Sygn. akt VI Ga 103/17 VI Gz 74/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lipca 2017 r. Sąd Okręgowy w R. VI Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki Sędziowie: SO Renata Bober SO Anna Walus – Rząsa (spr.) Protokolant: Barbara Ćwiok po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. w R. na rozprawie sprawy z powództwa: M. A. i S. A. przeciwko: (...) Bank Spółce Akcyjnej w W. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w R. V Wydziału Gospodarczego z dnia 4 listopada 2016 r., sygn. akt V GC 837/15 oraz zażalenia na koszty zawartego w pkt 3 tego wyroku I. oddala apelację, II. oddala zażalenie. Sygn. akt VI Ga 103/17 VI Gz 74/17 UZASADNIENIE wyroku z dnia 21 lipca 2017 r. Powodowie S. A. i M. A. wnieśli pozew przeciwko Bankowi (...) SA (obecnie, po podziale na podst. art. 529§1 pkt 4 ksh w zw. z art. 531§1 ksh (...) Bank SA w W. ) o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego – bankowego tytułu egzekucyjnego opatrzonego klauzulą wykonalności postanowieniem Sądu Rejonowego w. R. z dnia 29 lipca 2002r., sygn. akt V GCo 156/02 oraz zasądzenie od pozwanego na ich rzecz zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazali, iż w 1997r. zaciągnęli pożyczkę w Banku Spółdzielczym (...) w R. , który to dług został częściowo spłacony, a częściowo przedawniony z uwagi na to, iż pozwany bank przez okres 10 lat nie wszczynał egzekucji. W odpowiedzi na pozew pozwany Bank (...) S.A. z/s w G. wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając powyższe pozwany wskazał, iż roszczenie stwierdzone bankowym tytułem egzekucyjnym z dnia 9 kwietnia 2002r. nie uległo przedawnieniu z uwagi na przerwę biegu przedawnienia. Pozwany naprowadził, że po wystawieniu bankowego tytułu egzekucyjnego złożył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, a następnie kolejne wnioski o wszczęcie egzekucji, zaś powodowie dokonali uznania długu poprzez złożenie propozycji zawarcia ugody. Tym samym w ocenie pozwanego w świetle art. 123 § 1 k.c. doszło do przerwania biegu przedawnienia. Wyrokiem z dnia 4 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w R. pozbawił wykonalności bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) z dnia 09 kwietnia 2002r. wystawiony przez (...) Bank (...) w W. , Oddział w R. , któremu Sąd Rejonowy w R. postanowieniem z dnia 29 lipca 2002r. nadał klauzulę wykonalności, sygn. akt V GCo 156/02 w części dotyczącej należności głównej (kapitał wymagalny) w zakresie kwoty 12.676,86 zł (dwanaście tysięcy sześćset siedemdziesiąt sześć złotych 86/100), oraz w części dotyczącej odsetek z wyłączeniem kwoty odsetek w wysokości 2.863,01 zł (dwa tysiące osiemset sześćdziesiąt trzy złote 01/100) i dalszych liczonych od dnia 30 września 2016r. (pkt I), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt II), odstąpił od obciążenia stron kosztami postępowania (pkt III). Wydany wyrok został oparty o następujące ustalenia faktyczne: W dniu 12 czerwca 1998r. została zawarta pomiędzy (...) Bankiem (...) w W. a powodem S. A. umowa o kredyt inwestycyjny nr (...) , na podstawie której bank udzielił powodowi kredytu inwestycyjnego w wysokości 26.500 zł. Tego samego dnia powodowie S. A. i M. A. złożyli pisemne oświadczenia o dobrowolnym poddaniu się egzekucji w przypadku niewywiązania się przez nich z w/w umowy w zakresie wymagalnych należności kredytowych do wysokości 53.000 zł. W dniu 9 kwietnia 2002r. (...) Bank (...) w W. wydał bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) stwierdzając, iż z tytułu w/w umowy przysługuje mu wobec powoda roszczenie o zapłatę kwoty 14.469,55 zł, na którą składa się kapitał wymagalny w wysokości 13.256 zł, odsetki od 15 października 2001r. do 8 kwietnia 2002r. w kwocie 1.198,55 zł, koszty upomnień w kwocie 15 zł oraz dalsze należne odsetki w wysokości ustawowej od kwoty wymagalnego roszczenia od dnia 9 kwietnia 2002r. do dnia zapłaty. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2002r. Sąd Rejonowy w R. nadał klauzulę wykonalności powyższemu bankowemu tytułowi egzekucyjnemu przeciwko S. A. i M. A. . W dniu 25 października 2002r. (...) Bank (...) złożył wniosek o wszczęcie egzekucji do Komornika Sądowego Rewiru II przy Sądzie Rejonowym w R. m.in. na podstawie w/w tytułu wykonawczego. Postępowanie egzekucyjne było prowadzone pierwotnie pod sygn. akt II Km (...) , a następnie pod sygn. akt Km (...) . Postanowieniem z dnia 11 maja 2012r. postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Postanowienie to uprawomocniło się na skutek braku zaskarżenia. Postanowieniem z dnia 12 października 2012r. Sąd Rejonowy w R. nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nr (...) z dnia 9 kwietnia 2002r. i postanowieniu Sądu Rejonowego w R. z dnia 29 lipca 2002r. na rzecz Banku (...) Spółka Akcyjna w K. , na którego przeszło uprawnienie (...) Banku (...) w W. . W dniu 24 lutego 2014r. pozwany Bank (...) Spółka Akcyjna w K. złożył wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego na podstawie powyższego tytułu wykonawczego do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ł. J. W. . Postępowanie to nie zostało zakończone. Powodowie dokonywali wpłat tytułem spłaty zobowiązania kredytowego wynikającego z umowy z dnia 12 czerwca 1998r., z czego na dzień 30 września 2016r. pozostały do spłaty kwoty: 579,14 zł tytułem kapitału, 2.863,01 zł tytułem odsetek i 368,80 zł tytułem kosztów. W rozważaniach prawnych Sąd Rejonowy powołał przepis art. 840 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Wskazał, że zdarzeniem, wskutek którego zobowiązanie nie może być egzekwowane jest m.in. przedawnienie roszczenia stwierdzonego tytułem egzekucyjnym ( art. 117 § 2 k.c. ). Do zdarzenia zaś wskutek którego zobowiązanie wygasa zalicza się m. in. wykonanie zobowiązania ( art. 450 k.c. ). Wobec ustalonego stanu faktycznego za nieskuteczny Sąd Rejonowy uznał zarzut przedawnienia roszczenia uznając, że stwierdzone bankowym tytułem egzekucyjnym zobowiązanie nie uległo przedawnieniu z uwagi na podejmowane przez poprzednika prawnego pozwanego i pozwanego czynności przedsięwzięte bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia ( wnioski o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu) a kolejno poprzez składane przed upływem 3-letniego terminu przedawnienia wnioski egzekucyjne ( art. 123 § 1 pkt 1 k.p.c. ). Wskazał, że w razie przerwania przedawnienia przez czynność w postaci egzekwowania roszczenia przedawnienie nie biegnie na nowo dopóki postępowanie egzekucyjne nie zostanie prawomocnie zakończone. Pierwsze postępowanie egzekucyjne zostało umorzone przez komornika z uwagi na bezskuteczność egzekucji, zaś samo postanowienie oparte na tej podstawie nie zostało zaskarżone i jest ono wiążące. Stąd oczywistym jest, iż w tej sprawie nie doszło do umorzenia egzekucji z mocy samego prawa z uwagi na bezczynność wierzyciela po myśli art. 823 k.p.c. Po pierwsze „owo umorzenie” nie zostało w żaden sposób stwierdzone przez komornika ( brak deklaratoryjnej decyzji w tym zakresie), a nadto w toku tego postępowania były podejmowane czynności egzekucyjne przez komornika, a w świetle wówczas obowiązującej wykładni prawa do wykazania następstwa prawnego poprzez przekształcenie podmiotowe wierzyciel nie musiał legitymować się postanowieniem klauzulowym o przejściu uprawnień. Sąd Rejonowy za zasadny uznał zarzut spełnienia przez powodów świadczenia, w skutek którego zobowiązanie stwierdzone w bankowym tytule egzekucyjnym częściowo wygasło. Wskazał, że w świetle art. 6 k.c. to na stronie powodowej spoczywał ciężar wykazania podniesionego zarzutu, w szczególności w zakresie udowodnienia wysokości spełnionego świadczenia. Dowodem miarodajnym- przedstawionym w tym zakresie przez pozwanego na wezwanie Sądu w związku z wnioskiem powodów- jest wyciąg z ksiąg banku. Skoro zobowiązanie powodów stwierdzone BTE w zakresie wymagalnego kapitału wynosiło 13.256 zł, a