Sad powszechny, IV K 130/14

(1)( S. ) ur. (...) w R. syna E. i B. zd. S. oskarżonego o to, że:

1. w okresie od kwietnia 2008 roku do grudnia 2008 w R. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czynem ciągłym w realizacji z góry powziętego zamiaru i w krótkich odstępach czasu, poprzez sporządzenie fikcyjnych dokumentów dotyczących firm PHU (...) i PHU (...) , pomógł A. K. i innym ustalonym osobom w doprowadzeniu, na podstawie fałszywej dokumentacji dotyczącej osiąganych z działalności przychodów, skali zatrudnienia pracowników, deklaracji podatkowych książki przychodów i rozchodów, dokumentacji poświadczającej wykonywanie zleceń i współpracę z innymi firmami, do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez: ⚫ (...) S.A. we W. , w postaci zestawu mebli „ (...) ” o wartości brutto 30 175 zł, zestawu komputerowego w postaci komputera przenośnego H. , monitora, drukarki H. C. (...) , zestaw głośników C. (...) – T. (...) z osprzętem o wartości brutto 4 294,00 zł na 2 sztuk komputerów przenośnych „ T. (...) ” o łącznej wartości brutto 9 198,00zł, zestawu komputerowego V. w postaci monitora P. (...) , kompletu głośników C. I. o wartości brutto 13 797,00 zł., projektora multimedialnego „ T. ” (...) o wartości brutto 3 928,00zł., 3 kompletów zestawów komputerowych V. w postaci monitora (...) P. , drukarki L. (...) o wartości brutto 11 097,00 zł., zestawu komputerowego w postaci Notebooka S. (...) , monitora o wartości brutto 4 499,00zł., urządzenia wielofunkcyjnego H. C. (...) o wartości 2 699,00 zł, wózka widłowego (...) -16 rok produkcji 2007 z firmy (...) S.C. o wartości brutto 85 400,00zł, samochodu osobowego „ C. (...) : r. prod. 2006 o wartości 81 000,00zł, 2 sztuk wózków widłowych K. (...) o łącznej wartości brutto 182 878,00zł, ⚫ (...) Sp. z o.o. w W. w postaci 2 sztuk wózków widłowych „ K. ” model (...) , rok produkcji 2007 oraz model (...) , rok produkcji 2007 o łącznej wartości brutto 204 960,00zł, zwyżki nożycowej U. (...) rok produkcji 2007 o wartości brutto 87 840,00zł, podnośnika nożycowego U. (...) rok produkcji 2007 o wartości brutto 87 840zł, ⚫ „ (...) ” Sp. z o.o. z siedzibą w W. i P.P.U.H. w postaci zestawu maszyn wulkanizacyjnych w postaci: montażownicy T. (...) , wyważarki S. (...) , montażownicy F. (...) , klucza elektrycznego E. (...) podnośnika pn-hydr, agregatu sprężarkowego G. (...) , podnośnika M. (...) , T. , (...) , rozpieraka do opony economy, wyważarki (...) (...) , myjki do kół W. (...) o łącznej wartości brutto 148 047,00zł, ładowarki Z. (...) o nr (...) o łącznej wartości netto 339 160,00zł, ⚫ „ (...) ” Sp. z o.o. w L. , w postaci 54 400 metrów kwadratowych siatki szklanej 145 białej/32 (...) , o łącznej wartości brutto 49 776,00 zł, ⚫ (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. w postaci 90 000,00 metrów kwadratowych siatki podtynkowej „ S. ” (...) o wartości brutto 81 252,00zł, ⚫ (...) mieniem w postaci (...) (...) nr fabryczny (...) o wartości 268 097,12 zł, zagęszczarki D. (...) nr fabryczny (...) o wartości 35 474,29 zł, zagęszczarki D. (...) Ne fabryczny (...) o wartości 18 910,68 zł, oraz zagęszczarki (...) (...) , nr fabryczny (...) o wartości 35 474,29 zł, koparko –ładowarki m-ki J. (...) o wartości brutto 292 727,53 zł, koparko-ładowarki m-ki J. (...) o wartości brutto 293 701,51zł, ⚫ (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. , w postaci koparki (...) M. (...) . (...) nr fabryczny (...) o wartości 80 309,71 zł, przyczepa W. nr fabryczny (...) o wartości 5095,80 zł, zagęszczarki D. (...) nr fabryczny (...) o wartości 30 498,92 zł, zagęszczarki D. (...) nr fabryczny (...) o wartości 30 498,92 zł, powodując szkodę w mieniu m/w firm, tj. : (...) w łącznej kwocie 428 965 zł, (...) sp. z o.o. w W. w łącznej kwocie 380 640 zł, „ (...) ” sp. z o.o. z siedzibą w W. w łącznej kwocie 487 207 zł, „ (...) ” sp. z o.o. w L. w łącznej kwocie 49 776zł, (...) sp. z o.o. z siedzibą w O. w łącznej kwocie 81 252 zł, (...) w łącznej kwocie 944 385,42 zł (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. w łącznej kwocie 146 403,45 zł łącznej wartości 2 361 923,40 zł, tj. o czyn z art. 270 § 1 kk i z art. 18 § 3 kk z zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk przy zast. Art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk stosując via art. 4 § 1 kk przepisy z daty czynu, orzeka :
2. uznaje oskarżonego S. S.

