Sad powszechny, V U 1229/16

(1)przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. o emeryturę na skutek odwołania P. Ś.

(1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 23 listopada 2016 r. znak (...) zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. z dnia 23 listopada 2016 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy P. Ś.

(1)prawo do emerytury od dnia 01 grudnia 2016 roku. SSO Krzysztof Główczyński sygn. akt V U 1229/16 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23 listopada 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy P. Ś.

(1)prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż na dzień 01 stycznia 1999 r. ubezpieczony nie udowodnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych wobec wymaganych 15 lat. Jednocześnie organ rentowy nie uznał za prace wykonywane w szczególnych warunkach zatrudnienia ubezpieczonego w (...) S.A. Zakłady (...) w okresie od 01 stycznia 1988 r. do 31 października 1989 r., od 01 grudnia 1989 r. do 15 września 1993 r. i od 16 października 1993 r. do 30 czerwca 1997 r. ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 30 czerwca 1997 r. nie został określony charakter pracy zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r.; podane stanowisko pracy jest niezgodne z powołanymi przepisami branżowymi. O/ZUS poinformował także, że udowadniany przez wnioskodawcę okres pracy w szczególnych warunkach wynosi 9 lat, 1 miesiąc i 3 dni. W odwołaniu od powyższej decyzji P. Ś.

(1)wskazał, że z dniem 01 lipca 1997 r. został przeniesiony na podstawie sukcesji do Przedsiębiorstwa (...) S.A. O/ L. . W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. wniósł o jego oddalenie uzasadniając swoje stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, że kolejną decyzją, z dnia 19 grudnia 2016 r. rozpatrzono okres pracy w szczególnych warunkach na podstawie świadectwa pracy z dnia 30 września 1999 r., wskazany w odwołaniu z dnia 06 grudnia 2016 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca P. Ś.

(1), ur. (...) , w dniu (...) ukończył 60 lat życia i na dzień 01 stycznia 1999 r. wykazał wymagane 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Wnioskodawca jest członkiem OFE ale wniósł o przekazanie zgromadzonych środków na dochody budżetu skarbu państwa. Zasadniczą służbę wojskową odbywał w czasie od 29 kwietnia 1974 r. do 14 kwietnia 1976 r. (o k o l i c z n o ś c i b e z s p o r n e) W okresie od 15 lutego 1972 r. do 27 czerwca 1973 r. ubezpieczony wykonywał w (...) Zakładach (...) pracę pomocy cukiernika. D o w ó d:: w aktach emerytalnych: świadectwo pracy, k. 12. W Zakładzie (...) w L. wykonywał od 06 lipca 1973 r. do 31 grudnia 1981 r. pracę – według świadectwa pracy – operatora dźwigu i w czasie tego zatrudnienia, w okresie od 29 kwietnia 1974 r. do 14 kwietnia 1976 r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Faktycznie jednak w okresie od 06 lipca 1973 r. do 28 kwietnia 1974 r. i nadal po powrocie w związku z zakończeniem służby wojskowej na podstawie umowy o pracę z dnia 10 maja 1976 r., od 10 maja 1976 r. do 02 kwietnia 1978 r. wnioskodawca wykonywał pracę kierowcy samochodu dostawczego marki Ż. i zgodnie z angażem z 22 listopada 1977 r. był kierowcą samochodu do 3,5 tony. W tym czasie posiadał prawo jazdy kategorii B. Wniosek o zmianę stawki zaszeregowania z 17 kwietnia 1978 r. wskazuje na wykonywanie przez wnioskodawcę w Kombinacie (...) w L. pracy pomocnika na dźwigu marki K. - (...) . Angażem z dnia 25 kwietnia 1978 r., z dniem 03 kwietnia 1978 r. powierzono P. Ś.

