Sad powszechny, VI U 62/13

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S. o prawo do emerytury na skutek odwołania B. D.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z dnia 15 listopada 2012 roku znak: (...) I. zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje B. D.

(1)prawo do emerytury, poczynając od dnia 1 stycznia 2013 roku; II. oddala odwołanie w pozostałym zakresie. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 15 listopada 2012 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił B. D.

(1)prawa do emerytury po osiągnięciu 60 roku życia, z uwagi na nieudowodnienie przez niego okresu 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że na dzień 1 stycznia 1999 r. ubezpieczony udowodnił wyłącznie 5 lat, 11 miesięcy i 5 dni wykonywania takiej pracy. Organ rentowy odmówił uwzględnienia w stażu pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w S. w okresie od 18 czerwca 1973 r. do 31 stycznia 1992 r., z uwagi na brak świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych w tym okresie. Odwołaniem z dnia 14 grudnia 2012 r. B. D.

(1)zaskarżył powyższą decyzję, wnosząc o jej zmianę i przyznanie mu prawa do emerytury. Jednocześnie wniósł o zaliczenie mu do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w S. od 1976 r. do 31 stycznia 1992 r., wskazując że pracował wówczas jako kierowca samochodu ciężarowego. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie w całości, podtrzymując argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: B. D.

(1)urodził się w dniu (...) roku. Jego łączny staż ubezpieczeniowy (udowodnione okresy składkowe i nieskładkowe) na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosił 29 lat, 11 miesięcy i 22 dni. Ubezpieczony nie przystąpił do Otwartego Funduszu Emerytalnego Wniosek o emeryturę złożył w organie emerytalnym w dniu 28 września 2012 roku. Okoliczności niesporne, a nadto dowody: - wniosek o emeryturę – k. 1-2 plik I akt rentowych; - świadectwa pracy – k. 10, 12-16 plik (...) ; - zaświadczenie z 27.09.2012 r. - k. 7 plik I akt rentowych; - karta przebiegu zatrudnienia - k. 33 plik I akt rentowych; - wyciąg z książeczki wojskowej - k. 4 plik (...) ; - zaświadczenie PUP - k. 17-19 plik (...) . B. D.

(1)w dacie wydania zaskarżonej decyzji oraz nadal nieprzerwanie pozostaje w zatrudnieniu - na podstawie umowy o pracę istniejącej od 27 stycznia 1993 r. Dowody: - wniosek o emeryturę – k. 1-2 plik I akt rentowych; - kwestionariusz dot. kresów składkowych i nieskładkowych - k. 7 plik I akt rentowych; - zaświadczenie z 27.09.2012 r. - k. 7 plik I akt rentowych. B. D.

(1)pracował w warunkach szczególnych w okresie od 27 stycznia 1993 r. do 31 grudnia 1998 r. w (...) S.A. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego powyżej 3,5 tony, tj. przez 5 lat, 11 miesięcy i 5 dni. Niesporne, a nadto dowody: - świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych - k. 29 plik I akt rentowych; - raport z ustalenia uprawnień do świadczenia - k. 31 plik I akt rentowych. W okresie od 18 czerwca 1973 r. do dnia 31 stycznia 1992 r. ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w S. , gdzie kolejno powierzano mu obowiązki: - kierowcy samochodu dostawczego Ż. – w okresie od 18 czerwca 1973 r. do 31 maja 1977r., - kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym ponad 3,5 tony – w okresie od 1 czerwca 1977 r. do 3 lipca 1978 r., - mechanika samochodowego w grupie remontowo-konserwacyjnej w okresie od 4 lipca do 31 lipca 1978 r., - kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym ponad 3,5 tony w okresie od 1 sierpnia 1978 r. do 31 stycznia 1984 r., - ślusarza-spawacza w okresie od 1 lutego 1984 r. do 30 listopada 1985 r., - kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym ponad 3,5 tony w okresie od 1 grudnia 1985 r. do 31 października 1986 r., - magazyniera/robotnika magazynowego/ładowacza w okresie od 1 listopada 1986 r. do 11 października 1987 r., - kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym ponad 3,5 tony w okresie od 12 października 1987 r. do 31 stycznia 1992 r. W tym czasie przez pierwsze pół roku ubezpieczony jeździł samochodem marki T. , po pół roku stale i w pełnym wymiarze czasu pracował wyłącznie jako kierowca (...) . Wykonując obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego ubezpieczony kierował samochodem marki (...) , (...) lub wywrotką. Prawo jazdy kat. C B. D. posiada od 24 kwietnia 1976 r. Dowody: - dokumentacja z akt osobowych w pliku I akt rentowych: wniosek z 10.

