Sad powszechny, III AUa 743/12

(1)przeciwko Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o podleganie rolniczym ubezpieczeniom społecznym na skutek apelacji wnioskodawcy E. T.

(1)od wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 17 kwietnia 2012 r. sygn. akt III U 5/12 o d d a l a apelację. Sygn. akt III AUa 743/12 UZASADNIENIE Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego decyzją wydaną 23 listopada 2011r., adresowaną do E. T.

(1), stwierdził ustanie, wobec niego, ubezpieczenia społecznego rolników z mocy ustawy, w pełnym zakresie od 1 kwietnia 2005r. Na uzasadnienie, tak określonego stanowiska został podniesiony fakt prowadzenia przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, rozpoczętej przed 2 maja 2004r. i w związku z tym nie przedłożenie stosownego zaświadczenia z Urzędu Skarbowego w terminie do 14 lutego 2005r. , o wysokości należnego podatku za rok 2004r. Powyższe skutkować musiało wyłączeniem z podlegania rolniczemu ubezpieczeniu społecznemu od daty wskazanej w decyzji. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia organ rentowy powołał art. art. 36, 3 a oraz 5 a ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników . W odwołaniu od powyższej decyzji, skierowanym do Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Tarnobrzegu, E. T.

(1)wniósł o jej uchylenie w całości. Argumentacja przywołana na uzasadnienie powyższego wniosku w istocie sprowadza się do twierdzenia, że prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej rozpoczął w 1992r., a przepisy zmieniające ustawę rolną i wprowadzające wymóg informowania rolniczego organu rentowego o fakcie jej rozpoczęcia i doręczania stosownych zaświadczeń z Urzędu Skarbowego, weszły w życie znacznie później, co nie może skutkować wyłączeniem go z podlegania rolniczemu ubezpieczeniu z datą wsteczną. Za trafnością tejże argumentacji w ocenie odwołującego, przemawia przywołane orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące wykładni art. 5a ustawy rolnej. W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wniósł o jego oddalenie, w uzasadnieniu podnosząc tę samą argumentację, która legła u podstaw zaskarżonej decyzji, dodatkowo jedynie podał, że o fakcie prowadzenia przez odwołującego pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskał informację przesłaną przez Urząd Gminy w M. 26 października 2011r., a tyczącą zaprzestania jej wykonywania, co skutkowało wydaniem kolejnej decyzji stwierdzającej jego podleganie rolniczemu ubezpieczeniu społecznemu rolników od 30 listopada 2011r. Rozpoznając odwołanie Sąd I instancji informacyjnie przesłuchał wnioskodawcę, a następnie przeprowadził dowód z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. dotyczącej wysokości kwoty opłaconego przez E. T.

(1)podatku w latach od 2004 – 2011r. , pisma Wójta Gminy w M. z 8 lutego 2012r. zawierającego informację o dacie rozpoczęcia przez niego działalności gospodarczej, jak również o fakcie jej nie zawieszania, z zaświadczeń Naczelnika Urzędu Skarbowego M. z 1 lutego 2012r. przedstawionych przez wnioskodawcę, z pism ZUS Oddziału R. z 17 lutego 2012r. oraz 9 marca 2012r. zawierających informacje, że wnioskodawca nie figuruje w rejestrze płatników składek z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, a także że w okresie po 31 grudnia 1998r. nie dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, z akt prowadzonych w jego sprawie przez stronę pozwaną, i jak również z zeznań świadka E. T.

(2)oraz zeznań w charakterze strony wnioskodawcy, a następnie wyrokiem wydanym 17 kwietnia 2012r. oddalił odwołanie. W uzasadnieniu wskazał, w pierwszej kolejności, na niekwestionowane przez strony okoliczności dotyczące areału prowadzonego przez odwołującego wspólnie z żoną gospodarstwa rolnego (3, 85 ha fiz. tj. 4 09 ha przelicz.) i dalej daty rozpoczęcia przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej (1 sierpnia 1992r.) oraz jej charakteru, a także powiadomienia o jej rozpoczęciu Urzędu Skarbowego i ZUS –u. W dalszej części Sąd podniósł, że wnioskodawca 24 października 2011r. zgłosił w UG w M. wniosek o wprowadzenie zmian dotyczących działalności, jednocześnie w tym wniosku zaznaczył, że „ chce kontynuować ubezpieczenie społeczne rolników, nie podając jednocześnie że w poprzednim roku podatkowym prowadził działalność gospodarczą”. Powyższy wniosek został przesłany do KRUS – u , gdzie odnotowano jego wpływ 26 października 2011r, i w tej dacie strona pozwana uzyskała wiedzę o fakcie prowadzenia przez odwołującego pozarolniczej działalności gospodarczej. Dalej Sąd wskazał, że w ewidencji działalności gospodarczej, jak również we właściwym Urzędzie Skarbowym nie było informacji o zawieszeniu wykonywania działalności prowadzonej przez wnioskodawcę. Kwota należnego z tytułu jej prowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych w żadnym roku nie przekroczyła 2 528 zł. Dalej Sąd ustalił, że wnioskodawca od 1998r. nie figuruje w rejestrze płatników składek i ubezpieczonych prowadzonym przez ZUS. Do tej daty od 1992r. kiedy to rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej podlegał z tego tytułu ubezpieczeniu społecznemu w następujących okresach: od 1 sierpnia – 31 października 1992r., od 15 lipca – 30 listopada 1993r. oraz od 20 sierpnia – 30 września 1996r. Jako rolnik podlegał w pełnym zakresie, z mocy ustawy, rolniczemu ubezpieczeniu do 1 stycznia 1987 – 31 grudnia 1988r, a następnie po przerwie ponownie został objęty tym ubezpieczeniem od 1 kwietnia 1992r. W dalszej części Sąd przywołał informacje strony pozwanej zawarte w decyzjach wydanych 20 stycznia 2000r. i 13 sierpnia 2002r. adresowanych do wnioskodawcy, a dotyczących objęcia jego żony E. rolniczym ubezpieczeniem społecznym, akcentując tę - o obowiązku powiadomienia KRUS –u (bez wezwania) o wszelkich okolicznościach mających wpływ na podleganie ubezpieczeniom społecznym i o wystąpieniu ewentualnych zmian tyczących tychże okoliczności. Sąd I instancji ustalił, że wnioskodawca nie zawiadomił strony pozwanej o prowadzonej działalności gospodarczej, nie złożył także stosownego zaświadczenia o formie opodatkowania, jak również o wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego za rok 2003 – do 30 września 2004r., nie złożył również zaświadczenia właściwego Urzędu Skarbowego o kwocie należnego podatku od przychodów z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej za rok 2004 – do 14 lutego 2005r. Następnie wskazał okresy podejmowania przez odwołującego (przypadające na lata 2004 – 2011r.), zatrudnienia w oparciu o umowę o pracę na czas nieokreślony ( sezon grzewczy w Szkole Podstawowej w C. w wymiarze ¼ etatu w charakterze konserwatora maszyn i urządzeń), przypadające: - od 15 grudnia 2003r. – 30 kwietnia 2004r. , - od 15 październik 2004 – 15 maja 2005r., - od 15 październik 2005 – 30 kwietnia 2006r, - od 15 października – 30 kwietnia 2007r., - od 15 październik 2007 – 30 kwietnia 2008r., - od 15 października 2008 – 30 kwietnia 2009r., - od 15 października 2009 – 30 kwietnia 2010r, oraz - od 15 października 2010 – 15 kwietnia 2011r. W okresach nie pozostawania w stosunku pracy, E. T.