(1)obowiązki operatora dźwigu K. (...) i w dalszym okresie zatrudnienia wykonywał prace operatora dźwigu samojezdnego. Z dniem 01 stycznia 1982 r. ubezpieczony kontynuował zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) w L. , z zachowaniem ciągłości pracy i powierzono mu obowiązki kierowcy i pracę tę wykonywał do ustania z dniem 28 lutego 1983 r. stosunku pracy. D o w ó d: w aktach emerytalnych: - świadectwo pracy, k. 14, - kserokopia książeczki wojskowej, k. 8-11, akta osobowe (...) L. , w aktach osobowych (...) w L. : - adnotacja w kwestionariuszu osobowym, - umowa o pracę z 10 maja 1976 r., - angaż z 22.11.1977 r., - wniosek z 17 kwietnia 1978 r., - angaż z 25 kwietnia 1978 r., - angaże z: 03 i 21 maja 1979 r., 22 maja 1980 r., 22 października 1980 r., 30 grudnia 1981 r., - angaż z 31 grudnia 1981 r., - angaż z 03 grudnia 1982 r., - świadectwo pracy z dnia 28 lutego 1983 r. Faktycznie w (...) , w pierwszym okresie zatrudnienia, do chwili rozpoczęcia zasadniczej służby wojskowej, wnioskodawca był kierowcą samochodu dostawczego marki „ Ż. ”. Po zakończeniu tej służby kontynuował to zatrudnienie i jednocześnie około 1977 r. uzyskał uprawnienia na dźwig. Poczynając od 03 kwietnia 1978 r. wykonywał prace operatora dźwigu samojezdnego, zamontowanego na samochodach ciężarowych „ K. (...) ” i „ J. ”. Pracę tę nadal kontynuował po przekazaniu wraz z dźwigiem w Przedsiębiorstwie (...) w L. , od dnia 01 stycznia 1982 r. do dnia 28 lutego 1983 r. D o w ó d: zeznanie świadków: J. S. , k. 79v., e-protokół: 00:21:00-00:25:00, A. M. , k. 79v., e-protokół: 00:05:00-00:14:00, wyjaśnienia wnioskodawcy, k. 80, e-protokół: 00:30:00-00:37:00. W (...) P. Ś.

(1)pracował od 01 marca 1983 r. do 19 września 1983 r. jako kierowca – operator dźwigów samojezdnych. Prace tę wykonywał w Oddziale L. . Na podstawie umowy o pracę z dnia 01 marca 1983 r. powierzono wnioskodawcy obowiązki operatora dźwigu. Zgodnie z prawem jazdy z dnia 13 maja 1982 r. wnioskodawca posiada uprawnienia kategorii B, C i E a w dniu 14 listopada 1981 r. uzyskał prawo obsługi ciężkich maszyn budowlanych i drogowych klasy drugiej o specjalności żurawie samojezdne kołowe do 30 ton. D o w ó d: w aktach emerytalnych: - świadectwo pracy, k. 15, - opinia, k. 16, w aktach osobowych: - prawo jazdy, - uprawnienie nr 8151014. W Przedsiębiorstwie (...) P. Ś.

(1)był kierowca samochodów ciężarowych o masie całkowitej powyżej 3,5 tony a także operatorem dźwigu samojezdnego. d o w ó d: zeznanie świadków: J. O. , k. 79v, e-protokół: 00:15:00-00:18:00, M. S. , k. 79v.-80, e-protokół: 00:25:00-00:28:00, wyjaśnienia wnioskodawcy, k. 80, e-protokół: 00:30:00-00:37:

1. W okresach od 01 stycznia 1988 r. do 31 października 1989 r., od 01 grudnia 1989 r. do 15 września 1993 r. i od 16 października 1993 r. do 30 czerwca 1997 r. wnioskodawca wykonywał w (...) S.A. Oddział – Zakłady (...) w P. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace ślusarza spawacza na powierzchni, poza okresem od 16 września 1993 r. do 15 października 1993 r., zakwalifikowanymi przez organ rentowy do prac w szczególnych warunkach. W czasie od 16 września 1993 r. do 15 października 1993 r. ubezpieczony przebywał na zasiłkach chorobowych. (o k o l i c z n o ś ć n i e s p o r n a) Wskazany stosunek pracy, „na podstawie sukcesji” wnioskodawca kontynuował w Przedsiębiorstwie (...) S.A. Oddział L. w okresie od 01 lipca 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. świadcząc pracę ślusarza spawacza na powierzchni. W świadectwie pracy z dnia 30 września 1999 r. (...) S.A. w I. stwierdziło, iż w okresach od 01 stycznia 1988 r. do 31 października 1989 r. i od 01 grudnia 1989 r. do 30 września 1999 r. wnioskodawca wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, Dział II, poz. 1 pkt 12 D o w ó d: w aktach emerytalnych: świadectwo pracy, k.
2. Decyzją z dnia 23 listopada 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. odmówił wnioskodawcy P. Ś.