1. 1977 r. - k. 9, angaże z 1978 r. - k. 9v, umowa z 1.08.1981 r. - k. 10-11, karta obiegowa zmiany z 18.06.1973 r. - k. 12, umowa o pracę -k. 12, angaże z lat 1974-1991- k. 13-24v; - świadectwo pracy z 31.01.1992 r. - k. 16 plik (...) ; - dokumentacja w aktach osobowych - koperta k. 30 akt sprawy: zaświadczenie o ukończeniu kursu doskonalącego z 12.10.1989 r., angaże z 1.04.1988 r., , z 1.02.1988 r., , z 1.09.1988 r. , z 1.10.1988 r., z 28.03.1989 r., , z 30.06.1989 r., z 20.09.1989 r., , z 2.01.1990 r.,, z 25.07.1990 r.,, z 25.04.1991 r., z 12.10.1987 r., wniosek o przeniesienie z 8.10.1987 r., angaż z 7.10.1987 r. wniosek o przeniesienie z 20.06.1987 r., angaż z 1.07.1978 r., wniosek o przeniesienie z 1.07.1976 r., umowa zlecenie z 25.04.1974 r., umowa o pracę z 18.06.1973 r., angaże z 30..11.1974 r., , z 30.11.1974 r., z 15.12.1974r., , z 19.08.1975 r., , z 20.07.1976 r., , z 1.06.1977 r., z 2.05.1978 r, 1.07.1978 r., z 30.04.1979 r., z 27.10.1980 r., z 31.01.1984 r., z 8.12.1985 r., z 3.11.1986 r., z 7.04.1987 r., z 12.10.1987 r.; - zeznania ubezpieczonego S. D. - k. 33-34 w zw. z k. 36-37 akt sądowych; - zeznania świadka W. K. - k. 34-35 akt sądowych; - zeznania świadka W. S. - k. 35-36 akt sądowych. W okresie od 1 września 1968 r. do 1 października 1971 r. S. D. był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Zakładach (...) w S. na stanowisku spawacza, z tym że w okresie od 1 września 1968r. do 2 sierpnia 1970r. pracował jako pracownik młodociany, zatrudniony na podstawie umowy o praktyczną naukę zawodu. Niesporne, a nadto dowód: świadectwa pracy - k. 10 i 12 plik (...) . Sąd zważył, co następuje: Odwołanie okazało się uzasadnione. Zgodnie z przepisem art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. jedn. Dz. U. z 2009 Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.; dalej jako: ustawa emerytalna) - ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego, wynoszącego co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a i 50e i
2. W myśl przepisu art. 184 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej - ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 (co najmniej 25 lat dla mężczyzn). Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa oraz rozwiązania stosunku pracy - w przypadku ubezpieczonego będącego pracownikiem. Z dniem 1 stycznia 2013 r. art. 184 ust. 2 został zmieniony przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw. Art. 184 ust. 2 z dniem 1 stycznia 2013 r. otrzymał brzmienie: Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.". Aktualnie - od dnia 1 stycznia 2013 r. - ustawodawca nie uzależnia możliwości przyznania prawa do wcześniejszej emerytury od rozwiązania stosunku pracy. Wykaz prac zaliczanych do prac w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze został zamieszczony w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Przepis §4 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: 1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, 2) ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. W myśl przepisu §2 powołanego aktu prawnego, okresami pracy uzasadniającymi prawo do emerytury są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o którym mowa stwierdza przy tym zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 cytowanego rozporządzenia lub w świadectwie pracy. W załączniku do powyższego rozporządzenia, w Wykazie A w dziale VIII, zatytułowanym „W transporcie i łączności”, w podtytule „Transport”, pod pozycją 2 wskazano, że pracami w szczególnych warunkach są „ prace kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów”, natomiast w dziale XIV, dotyczącym prac różnych pod pozycją 12 wskazano, że pracami w szczególnych warunkach są „Prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym”. W sprawie poza sporem pozostawał fakt, że ubezpieczony ukończył 60 lat w dniu (...) roku, nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego oraz że posiada łączny okres składkowy i nieskładkowy przekraczający 25 lat, w tym co najmniej 5 lat, 11 miesięcy i 5 dni w szczególnych warunkach (nie uwzględniając okresu spornego). Przedmiotem sporu pozostawało natomiast, czy ubezpieczony pracował w warunkach szczególnych również podczas zatrudnienia w przedsiębiorstwie (...) w latach 1976-
3. Organ rentowy odmówił bowiem uznania tego okresu za czas pracy w warunkach szczególnych z uwagi na brak stosownego, potwierdzającego to formalnie dokumentu. Mając na uwadze powyższe, Sąd w pierwszej kolejności zwrócił uwagę, że faktem jest, że zgodnie z § 2 ust.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. 1983 r. Nr 8 poz. 43 ze zm.), okresy pracy w warunkach szczególnych stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia lub w świadectwie pracy. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z utartą praktyką i orzecznictwem w postępowaniu przed sądem okresy zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przewidziane przywołanym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. mogą być ustalane także innymi środkami dowodowymi niż dowód z zaświadczenia z zakładu pracy (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1984 r., III UZP 6/84 oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1984 r. III UZP 48/84), a więc wszelkimi dopuszczalnymi przez prawo środkami dowodowym. Wydanie lub niewydanie przez pracodawcę świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie rodzi żadnych skutków materialnoprawnych. Zaświadczenie to jest bowiem jedynie dokumentem prywatnym ( art. 245 k.p.c. ), wydawanym dla celów dowodowych, a okoliczności w tym dokumencie potwierdzone przez pracodawcę podlegają weryfikacji zarówno w postępowaniu sądowym, jak i w postępowaniu przed organem rentowym. Określenie stanowiska pracy i jej charakteru wskazane w wystawionym przez pracodawcę świadectwie pracy nie wiąże zatem Sądu, który na podstawie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ocenia, czy ubezpieczony pracował – stale i w pełnym wymiarze czasu pracy – w warunkach szczególnych. Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma bowiem istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze W ramach postępowania dowodowego Sąd w niniejszej sprawie przeprowadził przede wszystkim dowody z dokumentów – tych znajdujących się w aktach ZUS dotyczących ubezpieczonego, ale i w jego oryginalnych aktach osobowych z okresu zatrudnienia w spornym okresie. Autentyczność dokumentów nie była przez strony kwestionowana i nie budziła wątpliwości Sądu. Zostały one sporządzone w sposób zgodny z przepisami prawa, przez uprawnione do tego osoby, w ramach ich kompetencji, stąd też Sąd ocenił je jako wiarygodne. Prymat wiarygodności przyznał Sąd także zeznaniom świadków W. K. i W. S. oraz korespondującym z nimi zeznaniom ubezpieczonego. Oceniając zeznania świadków Sąd miał na względzie, że są oni osobami obcymi dla ubezpieczonego i nie mają żadnego interesu w tym by nieprawdziwie zeznawać na korzyść B. D. , narażając się jednocześnie na odpowiedzialność karną. Zeznania przesłuchanych świadków były przy tym spójne, konsekwentne i znalazły potwierdzenie w dowodach z dokumentów, stąd też nie wzbudziły jakichkolwiek wątpliwości co do ich wiarygodności. W wyniku przeprowadzenia postępowania dowodowego Sąd ustalił, iż w okresie od 18 czerwca 1973 r. do dnia 31 stycznia 1992 r. ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie (...) w S. , przy czym zajmowane przezeń stanowiska ulegały zmianie. B. D. pracował bowiem na stanowiskach: kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym ponad 3,5 tony co najmniej w okresach od 1 czerwca 1977 r. do 3 lipca 1978 r., od 1 sierpnia 1978 r. do 31 stycznia 1984 r., od 1 grudnia 1985 r. do 31 października 1986 r. oraz od 12 października 1987 r. do 31 stycznia 1992 r., jak również na stanowiskach: kierowcy samochodu dostawczego Ż. od 18 czerwca 1973 r., mechanika samochodowego w grupie remontowo-konserwacyjnej w okresie od 4 lipca do 31 lipca 1978 r., ślusarza-spawacza w okresie od 1 lutego 1984 r. do 30 listopada 1975 r. oraz magazyniera/robotnika magazynowego/ładowacza w okresie od 1 listopada 1986 r. do 11 października 1987 r. Powyższe okresy zatrudnienia ubezpieczonego znajdują potwierdzenie w dokumentacji znajdującej się w aktach osobowych ubezpieczonego (angażach). Jednocześnie zgromadzony materiał dowodowy – w szczególności zeznania B. D. oraz przesłuchanych w sprawie świadków – daje podstawy do przyjęcia, że praca wykonywana przez ubezpieczonego co najmniej w okresie od dnia 1 czerwca 1977 r. do 3 lipca 1978 r., od 1 sierpnia 1978 r. do 31 stycznia 1984 r., od 1 grudnia 1985 r. do 31 października 1986 r. oraz od 12 października 1987 r. do 31 stycznia 1992 r. była pracą w warunkach szczególnych. Mianowicie z zeznań świadków i ubezpieczonego, jak również angaży znajdujących się w aktach osobowych ubezpieczonego wynika, że co najmniej w tych okresach ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy kierował samochodem ciężarowym powyżej 3,5 tony. Sąd w pełni dał wiarę ubezpieczonemu w tym zakresie, mając na uwadze, że jego zeznania korespondowały z dokumentacją zgromadzoną w jego aktach osobowych ze spornego okresu. Ubezpieczony nie próbował mataczyć, w czasie swoich wyjaśnień przyznał, że nie w całym okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) pracował w warunkach szczególnych, wskazując m.in., że w początkowym okresie zatrudnienia pracował jako kierowca samochodu Ż. , jak również przyznając, że po powierzeniu mu obowiązków kierowcy samochodu ciężarowego pow. 3,5 tony zdarzały się okresy, kiedy pracodawca kierował go do innych obowiązków - tj. do pracy magazyniera/ładowacza, mechanika. Na podstawie akt osobowych ubezpieczonego - angaży - Sąd ustalił konkretne daty, kiedy ubezpieczony pracował na tych stanowiskach i pominął je przy ustalaniu okresów zatrudnienia ubezpieczonego w warunkach szczególnych. Biorąc pod uwagę zapisy w angażach ubezpieczonego Sąd ustalił więc precyzyjnie, że w warunkach szczególnych ubezpieczony pracował co najmniej w okresie od dnia 1 czerwca 1977 r. do 3 lipca 1978 r., od 1 sierpnia 1978 r. do 31 stycznia 1984 r., od 1 grudnia 1985 r. do 31 października 1986 r. oraz od 12 października 1987 r. do 31 stycznia 1992 r. wykonując stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego (...) , (...) lub wywrotki. Nie uszło przy tym uwadze Sądu, że z angażu dotyczącego zatrudnienia ubezpieczonego na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego od 12 października 1987 r. wynika, że pracodawca powierzył ubezpieczonemu nie tylko obowiązki kierowcy samochodu S. , ale również obowiązki kierowcy samochodu T. . Ubezpieczony nie zaprzeczył, że w początkowym okresie tegoż