Sad powszechny, IX U 1139/15

Sygn. akt IX U 1139/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Olszowska Protokolant: Jolanta Nagrodzka przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. G. / G. / przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o przeliczenie emerytury na skutek odwołania J. G. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 17 września 2015 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego na zasadzie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych począwszy od daty złożenia wniosku. Sędzia Sygn. akt IX U 1139/15 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z 17.09.2015r. organ rentowy, na podstawie art. 110a ustawy z 17.12.1998r., odmówił ubezpieczonemu J. G. ponownego ustalenia wysokości emerytury zgodnie z wnioskiem z 29.07.2015r., ponieważ nowo wyliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest niższy od 250%. W odwołaniu od decyzji ubezpieczony domagał się zmiany decyzji i przeliczenia świadczenia. Ubezpieczony podniósł, że w jego ocenie spełnia warunki do przeliczenia świadczenia a jego dokumentacja pracownicza z lat 70-tych została zniszczona. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Ubezpieczony urodził się (...) Jest uprawniony do emerytury górniczej od 1.11.1992r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru tej emerytury, wyliczony z lat 1985-1988 wyniósł 322,06% i został ograniczony do 250%. Po przyznaniu prawa do emerytury ubezpieczony był zatrudniony do 26.04.1993r. w KWK (...) . W dniu 29.07.2015r. ubezpieczony złożył wniosek o przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia, powołując się na przepisy ustawy emerytalnej w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 05.03.2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. 17.09..2015r. organ rentowy wydał decyzję odmowną, gdyż nowoustalony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest niższy niż 250%. Do obliczenia w.w.p.w. organ rentowy przyjął kwoty minimalnego wynagrodzenia za okresy pozostawania w stosunku pracy, za które organ rentowy nie mógł ustalić podstaw wymiaru składek, tj. od 3.09.1964r. do 17.09.1968r., od 4.02.1969r. do 31.12.1979r. (dowód: akta organu rentowego) Ubezpieczony w okresie od 1969r. do 1979r. zatrudniony był w Kopalni (...) początkowo jako młodszy górnik pod ziemią a od 4.02.1969r. jako górnik pod ziemią. (dowód: akta osobowe ubezpieczonego) Ubezpieczony w latach 1969-1979 uzyskał wynagrodzenie w wysokości co najmniej: - w 1969r. – 56.816,00zł, - w 1970r. – 63.360,00zł, - w 1971r. – 63.465,00zł, - w 1972r. – 44.331,00zł, - w 1973r. – 56.840,00zł - w 1974r. – 66.409,00zł, - w 1975r. – 72.242,00zł - w 1976r. – 80.565,00zł, - w 1977r. – 79.338,00zł, - w 1978r. – 81.394,00zł, - w 1979r. – 93.566,00zł. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru obliczony z okresu 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu, tj. lat 1969-1971, 1973-1974, 1976, 1980-1993 z uwzględnieniem podstawy wymiaru składek po przyznaniu emerytury górniczej wynosi 252,84%. (dowód: opinia biegłej sądowej do spraw rent i emerytur H. P. k. 35-57 akt sądowych, opinia uzupełniająca k. 75-76 akt sądowych) Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonujący, spójny i logiczny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje. W ocenie Sądu odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tj. Dz.U. 2016r., poz. 887 ze zm.) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15 , z uwzględnieniem ust. 3 , jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego ( ust.1 ). 2.Warunek posiadania wyższego wskaźnika wysokości podstawy wymiaru nie jest wymagany od emeryta lub rencisty, który od dnia ustalenia prawa do świadczenia do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie świadczenia, w myśl ust. 1, nie pobrał świadczenia wskutek zawieszenia prawa do emerytury lub renty lub okres wymagany do ustalenia podstawy przypada w całości po przyznaniu prawa do świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wynosi co najmniej 130%. 3. Okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia. Jednocześnie jak wynika z treści art. 110a ust.1 ustawy emerytalnej wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. 2. Ustalenie wysokości emerytury zgodnie z ust. 1 może nastąpić tylko raz. Przepis art. 110a ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych daje możliwość jednorazowego przeliczenia wysokości emerytury bez względu na to czy emerytura była zawieszona czy nie, jeśli wskaźnik przekracza 250%, a wskazano podstawę wymiaru składek przypadających po przyznaniu prawa do emerytury. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe ubezpieczony spełnia warunki umożliwiające przeliczenie emerytury na podstawie art.110a ustawy emerytalnej. Powyższe wynika jednoznacznie z opinii biegłej z zakresu emerytur i rent, wydanej po analizie akt sądowych, akt organu rentowego, akt osobowych z KWK (...) oraz uregulowań płacowych obowiązujących w okresie spornym. Biegła obliczyła najkorzystniejszy w.w.p.w. z uwzględnieniem zarobków osiągniętych w części po przyznaniu emerytury. Obliczony przez biegłą wskaźnik wysokości podstawy wymiaru okazał się być wyższy od 250% i może stanowić podstawę przeliczenia świadczenia. W ocenie Sądu opinia biegłego jest rzetelna, wydana w oparciu o fachową wiedzę na podstawie szczegółowej analizy przedłożonej dokumentacji. Organ rentowy wniósł zastrzeżenia do opinii biegłej wnosząc o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej na okoliczność wyjaśnienia powodu doliczenia dodatku szkodliwego do wynagrodzenia ubezpieczonego. Uwzględniając wniosek organu rentowego Sąd dopuścił dowód z opinii uzupełniającej, w której to biegła w sposób szczegółowy i wyczerpujący z powołaniem się na obowiązujące przepisy wyjaśniła kwestie związane z dodatkiem szkodliwym (vide opinia uzupełniająca k. 75-76). Sąd w pełni podzielił wnioski biegłej zawarte w opinii uzupełniającej. W ustosunkowaniu się do opinii uzupełniającej organ rentowy przedłożył własne wyliczenia w.w.p.w. emerytury ubezpieczonego, który okazał się być wyższy niż 250%. Mając powyższe na uwadze Sąd kierując się powołanymi przepisami, z mocy art.477 14 §2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w wyroku. SSO Maria Olszowska