(1)za winnego tego, że w okresie sierpnia, września i października 2008r. w R. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi – ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia przez nie korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, poprzez sporządzenie fikcyjnych dokumentów lub takowych wpisów (deklaracji podatkowej, dokumentacji zleceń, książki przychodów i rozchodów oraz potwierdzeń współpracy z innymi firmami) – istotnych z punktu widzenia starania się o zawarcie umów leasingowych - dla firmy (...) R. B. , pomógł im w doprowadzeniu firm leasingowych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości – łącznie 236.262,71 zł, a to: (...) S.A. w postaci trzech zagęszczarek o nr. fabrycznych (...) , (...) i (...) o łącznej wartości 89.859,26 zł oraz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. w postaci mini koparki nr fabryczny (...) , przyczepy W. nr fabryczny (...) oraz dwóch zagęszczarek o nr. fabrycznych (...) i (...) o łącznej wartości 146.403,45 zł, to jest występku z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 297 § 1 kk i art. 286 § 1 kk przy zastosowaniu art. 294 § 1 kk , art. 11 § 2 kk i art. 12 kk i za to na mocy art. 19 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 3 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazuje go na karę 1 (jeden) roku i 3 (trzy) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny przy stawce równoważnej kwocie 100 (sto) złotych; 2. na mocy art. 69 § 1 i 2 kk oraz art. 70 § 1 pkt. 1 kk warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wyżej kary pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzy) lat; 3. na mocy art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej grzywny zatrzymanie w dniu 29 czerwca 2012r., uznając tym samym za uiszczone dwie stawki dzienne grzywny; 4. na mocy art. 2 i 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych i art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, a to: opłatę w wysokości 2300 (dwa tysiące trzysta) oraz wydatki poniesione dotychczas w sprawie w wysokości 170 (sto siedemdziesiąt) złotych. Sygn. akt IV K 130/14 UZASADNIENIE S. S.

