Sad powszechny, IX W 292/17

(1)(pracownikowi będącemu w okresie objęcia szczególną ochroną przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy w okresie od 28.05.2015 r., do 28.05.2019 r.) umowę o pracę w sposób rażący naruszając przepisy prawa pracy poprzez nieuzyskanie zgody Rady Pracowników Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o. o. w O. na wypowiedzenie stosunku pracy członkowi tej rady - tj. za wykroczenie z art. 281 pkt 3 Kodeksu Pracy w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2006 r., o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji (Dz. U Nr 79, poz. 550 ze zmianami oraz z 2009 r Nr 97, poz. 805) ORZEKA: I. obwinionego M. S. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; II. na podstawie art. 118 § 2 kpw koszty postępowania ponosi Skarb Państwa; III. na podstawie art. 118 § 2 kpw w zw. z art. 119 kpw w zw. z art. 616 § 1 pkt. 2 kpk i art. 626 § 2 kpk zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obwinionego M. S. kwotę 432,- (czterysta trzydzieści dwa) złote tytułem zwrotu wydatków poniesionych przez obwinionego z tytułu ustanowienia obrońcy w sprawie. UZASADNIENIE Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: Obwiniony M. S. jest prezesem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Przedsiębiorstwa (...) z siedzibą w D. (z adresem do korespondencji w O. ). Na początku października 2016 r., do siedziby spółki wpłynął wniosek w sprawie ustania członkostwa w radzie pracowników (...) 3 jej członków tj. A. P. , Z. B. i K. S.

(1)podpisany przez 10 pracowników (...) sp. z o. o. W dniu 07 listopada 2016 r., pracodawca doręczył K. S.

(1)oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracy z zachowaniem 3-miesięcznego okresu wypowiedzenia wskazując jako przyczynę likwidację stanowisk pracy wymuszoną zmianami organizacyjnym polegającymi na zmniejszeniu zatrudnienia w firmie. Podobnej treści wypowiedzenie umowy o pracę doręczono również Z. B. . Obaj pracownicy skierowali do Sądu Rejonowego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. pozwy z odwołaniami od powyższych wypowiedzeń umów o pracę. Jednocześnie w dniach 16, 23 listopada i 7 i 14 grudnia 2016 r., inspektor pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w O. przeprowadził kontrolę w (...) zarządzanym przez obwinionego. W jej trakcie ustalił, że spośród 10 sygnatariuszy wniosku o ustaniu członkostwa w radzie pracowników (...) m. in. K. S.

(1)9 pracowników miało ponad 6-miesięczny staż zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie. W momencie podpisania tego wniosku w dniu 05 października 2016 r., w całym Przedsiębiorstwie (...) zatrudnionych było ogółem 19 pracowników, z czego 18 miało staż pracy ponad 6-miesięczny w tym przedsiębiorstwie. Przeprowadzający kontrolę inspektor pracy po analizie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 2006 r., o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji, w szczególności art. 12 ust. 1, określającego tryb ustania członkostwa w radzie pracowników doszedł do wniosku, że wniosek z dnia 05 października 2016 r., o ustaniu członkostwa w radzie pracowników (...) został podpisany przez niewystarczającą liczbę uprawnionych pracowników i tym samym członkowie tej rady są nadal jej członkami w tym m. in. K. S.

(1). Tym samym w ocenie inspektora nadal korzystał on z ochrony zatrudnienia jaką przewidują przepisy wskazywanej wyżej ustawy i tym samym pracodawca nie uzyskał wymaganej zgody rady pracowników (...) na wypowiedzenie umowy o pracę K. S. . W związku z tym po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających oskarżyciel skierował przeciwko obwinionemu wniosek o ukaranie, w którym zarzucił mu rażące naruszenie przepisów prawa pracy poprzez nieuzyskanie zgody Rady Pracowników (...) na wypowiedzenie stosunku pracy członkowi tej rady tj. czynu z art. 281 pkt 3 Kp w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji . (dowody: protokół kontroli k. 3-6; kopie wniosków w sprawie ustania członkostwa w radzie pracowników k. 7-12; kopie umów o pracę k. 13-32, kopia uchwały o powołaniu prezesa zarządu (...) k. 33; kopia zawiadomienia organizacji związkowej o zamiarze wypowiedzenia umowy o pracę k. 34, odpowiedź (...) k. 35, kopia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy o pracę K. S. k. 36, informacje o zatrudnionych pracownikach k. 37-71, zastrzeżenia do protokołu kontroli k. 72-75, ustosunkowanie do zastrzeżeń k. 76; wyjaśnienia obwinionego – k. 141-141v, zeznania świadków – K. S. k. 123-123v, J. K. k.123v -124, Ł. S. k. 141v) Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w jego ocenie członkostwo w radzie pracowników K. S.