(1)nie miał ustalonego prawa do emerytury ani renty, jak również nie pobierał innych świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Ostatnie ustalenie Sądu dotyczy daty wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej - działalności prowadzonej przez wnioskodawcę ( 30 listopada 2011r.). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił, przywołując wszystkie wcześniej przeprowadzone dowody, tak z dokumentów jak i osobowe, które jako niekwestionowane przez strony, uznał za wiarygodne, co również odniósł do zeznań słuchanej w charakterze świadka żony wnioskodawcy, jak i samego wnioskodawcy. Dalej stwierdził, że „okoliczności przytoczone w tych zeznaniach nie mogą stanowić usprawiedliwienia nie wykonania przez wnioskodawcę obowiązków nałożonych przez ustawę, nie mogą też stanowić o zasadności odwołania twierdzenia, że strona nie wiedziała o obowiązku złożenia zaświadczenia, oraz fakt, że nie została o takim obowiązku pouczona przez KRUS, w sytuacji, gdy nie powiadomiła organu rentowego o fakcie prowadzenia działalności i KRUS nie posiadał wiedzy w tym zakresie. Nadto, w wysłanych do wnioskodawcy jeszcze w 2000r. i 2002r. decyzjach dotyczących ubezpieczenia jego żony. zawarte były standardowe pouczenia (zgodne z obowiązującymi wówczas przepisami), dotyczące obowiązków osób prowadzących działalność gospodarczą. Gdyby wnioskodawca dołożył należytej staranności, zainteresowałby się tym faktem i wyjaśnił sytuację dotyczącą swojego ubezpieczenia społecznego, powiadamiając KRUS prowadzeniu działalności gospodarczej. Skutkowałoby to poinformowaniem wnioskodawcy przez ten organ o nowych obowiązkach, jakie przepisy nałożyły w 2004r. na rolników prowadzących działalność gospodarczą”. Dokonując oceny prawnej sprawy Sąd w pierwszej kolejności przywołał treść art. 5a ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników „ w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 2 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 91, poz. 873 ze zm.) od 2 maja 2004r., rolnik który podlegając ubezpieczeniu w pełnym zakresie, z mocy ustawy nieprzerwanie przez co najmniej 3 lata, rozpoczął prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej zgodnie z przepisami o zryczałtowanym podatku dochodowym (lub rozpoczął współpracę przy prowadzeniu tej działalności), podlegał nadal temu ubezpieczeniu jeżeli nie był pracownikiem i nie pozostawał w stosunku służbowym (ust. l).Taki rolnik podlegał nadal ubezpieczeniu społecznemu rolników jeżeli w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej lub rozpoczęcia współpracy przy prowadzeniu tej działalności złożył Kasie oświadczenie o kontynuowaniu tego ubezpieczenia oraz udokumentował spełnienie warunków opodatkowania tej działalności w formie zryczałtowanego podatku dochodowego w terminie 7 dni od dnia otrzymania dokumentu ustalającego przez organ podatkowy tę formę opodatkowania (ust. 2). Niezachowanie któregokolwiek z terminów, o których mowa w ust. 2, było równoznaczne z ustaniem ubezpieczenia z końcem kwartału, w którym rolnik lub domownik rozpoczął wykonywanie pozarolniczej działalności gospodarczej lub rozpoczął współpracę przy prowadzeniu tej działalności ( ust. 3 ). Do dnia 14 lutego każdego roku rolnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą lub współpracujący przy prowadzeniu tej działalności, podlegający ubezpieczeniu, zobowiązany był, po rozliczeniu roku podatkowego, złożyć Kasie zaświadczenie właściwego organu podatkowego o wysokości należnego podatku za miniony rok (ust. 5). Jeżeli kwota należnego podatku przekroczyła kwotę 2.528 zł, ubezpieczenie rolnika ustawało z końcem kwartału, w którym rolnik zobowiązany był złożyć Kasie zaświadczenie (ust. 6). Niezachowanie terminu do złożenia zaświadczenia o wysokości należnego za poprzedni rok podatku, o ile nadal prowadzona była pozarolniczą działalność gospodarcza, równoznaczne było z zaistnieniem okoliczności powodujących ustanie ubezpieczenia z końcem kwartału, w którym rolnik lub domownik zobowiązany był złożyć