(1)w 2008r. pracował w R. w firmie zajmującej się profesjonalną obsługą rachunkową podmiotów gospodarczych. W trakcie świadczenia usług, do portfela jego klientów trafiła firma (...) R. B. (najprawdopodobniej założona w celach przestępczych – toczą się i toczyły przed SO w K. na tę okoliczność odrębne postępowania; odpisy wyroków k – 1908 do 1929 ). Współpraca miała charakter niestały i skromnie płatny, niemniej na życzenie A. K. oskarżony wystawił w okresie od sierpnia do października 2008r. zawierające nieprawdę dokumenty w postaci deklaracji podatkowej, dokumentacji zleceń, książki przychodów i rozchodów oraz potwierdzeń współpracy z innymi firmami, ze świadomością, iż mają one posłużyć do uwiarygodniania tego podmiotu podczas zawierania umów leasingowych. Tak wytworzone dokumenty były okazywane przez przedstawicieli firmy (...) i składane do dokumentacji leasingowej w formie uwierzytelnionych odpisów i, kreując standing leasingobiorcy, umożliwiły zawarcie przez inne niż oskarżony osoby transakcji, a to: z (...) S.A. na dzierżawę sprzętu budowlanego w postaci trzech zagęszczarek o nr. fabrycznych (...) , (...) i (...) o łącznej wartości 89.859,26 zł oraz z (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. na sprzęt budowlany w postaci mini koparki nr fabryczny (...) , przyczepy W. nr fabryczny (...) oraz dwóch zagęszczarek o nr. fabrycznych (...) i (...) o łącznej wartości 146.403,45 zł. W sumie, wartość leasingowanego sprzętu wyniosła 236.262,71 zł. Z kontraktu wywiązywały się li tylko firmy leasingowe, natomiast firma (...) już nie, przy czym nie tylko poprzez niespłacanie rat ale i ukrycie lub wyzbycie się przedmiotów leasingu ( na marginesie zaznaczyć należy, iż około 95 % materiału dowodowego zawnioskowanego aktem oskarżenie i tyleż części uzasadnienia aktu oskarżenia poświęcone jest przestępstwom wyłudzenia wyspecyfikowanych rzeczy w ramach zawieranych umów leasingowych, przez inne niż oskarżony osoby, którym postawiono w wyłączonych postępowaniach odrębne zarzuty, natomiast tut. Sąd koncentruje się na zjawiskowej ich formie – pomocnictwa zarzucanego S. S.

(1), które miało poprzedzać i ułatwić cudze czyny ). Powyższe ustalono w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego ( k – 1869 do 1870, 1638 do 1642, 1651, 1658 do 1660 ) , zeznania świadków: R. B. ( k - 1419-1428 ), T. M. (k – 1886, 1887, 1415 do 1418 ), I. B. (k - 1452-1474 ), T. K. ( k -1429-1440 ), H. B. ( odezwa VII Ko 1415/15 oraz k – 1475 do 1485 ), J. W. ( k – 2233v, 1339 do 1341 ) oraz dokumentację leasingową (...) S.A. nr (...) (k - 1131-1133) oraz (...) Sp. z o.o. nr (...) , (...) i (...) (k – 1317 do 1324), jak też pozostałe dokumenty dotyczące firmy (...) , w tym jej transakcji leasingowych. Oskarżony w swych wyjaśnieniach częściowo przyznał się do zarzucanego mu czynu, potwierdzając swój udział w intelektualnym fałszowaniu dokumentacji na potrzeby umów leasingowych zawieranych przez firmę (...) , podnosząc iż robił to na prośbę A. K. , za niewielkie wynagrodzenie (łącznie około 2.000 zł) – mieszczące się w sumie należności za obsługę księgowo-rachunkową, a po zorientowaniu się w rozmiarach procederu wyłudzeń leasingowych – wycofał się ze współpracy. Zaprzeczył natomiast fingowaniu dokumentów na potrzeby firmy PPHU (...) . Wyjaśnienia oskarżonego pokrywają się z ustaleniami Sądu, zarówno co jego udziału – pomocnictwa wyłudzeń przedmiotów leasingu dokonywanych przez osoby trzecie za „pomocą” firmy (...) – jak i zakresu tej specyficznej pomocy. Oczywistym jest, że oskarżony starał się jak najbardziej zminimalizować swoją rolę i zakres świadomości, natomiast obiektywny przebieg tej współpracy nakreśliły osoby – bezpośredni beneficjenci przestępstw wyłudzeń dzierżawionych maszyn. W pełni podzielono tę część wyjaśnień oskarżonego, w której wyparł się podobnej „działalności” dla firmy PHU „ (...) ”. Podkreślić już w tym miejscu należy, iż Oskarżyciel Publiczny był na etapie stawiania zarzutów i kierowania aktu oskarżenia władny do skomponowania obszerniejszego opisu czynu (uzupełniając go o wątek firmy „ (...) ”) opierając swą tezę o koincydencję czasową, liczną tożsamość osób działających zarówno pod szyldem (...) jak i (...) oraz twierdzenia o możliwej „pomocy” oskarżonego przy szeregu innych wyłudzeń; te ostatnie zostały zdyskredytowane przez depozycje o tym, że część dokumentów wytworzonych przez oskarżonego, bez jego wiedzy a zatem świadomości, została wykorzystana do innych elementów czynu przestępczego, przy innych leasingach, co było możliwe dzięki temu, że leasingodawcy zadowalali się uwierzytelnionymi kopiami. Świadek M. zeznał, iż brał udział w wyłudzeniach przedmiotów leasingowych w ramach umów zawieranych przez (...) , czyniąc to w porozumieniu z K. i B. i B. . Za sprawy fałszywych dokumentów księgowych „odpowiadał” K. . On sam dobrowolnie poddał się karze. Oskarżonego nigdy nie poznał. Jego relacja potwierdza, że doszło do przestępstw doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez firmy leasingowe przy wykorzystaniu firmy (...) i „załatwionych” w tym celu fałszywych dokumentów. Wiarygodności świadkowi dodaje fakt, że swoimi twierdzeniami składał samooskarżenie. A. K. skorzystał z prawa odmowy zeznań ( k – 1992v, odczytano 1445-46 ); jego lakoniczne wyjaśnienia, gdzie nie pada nawet nazwisko S. S.

