Sad powszechny, I C 1157/17

Sygn. akt I C 1157/17 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie, I Wydział Cywilny, w składzie: Przewodniczący: SSR Paweł Juszczyszyn Protokolant: Anna Lasota po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 r., w O. , na rozprawie, sprawy z powództwa A. (...) z siedzibą w W. przeciwko M. K. o zapłatę powództwo oddala. SSR Paweł Juszczyszyn Sygn. akt I C 1157/17 upr. UZASADNIENIE Powód A. (...) z siedzibą w W. , pozwem wniesionym w dniu 9 lutego 2017 r. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. K. kwoty 940,73 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu swojego roszczenia wskazał, że na podstawie umowy cesji przejął od (...) S.A. wierzytelności powstałe w wyniku nie wywiązywania się przez pozwanego z zobowiązania. Powód wskazał, że pozwany zawarł z (...) S.A. umowę o świadczenie usług, zaś cedent jest następcą prawnym kontrahenta pozwanego. Powód wskazał, że w wypadku kwestionowania przez pozwanego istnienia, wysokości i wymagalności roszczenia, okaże na rozprawie dowody na tę okoliczność. Strona pozwana – M. K. - nie stawił się na rozprawie, nie złożył odpowiedzi na pozew i nie złożył wyjaśnień w sprawie. Sąd ustalił, co następuje: Powód zawarł z (...) S.A. z siedziba w W. umowę przelewu wierzytelności, która miała dotyczyć wierzytelności z tytułu świadczenia usług telekomunikacyjnych. W § 2 pkt. 2 strony ustanowiły warunek zawieszający – zapłatę ceny za przelew. (dowód: oświadczenie o zbyciu wierzytelności k. 9-11) Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o dopuszczone dowody w postaci dokumentów przedłożonych przez powoda, które zostały opatrzone podpisem, zostały prawidłowo poświadczone za zgodność z oryginałem i były – w ocenie Sądu – wiarygodne. Pozostałe wnioskowane dowody zostały pominięte, gdyż nie stanowiły dokumentów lub ich odpisów w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania cywilnego bądź nie było pewne, czy stanowią odzwierciedlenie oryginałów, czy zostały sporządzone przez uprawnione osoby, czy pochodzą od wskazanego w nich autora. Zdaniem Sądu powód nie wykazał tego, aby dochodzone roszczenie rzeczywiście mu przysługiwało. Powód nie przedstawił wystarczających dowodów wskazujących na istnienie wierzytelności pierwotnego wierzyciela wobec strony pozwanej. Zgodnie zaś z generalną dyrektywą wyrażoną w przepisie art. 6 kc , ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem przepisu art. 6 kc jest przepis art. 232 kpc , zgodnie z którym strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne . W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie. Powód winien zatem wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu. Należy zaś stwierdzić, że w przypadku cesji wierzytelności warunkiem otrzymania należności przez nabywcę długu jest udowodnienie, że takie prawo przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2006 r. wydany w sprawie V CSK 187/06, publ. MoP 2006/16/849) . Tymczasem powód tej okoliczności nie wykazał. Powód nie przedłożył żadnej umowy zawartej pomiędzy pozwanym a poprzednim wierzycielem. Brak również załącznika do umowy cesji, z treści którego wynikałoby, że przelew obejmuje również wierzytelność względem pozwanego. Nie była ona wymieniona w treści umowy przelewu. W końcu należało zauważyć, że umowa cesji, z której powód wywodzi swoją legitymację czynną w procesie ma charakter umowy warunkowej, statuującej w § 2 pkt. 2 warunek zawieszający zapłaty ceny. Tymczasem powód nie przedstawił dowodu na okoliczność zrealizowania się warunku i skuteczności cesji. Skoro zaś nie wykazano istnienia i wysokości wierzytelności wobec strony pozwanej powództwo podlegało oddaleniu jako nieudowodnione. W tym miejscu wskazać należy również na to, że w sprawach cywilnych rzeczą Sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy – obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (por. Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz pod red. A. Zielińskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, wyd. 6, Warszawa 2012, s. 431) . Od tego obowiązku nie zwalnia bynajmniej powoda treść przepisu art. 339 kpc , zgodnie z którym, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą. Z treści tego przepisu wynika bowiem również to, iż twierdzeń powoda nie przyjmuje się za prawdziwe, jeśli budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Z tych wszystkich powodów powództwo podlegało oddaleniu. SSR Paweł Juszczyszyn