; 3)lekki. Zgodnie z art. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych : ust. 1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. ust. 2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. ust. 3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne. ust. 4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację. Sąd swoje rozstrzygnięcie oparł na materiale dowodowym zebranym w niniejszej sprawie, w tym opinii biegłego dra n. med. Z. K. . Opinia biegłego sądowego została sporządzona przez specjalistę z zakresu schorzenia rozpoznanego u odwołującej, po dogłębnej analizie całej dokumentacji medycznej oraz dodatkowo, po przeprowadzeniu badania lekarskiego. W ocenie Sądu wszystkie okoliczności dotyczące sprawy zostały wyjaśnione treścią opinii. Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawie art. 477