powodowie uregulowali z tego tytułu kwotę 12.676,86 zł ( z wyciągu z ksiąg banku wynika, iż do spłaty pozostało 579,14 zł) bankowy tytuł egzekucyjny należało pozbawić wykonalności w zakresie kwoty 12.676,86 zł. Tytuł podlegał także pozbawieniu w części dotyczącej odsetek już wymagalnych na dzień jego wystawienia i tych należnych od 9 kwietnia 2002r. przy czym wobec tego, iż na dzień 29 września 2016r. zadłużenie z tego tytułu wynosiło nadal 2.863,01 kwotę tą należało „wyłączyć z pozbawienia” jak i dalsze odsetki, które narosły od dnia 30 września 2016r. Powodowie nie wykazali bowiem, iż w tej części spełnili świadczenie, zaś jedynym miarodajnym dowodem obrazującym w jakiej części zobowiązanie zostało wykonane jest niekwestionowany skutecznie przez powodów wyciąg z ksiąg banku. Pozostałe zarzuty powodów ( niezawarcia umowy przez powódkę czy też wygaśnięcia zobowiązania na skutek przewłaszczenia rzeczy ruchomych) zostały powołane po terminie wynikającym z art. 843 § 3 k.p.c. Wskazać bowiem trzeba, iż w pozwie przeciwegzekucyjnym powód powinien przytoczyć wszystkie zarzuty, jakie w tym czasie mógł zgłosić, pod rygorem utraty prawa korzystania z nich w dalszym postępowaniu. Oczywistym jest, iż powyższe zarzuty mogły być zgłoszone już w pozwie, gdyż powód będąc stroną umowy kredytowej jak i umowy o przewłaszczenie na zabezpieczenie był w posiadaniu tych dokumentów. Sąd odstąpił od obciążania stron kosztami postępowania z uwagi na zasady słuszności przewidziane w art. 102 k.p.c. Po stronie powodów występuje niewątpliwie trudna sytuacja majątkowa wynikająca ze składanych przez nich oświadczeń o stanie majątkowym (...), zaś pozwany mógł prowadzić postępowanie egzekucyjne z uwagi na to, iż świadczenie stwierdzone tytułem egzekucyjnym nie zostało w całości zaspokojone, zaś sukcesywne (cząstkowe) wpłaty powodów i tak nie mogłyby przecież skutkować powstaniem po stronie pozwanego obowiązku cofnięcia w całości wniosku egzekucyjnego. Od powyższego wyroku powodowie złożyli apelację i zażalenie w zakresie kwestionującym rozstrzygnięcie o kosztach procesu. W apelacji powodowie zaskarżyli wyrok w części dotyczącej pkt I , w zakresie wyłączenia z pozbawienia wykonalności kwoty odsetek w wysokości 2 863,01 zł i dalszych liczonych od dnia 30.09.2016 r. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucili:
- Naruszenie przepisów prawa procesowego : - art 233 kpc poprzez brak zgodnej z zasadami logiki oceny zebranych w sprawie dowodów i formułowania wynikających z tego wniosków czego efektem było pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) w części dotyczącej odsetek z wyłączeniem kwoty odsetek w wysokości 2 863,01 zł i dalszych liczonych od dnia30.09.2016 r. pomimo, że bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) nie zawierał kwoty odsetek w wysokości 2 863,01 zł przez co taka kwota nie mogła zostać ,,wyłączona z pozbawienia’’ jak napisał Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku; - art 233 kpc poprzez uznanie przez Sąd I instancji, iż powodowie nie kwestionowali wyciągu z ksiąg banku podczas gdy Sąd pozostawił poza oceną pismo pełnomocnika powodów z dn. 27.10.2016 r. w którym pełnomocnik powodów wskazał, że pozwany winien udowodnić kwotę odsetek w wysokości 2 863,01 zł i wyłączenie z pobawienia wskazanej kwoty pomimo, że nie było ku temu podstaw; - art. 232 kpc poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że pozwanemu należą się odsetki w wysokości 2 863,01 zł pomimo, że pozwany nie udowodnił w postępowaniu przed sądem I instancji w żadnym zakresie na jakiej podstawie została wyliczona taka kwota odsetek, od jakich kwot odsetki są naliczane, w jakiej wysokości odsetki zostały naliczone; - art. 321 kpc poprzez orzeczenie przez Sąd I instancji co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem pozwu, tj. wyłączenie z pozbawienia wykonalności kwoty odsetek w wysokości 2863,01 zł, która to kwota nie była objęta bankowym tytułem egzekucyjnym.
