Sad powszechny, II K 237/16

(2), s. J. i T. z d. G. , ur. (...) w O. , oskarżonego o to, że: I. W okresie od 29 grudnia 2015 roku od godziny 22:00 do 30 grudnia 2015 roku do godziny 15:00 w N. przy ul. (...) gm. N. , woj. (...)- (...) po uprzednim usunięciu w nieustalony sposób kłódek od trzech drzwi garażu dostał się do jego wnętrza skąd zabrał w celu przywłaszczenia piłę łańcuchową spalinową N. o wartości 300,00 zł, podkaszarkę tarczową NAc o wartości 300,00 zł, klucze G. o wartości 347,00 zł o łącznej wartości 1.247,00 zł na szkode S. M.

(1)oraz laser TOP C. o wartości 800,00 zł, odkurzacza marki P. o wartości 100,00 zł o łącznej wartości 900,00 zł na szkodę R. K. , tj. o czyn z art. 279 § 1 kk II. W okresie od 29 grudnia 2015 roku od godziny 22:00 do 30 grudnia 2015 roku do godziny 15:00 w N. przy ul. (...) gm. N. , woj. (...)- (...) z otwartego pomieszczenia gospodarczego dokonał kradzieży w celu przywłaszczenia piły stołowej N. o wartości 900,00 zł na szkodę S. M.

(1), a z otwartego mieszkania dokonał kradzieży w celu przywłaszczenia laptopa A. model E1 nr (...) o wartości 1.680,00 zł na szkodę R. K. tj. o czyn z art. 278 § 1 kk ORZEKA : I. oskarżonego S. M.

(2)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu w pkt I czynu ; II. oskarżonego S. M.

(2)w ramach czynu zarzucanego w pkt II uznaje za winnego tego, że w miejscu i czasie jak w zarzucie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia laptopa marki A. model E1 nr S/N : (...) o wartości 1680 zł na szkodę R. K. , t.j. czynu kwalifikowanego z art.278§1 k.k. i za to z mocy art.278§1 k.k. skazuje go , a na podstawie art.278§1 k.k. w zw. z art.37a k.k. wymierza mu karę 50(pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny , ustalając wysokość jednej stawki na na 20 (dwadzieścia) zł; III. na podstawie art.230§2 k.p.k. nakazuje zwrócić dowód rzeczowy w postaci Laptopa A. nr S/N : (...) , zapisany pod nr 20/16 księgi dowodów rzeczowych Sądu Rejonowego w Nidzicy uprawnionemu – R. K. ; IV. na podstawie art.624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości. ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) N. (...) Sygn. akt II K 239/16 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy ustalił, co następuje : Oskarżony S. M.

(2)i pokrzywdzona S. M.

(1)pozostają w związku małżeńskim. Wymienieni od 26 sierpnia 2008r. posiadają rozdzielność majątkową, aktualnie nie zamieszkują wspólnie. W okresie do 2010r. , a następnie od 2011 r. strony wspólnie prowadziły działalność gospodarczą, środki uzyskiwane z tej działalności wpływały na wspólne konto, do którego uprawniony był oskarżony. W dniu 29 grudnia 2015r. oskarżony , przebywający na stałe we W. przyjechał do N. do miejsca zamieszkania małżonki przy ul.(...) wraz ze wspólnymi dziećmi stron. Pomiędzy wymienionymi doszło do kłótni, a pokrzywdzona przebywająca w towarzystwie (...) oraz siostry opuściła wówczas dom przy ul.(...) . Pokrzywdzona do domu wróciła w dniu następnego dnia - 30.12.2016r. około 16:00, a następnie w dniu 19.01.2016r. zawiadomiła Policję o popełnionym przestępstwie i w dniu 02.02.2016r. złożyła zeznania w charakterze świadka opisując cały szereg przedmiotów, których przywłaszczenia miał się dopuścić oskarżony. Oprócz przedmiotów wymienionych następnie w zarzutach aktu oskarżenia pokrzywdzona w toku przesłuchania wskazała, że oskarżony zabrał samochód I. (...) o nr rej.(...) . (dow : notatka k.1, protokół przesłuchania świadka S. M.

