← Polska

Sad powszechny, V U 1210/13

Sygn. akt V U 1210/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2013 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA w SO Stanisław Stankiewicz Protokolant: Bożena Radziusz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2013 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy W. W.

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o emeryturę na skutek odwołania W. W.
(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia 23 maja 2013 roku Nr (...) oddala odwołanie Sygn. akt V U 1210/13 UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. decyzją z dnia 23.05.2013 r. odmówił przyznania W. W.
(1)prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS ze względu na brak 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach. Wg organu rentowego brak jest podstaw prawnych umożliwiających udowodnienie pracy w szczególnych warunkach przy pomocy zeznań świadków. W odwołaniu od tego orzeczenia ubezpieczony zarzucił organowi rentowemu błędne przyjęcie, że od 25.10.1974 r. do 31.12.1976 r. nie pracował w szczególnych warunkach, jako kierowca samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Firma, w której był zatrudniony została zlikwidowana. Z powodu likwidacji pracodawcy nie jest w stanie uzyskać świadectwa pracy w szczególnych warunkach. Może udowodnić szczególne warunki pracy przy pomocy zeznań 2 świadków. Na podstawie takiego zarzutu wniósł o przyznanie mu prawa do emerytury. Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje: Odwołanie W. W.
(1)jest niezasadne. Wniosek o emeryturę złożył 9.01.2013 r. Nie miał wówczas jeszcze 60 lat gdyż urodził się (...) O/ZUS decyzją z 17.04.2013 r. odmówił mu przyznania emerytury z powodu zatrudnienia w szczególnych warunkach w wymiarze 14 lat, 1 miesiąca i 9 dni. W dniu 1.01.1999 r. suma okresów składkowych i nieskładkowych wynosiła 27 lat, 7 miesięcy i 28 dni. Zgodnie z treścią art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych : 1. ubezpieczonym mężczyznom urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 roku przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40 / 60 lat/, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
  1. a)okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat (15 lat),
  2. b)okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (25 lat) Emerytura, o której mowa w ust. 1 przysługuje pod warunkiem nie - przystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. Wg art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu ustawy za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagające wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo swoje lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Wiek emerytalny uprawniający do przejścia na wcześniejszą emeryturę, rodzaje prac i stanowisk oraz warunki na których ubezpieczonym przysługuje prawo do emerytury, zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych. Przepisami dotychczasowymi regulującymi warunki do uzyskania wcześniejszej emerytury jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. nr 8 poz. 43 z późń. zm.). Na mocy art.184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli oba warunki dotyczące zatrudnienia spełniał w dniu 1 stycznia 1999r. 8.05.2013 r. wnioskodawca złożył oświadczenie, w którym podał, że jako pracownik (...) Spółdzielni (...) w B. Oddziale w S. od 25.10.1974 r. do 31.12.1976 r. był zatrudniony na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Potwierdzili to świadkowie E. S.
(1)i L. P.
(1). Według świadectwa pracy z 31.12.1976 r. wnioskodawca był zatrudniony w (...) od 25.10.1974 r. do 31.12.1976 r. jako kierowca. W ocenie Sądu owo świadectwo przynajmniej w części jest fałszywe. W aktach osobowych znajduje się życiorys napisany przez W. W. oraz podanie o przyjęcie do pracy. Pierwsze pismo pochodzi z 17.09.1975 r. a drugie z 24.10.1975 r. Urząd Miejski w S. skierował go do pracy w Spółdzielni (...) 9.10.1975 r. Na podstawie tych dokumentów należy przyjąć, że stosunek pracy został nawiązany 25.10.1975 r. a nie rok wcześniej. Na rozprawie w dniu 5.08.2013 r. wnioskodawca okazał swoje prawo jazdy. Uprawnienie do kierowania pojazdami ciężarowymi (kat.C) uzyskał 17.06.1975 r. Wyjaśnił, że przez około pół roku kierował samochodem dostawczym marki (...) . Świadek L. P. nie był tego pewien ale świadek E. S. zeznał, że kierowcą takiego pojazdu był kilka miesięcy. Następnie był kierowcą (...) . Nie ulega wątpliwości, że najlepiej przebieg swego zatrudnienia pamięta sam W. W. . Skoro przyznał on, że około 6 miesięcy był kierowcą (...) , to kierowcą (...) był co najwyżej 8 miesięcy. Ponieważ do okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach brakuje mu 10 miesięcy i 21 dni uwzględnienie pracy na tym stanowisku nie mogło spowodować zmiany jego sytuacji prawnej. Z podanego wyżej powodu Sąd uznał jego odwołanie za niezasadne i dlatego oddalił je na mocy art.477 14 § 1 kpc .

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.