zaświadczenie (ust. 7). Ustawa z dnia 2 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz o zmianie niektórych innych ustaw , weszła w życie z dniem 2 maja 2004 r. poza wymienionymi w art. 16 wyjątkami). Zawierała ona przepisy przejściowe, dotyczące rolników, którzy w chwili jej wejścia w życie prowadzili działalność gospodarczą. W art. 5 ust. 1 ustawy zmieniającej, zamieszczono zasady dotyczące tych osób, zgodnie z którymi, rolnik, prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą podlegający ubezpieczeniu społecznemu rolników w dniu wejścia w życie tych przepisów, został zobowiązany do udokumentowania KRUS- owi - w terminie do dnia 30 września 2004 r. - w jakiej formie jest opodatkowana prowadzona przez niego działalność gospodarcza, w przypadku zaś prowadzenia działalności w 2003 r., również do udokumentowania wysokości należnego za ten rok podatku. Niedostarczenie wymienionych dokumentów, zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. , powodowało ustanie ubezpieczenia z końcem trzeciego kwartału 2004 r. i termin przewidziany w art. 5 ust. 1 ustawy z 2 kwietnia 2004 r. był terminem prawa materialnego, wyznaczonym do realizacji określonego w nim uprawnienia, po upływie którego uprawnienie to wygasało i nie mogło być skutecznie realizowane; nie był to termin zależny od organu. Skutek, jaki wywoływało więc niezłożenie w terminie do dnia 30 września 2004 r. wymaganych dokumentów, określony został przez ustawę i następował z mocy tej regulacji, a decyzja organu rentowego, dotycząca ustania ubezpieczenia społecznego rolników, stanowiła jedynie potwierdzenie tego skutku. Niedostarczenie wskazanych w art. 5 ust. 1 dokumentów powodowało wyłączenie z ubezpieczenia rolniczego z końcem III kwartału 2004 r. - z mocy samego prawa (art. 5 ust. 3 ustawy zmieniającej). Jak wynika z dokonanych ustaleń, wnioskodawca nie złożył w terminie stosownych dokumentów, choć forma opodatkowania jego działalności pozwalała - już w chwili wejścia w życie przepisów ustawy zmieniającej - na zachowanie prawa do podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników. W kolejnych latach rolnik, podlegający ubezpieczeniu społecznemu rolników i prowadzący jednocześnie działalność gospodarczą miał obowiązek składać - do dnia 14 lutego każdego roku zaświadczenia o wysokości należnego podatku za miniony rok. Z tego obowiązku wnioskodawca również nie wywiązał się, nie złożył zaświadczenia o wysokości podatku należnego od prowadzonej przez niego działalności za rok 2004. Nie może stanowić przyczyny uzasadniającej niewykonanie obowiązku nałożonego przez ustawę - nieznajomość prawa. Wobec faktu, że wnioskodawca nie powiadomił KRUS-u o prowadzeniu działalności gospodarczej, organ ten nie powiadomił go o obowiązkach rolnika łączących się z prowadzeniem działalności gospodarczej i skutkach ich niedopełnienia (nie posiadał bowiem wiedzy, iż taką działalność wnioskodawca prowadzi). Fakt rozpoczęcia działalności przed wejściem w życie przepisów nakładających obowiązek przedstawiania organowi rentowemu zaświadczeń organu podatkowego, nie zwalniał również wnioskodawcy od stosowania się do tych nowych obowiązków i terminów ich realizacji określonych przez przepisy. Wnioskodawca w zakreślonym przez przepisy terminie nie przedłożył wymaganych dokumentów, a jak wynika z przeprowadzonego postępowania działalność gospodarczą prowadził (z przerwami w okresach sezonu zimowego, których nigdzie nie zgłaszał). Mając wszystko powyższe na uwadze uznać należy, że ubezpieczenie rolnicze wnioskodawcy ustało z końcem III kwartału 2004 r. z mocy samych przepisów. KRUS uznał natomiast, iż podstawa do stwierdzenia ustania ubezpieczenia społecznego rolników wobec wnioskodawcy zaistniała z końcem kwartału, w którym zobowiązany był złożyć zaświadczenie organu podatkowego za rok 2004, tj. od 1 kwietnia 2005 r. Zważywszy powyższe oraz fakt, iż Sąd rozpoznający odwołanie od decyzji organu rentowego nie może wyjść poza okres wskazany w zaskarżonej decyzji, uznać należało iż odwołanie E. T.