(1)prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż na dzień 01 stycznia 1999 r. ubezpieczony nie udowodnił żadnego okresu pracy w warunkach szczególnych wobec wymaganych 15 lat. Jednocześnie organ rentowy nie uznał za prace wykonywane w szczególnych warunkach zatrudnienia ubezpieczonego w (...) S.A. Zakłady (...) w okresach od 01 stycznia 1988 r. do 31 października 1989 r., od 01 grudnia 1989 r. do 15 września 1993 r. i od 16 października 1993 r. do 30 czerwca 1997 r. ponieważ w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze z dnia 30 czerwca 1997 r. nie został określony charakter pracy zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r.; podane stanowisko pracy jest niezgodne z powołanymi przepisami branżowymi. O/ZUS poinformował także, że udowadniany przez wnioskodawcę okres pracy w szczególnych warunkach wynosi 9 lat, 1 miesiąc i 3 dni. Ponownie prawa do emerytury organ rentowy odmówił P. Ś.

(1)decyzją z dnia 07 lutego 2017 r. wskazując w niej, że uznał wymienione wyżej okresy pracy w (...) S.A. Zakłady (...) w P. w łącznym wymiarze 9 lat, 1 miesiąca i 13 dni. Nadal nie uznał natomiast okresu pracy ubezpieczonego w (...) S.A. od 01 lipca 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. ( o k o l i c z n o ś c i n i e s p o r n e) Sąd zważył, co następuje: Odwołanie wnioskodawcy P. Ś.

(1)(...) zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32 wskazanej ustawy, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 65 lat - dla mężczyzn oraz okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27 tj. 25 lat dla mężczyzn. Emerytura, o której mowa, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , ubezpieczonym urodzonym przed dniem 01 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowa w ust. 2-3 , zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 . Wiek emerytalny, o którym mowa we wskazanym artykule, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom zatrudnionym w szczególnych warunkach przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Z dyspozycji § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia wynika, że pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący 60 lat dla mężczyzn, ma okres zatrudnienia 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Przy czym, zgodnie z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa powyżej, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy. Zgodnie z § 22 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń istnieje możliwość udowodnienia zeznaniami świadków okresu składkowego, od którego zależy prawo lub wysokość świadczenia w przypadku braku odmiennych regulacji ustawowych w tym przedmiocie. Dowód ten dopuszcza się pod warunkiem złożenia przez zainteresowanego oświadczenia w formie pisemnej lub ustnej do protokołu, iż nie może on przedłożyć odpowiedniego dokumentu potwierdzającego ten okres. Na gruncie niniejszej sprawy bezspornym było, iż w dacie wydania decyzji przez organ emerytalny wnioskodawca ukończył 60 lat, zaś na dzień 01 stycznia 1999 r. udowodnił wymagane okresy składkowe i nieskładkowe w wymiarze 25 lat. Wnioskodawca przystąpił do OFE, ale złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym za pośrednictwem Zakładu na dochody budżetu państwa. Sporną kwestią wymagającą ustalenia Sądu było natomiast to, czy wnioskodawca posiada staż 15 lat pracy w szczególnych warunkach i czy poza udokumentowanym według stanu na dzień 01 stycznia 1999 r. okresem 9 lat, 1 miesiąca i 3 dni okresem wykonywania pracy w szczególnych warunkach (w czasie pracy w (...) S.A. Zakłady (...) od 01 stycznia 1988 r. do 31 października 1989 r., od 01 grudnia 1989 r. do 15 września 1993 r. i od 16 października 1993 r. do 30 czerwca 1997 r.), posiada inne jeszcze takie okresy, w tym, czy prace takie wykonywał w czasie od 01 lipca 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. W ocenie ZUS wskazany wyżej okres nie może być uznany ze wskazanych w uzasadnieniu decyzji przyczyn formalnych. Zebrany w sprawie materiał uzasadnia wniosek, że poza wskazanym wyżej, uznanym jako okres wykonywania pracy w szczególnych warunkach okresem pracy w (...) , w wymiarze 9 lat, 1 miesiąca i 3 dni P. Ś.

