Sad powszechny, IV U 38/17

Sygn. akt IV U 38/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 1 grudnia 2016r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił A. S. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 20.08.2016r. W uzasadnieniu tejże decyzji (...) Oddział w B. stwierdził, powołując się na treść art. 22 ust.1 pkt.3 w zw. z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 30.10.2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych , iż jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy nie przysługuje ubezpieczonej, gdyż zaistniałe zdarzenie z dnia 20 .08.2016r. nie posiada znamion wypadku w pracy, ponieważ protokół powypadkowy zawiera stwierdzenia bezpodstawne. W ocenie organu poszkodowana doznała zwichnięcia stawu skokowego po zakończeniu pracy, poza zakładem pracy, na chodniku. Tym samym przedmiotowe zdarzenie, w ocenie organu rentowego, nie może być uznane za wypadek przy pracy (decyzja z dnia 01.12.2016r. akta organu rentowego). Odwołanie od tejże decyzji za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych złożyła A. S. wnosząc o jej zmianę i przyznanie jej jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu, którego doznała w wyniku wypadku przy pracy zaistniałego w dniu 2.08.2016r.. Nie zgodziła się z uzasadnieniem decyzji. Wskazała, że wypadek nastąpił na chodniku przed głównym wejściem do Szpitala Wojewódzkiego w Ł. ,tj. miejsca jej pracy , w momencie gdy po pracy opuszczała zakład pracy . Oświadczyła, że w dniu wypadku została telefonicznie wezwana do zakładu pracy przez pielęgniarkę J. S. , ponieważ musiała zastąpić pracownika który dostarczył zwolnienie lekarskie. Działanie to było konieczne i miało na celu zapewnienie ciągłości pracy na Oddziale (...) . Nadmieniła, że inni współpracownicy mogą poświadczyć, że w dniu wypadku była obecna w pracy (protokół z dnia 24.03.2017r. k. 2). W odpowiedzi na odwołanie (...) Oddział w B. wniósł o jego oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od odwołującej się kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ rentowy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wskazał, iż zdarzenie nie pozostawało w związku z pracą, gdyż wnioskodawczyni doznała urazu już po zakończeniu pracy i po opuszczeniu terenu Szpitala Wojewódzkiego w Ł. . Upadła na chodniku idąc do samochodu (vide: odpowiedź k.3). Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje: A. S. jest zatrudniona w Szpitalu Wojewódzkim im. (...) W. w Ł. w pionie kardiologii . W Sierpniu 2016r. była zatrudniona na stanowisku pielęgniarki oddziałowej . W dniu 20 sierpnia 2016r. odwołująca się około godz. 17.00 po otrzymaniu informacji od pielęgniarki J. S. o jej absencji chorobowej udała się do Szpitala Wojewódzkiego w Ł. , aby zabezpieczyć obsadę dyżurową. Po zakończonej pracy wyszła przez główne drzwi wejściowe w kierunku samochodu zaparkowanego na parkingu szpitalnym od strony ul. (...) . (...) . Idąc chodnikiem przy budynku szpitala niefortunnie stanęła na kamyk leżący na chodniku, w wyniku czego upadła. Poczuła silny ból kostki nogi prawej, kolana lewego i łokcia lewego. Udała się do Oddziału Ratunkowego szpitala, gdzie udzielono jej pierwszej pomocy (założenie opatrunku gipsowego) i skierowano do (...) . Poszkodowana powiadomiła o wypadku Ordynatora Oddziału (...) dr R. K. . Rozpoznano u odwołującej się skręcenie i naderwanie stawu skokowego prawego. Nie zastosowano unieruchomienia gipsowego. Do dnia 30.09.2016r. przebywała na zwolnieniach lekarskich (dowód: dokumentacja medyczna). Nie korzystała z rehabilitacji. Powyższe zdarzenie zostało uznane przez pracodawcę za wypadek przy pracy (dowód- protokół Nr (...) ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy z dnia 26.10.2016. akta ZUS). A. S. w dniu wypadku podlegała ubezpieczeniu wypadkowemu. Organ rentowy na posiedzeniu kolegialnym w dniu 30.11.2016r. wniósł o nie uznanie powyższego zdarzenia za wypadek przy pracy stwierdzając ,że zdarzenie, któremu uległa odwołująca się bezpodstawnie zostało uznane przez pracodawcę za wypadek przy pracy. W ocenie organu wypadek miał miejsce w drodze z pracy (akta ZUS). Decyzją z dnia 1 grudnia 2016r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił A. S. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 20.08.2016r. wskazując, że zaistniałe zdarzenie nie posiada znamion wypadku w pracy z powodu, a protokół powypadkowy zawiera stwierdzenia bezpodstawne. W ocenie organu poszkodowana doznała zwichnięcia stawu skokowego po zakończeniu pracy, poza zakładem pracy na chodniku. Tym samym przedmiotowe zdarzenie nie może być uznane za wypadek przy pracy (decyzja z dnia 01.12.2016r. akta organu rentowego). Jak wynika z przesłanej do tut. Sądu informacji przez Szpital Wojewódzki w Ł. chodnik z kostki brukowej przy drzwiach głównych do szpitala oraz parking od strony ul. (...) . (...) są we władaniu i administrowaniu szpitala (dowód: pismo z dnia 10.05.2017r. k. 10). W ocenie Sądu odwołanie jest zasadne. . W przedmiotowej sprawie bezsporne było, że w dniu 20 sierpnia 2016r. odwołująca się A. S. uległa wypadkowi na chodniku przy budynku szpitala , podczas wychodzenia z budynku Szpitala Wojewódzkiego w Ł. po zakończonej pracy (konkretnie na chodniku z kostki brukowej przy drzwiach głównych) i doznała w wyniku tego wypadku skręcenia stawu skokowego prawego. Sporne było natomiast zakwalifikowanie przedmiotowego zdarzenia jako wypadku w rozumieniu art.3 ust.1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych . W ocenie organu poszkodowana doznała zwichnięcia stawu skokowego po zakończeniu pracy, poza zakładem pracy na chodniku. Tym samym przedmiotowe zdarzenie nie może być uznane za wypadek przy pracy. Na rozprawie w dniu 28.04.2017r. pełnomocnik organu rentowego stwierdził, że z uwagi na fakt, że teren parkingu nie był ogrodzony to nie stanowi on terenu zakładu pracy. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż definicję wypadku przy pracy zawiera art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 31 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U.z 2015r.poz. 1242 ze zm .). Należy stwierdzić, iż na pojęcie wypadku przy pracy w rozumieniu art. 3 ust. 1 w/w ustawy składają się trzy elementy: nagłość zdarzenia, przyczyna zewnętrzna oraz zaistnienie tego zdarzenia w związku z pracą: podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności albo poleceń przełożonych; podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia lub w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy. W opinii Sądu, A. S. uległa w dniu 20.08.2016r. wypadkowi na terenie zakładu pracy. Nieuzasadnionymi są twierdzenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jakoby zdarzenie z 20 .08.2016r. nie stanowiło wypadku przy pracy, ponieważ miało miejsce po jej zakończeniu w miejscu nie stanowiącym terenu zakładu pracy, tj. na chodniku przed szpitalem. Jak wynika bowiem z przesłanej do tut. Sądu informacji przez dyrektora Szpitala Wojewódzkiego w Ł. chodnik z kostki brukowej przy drzwiach głównych do szpitala oraz parking od strony ul. (...) . (...) są we władaniu i administrowaniu szpitala (dowód: pismo z dnia 10.05.2017r. k. 10). Wiarygodne tym samym są w tym zakresie twierdzenia odwołującej się, zawarte w protokole odwołania z dnia 24.03.2017r., jak również