(1)ani nie jest poruszany modus operandi czynów, w których miał pomagać oskarżony, sprawiają iż relacja zawarta w wyjaśnieniach oskarżonego w niniejszej sprawie nie ma w tym zakresie kontrdowodu. R. B. ( k. 1419-1428 ), „właściciel” firmy (...) ; nie wiedział kto przygotowywał dokumenty; szczegółowo opisał natomiast poszczególne przypadki wyłudzeń przedmiotów leasingów, a tym samym, z uwagi na elementy samooskarżenia i zgodność depozycji z materiałem dokumentarnym, okazał się wiarygodnym. T. K. (k. 1429-1440), odnośnie zarzutów postawionych oskarżonemu wypowiada się na karcie 1434 , gdzie w kontekście wyłudzeń na firmę (...) mówi, że raz był w R. gdzie spotkali się (on i I. B. ) z zatrudnionym w biurze doradztwa podatkowego mężczyzną, który dostarczył dokumenty potwierdzające rzekomą współpracę (...) z innymi firmami. Na karcie 1437 wspomina, że I. miał te sfałszowane dokumenty ale w firmach lesaingowych składało się uwierzytelnione kopie, zaś na karcie 1440 rozpoznał oskarżonego jako osobę sporządzającą fałszywe dokumenty, ale przyznaje, że A. i B. na podstawie tych dokumentów tworzyli nowe. Jego relacja to szczegółowy opis działania całego szeregu osób, dzięki którym dochodziło do wyłudzeń leasingowych; pokrótce lecz kategorycznie opisuje rolę S. S.

(1), jak też rozpoznaje jego wizerunek; istotne i cenne z punktu widzenia wiarygodności oraz korekty opisu czynu jest jego stwierdzenie o kopiowaniu tych „lewych” dokumentów i wykorzystywaniu ich przy innych leasingach, co potwierdza słowa oskarżonego o ograniczonej częściowo świadomości w zakresie możliwości wykorzystania wytworzonych przezeń nieprawdziwych dokumentów. Podobnie relacjonuje swoją wiedzę I. B. (k. 1452-1474). I tak na karcie 1454 mówi, że sam dzwonił do firm leasingowych i wypytywał o dokumenty potrzebne do transakcji; po przekazaniu tej „listy” K. , pojechalirazem do R. do mężczyzny o imieniu S. , który w rozmowie wysłuchał, jakie dokumenty i o jakiej treści są niezbędne i przygotował je w dwadzieścia minut, wiedząc, że są tam fałszywe dane i czemu mają służyć. Na karcie 1458 rozwinął wątek leasingu (...) i uzupełniania dokumentów, w co oskarżony miał się zaangażować do tego stopnia, iż nawet dzwonił do leasingodawcy z pytaniem, jakich dokumentów jeszcze brakuje; na k. 1467 potwierdził, że wśród osób powiązanych z wyłudzeniami przez R. był S. z R. , który przygotowywał fałszywe dokumenty; S. miał dobrze wiedział, że R. zajmuje się wyłudzaniem leasingów; wątek fałszowania dokumentów przez S. rozwinął też na karcie 1469. Relacja tego świadka zawiera sporo weryfikowalnych przez inne dowody (choćby dokumenty i zeznania K. ) szczegółów, świadczących o dobrej znajomości całego przestępczego procederu, w szczególności udziale i roli poszczególnych, zaangażowanych w to osób. Podkreślić należy, iż B. nie pomija ani nie marginalizuje swojej roli, co w oczywisty sposób czyni jego relację wiarygodną. Waga tej relacji jest niezmiernie istotna dla oceny strony podmiotowej czynu przypisanego oskarżonemu, czyli jego świadomości w zakresie wykorzystania nieprawdziwych dokumentów do przestępstwa wyłudzenia i swoistego zaangażowania po stronie sprawców, którym udzielał pomocy nawet przekraczającej samo fałszerstwo (kwestia dzwonienia do firm leasingowych aby ustalić dokładnie jakie dokumenty są potrzebne; w domyśle, jakie należy sfałszować aby osiągnąć zamierzony efekt). J. W. - pracownik z P. – kojarzył zdarzenia ale bez udziału oskarżonego; opisał model