(1)od decyzji Prezesa KRUS z dnia 23 listopada 2011 r. nie znajduje podstaw. Z tych przyczyn odwołanie to oddalono w oparciu o art. 477 14 § 1 k.p.c. ” Wyrok powyższy apelacją do Sądu II instancji zaskarżył E. T.

(1)zarzucając, iż jego wydanie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego , przy wskazaniu na art. art. 36 . 3a. 5 a ust 1,2 i 5 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ( tekst jedn. Dz. U. z 2008r. Nr 50 poz. 291) wniósł o jego zmianę poprzez „ uchylenie” decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia w całości, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu apelujący wskazał, że „ pozarolnicza działalność gospodarcza została rozpoczęta przez skarżącego przed dniem wejścia przepisów zmieniających tj. wprowadzających wymóg informowaniu KRUS o poczęciu pozarolniczej działalności gospodarczej przez rolników i doręczania świadczenia z Urzędu Skarbowego o wysokości podatku za poprzedni rok. w przypadku skarżącego rok 2004 przez dniem 14 lutego

1. Decyzja wydana przez KRUS nie może działać wstecz, zgodnie w wyrokiem SN z dnia 08.07.2008r.. sygn. akt II UK 336/07
2. Rolnik, który nie zawiadomi organu rentowego o podjęciu działalności gospodarczej i nie złoży oświadczenia przewidzianego w art. 5a ust. I pkt 1 ustawy z 1990 r o ubezpieczeniu społecznym rolników w ustawowym terminie, przestaje podlegać ubezpieczeniu społecznemu rolników ex lege. Decyzja deklarująca ten fakt nie ma skutku wstecznego. Nie może też wywoływać skutku na przyszłość (ex nunc) z tego oczywistego powodu, że sama żadnych skutków nie wywołuje. Jest to oczywiste, gdy się zważy, że art. 5a ustawy przełamuje zasadę wykluczenia podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w czasie podlegania innemu ubezpieczeniu społecznemu, przy wyjątkowym potraktowaniu rolnika podejmującego działalność gospodarczą, którego rolnicze ubezpieczenie społeczne może być kontynuowane, mimo zaistnienia przesłanki objęcia z mocy prawa ubezpieczeniem z innego tytułu (prowadzenia działalności gospodarczej). W takiej sytuacji w czasie podejmowania działalności gospodarczej rolnik musi podlegać ubezpieczeniu rolniczemu. Nie chodzi więc o przystąpienie do ubezpieczenia, lecz o jego kontynuację. Wynika to wprost z art. 5a ust. 1 pkt 1, ustanawiającego warunek złożenia oświadczenia o kontynuowaniu ubezpieczenia rolniczego w terminie 14 dni od dnia rozpoczęcia wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpracy przy tej działalności, oraz że jego niezłożenie jest równoznaczne z ustaniem ubezpieczenia rolniczego z. końcem kwartału, w którym rolnik lub domownik rozpoczął wykonywanie pozarolniczej działalności gospodarczej lub współpracę przy prowadzeniu tej działalności (por. art. 5a ust. 2 pkt 5 oraz. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 1999 r., II UKN 435/98, OSNAPiUS 2000 nr
3. poz. 244 i z dnia 11 lutego 1999 r.. II UKN 461/98, OSNAPiUS 2000 nr
4. poz. 286 oraz z dnia 26 lipca 2006 r., III UK 46/
5. OSNP 2007 nr 15-
6. poz. 233). Skoro tak, to rolnik, który nie zawiadomi organu rentowego o podjęciu działalności gospodarczej i nie złoży oświadczenia przewidzianego w art. 5a ust. 1 pkt 1 w ustawowym terminie, przestaje podlegać ubezpieczeniu społecznemu rolników ex lege. Decyzja deklarująca ten fakt nie ma skutku wstecznego. Nie może też wywoływać skutku na przyszłość (ex nunc) z tego oczywistego powodu, że sama żadnych skutków nie wywołuje. Mając na uwadze powyższe wnoszę jak na wstępie”. Sąd II instancji zważył co następuje: Apelacja jest całkowicie pozbawiona racji, dlatego podlega oddaleniu. Wyrok bowiem wydany przez Sąd I instancji, wbrew zarzutom zgłoszonym w apelacji, zawiera trafne i odpowiadające prawu rozstrzygnięcie, zaś w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie występują przesłanki zaskarżenia mogące wyrok ten wzruszyć, w szczególności te, które ze względu na zapis zawarty w art. 378 kpc , Sąd II instancji ma na uwadze z urzędu. Na wstępie należy, w pierwszej kolejności, stwierdzić, że Sąd I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie dowodowe, jego wyniki właściwie ocenił i ocena ta stanowiła podstawę prawidłowych ustaleń. Spór w istocie nie dotyczy faktów, lecz jedynie prawa. Tut. Sąd orzekający przyjmuje jako swoje ustalenia dokonane przez Sąd I instancji, jak również aprobuje dokonaną przez tenże Sąd, ocenę prawną sprawy. Wypadnie zatem, w tym miejscu, jedynie powtórzyć za Sądem I instancji, że E. T.

(1)nie zawiadomił rolniczego organu rentowego o prowadzonej przez siebie od 1992r. działalności gospodarczej. O tym fakcie organ ten został zawiadomiony 26 października 2011r. przy okazji złożenia przez skarżącego wniosku w Urzędzie Gminy w M. o wyrejestrowanie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w związku z zakończeniem jej wykonywania, i z treści oświadczenia, dołączonego do tego wniosku, o zamiarze kontynuowania ubezpieczenia społecznego rolników. Ten niesporny w sprawie fakt, ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Przypomnieć wypadnie w tym miejscu, iż w świetle zapisu zawartego w art. 37 ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników ( tekst jedn. Dz. U. z 2008r. Nr 50 poz. 291 ) - na rolniku ciąży obowiązek, bez oczekiwania na wezwanie, zgłaszania Kasie w ciągu 14 dni m.in. okoliczności mających wpływ na podleganie ubezpieczeniu i o zmianach tych okoliczności. O obowiązkach wynikających z powyższego przepisu, wnioskodawca był pouczony, na co słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, wskazując na dwie kolejne decyzje wydane przez KRUS, których był adresatem, a które dotyczyły podlegania rolniczemu ubezpieczeniu , jego żony E. T.