(1)k.5-6, akt notarialny – umowa majątkowa małżeńska k.16) W toku przeszukania pomieszczeń mieszkalnych zajmowanych przez oskarżonego S. M.

(2)przy ul.(...) we W. wymieniony wydał dobrowolnie laptop (...) należący do R. K. o wartości 1680 zł, który uprzednio zabrał z domu pokrzywdzonej. (dow : protokół przeszukania k.59-60, wykaz dowodów rzeczowych k.83, zezn.śwd. R. K. k.13v, wyjaśn.osk.Sł. M. k.59-60, k.104v) Powyższy stan faktyczny Sąd Rejonowy ustalił w oparciu o wymienione wyżej dowody, a ponadto: Faktury k.7, k.8, k.9, k.10, umowa sprzedaży laptopa k.15, materiał poglądowy k.75-76, zezn.śwd. S. M. k.5-6, k.27v , k.105, zezn.śwd. T. Ł. k.105v, zezn.śwd. M. W. k.45v) Oskarżony S. M.

(2)nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw. Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił , że ma z małżonką konflikt od grudnia 2015r. i podczas opuszczania domu wziął rzeczy , które były jego własnością i które zakupił na własne potrzeby. Zaprzeczył , aby zabrał z domu przy ul.(...) przedmioty w postaci Laser (...) C. oraz klucze G. . Resztę rzeczy , jak wyjaśnił , zabrał z domu „ponieważ zakupił je osobiście (…) i te rzeczy były mu potrzebne na wykonywanie danej pracy”. Podkreślił , że gdy nabywał te rzeczy prowadził wspólnie z małżonką działalność gospodarczą. Ponadto zaznaczył , że „Laptop A. (…) nie należał do niejakiego R. K. ponieważ wysyłał pieniądze małżonce, a ona kupowała różne rzeczy na nasze wspólne konto”. (wyjaśn.Sł. M. k.59-60) Na rozprawie z kolei wyjaśnił , że w dniu 29.12.2015r. doszło do kłótni z małżonką, która wraz z innymi osobami została przez niego wyproszona z domu. Następnego dnia rano oskarżony opuścił dom w N. , a z domu „wziął tylko laptopa”, który miał mu służyć do pracy. Odnośnie pozostałych rzeczy wymienionych w zarzucie aktu oskarżenia (za wyjątkiem kluczy, lasera, odkurzacza) oskarżony wyjaśnił , że były kupione kilka lat temu i miał je w samochodzie dostawczym. Jak stwierdził sprzęt był używany przez niego w pracy i rzeczy te „jeździły w samochodzie”. Ponadto podkreślił, że nie zabierał piły stołowej, która „pozostała w domu” gdy wyjeżdżał. (dow : wyjaśn.osk.Sł. M. k.104v) Sąd Rejonowy zważył , co następuje : W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego uznać trzeba za wiarygodne, choć tylko z tego powodu, że nie zostały w sposób skuteczny obalone innymi dowodami. Już bowiem porównanie relacji S. M.

(2)z postępowania przygotowawczego i sądowego pozwala na stwierdzenie istotnych rozbieżności pomiędzy prezentowanymi wersjami. W pierwszych wyjaśnieniach oskarżony stwierdził , że „zabrał z domu” , aby na rozprawie stwierdzić , że „były one w samochodzie”, przy czym z kontekstu wypowiedzi wynika , że znajdowały się w pojeździe na długo przed 30.12.2015r. Sprzeczność wyraźnie jest też widoczna w zakresie laptopa, którego początkowo oskarżony przedstawiał jako własny, by następnie stwierdzić , że laptop „był w domu od dwóch lat”. Podobnie w zakresie piły tarczowej , co do której w pierwotnej wersji miał ją – tak jak pozostałe rzeczy „wymienione w zarzucie” – zabrać z domu, aby następnie na rozprawie stwierdzić , że piła ta „była w domu” gdy wyjeżdżał. Tego rodzaju ewolucja jest znamienna w kontekście dokumentu na k.9. W ocenie Sądu jednak w oparciu o inne przeprowadzone w sprawie dowody nie można skutecznie wyjaśnień oskarżonego podważyć , a co więcej nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego w zakresie zaboru rzeczy. Oskarżony składa w tym zakresie (czy, kiedy i jakie rzeczy zabrał) zmienne wyjaśnienia, zaś relacja pokrzywdzonej nie jest potwierdzona innymi, obiektywnymi dowodami. Przede wszystkim podkreślić należy, że z postanowienia o przeszukaniu i żądaniu wydania rzeczy (k.30) wynika , że funkcjonariusze Policji winni byli przeprowadzić przeszukanie pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych zajmowanych przez oskarżonego we W. przy ul.(...) . Jak natomiast wynika z protokołu przeszukania funkcjonariusze KP W. Osiedle ograniczyli się do przeszukania wyłącznie lokalu mieszkalnego. Biorąc pod uwagę charakter, przeznaczenie i gabaryty objętych postanowieniem rzeczy wręcz oczywistą jawi się powinność sprawdzenia wszelkich pomieszczeń gospodarczych , garaży itp. użytkowanych przez oskarżonego. Należy podkreślić , że oskarżony twierdzi, że informował policjantów o rzeczach przechowywanych w garażu (k.104 in fine), jednak pomieszczenie to nie zostało sprawdzone. (dow : protokół przeszukania k.59-60) Powyższe , trudne do wytłumaczenia zaniechanie funkcjonariuszy Policji z KP W. Osiedle, sprawiło , że nie sposób ustalić czy i jakie (za wyjątkiem laptopa A. ) rzeczy zostały przez oskarżonego zabrane. W ocenie Sądu nie jest możliwe oparcie się w tym zakresie o zeznania pokrzywdzonej, która nie była świadkiem zaboru przedmiotów , a o domniemanym przestępstwie zawiadomiła organa ścigania blisko 3 tygodnie po zdarzeniu. Z kolei matka pokrzywdzonej swoją wiedzę odnośnie zdarzenia czerpała przede wszystkim z relacji córki, potwierdziła ponadto tylko fakt , że „sprzęty były”. Z tych relacji wynika jedynie , że wymienione w zarzutach aktu oskarżenia rzeczy znajdowały się w domu przy ul.(...) w N. w momencie przyjazdu oskarżonego, natomiast już po powrocie do domu pokrzywdzona miała stwierdzić ich brak. Nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie kto rzeczy zabrał, pomimo, że najbardziej prawdopodobna jest wersja , że dokonał tego oskarżony, nie jest to jednak wersja jedyna możliwa. Nie można wszak wykluczyć, że w okresie nieobecności pokrzywdzonej inna osoba dokonała kradzieży z włamaniem (kradzieży). Warto zauważyć , że organ postępowania przygotowawczego nie pokusił się o przeprowadzenie dowodu z zeznań ewentualnych świadków zdarzenia w osobach partnerki oskarżonego czy dzieci stron. Upływ czasu pomiędzy tym zdarzeniem a zgłoszeniem na Policję skutecznie uniemożliwił przeprowadzenie czynności procesowych, które umożliwiłyby ustalenie czy i w jaki sposób oskarżony pokonał zabezpieczenia pomieszczeń na drzwiach których założone były kłódki. Stwierdzenie S. M.