w wyjaśnieniach złożonych na rozprawie w dniu 28.04.2017r. Zaprezentowane przez odwołującą się twierdzenia dotyczące przebiegu wydarzeń w dniu wypadku, a w szczególności jego miejsca - w opinii Sądu zasługiwały na aprobatę, gdyż były precyzyjne, logiczne. Ustalony przebieg wydarzeń wraz z zeznaniami poszkodowanej i załączoną dokumentacją medyczną pozwoliły Sądowi na ustalenie istotnych okoliczności wypadku – mających znaczenie dla rozpatrywanej sprawy, wzajemnie się uzupełniały z zebranym materiałem dowodowym, a organ rentowy nie podważył ich prawdziwości ani wiarygodności. Nieuzasadnionymi są, w świetle przeprowadzonego postępowania dowodowego, twierdzenia organu rentowego, jakoby z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało ,że zaistniały wypadek miał miejsce poza terenem zakładu pracy odwołującej się. Organ rentowy nie wskazał żadnych dowodów na poparcie swojego stanowiska. T. . Sąd podzielił więc twierdzenia odwołującej się, że zdarzenie z dnia 20.08.2016r. było wypadkiem przy pracy , a nie wypadkiem w drodze do pracy. Wypadek wydarzył się na terenie zakładu pracy odwołującej się , w momencie pokonywania przez nią drogi do samochodu zaparkowanego na zakładowym parkingu. Droga odwołującej się z pracy do domu nie ostała jeszcze rozpoczęta , ponieważ nie wypadek wydarzyl sie na terenie zakładu pracy. W orzecznictwie przyjmuje się, że droga do pracy rozpoczyna się z chwilą opuszczenia przez pracownika mieszkania (zamknięcia drzwi domu lub opuszczenia swojej posesji ) i kończy się również na granicy terenu władztwa zakładu pracy (por. wyroki Sądu Najwyższego z 24 stycznia 1997 r., II UKN 57/96, OSNP 1997/18/347, 22 stycznia 1998 r., II UKN 462/97, OSNP 1999/1/23 i wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 28 października 1993 r., III AUr 320/93 ,OSA 1994, z. 3, poz. 16). Drogą do pracy w znaczeniu prawnym jest bowiem fakt pokonywania przestrzeni oddzielającej mieszkanie pracownika( domu ) od zakładu pracy( czyli do bramy zakładu pracy). Sąd Nażywszy w wyroku z dnia 25 stycznia 1980 r., III URN 59/79 (OSNCAPiUS 1980, nr 7-8, poz. 147) z glosą H. P. (OSP 1981, z. 5, poz. 93) wyjaśnił , że pracownik rozpoczyna drogę do pracy po przekroczeniu progu swego mieszkania, co w przypadku zamieszkiwania w budynku jednomieszkaniowym oznacza przekroczenie progu domu. Fizycznym końcem drogi w budynku wielomieszkaniowym będzie przekroczenie progu mieszkania, a przypadku budynku jednorodzinnego przekroczenie drzwi wejściowych (wyrok SN z dnia 25 października 1994 r., II URN 39/94, OSNAPiUS 1995, nr 4, poz. 53). Jeśli dom ma tzw. obejście, droga z pracy kończy się po wejściu na teren posesji ,a droga do pracy po wejściu na teren zakładu pracy .np. po przekroczeniu bramy zakładu pracy(wyrok (...) z dnia 18 sierpnia 1962 r., TR III (...) , OSPiKA 1964, z. 4 ). Zatem wszystkie zdarzenia wypadkowe na terenie zakładu pracy są objęte ochroną ubezpieczeniową na podstawie przepisów ustawy wypadkowej . Nie na więc tym przypadku znaczenia, że odwołująca się uległa wypadkowi po opuszczeniu budynku szpitala , ponieważ nadal znajdowała się na terenie zakładu pracy. Jej droga do domu rozpoczęłaby się dopiero w momencie wyjechania z terenu parkingu zakładowego. Bez wątpienia zdarzenie było zdarzeniem nagłym, wywołanym przyczyną zewnętrzną , które wywołało uraz nogi i miało związek z pracą ( był to tzw. związek funkcjonalny). Związek zdarzenia z pracą nie musi mieć bowiem charakteru przyczynowo-skutkowego. Praca nie musi być przyczyną zdarzenia, a za wypadki przy pracy można uznać takie zdarzenia, które pozostają z nim w związku miejscowym, czasowym bądź funkcjonalnym. Określenie