(2). Niezawiadomienie strony pozwanej o fakcie prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, skutkować musi wszystkimi konsekwencjami, jakie ustawodawca przewidział w kolejno zmieniających się przepisach w odniesieniu do osób prowadzących działalność gospodarczą - jednocześnie z działalnością rolniczą, bez względu na przyczynę braku znajomości tych konsekwencji. Skutków wynikających z zaniechania podjęcia właściwych działań przez skarżącego nie zmienia fakt, akcentowany w apelacji, że prowadzenie działalności gospodarczej zostało rozpoczęte w dacie dalece wcześniejszej, niż wejście w życie przepisów zmieniających ustawę rolną tj. od 2 maja 2004r. Ustawa bowiem zmieniająca z 2 kwietnia 2004r. ( Dz. U. Nr 92 poz. 873 ze zm.) nakładała na rolnika prowadzącego jednocześnie działalność gospodarczą podlegającego rolniczemu ubezpieczeniu społecznemu w dacie jej wejścia w życie - obowiązek udokumentowania Kasie, w terminie do 30 września 2004r. w jakiej formie jest opodatkowana – prowadzona pozarolnicza działalność gospodarcza, a w sytuacji jej prowadzenia w 2003r. nakładała dalszy obowiązek, a mianowicie udokumentowania także wysokości należnego podatku za ten rok. Ustawodawca jednocześnie w art. 5 ustanowionym jako przejściowy przepis omawianej regulacji - określił konsekwencje niedostarczenia tego rodzaju dokumentów, a mianowicie że ich niedostarczenie powoduje ustanie ubezpieczenia z końcem III kwartału 2004r. Wydanie zatem zaskarżonej decyzji stwierdzającej ustanie rolniczego ubezpieczenia znajduje uzasadnienie w prawie. Stwierdzić jednak wypadnie, iż wyłączenie E. T.

(1)z ubezpieczenia, powinno nastąpić z końcem III kwartału 2004r. Wyłączenie to jednak zostało dokonane przez stronę pozwana z datą późniejszą, przy zastosowaniu treści art. 5 a ustawy rolnej po zmianie od 2 maja 2004 r., co należy uznać za nieuprawnione. Z uwagi jednak, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji w ostatnim fragmencie uzasadnienia wyroku, na fakt, że wnioskodawca domaga się przywrócenia podlegania rolniczemu ubezpieczeniu społecznemu z mocy ustawy w pełnym zakresie do czasu zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej - decyzja również w tej części słusznie uzyskała aprobatę, zdanie tut. Sądu orzekającego. Przywołane w apelacji poglądy judykatury są jednoznaczne i potwierdzają słuszność, tak stanowiska wyrażonego w niniejszej sprawie przez organ rentowy jak i stanowiska Sądu I instancji aprobującego to stanowisko. Niezależnie bowiem od daty rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej przez rolnika i jego podlegania rolniczemu ubezpieczeniu z mocy prawa, następuje jego wyłączenie z tego ubezpieczenia z końcem III kwartału 2004r. , w sytuacji nieprzedłożenia Kasie dokumentów, złożenie których przewidywał przejściowy przepis art. 5 przywołany wyżej – przewidziany w ustawie z 2 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 91 poz. 873 ze zm). Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja nie wyłącza wnioskodawcy z datą wcześniejszą z ubezpieczenia rolniczego, wbrew zarzutom zawartym w apelacji, poza tą jaka została przewidziana w omawianej ustawie zmieniającej. Decyzja ta, co wypadnie powtórzyć, potwierdza jedynie tenże fakt tj. ustania podlegania skarżącego ubezpieczeniu społecznemu rolników z mocy prawa. W tym stanie rzeczy apelacja nie może odnieść pożądanego skutku wobec braku podstaw, zarówno faktycznych jak i prawnych, dlatego orzeczono jak w wyroku na podstawie art. 385 kpc . Zarządzenie 1. (...) 2. (...)