Sad powszechny, IV Ka 467/17

Sygn. akt IV Ka 467/17 UZASADNIENIE P. M. został oskarżony o to, że w dniu 14 lipca 2016 r. w T. , woj. (...) , dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że z wykorzystaniem dorobionego uprzednio klucza do zamka drzwi wejściowych pomieszczenia warsztatu znajdującego się na terenie posesji dostał się do jego wnętrza skąd zabrał w celu przywłaszczenia głowice do silnika motocykla B. (...) seria pierwsza, głowice do silnika motocykla B. (...) , obudowy skrzyń biegów motoru B. (...) , koło tylne B. (...) , felgi kół pomalowanych, komplet zębatek do skrzyń biegów motoru B. (...) , wałek dyferencjału B. (...) , wiertarkę stołową, m. szlifierkę V. , szlifierkę dremel prostą, spawarkę T. I. , przednie zawieszenia motocykla B. (...) seria pierwsza, felgi koła B. (...) , bębny kół (...) , lampę przednią B. (...) , półki przedniego zawieszenia, wahaczyki przodu B. (...) , skrzynię biegów motocykla B. (...) i inne części od zabytkowych motocykli B. , tj. mienie o łącznej wartości szacunkowej 32.340 złotych, czym działał na szkodę Z. C. , t.j. o przestępstwo określone w art. 279 § 1 Sąd Rejonowy w Tomaszowie Mazowieckim wyrokiem z dnia 11 maja 2017 roku w sprawie II K 741/16 uznał oskarżonego P. M. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i na podstawie art. 279 § 1 kk wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności; - na podstawie art. 46 § 1 kk zasądził solidarnie od oskarżonych P. M. i M. W. na rzecz pokrzywdzonego Z. C. kwotę 4.000 (cztery tysiące) złotych tytułem obowiązku naprawienia szkody; - na podstawie art. 44 § 1 kk orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych ujętych w wykazie dowodów rzeczowych nr księgi dowodów rzeczowych 37/2016 pozycja 1,2 - karta 7 akt sprawy, nakazując ich zniszczenie; - na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu P. M. okres zatrzymania od dnia 01.08.2016r. godzina 12.00 do dnia 01.08.2016r. godzina 16.45; - zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 390 (trzysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych. Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego w części dotyczącej kary. Apelacja - jak wynika z jej treści – wywiedziona została z podstawy prawnej art. 438 pkt 1 i 4 kpk i zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi: - obrazę przepisów prawa materialnego - tj. art. 60 § 3 kk polegającą na niezastosowaniu wobec Oskarżonego P. M. instytucji obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary podczas, gdy z ustaleń faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia wynika, iż w toku postępowania przygotowawczego ujawnił on formacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu zarzucanego mu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia, co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia wobec oskarżonego kary zbyt surowej; na wypadek nie uwzględnienia przez Sąd powyższego zarzutu - rażącą niewspółmierność wymierzonej kary 2 lat pozbawienia wolności, wynikłą z niesłusznego przypisania nadmiernej wagi okolicznościom obciążającym oskarżonego, przy jednoczesnym pominięciu znaczenia okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego zwłaszcza faktu, iż oskarżony ujawnił organowi prowadzącemu postępowanie przygotowawcze informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu zarzucanego mu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia, jak również powodów zachowania oskarżonego i okoliczności odzyskania przez pokrzywdzonego większości skradzionych rzeczy, które to okoliczności, biorąc pod uwagę sytuację życiową oskarżonego dawały Sądowi możliwość zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez wymierzenie oskarżonemu kary grzywny na podstawie art. 60 § 6 kk . Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja nie jest zasadna. Nie sposób zgodzić się z zarzutem naruszenia prawa materialnego - art. 60 § 3 kk . Konstrukcja nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 § 3 kk wymaga spełnienia warunku ujawnienia przez sprawcę organom ścigania informacji o osobach uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz okolicznościach jego popełnienia. Ujawnienie informacji dotyczących osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa, aby skutkowało nadzwyczajnym złagodzeniem kary, musi dotyczyć wszystkich osób współdziałających w tym procederze ze wskazaniem ich roli, aktywności, a także ewentualnej partycypacji w korzyściach odniesionych z przestępstwa. Przekazywane informacje dotyczące współdziałających w popełnieniu przestępstwa powinny być jak najpełniejsze i rzetelne. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy podnieść należy, że jakkolwiek P. M. wskazał, iż na miejscu zdarzenia, będącego przedmiotem osądu w niniejszej sprawie, był M. W. , niemniej jednak zadaniem jego było tylko stanie i obserwowanie czy nikt nie nadchodzi. Oskarżony nie wskazywał w swoich wyjaśnieniach, aby wymieniony miał wiedzę w jakim celu udał się z podsądnym do T. i dlaczego miał odgrywać rolę wartownika. Sama obecność M. W. na miejscu inkryminowanego zdarzenia sprowadzająca się do jego obserwowania nie czyni z wymienionego osoby współdziałającej w popełnieniu przestępstwa w rozumieniu art. 60 § 3 kk . W tych okolicznościach warunek ujawnienia wobec organów ścigania osób współdziałających w popełnieniu przestępstwa nie został spełniony przez oskarżonego P. M. , wobec czego nie zachodzą podstawy do zastosowania dobrodziejstwa z art. 60 § 3 kk . Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do złagodzenia wymierzonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności. Orzeczona kara 2 lat pozbawienia wolności jest adekwatną represją w stosunku do wagi popełnionego przez niego czynu. Zapewni ona realizację celów zapobiegawczych i wychowawczych kary zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i generalnej. Fakt, że oskarżony przyznał się do popełnienia przypisanego mu czynu i zwrócił pokrzywdzonemu większość skradzionych rzeczy nie zmienia oceny, że Sąd Rejonowy wydał prawidłowe orzeczenie tak co do winy jak i kary. Z urzędu podnieść należy, iż błędne są wywody Sądu Rejonowego odnośnie karalności oskarżonego w dacie wyrokowania. Bieg terminu do zatarcia skazania rozpoczyna się z dniem uprawomocnienia się postanowienia o warunkowym przedterminowym zwolnieniu – vide informacja o osobie z K. k. 71. Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w zakresie kosztów sądowych stanowiły przepisy wskazane w części dyspozytywnej wyroku.