postępowania podczas negocjacji i zawierania umów leasingowych; istotność jego zeznań, poza potwierdzeniem pokrzywdzenia (...) , zawiera się we wskazaniu jakie dokumenty są w tym gospodarczym procesie istotne, a były wśród nich te sfałszowane przez oskarżonego. P. D. ( k – 1212, 1447 do 1451 ) – „właściciel” firmy PPHU „ (...) ” nic nie wie o oskarżonym i jego roli; dokumenty, które posłużyły do wyłudzenia przedmiotów leasingu przywozili inni; przyznał się do swoich zarzutów. A rebour , nieznajomość oskarżonego przez tak istotną osobę reprezentującą i uosabiającą firmę „ (...) ”, wpisuje się w pominięcie tych wyłudzeń w opisie czynu przypisanego ostatecznie S. S.

(1). Świadek M. A. ( k – 1966 i 1486 do 1492 ) „działał” tylko w ramach firmy „ (...) ”; podobnie jak D. , nie wie od kogo były dokumenty bo załatwiał je K. . H. B. (k. 1475-1485) „ działał” tylko w ramach PPHU (...) , nic nie wspominał o oskarżonym D. R. (k. 1441-1444) Wyłudzał tylko w ramach PPHU (...) a nie dla R. ; nic nie wspominał o oskarżonym Pozostali świadkowie: S. , D. , C. , J. , P. , B. , D. , S. , O. , T. , S. , W. – opisali „historie” zawierania i próby egzekwowania umów leasingowych zawieranych przez stosowne podmioty z firmą PPHU „ (...) ”. Nie mieli oni kontaktu z oskarżonym; żadne z nich nie zetknęło się z jego nazwiskiem czy choćby dokumentem przez niego sygnowanym; ich zeznania słią rzeczy odnoszą się do „głównego” wątku sprawy, czyli zaistniałych zdarzeń, w wyniku których ich firmy poniosły straty, natomiast nie wnoszą niczego istotnego w zakresie odpowiedzialności oskarżonego. Podobnie zeznania K. – pracownika (...) (wątek R. ), opisują przebieg nieudanych z perspektywy skutków zobowiązań leasingowych, natomiast nie poruszają „tematu” oskarżonego. Przeprowadzone rekwizycje i uzyskane odezwy: IV Ko 3421/15, IV Ko 3464/15, V Ko 3190/15, III Ko 3480/15, II Ko 363/15, IV Ko 3421/15, VII Ko 1415/15, II Ko 2175/15, VII Ko 2318/15, VI Ko 2317/15, II Ko 2407/15, w ramach których przesłuchano świadków: M. , W. , M. , K. , K. , N. , P. , S. , , M. , Ś. i N. , pozwoliły na uzyskanie opisu „historii” zawierania i próby egzekwowania umów leasingowych zawieranych przez stosowne podmioty z firmą PPHU „ (...) ” oraz (...) , z zaznaczeniem iż świadkowie ci nie mieli kontaktu z oskarżonym; żadne z nich nie zetknęło się z jego nazwiskiem czy choćby dokumentem przez niego sygnowanym; ich zeznania siłą rzeczy odnoszą się do „głównego” wątku sprawy, czyli zaistniałych zdarzeń, w wyniku których ich firmy poniosły straty, natomiast nie wnoszą niczego istotnego w zakresie odpowiedzialności oskarżonego. Pozostały, dokumentarny materiał dowodowy, ujawniony na jednej z ostatnich rozpraw bez odczytywania, nie budził kontrowersji żadnej ze stron, choć z wyjątkiem materiałów obrazujących przypisane finalnie oskarżonemu pomocnictwo do wyłudzenia przedmiotów leasingu przy wykorzystania firmy (...) , pozostałe obrazowały przestępczy, szerszy proceder sprawców odpowiadających w innych procesach (jak wspomniano wyżej akta niniejszej sprawy są siłą rzeczy w dużej mierze kopią tamtych postępowań). Reasumując, zgromadzony i przeanalizowany w kontekście odpowiedzialności oskarżonego materiał dowodowy pozwolił na przypisanie oskarżonemu czynu polegającego na tym, że w okresie sierpnia, września i października 2008r. w R. , działając wspólnie i w porozumieniu z innymi – ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia przez nie korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, poprzez sporządzenie fikcyjnych dokumentów lub takowych wpisów (deklaracji podatkowej, dokumentacji zleceń, książki przychodów i rozchodów oraz potwierdzeń współpracy z innymi firmami) – istotnych z punktu widzenia starania się o zawarcie umów leasingowych - dla firmy (...) R. B. , pomógł im w doprowadzeniu firm leasingowych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości – łącznie 236.262,71 zł, a to: (...) S.A. w postaci trzech zagęszczarek o nr. fabrycznych (...) , (...) i (...) o łącznej wartości 89.859,26 zł oraz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. w postaci mini koparki nr fabryczny (...) , przyczepy W. nr fabryczny (...) oraz dwóch zagęszczarek o nr. fabrycznych (...) i (...) o łącznej wartości 146.403,45 zł. Analizując to zachowanie pod kątem wyczerpania ustawowych znamion czynu zabronionego, zakwalifikowano to przestępstwo jako występek z art. 18 § 3 kk ( zjawiskowa forma pomocnictwa polegająca w konkretnym przypadku na przygotowaniu zawierających nieprawdę dokumentów co umożliwiło dalszy pochód przestępstwa ) w zw. z art. 297 § 1 kk ( sfałszowane dokumenty, przedłożone w firmach leasingowych stanowiły warunek sine qua non do zawarcia umów i uzyskania przedmiotów leasingu ) i art. 286 § 1 kk ( już w założeniu sprawcy nie mieli zamiaru wywiązania się z umów i przywłaszczyli przedmioty, doprowadzając pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ) przy zastosowaniu art. 294 § 1 kk ( znacznej wartości – która w dacie czynu zaczynała się od dwustukrotności najniższego wynagrodzenia, ergo 1126 zł razy 200 = 225.200 zł a w przedmiotowej sprawie szkoda wyniosła 236.262,71 zł ) , art. 11 § 2 kk ( jeden czyn wyczerpujący znamiona dwóch lub więcej przepisów ) i art. 12 kk ( czyn ciągły ). Podmiotowo działanie oskarżonego cechuje umyślność, przy czym wprawdzie przestępstwa określone w art. 286 § 1 k.k. i w art. 297 § 1 k.k. , jako charakteryzujące się celem działania, należą do tzw. przestępstw kierunkowych, co oznacza, że mogą być popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, to jednak w wypadkach ich form zjawiskowych określonych w art. 18 § 3 k.k. wystarczające jest wykazanie po stronie współdziałającego pomocnika zamiaru ewentualnego (tak SN w wyroku z dnia 13.10.2013, sygn.. akt III KK 184/13, publ. OSNKW 2014/2/15), a przynajmniej taki stopień świadomości (zatem zawinienia) można wysnuć zarówno z wyjaśnień oskarżonego, jak i obciążających go depozycji sprawców „głównych”. Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu jest znaczny. Świadczy o tym naruszenie różnorodzajowych dóbr, a to: pewności dokumentów, zaufania w obrocie, wreszcie mienia. Podnosi jego poziom działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, przez kilka miesięcy oraz na szkodę dwóch podmiotów. Bardzo istotne jest to, że oskarżony dopuścił się przypisanego mu czynu naruszając etos profesjonalnego doradcy podatkowego ( jakkolwiek z uwagi na upływ czasu nie rozważano wymierzenia środka karnego – zakazu wykonywania tego zawodu, to wzięto tę okoliczność pod uwagę zarówno przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości jak i wymiarze kary – nie tylko samoistnej grzywny ale i kary pozbawienia wolności, choć w formie probacyjnej ). Kierując się dyrektywami wymiaru kar zawartymi w art. 53 kk , na mocy art. 19 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk przy zastosowaniu art. 11 § 3 kk oraz art. 33 § 1, 2 i 3 kk skazano S. S.

