Sad powszechny, I C 2756/16

Sygn. akt I C 2756/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy w Grudziądzu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Marcin Kolasiński Protokolant: sekr. sąd. Magdalena Zagórska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 roku w Grudziądzu na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą we W. przeciwko M. W. o zapłatę I. zasądza od pozwanego M. W. na rzecz powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą we W. kwotę 13.469,72 zł (trzynaście tysięcy czterysta sześćdziesiąt dziewięć złotych i 72/100) wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym od 6 lipca 2016 roku do 3 lipca 2017 roku, przy czym nie większymi niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie; II. należność główną w kwocie 13.469,72 zł, zasądzoną w punkcie I. sentencji wyroku, rozkłada na 34 raty miesięczne, płatne do

1. dnia każdego miesiąca, poczynając od miesiąca następnego po tym, w którym wyrok się uprawomocni: pierwsze 33 raty w kwocie po 400,00 zł każda oraz ostatnia
2. rata w kwocie 269,72 zł, wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym, przy czym nie większymi niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie, liczonymi od uchybionego terminu płatności poszczególnej raty do dnia zapłaty; III. oddala powództwo w pozostałej części; IV. zasądza od pozwanego M. W. na rzecz powoda (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą we W. kwotę 6.539,00 zł (sześć tysięcy pięćset trzydzieści dziewięć złotych i 0/100) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 2756/16 UZASADNIENIE (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą we W. wniosła przeciwko M. W. pozew o zapłatę kwoty 13.469,72 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu strona powodowa wskazała, że nabyła wierzytelność z tytułu umowy pożyczki z 6 lutego 2010 roku zawartej między (...) im. (...) a J. W. . W dniu 8 lipca 2013 roku pożyczkobiorca zmarł, co skutkowało ustaniem członkostwa i wymagalnością całości roszczenia o zwrot pożyczki. Pozwany, jako syn J. W. , ponosi odpowiedzialność za dług spadkodawcy. Na kwotę dochodzoną pozwem składały się kapitał pożyczki w wysokości 9.647,42 zł oraz skapitalizowane odsetki karne w kwocie 3.822,30 zł. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z 25 lipca 2016 roku referendarz sądowy orzekł zgodnie z żądaniem pozwu (k. 53). Postanowieniem z 28 listopada 2016 roku sąd uchylił powyższy nakaz zapłaty na podstawie art. 502 1 § 1 k.p.c. , tj. z uwagi na nieznane miejsce pobytu pozwanego (k. 73). Zarządzeniem z 4 stycznia 2017 roku, na podstawie art. 143-144 k.p.c. , ustanowiono dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego kuratora procesowego w osobie pracownika Sądu Rejonowego w Grudziądzu M. H. (k. 78). Po ustaleniu przez kuratora miejsca pobytu pozwanego M. W. , ten w piśmie procesowym z 27 marca 2017 roku nie zakwestionował dochodzonego roszczenia ani co do zasady, ani co do wysokości, wnosząc o rozłożenie żądanej w pozwie należności na raty w wysokości 400 zł miesięcznie (k. 101). Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu zwykłym. Sąd ustalił, co następuje: W dniu 6 lutego 2010 roku (...) im. (...) z siedzibą w G. zawarł z J. W. umowę pożyczki. Zgodnie z umową, (...) udzielił J. W. pożyczki w kwocie 24.000 zł, której zwrot miał nastąpić w ratach miesięcznych do 20 grudnia 2014 roku (punkty 1, 9 i 10 umowy). W przypadku powstania zadłużenia przeterminowanego, strony przewidziały odsetki karne w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym (pkt 23 umowy). J. W. zmarł 8 lipca 2013 roku, nie dokonując spłaty wszystkich rat z tytułu umowy pożyczki z 6 lutego 2010 roku. W związku ze śmiercią biorącego pożyczkę, ustało jego członkostwo w (...) , a pozostała część pożyczki stała się wymagalna. Łączna kwota zadłużenia wynosiła 13.469,72 zł i składały się na nią kapitał pożyczki w wysokości 9.647,42 zł oraz skapitalizowane odsetki karne w kwocie 3.822,30 zł. M. W. jest synem J. W. i jego spadkobiercą. (...) spółka z o.o. spółka komandytowa z siedzibą we W. nabyła wierzytelność z tytułu przedmiotowej umowy pożyczki na podstawie umowy przelewu z 30 grudnia 2014 roku. Okoliczności bezsporne i dowody – dokumenty stanowiące załączniki do pozwu (k. 11-51) . Sąd zważył, co następuje: Przedstawiony powyżej stan faktyczny ustalony został w oparciu o dokumenty dołączone do pozwu, których autentyczność i prawdziwość, w ocenie sądu, nie budziły wątpliwości, w związku z czym stanowiły one w pełni wiarygodną podstawę ustaleń faktycznych. Za fakt bezsporny można było również uznać posiadanie przez pozwanego statusu spadkobiercy po J. W. , której to okoliczności pozwany nie zaprzeczył ( art. 230 k.p.c. ). Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z tytułu nabycia wierzytelności wobec pozwanego na podstawie umowy cesji. W myśl art. 509 § 1 k.c. , wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki ( art. 509 § 2 k.c. ). Strona powodowa dochodziła od pozwanego należności z tytułu umowy pożyczki. Zgodnie z art. 720 § 1 k.c. , przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego sąd uznał za udowodnioną okoliczność, że pozwany (jego poprzednik prawny) nie wywiązał się z zobowiązania co do spłaty pożyczki, co skutkowało powstaniem zaległości w wysokości określonej w pozwie. Strona pozwana w toku procesu nie kwestionowała przy tym ani zasadności, ani wysokości dochodzonego roszczenia. W myśl art. 922 § 1 k.c. , prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na spadkobierców. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych powyżej przepisów, sąd orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku. O odsetkach orzeczono w myśl 481 § 1 – 2 2 k.c. , zasądzając je od daty wniesienia pozwu do daty wyrokowania. Pozwany wniósł o rozłożenie zasądzonej należności na raty, deklarując spłatę zaległości w miesięcznych ratach w wysokości 400 zł. Zgodnie z art. 320 k.p.c. , w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Analizując sytuację pozwanego, sąd doszedł do przekonania, że zachodziły w jego przypadku szczególne okoliczności, uzasadniające rozłożenie zasądzonej należności na raty. Wskazać bowiem należy, że to nie pozwany osobiście zaciągał przedmiotowe zobowiązanie, lecz odpowiada on jako spadkobierca pierwotnego dłużnika. W tej sytuacji, zdaniem sądu, trudno oczekiwać, ażeby pozwany miał możliwość jednorazowej spłaty całości zasądzonej kwoty, która dla przeciętnego człowieka jest stosunkowo wysoka. Mając na uwadze powyższą okoliczność, w ocenie sądu, zasądzona w punkcie I. sentencji wyroku należność główna powinna być rozłożona na 34 raty miesięczne (33 raty równe w kwocie po 400 zł każda i jedna rata wyrównawcza w kwocie 269,72 zł, płatna jako ostatnia). Rozłożenie zasądzonego świadczenia na krótszy czas z wyższą ratą miesięczną, powodowałoby znaczne trudności w spłacie przez pozwanego, natomiast rozłożenie spłaty na dłuższy okres, naruszałoby słuszny interes wierzyciela, który również musiał być brany pod uwagę. Wobec powyższych uwag, na podstawie art. 320 k.p.c. , sąd w punkcie II. sentencji wyroku orzekł o rozłożeniu zasądzonego świadczenia na raty wraz z odsetkami na wypadek uchybienia terminowi płatności poszczególnych rat do dnia zapłaty. W punkcie III. wyroku sąd oddalił powództwo w części dotyczącej zasądzenia odsetek od dnia następnego po wydaniu wyroku do dnia zapłaty. W związku z rozłożeniem zasądzonego świadczenia na raty, powodowi należały się odsetki jedynie do chwili wyrokowania, albowiem do tego czasu pozwany pozostawał w opóźnieniu. O kosztach procesu w punkcie IV. wyroku orzeczono na zasadzie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. Powódka wygrała niniejszą sprawę w całości, ponosząc koszty procesu w łącznej wysokości 6.539 zł, na które składały się kwoty: 674 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 4.800 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika procesowego będącego radcą prawnym (§ 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych /Dz. U. poz. 1804 ze zm./ w brzmieniu obowiązującym w chwili wniesienia pozwu), 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 1.000 zł tytułem zaliczki na wynagrodzenie kuratora procesowego oraz 48 zł tytułem kosztów uzyskania informacji o adresie zameldowania pozwanego (k. 68-70). Zwrot takiej też kwoty należał się powódce od pozwanego, jako przegrywającego sprawę w całości.