Sad powszechny, IX U 1156/16

Sygn. akt IX U 1156/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania P. G. ( G. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o ponowne ustalenie wysokości emerytury na skutek odwołania P. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 2 maja 2016 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury ubezpieczonego poczynając od dnia 15 kwietnia 2016r na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 269,82% przed zastosowaniem jego ograniczenia. Sędzia Sygn. akt IX U 1156/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 2.05.2016r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu P. G. ( G. ) wznowienia postępowania w zakresie przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wobec nie przedłożenia żadnych nowych dowodów w sprawie. Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji, domagał się jej zmiany poprzez przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Ubezpieczony urodził się w dniu (...) Od dnia 1.07.1995r. jest uprawniony do emerytury górniczej. Podstawa wymiaru emerytury została ustalona z lat 1982-1987 .Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 325,65 % i został ograniczony do 250%. Ubezpieczony po przyznaniu prawa do emerytury górniczej pozostawał w zatrudnieniu w KWK (...) do 31.12.1995r. , a następnie kontynuował zatrudnienie w innych zakładach pracy, ostatnio w PPUH Zakład (...) s.c. od 8.08.2005 do 8.09.2011r. i od 19.09.2011r. do nadal. W dniu 9.06.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie przedkładając żadnej nowej dokumentacji płacowej. Obliczony przez organ rentowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat wybranych z okresu od 1969-1995 wyniósł 246,36 %, przy czym ubezpieczony nie udokumentował zarobków za lata 1969-1979, w związku z czym organ rentowy za te lata przyjął minimalne wynagrodzenie. W dniu 15.04.2016r. ubezpieczony złożył kolejny wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru emerytury na podstawie art.110a ustawy z dnia 17.12.1998r. W rozpoznaniu powyższego wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. W toku niniejszego postępowania w oparciu o opinię biegłego do spraw wysokości emerytury i kapitału początkowego , dopuszczoną w sprawie dla ustalenia w sposób najbardziej korzystny wskaźnika wysokość podstawy wymiaru z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek przypadających w części po przyznaniu świadczenia tj. z 1995r., przy odtworzeniu wynagrodzeń ubezpieczonego za okres od 1976-1979, w oparciu o dane zawarte w aktach osobowych ubezpieczonego z okresu zatrudnienia w KWK (...) i KWK „1 M. ”, akta rentowe ubezpieczonego (w tym również udokumentowane zarobki za lata 1980-1995) i w oparciu o obowiązujące w tym okresie przepisy płacowe Sąd ustalił, iż najkorzystniejszy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyliczony z lat 1976-1995 jest wyższy niż 250% i wynosi 269,82 %. Organ rentowy zakwestionował opinię biegłego w zakresie w jakim dotyczy przyjęcia Karty Górnika w podwójnej wysokości w sytuacji braku dokumentacji potwierdzającej efektywne przepracowanie wszystkich dniówek roboczych w miesiącu oraz zaliczenie dodatku szkodliwego wobec braku informacji w jakich warunkach ubezpieczony wykonywał swoją pracę wskazując jednocześnie, że po obniżeniu wskaźnika z uwzględnieniem powyższego wyliczony wskaźnik nadal będzie przekraczać 250%. Powyższe Sąd ustalił w oparciu o dokumentację akt emerytalnych, akt osobowych z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w KWK (...) i KWK „1 M. ”, zeznania ubezpieczonego (protokół elektroniczny, k.18) oraz opinię biegłego do spraw wysokości emerytur i kapitału początkowego mgr J. C. z dnia 19.10.2016r. (k. 22-29). Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje : W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2015r., poz. 748 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2. Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii powołanego biegłego do spraw wysokości emerytury i kapitału początkowego mgr J. C. , który na podstawie posiadanej dokumentacji przy uwzględnieniu obowiązujących w górnictwie przepisów płacowych odtworzył wynagrodzenie ubezpieczonego za lata 1976-1979 , a następnie obliczył najkorzystniejszy wwpw z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru (269,82 %) okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. Nawet po uwzględnieniu zastrzeżeń organu rentowego zgłoszony wobec powyższej opinii, wskaźnik ten pozostanie wyższy od 250%, w związku z powyższym zastrzeżenia te są bezprzedmiotowe. Z zachowanej dokumentacji w aktach osobowych nie wynika, żeby ubezpieczony przed 1983r. nie przepracował efektywnie wszystkich dni roboczych, czego dowodzi karta zasiłkowa, a w KWK (...) występowało wysokie zagrożenie metanowe, zatem w ocenie Sądu opinia biegłego jest rzetelna, wydana w oparciu o fachową wiedzę na podstawie szczegółowej analizy przedłożonej dokumentacji oraz obowiązujących w tych okresach przepisów. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję zobowiązując organ rentowy do ponownego obliczenia emerytury ubezpieczonego poczynając od dnia 15 kwietnia 2016r na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 269,82% przed zastosowaniem jego ograniczenia. Sędzia