(1)na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny przy stawce równoważnej kwocie 100 złotych. W świetle kwantyfikatorów dotyczących tego elementu ferowania wyroków, kara pozbawienia wolności orzeczona została niemalże w dolnej ustawowej granicy. Wpłynęła na to: zjawiskowa forma przestępstwa – pomocnictwo; niższy stopień zawinienia, niewielka osiągnięta korzyść majątkowa i przyznanie się oskarżonego, co zawsze jest oznaką skruchy i refleksji. „Dodatkowe” trzy miesiące ponad dolną granicę to efekt konieczności napiętnowania wspomnianej już okoliczności – wykonywania profesjonalnego doradztwa podatkowego, co podwyższa także kryteria wymogów wobec takiej osoby. Uprzednia i następcza niekaralność ( vide dane o karalności k – 1682 ) z jednej strony wskazują na incydentalność zdarzenia w życiu oskarżonego a z drugiej rysują pozytywną prognozę społeczno-kryminologiczną co zaowocowało warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby trzech lat, który będzie dodatkowym czasem utrwalania pozytywnego funkcjonowania oskarżonego i pozwoli zarazem na ograniczona ale skuteczną kontrolę tego procesu przez Sąd. Probacyjny charakter kary pozbawienia wolności skłonił Sąd do urealnienia sankcji poprzez wymierzenie kary grzywny (obok kary pozbawienia wolności – działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej – nieważne, że głównymi beneficjentami były inne osoby. Miarkując jej wysokość – realnie 10.000 zł – Sąd kierował się wypadkową: wysokości szkody, osiągniętej korzyści oraz finansowymi możliwościami oskarżonego (wszak czynnego zawodowo), jak też wziął pod uwagę by stanowiła ona odczuwalną dolegliwość, mającą na celu wzmocnienie przeświadczenia u oskarżonego o nieopłacalności (nomen omen) przestępczego procederu. Na mocy art. 63 § 1 kk zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej grzywny zatrzymanie w dniu 29 czerwca 2012r., uznając tym samym za uiszczone dwie stawki dzienne grzywny. Konsekwencją skazania było obciążenie oskarżonego kosztami sądowymi, a to: opłatą w wysokości 2300 zł oraz wydatków poniesionych dotychczas w sprawie przez Skarb Państwa w wysokości 170 złotych. Jednocześnie Sąd wstępnie sygnalizuje, odnosząc się do wniosku złożonego podczas mów końcowych, iż nie dopatrzył się w istniejącym stanie prawnym możliwości zasądzenia na rzecz oskarżonego zwrotu nawet części kosztów zastępstwa adwokackiego, jako że jedynie zmodyfikowano opis czynu zarzucanego, co i tak oznacza li tylko skazanie, natomiast nie został on formalnie uniewinniony w całości lub części – a jedynie takie orzeczenie dawałoby podstawę do stosownej „rekompensaty” (wydane zostanie zresztą w tej materii odrębne postanowienie z uwagi na złożenie dodatkowego wniosku w tej materii).