Sad powszechny, VI Kz 867/13

Sygn. akt: VI Kz 867/13 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Maciej Schulz Sędziowie: SO Jacek Matusik – spr. SO Agnieszka Wojciechowska - Langda protokolant: ---------------- przy udziale Prokuratora Anny Radyno – Idzik po rozpoznaniu w sprawie przeciwko B. K. oskarżonemu o przestępstwa z art. 224 § 2 k.k. i art. 226 § 1 k.k. zażalenia wniesionego przez prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 23 września 2013 r., sygn. akt III K 732/13 w przedmiocie zwrotu sprawy prokuratorowi celem uzupełnienia istotnych braków postępowania przygotowawczego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji na rozprawie głównej tj. po wywołaniu sprawy na podstawie art. 345 §1 k.p.k. zwrócił przedmiotową sprawę prokuratorowi celem uzupełnienia tzw. istotnych braków postępowania przygotowawczego w postaci między innymi uzyskania informacji dotyczących tożsamości osób uwidocznionych na nagraniu z monitoringu. Rozstrzygnięcie to zaskarżył prokurator zarzucając mu obrazę art. 345 §1 k.p.k. i podnosząc, iż po rozpoczęciu rozprawy i otwarciu przewodu sądowego przepis ten nie może mieć zastosowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie prokuratora nie jest zasadne, toteż nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż Sąd Okręgowy, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, nie w pełni podziela pogląd wyrażony w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego przytoczonej w zażaleniu prokuratora. Wskazać mianowicie należy, iż przepis art. 345 § 1 k.p.k. nie zakreśla terminu do którego możliwe jest przekazanie sprawy prokuratorowi w celu uzupełnienia śledztwa lub dochodzenia. Granicę tę wyznacza w istocie treść art. 397 § 1 k.p.k. , w myśl którego „ Jeżeli dopiero w toku rozprawy ujawnią się istotne braki postępowania przygotowawczego, a ich usunięcie przez sąd uniemożliwiałoby wydanie prawidłowego orzeczenia w rozsądnym terminie, zaś przeszkód tych nie można usunąć stosując przepis art. 396 , sąd może przerwać albo odroczyć rozprawę zakreślając oskarżycielowi publicznemu termin do przedstawienia dowodów, których przeprowadzenie pozwoliłoby na usunięcie dostrzeżonych braków .”. W związku z tym dopiero w toku rozprawy sąd nie może już skorzystać z instytucji, o której mowa w art. 345 k.p.k. Zdaniem Sądu Okręgowego, mimo iż zgodnie z art. 381 k.p.k. rozprawa rozpoczyna się od wywołania sprawy, to nie jest to równoznaczne z rozpoczęciem jej toku, który rozpoczyna się dopiero z chwilą otwarcia przewodu sądowego, a więc z chwilą odczytania aktu oskarżenia ( art. 385 § 1 k.p.k. ). Dopiero bowiem od tego momentu prowadzone jest postepowanie dowodowe. Dlatego też w ocenie składu orzekającego, do chwili otwarcia przewodu sądowego, sąd na rozprawie może podjąć wszelkie decyzje procesowe przewidziane w art. 339 § 3 k.p.k. Za taką wykładnią wskazanych wyżej przepisów przemawia również treść art. 414 § 1 k.p.k. . Zgodnie z tym przepisem, w razie stwierdzenia okoliczności wyłączającej ściganie lub danych przemawiających za warunkowym umorzeniem postępowania, sąd wyrokiem umarza postępowanie albo umarza je warunkowo tylko, jeśli stwierdzenie tych okoliczności nastąpiło po rozpoczęciu przewodu sądowego . A contario jeżeli stwierdzenie okoliczności wyłączającej ściganie nastąpiło przed otwarciem przewodu sądowego (w tym również na rozprawie) decyzja o umorzeniu postępowania (ale nie warunkowym umorzeniu – wynika to z art. 342 k.p.k. ) może zostać podjęta w formie postanowienia. Skoro więc ustawodawca dopuszcza wydanie tak istotnej decyzji jak umorzenie postępowania na rozprawie w formie postanowienia, to tym bardziej, zdaniem Sądu Okręgowego, pozwala na podjęcie decyzji w trybie art. 345 § 1 k.p.k. , o ile nie został jeszcze otwarty przewód sądowy. Oceny takiej nie zmienia fakt, iż art. 345 k.p.k. umieszczony został w Rozdziale 40 „Wstępna kontrola oskarżenia”, albowiem w rozdziale tym zawarte są również inne przepisy ( art. 340 – 343 k.p.k. ), których zastosowanie zdecydowanie wykracza poza ramy wstępnej kontroli oskarżenia i sprowadza się do podjęcia merytorycznych decyzji kończących postępowanie w sprawie. W związku z powyższym wskazać należy, iż w realiach niniejszej sprawy, wydanie postanowienia w trybie art. 435 § 1 k.p.k. było dopuszczalne albowiem, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie doszło do odczytania aktu oskarżenia, a tym samym do otwarcia przewodu sądowego, co wprost wynika z protokołu rozprawy (k.88-89) Reasumując, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia, że wydając zaskarżone postanowienie Sąd dopuścił się obrazy art. 345 k.p.k. , a tym samym zażalenie prokuratora nie mogło zostać uwzględnione. Z powyższych względów Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie.