Sygn. akt III RC 153/17 UZASADNIENIE Powód A. D.
(1)wniósł o uchylenie obowiązku alimentacyjnego określonego wyrokiem wydanym przez Sąd Okręgowy w Olsztynie w dniu 17 marca 2014 r w sprawie VIRC 1097/13 na mocy którego był zobowiązany do płacenia na rzecz swojego syna S. D. alimentów w kwocie 500 zł miesięcznie. W uzasadnieniu pozwu podał, iż od dnia 16 stycznia 2017 r sprawuje bezpośrednia opiekę nad synem, ponieważ postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2017 r matka dziecka A. D.
(2)pozbawiona została władzy rodzicielskiej nad małoletnim a alimenty pozostawiane są w depozycie. Małoletni pozwany S. D. reprezentowany był przez kuratora, który w odpowiedzi na pozew wniósł o rozpoznanie sprawy zgodnie z zebranym materiałem dowodowym. Sąd ustalił, co następuje: Wyrokiem wydanym przez Sąd Okręgowy w Olsztynie w dniu 17 marca 2014 r. w sprawie VI RC 1097/13 rozwiązano przez rozwód małżeństwo rodziców małoletniego, A. D.
(2)i A. D.
(1)ustalając miejsce pobytu dziecka przy matce i zobowiązując ojca dziecka do łożenia na utrzymanie syna alimentów w kwocie 500 zł miesięcznie. ( bezsporne) Postanowieniem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2017 r w sprawie I. N. 550/16 pozbawiono A. D.
(2)władzy rodzicielskiej nad jej małoletnim synem S. D. . Ojcu dziecka, A. D.
(1)zmieniono sposób ograniczenia władzy rodzicielskiej na objęcie jej nadzorem kuratora sądowego. Tym samym przejął on bezpośrednią opiekę nad małoletnim. Postanowienie uprawomocniło się w dniu 11 lutego 2017 r. ( bezsporne) Obecnie A. D.
(1)pracuje jako brukarz zarabiając średnio 2 672,07 zł netto miesięcznie ( k.3). Miejsce pobytu A. D.
(2)nie jest znane. Małoletni S. D. ma 15 lat. Sąd zważył, co następuje: Powództwo A. D.
(1)o uchylenie zasądzonych na rzecz małoletniego S. D. alimentów jest zasadne. Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody zgromadzone w sprawie IIIRC 153/17, VI RC 1097/13 oraz I. N. 550/16 a także w oparciu o przedstawione w toku niniejszego postępowania informacje powoda. W oparciu o powyższe ustalenia Sąd doszedł do przekonania, iż żądanie powoda uchylenia obowiązku alimentacyjnego względem jego syna zasługuje na uwzględnienie, gdyż w chwili obecnej małoletni S. D. pozostaje na utrzymaniu ojca. Zgodnie z brzmieniem art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Z uwagi na fakt, iż zmieniła się sytuacja prawna dziecka, które obecnie przebywa pod wyłączną opieką ojca z uwagi na pozbawienie matki dziecka władzy rodzicielskiej, przyjąć należy, że to ojciec realizuje obecnie obowiązek zapewniania dziecku bezpośrednich środków utrzymania i zaspakajania jego potrzeb. Mając na względzie powyższe Sąd przyjął, iż w chwili obecnej odpadła przesłanka istnienia obowiązku alimentacyjnego powoda względem pozwanego, z tych też względów na podstawie art. 133 § 1 i 138 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego orzeczono jak w punkcie pierwszym wyroku. Sąd uchylił obowiązek alimentacyjny powoda z dniem 11 lutego 2017 r. w tym dniu bowiem uprawomocniło się postanowienie o przejęciu przez powoda bezpośredniej opieki nad dzieckiem. Z uwagi na pozbawienie matki dziecka władzy rodzicielskiej, małoletni był reprezentowany przez kuratora, któremu przyznano wynagrodzenie. Sąd odstąpił od obciążanie kosztami sądowymi stron mając na względzie zasadę słuszności wyrażoną w art. 102 k.p.c. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko cześć kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Zdaniem Sądu na zasądzenie tychże kosztów nie pozwala przede wszystkim sytuacja materialna stron. Uzasadnienie tego rozstrzygnięcia znajduje swe oparcie w całokształcie okoliczności sprawy.