zatrudnienia (przez pół roku) wykonywał obowiązki kierowcy samochodu dostawczego. Sąd uznał, że okoliczność ta pozostawała bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, nawet bowiem wyłączając te 6 miesięcy z ustalonego okresu zatrudnienia B. D. w warunkach szczególnych, po doliczeniu pozostałego okresu zatrudnienia ubezpieczonego kiedy ubezpieczony z pewnością powierzone miał wyłącznie obowiązki kierowcy samochodu ciężarowego do okresu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez organ rentowy ubezpieczony nadal legitymować się będzie on ponad 15 letnim stażem pracy w warunkach szczególnych. Dodatkowo Sąd zwrócił uwagę, że do stażu pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych możliwe byłoby również doliczenie okresu zatrudnienia od dnia 2 sierpnia 1970 r. do 1 października 1971 r. w Zakładach (...) w S. na stanowisku spawacza. Z ustaleń stanu faktycznego wynika, że ubezpieczony powyższy okres zatrudnienia znajduje potwierdzenie w wystawionym przez pracodawcę świadectwie pracy, w którym wskazano, że przez cały ten okres ubezpieczony w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace spawacza . Zdaniem Sądu sformułowanie użyte przez pracodawcę, iż ubezpieczony wykonywał pracę jako spawacz nie nasuwa żadnych wątpliwości, iż ubezpieczony we wskazanym okresie zatrudnienia świadczył pracę wymienioną w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. W myśl przepisu art. 129 ust 1 ustawy emerytalnej - świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, z uwzględnieniem ust.
4. Sąd zwrócił zatem uwagę, że zgodnie z regulacją przywołanego na wstępie przepisu art. 184 ust. 2 ustawy emerytalnej w brzmieniu ustalonym na dzień złożenia przez ubezpieczonego wniosku o emeryturę poza posiadaniem określonego stażu pracy (zarówno „zwykłego”, jak i w szczególnych warunkach), nieprzystąpieniem do otwartego funduszu emerytalnego oraz osiągnięciem wskazanego wieku, konieczne było spełnienie przez ubezpieczonych także dalszego warunku: rozwiązania stosunku pracy. W sprawie niespornym jest, że ubezpieczony na dzień wydawania zaskarżonej decyzji (jak również na dzień osiągnięcia przez niego wieku emerytalnego) pozostawał w zatrudnieniu, stąd brak jest możliwości by przyznać ubezpieczonemu prawo do emerytury od osiągnięcia wieku emerytalnego; na dzień 17 stycznia 2012 r. nie spełniał on bowiem wszystkich przesłanek uprawniających go do nabycia emerytury. Jednocześnie Sąd zważył, że w toku postępowania sądowego przepis art. 184 ust. 2 został zmieniony przez art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 11 maja 2012 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw i z dniem 1 stycznia 2013 r. otrzymał brzmienie: Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.". Aktualnie - od dnia 1 stycznia 2013 r. - ustawodawca nie uzależnia zatem możliwości przyznania prawa do wcześniejszej emerytury od rozwiązania stosunku pracy. W świetle powyższego ubezpieczony wszystkie warunki do przyznania mu prawa do wcześniejszej emerytury spełnił w dniu 1 stycznia 2013r., kiedy to weszła w życie nowelizacja ustawy emerytalnej, która uniezależniła możliwość przyznania prawa do emerytury od rozwiązania stosunku pracy. W tym stanie rzeczy, na podstawie przepisu art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w ten sposób, że przyznał B. D. prawo do emerytury od dnia 1 stycznia 2013 r., tj. od wejścia w życie wskazanej wyżej nowelizacji ustawy emerytalnej, a w pozostałym zakresie oddalił odwołanie (w zakresie żądania przyznania emerytury od osiągnięcia wieku emerytalnego).