(1)wygasło w momencie złożenia w dniu 5 października 2016 r., oświadczenia przez 10 pracowników (...) z których 9 miało staż zatrudnienia tam ponad 6-miesięczny. Jego zdaniem tych 9 pracowników stanowiło 50% pracowników z takim stażem w tym przedsiębiorstwie. Tym samym, przed złożeniem wypowiedzenia umowy o pracę K. S. nie musiał on uzyskiwać zgody rady pracowników, bo to ciało od 5 października 2016 r. nie istniało. (wyjaśnienia – k. 141-141v) Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu, w świetle przeprowadzonych w niniejszej sprawie dowodów wyjaśnienia obwinionego należy ocenić jako wiarygodne. Przedstawił on motywy, które skłoniły go do podjęcia decyzji o wypowiedzeniu umowy o pracę K. S.

(1)a także interpretację przepisów ustawy o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji w świetle, której członkostwo w/wym. pracownika w radzie pracowniczej Przedsiębiorstwa (...) w O. ustało z momentem podpisania oświadczenia z dnia 05.10.2016 r. Jako generalnie wiarygodne Sąd ocenił zeznania przesłuchanych w tej sprawie świadków, z wyjątkiem stwierdzeń J. K. dotyczących stażu pracy części sygnatariuszy oświadczenia z dnia 05.10.2016 r., bo tym zeznaniom przeczą wiarygodne dokumenty potwierdzające ponad 6-miesięczny staż pracy w tym przedsiębiorstwie dziewięciorga spośród 10 osób, które podpisały się pod tym wnioskiem. Podobnie zastrzeżenia można mieć do interpretacji przepisów przywoływanej wyżej ustawy zaprezentowanej przez inspektora pracy Ł. S. . Właśnie decydujące znaczenie dla oceny odpowiedzialności obwinionego za zarzucany mu czyn ma interpretacja przepisów ustawy o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji , a w szczególności przepisu art. 12 ust. 1 tejże ustawy, określających tryb i sposób ustania członkostwa w radzie pracowników. Użyte w tym przepisie sformułowanie, że członkostwo w takiej radzie ustaje m. in. w razie „wniosku w sprawie ustania członkostwa podpisanego co najmniej przez 50% pracowników zatrudnionych u pracodawcy co najmniej przez 6 miesięcy” budzi wątpliwości interpretacyjne, czy te 50 procent pracowników ze stażem ponad 6-miesięcznym należy liczyć od ogólnej liczby pracowników zatrudnionych w danym przedsiębiorstwie, czy też tylko od liczby pracowników, którzy taki staż pracy w tym przedsiębiorstwie posiadają. Wykładnia językowa i funkcjonalna tego zapisu, zdaniem Sądu przemawia za tą drugą interpretacją tej normy prawnej. Gdyby ustawodawcy zależało na innej interpretacji tego przepisu użył by innego sformułowania w tym przepisie. Niewątpliwym celem tego przepisu było aby na członkostwo w radzie pracowników wpływ mieli, nie wszyscy pracownicy przedsiębiorstwa, a jedynie ci, legitymujący się odpowiednim stażem pracy. Celowy był zatem zabieg legislacyjny, aby w przepisie tym sformułowanie o stażu pracy znalazło takie odniesienie zarówno do udziału procentowego wnioskodawców, jak i podstawy, od której liczony jest ten procent. Dostępne na rynku komentarze do wskazywanej wyżej ustawy (m. in. w „Zbiorowe prawo pracy. Komentarz” pod red. prof. dr hab. Jerzego Wratnego i dr Krzysztofa Walczaka z 2009 r. ) praktycznie nie odnoszą się do rozważanej kwestii, a przywoływany przez inspektora pracy komentarz do tej ustawy autorstwa K. B. (Krzysztof W. Baran „Komentarz do ustawy o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji , [w:] Zbiorowe prawo pracy. Komentarz, wyd. II , (...) 2010 r.) również nie zawiera jednoznacznego stanowiska w tej kwestii. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że spośród 10 sygnatariuszy wniosku z dnia 05 października 2016 r., stwierdzającego ustanie członkostwa 3 członków rady pracowników (...) w O. , 9 miało staż pracy w tym przedsiębiorstwie przekraczający 6 miesięcy. W tym momencie w przedsiębiorstwie tym zatrudnionych było ogółem 19 pracowników, z czego 18 miało staż pracy ponad 6-miesięczny. Tym samym złożenie podpisu przez 9 pracowników (...) pod wskazywanym wnioskiem wypełniało kryterium wskazane w przepisie art. 12 ust. 1 cyt. ustawy i tym samym członkostwo wskazywanych w tym wniosku 3 członków rady pracowników ustało. Oznacza, to, że wbrew stanowisku oskarżyciela, obwiniony nie musiał uzyskiwać zgody wspomnianej rady pracowników (która nota bene wówczas już nie istniała) na wypowiedzenie umowy o pracę K. S.

(1). W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że obwinionemu nie można przypisać popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję przepisu art. 281 pkt 3 Kp . Z uwagi na uniewinnienie obwinionego, na podstawie przytoczonego przepisu należało przenieść koszty niniejszego postępowania na Skarb Państwa. Sąd zasadził na rzecz uniewinnionego obwinionego zwrot wydatków poniesionych przez niego z tytułu ustanowienia i udziału obrońcy w tym postępowaniu. Wobec nieprzedstawienia zestawienia faktycznie poniesionych wydatków Sad określił je wg. stawek minimalnych określonych w przytoczonych w wyroku przepisach.