(1), że „musiały zostać przecięte” stanowi wniosek świadka, jednak nie potwierdzony w sposób procesowy. Oskarżony jak wynika z okoliczności sprawy stosunkowo często przebywał w domu przy ul.(...) , miał dostęp do pomieszczeń , chociażby związany z opieką nad dziećmi, nie można więc wykluczyć, że miał legalny dostęp do kluczy od kłódek, co z kolei wykluczałoby przyjęcie kradzieży z włamaniem. Stwierdzić należy, że nie zabezpieczono w sprawie żadnych bezpośrednich dowodów na dokonanie włamania, ani śladów przecięcia kłódek, ani samych kłódek, ani też narzędzia przy użyciu którego miałoby nastąpić pokonanie zabezpieczeń. Wskazać wreszcie należy, że dowody w postaci faktur zakupu dotyczą spośród wymienionych w zarzucie jedynie pilarki stołowej 315 (k.9),a i to jedynie prawdopodobnie – albowiem w akcie oskarżenia mowa jest o pile stołowej N. o zbliżonej wartości (pkt II a/o). Natomiast fakt zakupu kluczy dla M. W. (k.7) potwierdza jedynie, że pokrzywdzona takie klucze zakupiła, natomiast nie jest dowodem na zabór przez oskarżonego wcześniej wypożyczonych kluczy od wymienionego M. W. . Ponadto przy ocenie zeznań pokrzywdzonej i T. Ł. nie sposób abstrahować od ewidentnego konfliktu pomiędzy wymienionymi a oskarżonym , którego przejawy były dla Sądu aż nadto widoczne w toku bezpośredniego przesłuchania tych źródeł dowodowych. W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala w sposób nie budzący wątpliwości na przypisanie oskarżonemu popełnienia przestępstw zarzucanych w akcie oskarżenia. Przypomnieć w tym miejscu należy wielokrotnie podnoszone w orzecznictwie poglądy , że : Sprawstwo czynu winno być dla sądu meriti bezsporne, a nie prawdopodobne, nawet gdy stopień tego prawdopodobieństwa jest duży. (Wyrok z dnia 2 kwietnia 2009 r. Sąd Najwyższy II KK 303/08) , Oraz Brak możliwości jednoznacznego ustalenia, w oparciu o dostępne i ujawnione dowody, stanu faktycznego to nic innego jak stan "niedających się usunąć wątpliwości", do których nie tylko może, ale musi mieć zastosowanie reguła określona w art. 5 § 2 k.p.k. Wydanie wyroku uniewinniającego jest konieczne nie tylko wówczas, gdy wykazano niewinność oskarżonego, lecz również wtedy, gdy nie udowodniono mu, że jest winny popełnienia zarzuconego mu przestępstwa. W tym ostatnim wypadku wystarczy zatem, że twierdzenia oskarżonego, negującego tezy aktu oskarżenia zostaną uprawdopodobnione. Co więcej, wyrok uniewinniający musi zapaść jednak również i w takiej sytuacji, gdy wykazywana przez oskarżonego teza jest wprawdzie nieuprawdopodobniona, ale też nie zdołano udowodnić mu sprawstwa i winy. (LEX nr 485030 – Postanowienie z dnia 18 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy V KK 267/08 LEX485030) W konsekwencji w świetle takiej oceny materiału dowodowego brak jest wystarczających podstaw by przyjąć , że oskarżony dopuścił się czynu opisanego w pkt I aktu oskarżenia i z tych też względów Sąd uniewinnił oskarżonego (pkt I wyroku). W zakresie natomiast zarzutu z pkt II aktu oskarżenia Sąd uznał , że jedynie zabór laptopa A. został w sposób należyty udowodniony i tak zmodyfikowany opis czynu Sąd przyjął. Biorąc pod uwagę , że oskarżony jest osobą dorosłą , znającą obowiązujące normy prawne i konsekwencje ich nieprzestrzegania, a czyn mu zarzucany ma charakter prosty ze społecznego punktu widzenia, uznać należy , że można i należy przypisać mu winę. W zakresie kwalifikacji prawnej Sąd zważył , co następuje : Nie ulega wątpliwości w świetle opisanych wyżej dowodów , że oskarżony zabierając cudzą rzecz ruchomą wyczerpał znamiona przestępstwa z art.278§1 k.k. Wymierzając karę oskarżonemu Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających , w szczególności stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i stopień winy. Określając wysokość kary Sąd uwzględnił również cele zapobiegawcze i wychowawcze kary w stosunku do sprawcy , a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze sposób działania oskarżonego i wartość zabranej rzeczy oraz uprzednią karalność oskarżonego (k.52-53). W ocenie Sądu wymierzona kara 50 stawek dziennych grzywny jest w pełni adekwatna do wagi popełnionego czynu , uwzględnia również cele indywidualno- i generalno- prewencyjne i nie może być uznana rażąco surową ani też rażąco łagodną, zaś wysokość jednej stawki (50zł) odpowiada możliwościom zarobkowym oskarżonego. O kosztach postępowania w zakresie skazującym orzeczono na podstawie art.624§1 k.p.k. , albowiem mając na uwadze zakres skazania w stosunku do zakresu oskarżenia oraz niewielkie dochody oskarżonego Sąd uznał takie rozstrzygnięcia za najbardziej sprawiedliwe. SSR Krzysztof Bieńkowski ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) - (...) 3. (...) O. (...)