Sad powszechny, II AKa 76/17

Sygn. akt II AKa 76/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2017r. Sąd Apelacyjny w W. II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia SA - Jerzy Leder Sędziowie SA - Hanna Wnękowska (spr.) SA - Ewa Jethon Protokolant - sekr. sąd. Łukasz Jachowicz przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 roku sprawy P. K. s. J. i W. zd. B. , urodzonego (...) w W. oraz A. T. córki V. i S. , urodzonej (...) w T. , w G. oskarżonych o przestępstwo z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. a P. K. nadto w zw. z art. 64 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2016 roku sygn. akt XVIII K 2/16 zaskarżony wyrok uchyla i sprawę oskarżonych P. K. i A. T. przekazuje Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 6 października 2016 roku sygn. XVIII K 2/16 skazującego P. K. i A. T. apelacje wnieśli obrońcy oskarżonych. Obaj obrońcy zaskarżyli wyrok w całości. Obrońca oskarżonego P. K. wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zaś obrońca oskarżonej A. T. – o zmanię wyroku i uniewinnienie oskarżonej. Prokurator wniósł o uchylenie wyroku wobec obojga oskarżonych i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Apelacje są częściowo zasadne, z tym, że wniosek zgłoszony przez obrońcę oskarżonej A. T. jest przedwczesny. Sąd Okręgowy dopuścił się bowiem uchybień skutkujących uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania. Trafnie podnoszą skarżący, że Sąd Okręgowy dokonał dowolnych ustaleń faktycznych, nie znajdujących oparcia w ujawnionych dowodach. W opisie czynu przypisanego oskarżonym zawarte jest m.in. ustalenie, że oskarżeni wysłali do pokrzywdzonej zawiadomienie o sprzedaży wierzytelności domagając się od niej wywiązania ze swojego zobowiązania oraz zwrotu należnych z tego tytułu pieniędzy, gdy tymczasem żaden z dowodów na to nie wskazuje. Żądanie takie nie zostało zgłoszone w wysłanym powiadomieniu a brak jest dowodów upoważniających do ustalenia, że nastąpiło ono w innej formie i okolicznościach. Wydaje się oczywistym, że przekazana przez wierzyciela informacja o sprzedaży wierzytelności nie może być utożsamiana z żądaniem jej zwrotu. Wobec powyższego, skoro dokonana przez Sąd Okręgowy ocena prawna przedmiotowego działania ( w płaszczyźnie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. ) dotyczyła błędnych ustaleń faktycznych - nie ulega wątpliwości, że wymaga ona ponownego rozważenia . Jest to konieczne tym bardziej, że wskazane wyżej nieuprawnione ustalenie dotyczy okoliczności mającej bardzo istotne znaczenie dla dokonania oceny czy działanie oskarżonych pozostało w sferze przygotowania do przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , czy też wykroczyło poza ramy przygotowania i stanowiło – jak przyjął Sąd Okręgowy – usiłowanie. Wytknąć także należy Sądowi Okręgowemu uchybienia dotyczące ustaleń w zakresie okoliczności złożenia przez pokrzywdzoną podpisów widniejących na dokumentach zabezpieczonych podczas przeszukania mieszkania oskarżonego P. K. . Podstawę ustaleń w tym zakresie stanowiły jedynie zeznania pokrzywdzonej T. L. , która nie pamiętała czy podpisała puste kartki czy dokumenty. Nie wykluczyła ,że złożyła podpisy na okazanych jej dokumentach jednak nie wie jakiej były treści. Sąd Okręgowy dając wiarę jej wyjaśnieniom w tym zakresie ( str. 9 uzasadnienia wyroku), nie wskazał przesłanek dla których w opisie przypisanego czynu ustalił ,że były to kartki papieru ( tak samo na str. 1 uzasadnienia wyroku), a na str. 19 uzasadnienia - że były to dokumenty ( pokrzywdzona mogła wierzyć ,że naprawdę podpisuje dokumenty , które związane z rzekomą próbą wyłudzenia kredytu ). Sąd zdaje się nie dostrzegać ,że okoliczność czy pokrzywdzona podpisała puste kartki czy też dokumenty zawierające treść opisaną w przypisanym czynie – ma pierwszorzędne znaczenie dla oceny czy zostało popełnione przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów. Dlatego konieczne jest dokonanie jednoznacznych i prawidłowych ustaleń w tym przedmiocie - zgodnie z zasadami statuowanymi przez prawo procesowe. Trzeba także zwrócić Sądowi uwagę, że uzasadnienie przyjętej kwalifikacji prawnej z art. 270 § 2 k.k. ograniczające się w zasadzie do zacytowania przepisu – jest oczywiście niewystarczające. Należało przedstawić argumenty dla których znano, że czyste kartki papieru ( w opisie czynu przyjęto, że pokrzywdzona podpisała czyste kartki ) mogą być uznane za blankiet w rozumieniu art. 270 § 2 k.k. Mając na uwadze charakter podniesionych wyżej uchybień Sąd Apelacyjny, w oparciu o art. 436 k.p.k. uznał ich wskazanie i rozważenie za wystarczające do wydania orzeczenia o uchyleniu zaskarżonego wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd Okręgowy dokona prawidłowych ustaleń faktycznych, znajdujących oparcie w ujawnionych dowodach, ustalenia te podda rzetelnej ocenie prawnej - a uzasadnienie wyroku sporządzi w sposób umożliwiający jego kontrolę instancyjną . Z powyższych względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.