Sad powszechny, II Ca 66/17

Sygn. akt II Ca 66/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Barbara Nowicka Sędziowie: SO Jerzy Dydo SO Maciej Ejsmont Protokolant: Violetta Drohomirecka po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa K. Z. przeciwko (...) SA z siedzibą w W. przy udziale interwenienta ubocznego po stronie pozwanej (...) Szpitala (...) we W. o za p łatę 40.000 zł na skutek apelacji interwenienta ubocznego od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt I C 817/14 p o s t a n a w i a: I. odrzucić apelację; II. zasądzić od interwenienta ubocznego na rzecz powódki 1.800 zł kosztów postępowania apelacyjnego. (...) Sygn. akt II Ca 66/17 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w D. zasądził od strony pozwanej (...) (...) w W. na rzecz powódki K. Z. kwotę 40.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 października 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. i z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty oraz 2.417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Swoje rozstrzygnięcie oparł na przepisach art.430 kc w zw. z art.822 kc uznając, że powódka udowodniła w wystarczającym zakresie istnienie związku przyczynowego pomiędzy działaniem i zaniechaniem (...) im. (...) we W. , a powstałą po jej stronie szkodą w postaci przetoki tchawiczo-przełykowej. Apelację od powyższego wyroku wniósł interwenient uboczny występujący po stronie pozwanej – (...) im. (...) we W. zarzucając mu sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie, że przyczyną powstania u powódki przetoki tchawiczo-przełykowej stanowią ewentualne zaniedbania po stornie personelu szpitalnego, naruszenie art.233 § 1 kpc poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na pominięciu stanowiska biegłych wyrażonego w opinii sądowo-lekarskiej Katedry Medycyny Sądowej (...) (...)- (...) w O. z 30 marca 2016 r. i błędne przyjęcie, że obecny stan zdrowia powódki związany jest wyłącznie z nieprawidłowym leczeniem w szpitalu im. (...) , a także naruszenie prawa materialnego – art.444 kc oraz art.445 kc przez ich niewłaściwe zastosowanie poprzez przyznanie powódce zadośćuczynienia w wysokości niewspółmiernej w stosunku do doznanej przez nią krzywdy. Wskazując na te zarzuty interwenient wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja interwenienta ubocznego podlegała odrzuceniu. Zgłoszona przez skarżącego interwencja nie jest interwencją uboczną samoistną wobec czego podejmowane przez nią czynności procesowe nie mogą pozostawać w sprzeczności z czynnościami i oświadczeniami strony, do której przystąpił, czyli pozwanego (...) SA w W. ( art.79 kpc ). Apelację od wyroku Sądu I instancji wywiódł tylko interwenient uboczny. Wprawdzie ani zaniechanie wniesienia apelacji, ani też bierna postawa strony pozwanej w stosunku do apelacji interwenienta samo przez się nie oznacza, że wniesienie apelacji przez interwenienta ubocznego pozostaje w sprzeczności z czynnościami strony pozwanej, która sama apelacji nie wywiodła, w rozumieniu art.79 kpc , jednakże z okoliczności przywołanych w odpowiedzi powódki na apelację wynika, że po wydaniu przez Sąd Rejonowy wyroku w sprawie, strona pozwana wypłaciła jej całą należność zasądzoną tym wyrokiem (należność główną, odsetki i koszty procesu). Strona pozwana decyzję o zaspokojeniu wszystkich roszczeń powódki dochodzonych w sprawie I C 817/14 wydała 21 grudnia 2016 r., w tym samym dniu interwenient wniósł apelację od wyroku z 17 listopada 2016 r. Zaspokojenie w całości roszczenia powódki przez stronę pozwaną przed uprawomocnieniem się wyroku stanowi czynność materialnoprawną świadczącą o rezygnacji tej strony z kontynuowania sporu w postępowaniu apelacyjnym. W tej sytuacji nie można mówić o bierności strony pozwanej, wobec czego interwenient nie może skutecznie podejmować czynności mających na celu wykazanie bezzasadności powództwa (wniesienia apelacji), bowiem czynność ta pozostaje w ewidentnej sprzeczności ze stanowiskiem strony, do której przystąpił. Za potrzebą zastosowania art.79 kpc , przy ocenie dopuszczalności apelacji wniesionej przez Szpital im. (...) we W. przemawia także fakt, iż zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego oparł się na tych samych zarzutach, które pozwana podnosiła w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, co świadczy o tym, że w chwili składania apelacji nie była mu znana okoliczność dotycząca zapłaty należności powódki. Zatem istnieje ewidentna rozbieżność stanowisk strony pozwanej i interwenienta co do zasadności powództwa K. Z. (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 4 października 2012 r. IV CSK 327/12, Sygn. akt II Ca 66/17 Lex nr 1232803; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 24 kwietnia 2013 r., I ACa 1329/12, Lex nr 1322073). W tej sytuacji, gdy apelacja interwenienta ubocznego nadal podważa zasadność roszczenia powódki należy przyjąć, że została wniesiona z naruszeniem art.79 zd.2 kpc , a jako taka podlegała odrzuceniu stosownie do art.373 kpc . O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art.98 kpc w zw. z art.391 § 1 kpc i § 10 ust.1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 poz.1800 ze zm.). (...)