bowiem związku czasowego, miejscowego i funkcjonalnego nie wiąże się ze wskazaniem, że praca była przyczyną nagłego zdarzenia. W związku z tym są to powiązania o szerszym zakresie niż związek przyczynowy. Z tych względów zdarzenie z dnia 20.08.2016r. bez wątpienia spełnia kryteria wypadku przy pracy. T. . Sąd oceniając stan faktyczny odnośnie stanu zdrowia odwołującej się oparł się na pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu ortopedii. U badanej rozpoznano stan po skręceniu stawu skokowego prawego z częściowym uszkodzeniem części przedniej więzozrostu piszczelowo – strzałkowego. Biegły stwierdził u wnioskodawczyni długotrwały uszczerbek na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 20.08.2016r. w wysokości 3 %. Wskazał, że uraz stawu skokowego prawego został wygojony z ograniczeniem ruchów w obrębie prawego stawu skokowego w stopniu niewielkim - szczególnie zgięcia grzbietowego stopy, co upośledza funkcję statyczno – dynamiczną stopy i stawu skokowego prawego w niewielkim stopniu (opinia k. 16-18). Biegły dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego i na tej podstawie sformułował wnioski opinii. Opinia zawiera rzeczową, logiczną i spójną argumentację ustaloną po zapoznaniu się z dokumentacją medyczną leczenia odwołującej się oraz po zapoznaniu się z wynikami jej badań. Sąd doszedł do przekonania, że ustalenia poczynione przez biegłego w niniejszej sprawie są rzetelne, dokonane obiektywnie, a sformułowane wnioski poparte zostały logicznym uzasadnieniem. Opinia została wydana przez lekarza specjalistę, mającego szeroką wiedzę i doświadczenie zawodowe i orzecznicze, została specjalistycznie uzasadniona. Brak jest jakichkolwiek podstaw, które mogłyby podważyć rzetelność i prawdziwość wydanej opinii. Z uwagi na powyższe okoliczności w ocenie Sądu opinia ta może stanowić miarodajny i wiarygodny materiał pozwalający na ferowanie rozstrzygnięcia sprawy. Wskazać należy, że pełnomocnik organu rentowego na rozprawie w dniu 13.07.2017r. nie zakwestionował opinii biegłego ustalającej 3 % uszczerbek na zdrowiu i pozostawił odwołanie do uznania Sądu (k. 27). Dlatego tut. Sąd orzekając o uszczerbku na zdrowiu A. S. oparł się na ustaleniach zawartych w tejże opinii. Wobec powyższego Sąd uznał ,że protokół powypadkowy nie zawiera bezpodstawnych stwierdzeń i dlatego stosownie do art. 3 ust.1 pkt.1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym w razie wypadków przy pracy i chorób zawodowych ustalił, iż zdarzenie z dnia 20.08.2016r., któremu uległa A. S. było wypadkiem przy pracy. Było to zdarzenie nagłe, spowodowane przyczyną zewnętrzną, pozostające w związku z pracą i które miało miejsce na terenie zakładu pracy. W związku z tym odwołującej się przysługują świadczenia z ustawy wypadkowej. Odwołująca się w wyniku tego wypadku doznała 3 % stałego uszczerbku na zdrowiu, więc przysługuje jej jednorazowe odszkodowanie w kwocie: 2.340 zł. Wysokość jednorazowego odszkodowania Sąd ustalił w oparciu o obowiązujące w dniu wydania zaskarżonej decyzji obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy I Polityki Społecznej z 26 lutego 2016r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (M.P. poz. 206) w którym ustalono, że w okresie od 1 kwietnia 2016r. do 31 marca 2017r. kwota jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy wynosi 780 zł za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu i art. 12 i art. 14 ust. 1-4 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2015 r. poz. 1242 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, zmieniając zaskarżoną decyzję na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c.