(2)udokumentował także dalsze okresy wykonywania takiej pracy, których łączny wymiar wraz z już uznanym okresem wynosi wymagane 15 lat. W świetle tego materiału do takich okresów należy zaliczyć okres jego pracy w Zakładzie (...) w L. od 03 kwietnia 1978 r. do 31 grudnia 1981 r. (3 lata, 8 miesięcy i 29 dni) w charakterze operatora dźwigu samojednego, zamontowanego na samochodzie ciężarowym marki „ K. ”. Praca taka jest bowiem wymieniona w stanowiącym załącznik do wskazanego na wstępie niniejszych rozważań rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r. wykazie A, Dział V, poz. 3, tj. prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych, zaś nazwa byłego pracodawcy ubezpieczonego świadczy o przynależności Zakładu do branży budowlanej. Analogiczną pracę, nadal na tym samym dźwigu, P. Ś.

(2)kontynuował także w należącym do branży budowlanej Przedsiębiorstwie (...) w L. , po przejściu do tego Przedsiębiorstwa z Zakładu (...) w L. wraz z dźwigiem, gdzie pracował w czasie od 01 stycznia 1982 r. do 28 lutego 1983 r. (1 rok, 1 miesiąc i 28 dni). Jest to zatem kolejny okres jaki należy uwzględnić, jako okres pracy w szczególnych warunkach. Nadal, posługując się nomenklaturą wskazanego wyżej załącznika do rozporządzenia, pracę maszynisty ciężkich maszyn budowlanych P. Ś.

(1)wykonywał w okresie od 01 marca 1983 r. do 19 września 1983 r. (6 miesięcy i 19 dni) pracując w (...) na stanowisku kierowcy operatora dźwigów samojezdnych i kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym całkowitej powyżej 3,5 ton, tj. prace wymienione w wykazie A, Dział VIII, poz. 2. Organ rentowy uwzględnił jako okres pracy w szczególnych warunkach, okres zatrudnienia wnioskodawcy w (...) w P. , skąd „na podstawie sukcesji” został z dniem 01 lipca 1997 r. przekazany do Przedsiębiorstwa (...) S.A. Oddział L. . Poza zmianą pracodawcy, jego sytuacja pracownicza nie uległa żadnej zmianie. Nadal po zmianie pracodawcy wykonywał dokładnie taką samą pracę, tj. pracę przy remoncie i eksploatacji urządzeń wodnych i cieplnych i nadal w tym samym miejscu. Należy zatem uwzględnić również okres pracy w szczególnych warunkach od 01 lipca 1997 r. do 31 grudnia 1998 r. (1 rok, 6 miesięcy i 1 dzień). O szczególnym charakterze wymienionych wyżej prac świadczą nie tylko akta osobowe wnioskodawcy i jego wyjaśnienia ale także zeznania świadków, byłych współpracowników P. Ś.

(1). Wszystkie te środki dowodowe, w szczególności znajdujące oparcie w dowodzie z dokumentów zeznania świadków wraz z wyjaśnieniami wnioskodawcy wzajemnie się uzupełniają i łącznie stanowią wiarygodny jednolity dowód, który nie pozostawia wątpliwości co do szczególnego charakteru wymienionych wyżej, wykonywanych prac. W świetle zatem zebranego w sprawie materiału i powyższych rozważań P. Ś.

(2)wraz z wcześniej uznanym przez organ rentowy okresem udokumentował wymagane 15 lat pracy w szczególnych warunkach, w rozumieniu powołanych na wstępie powyższych rozważań przepisów prawa ubezpieczeniowego. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. uwzględnił uzasadnione odwołanie i orzekł co do istoty sprawy.