- Naruszenie przepisów prawa materialnego tj. - art. 6 kc w zw. z art. 481 kc poprzez wyłączenie z pobawienia wykonalności kwoty 2863,01 zł tytułem odsetek pomimo, że pozwany nie udowodnił w postępowaniu przed sądem I instancji w żadnym zakresie na jakiej podstawie została wyliczona taka kwota odsetek, od jakich kwot naliczane są odsetki, w jakiej wysokości odsetki zostały naliczone. W oparciu o powyższe zarzuty powodowie wnieśli o zmianę wyroku poprzez pozbawienie wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) w części dotyczącej odsetek w całości tj. bez ,,wyłączenia z pozbawienia wykonalności’’ kwoty odsetek w wysokości 2863,01 zł i dalszych liczonych od dnia 30.09.2016 r. Ponadto wnieśli o zasądzenie kosztów zastępstwa radcowskiego za obie instancje wg. norm prawem przepisanych. W zażaleniu na zawarte w punkcie 3 przedmiotowego wyroku orzeczenie o kosztach procesu powodowie wnieśli o jego zmianę poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kwoty 2400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg. stawki minimalnej oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kosztów postępowania zażaleniowego , w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia powodowie wskazali, że okoliczności przedmiotowej sprawy nie dawały Sądowi I instancji podstaw do zastosowania przepisu art. 102 kpc . Wskazali, że spłacili praktycznie całość zobowiązania z umowy kredytowej , zaś pozwany pomimo spłaty zobowiązania prowadził egzekucję z całości tytułu wykonawczego nie ograniczając egzekucji o dokonane przez powodów wpłaty, do końca postępowania przed sądem I instancji wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Taki stan rzeczy uzasadniał w ocenie powodów rozstrzygnięcie o kosztach postepowania zgodnie z art. 98 kpc , zgodnie z regułą odpowiedzialności za wynik procesu. Na rozprawie w dniu 11 lipca 2017 r. powód S. A. podtrzymał zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zarówno apelacja jak i zażalenie powodów okazały się niezasadne. Ponowna analiza niniejszej sprawy nie dała podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia stanu faktycznego, dokonaną ocenę dowodów oraz argumentację prawną przedstawioną przez Sąd I instancji i przyjmuje ją za własną bez konieczności jej szczegółowego przytaczania. W szczególności nie budzą zastrzeżeń ustalenia Sądu I instancji i powiązane z nimi oceny co do czynności pozwanego skutkujących przerwaniem biegu przedawnienia roszczenia na podstawie art. 123 §1 kc. Odnosząc się do zarzutu przedawnienia dochodzonego roszczenia należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajdzie 3 letni termin przedawnienia roszczenia z art. 118 kc. Roszczenie objęte pozwem jest stwierdzone bankowym tytułem egzekucyjnym, który jako pozasądowy tytuł egzekucyjny nie korzysta z wydłużonego 10 letniego terminu przedawnienia wynikającego z art. 125 kc. Analizując kwestię przedawnienia należy wskazać, że bankowy tytuł egzekucyjny został wystawiony przez (...) Bank (...) w W. w dniu 9 kwietnia 2002 r. Następnie na wniosek tego wierzyciela postanowieniem z dnia 29.07.2002 r. tytułowi temu została nadana klauzula wykonalności w sprawie V GCo 156/
- W dniu 25 października 2002r. (...) Bank (...) złożył wniosek o wszczęcie egzekucji do Komornika Sądowego Rewiru II przy Sądzie Rejonowym w R. m.in. na podstawie w/w tytułu wykonawczego. Postępowanie egzekucyjne było prowadzone pierwotnie pod sygn. akt II Km (...) a następnie pod sygn. akt Km (...) . Postanowieniem z dnia 11 maja 2012r. postępowanie egzekucyjne zostało umorzone na podstawie art. 824§1 pkt 3 kpc z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Postanowienie umarzające uprawomocniło się z dniem 25.05.2012 r. i od tej daty zaczął biec 3 – letni termin przedawnienia roszczenia znajdujący zastosowanie w niniejszej sprawie. Do ponownego przerwania biegu przedawnienia doszło następnie przez złożenie w dniu 24 luty 2014 r. przez wierzyciela Bank (...) SA w K. ponownego wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, które prowadzono pod sygn. akt KM (...) . Wówczas bieg terminu przedawnienia roszczenia rozpoczął się na nowo ( art. 124 § 1 w zw. z § 2 k.c. ). Zdaniem sądu Okręgowego powyższej oceny co do przerwy biegu przedawnienia nie zmienia fakt , że w toku egzekucji KM (...) doszło do zmiany po stronie wierzyciela. Mianowicie z dniem 1.01.2004 r. nastąpiło przejęcie dotychczasowego wierzyciela : (...) Banku (...) w W. przez Bank (...) SA w K. . Przejęcie zostało dokonane w trybie art. 147 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Prawo bankowe na podstawie decyzji Komisji Nadzoru Bankowego nr (...) z dnia 3.12.2003 r. Zgodnie z pkt 7 uchwały nr (...) ,, Z dniem przejęcia Bank (...) SA w K. wchodzi we wszystkie prawa i obowiązki (...) Banku (...) w W. .’’ (decyzja (...) zawarta jest w aktach sprawy VI GCo 232/12) Przejęcie banku przez inny bank w powyższym trybie należy traktować jako specyficzną instytucję prawa bankowego . Należy podkreślić, że z treści w/w decyzji (...) z dnia 5 grudnia 2014 r. nie wynika, aby przejęcie przez Bank (...) SA , zostało ograniczone do określonych praw majątkowych (...) Banku (...) , odnosiło się tylko do wybranych praw i zobowiązań banku przejmowanego. Jednoznacznie wynika z niej, że przejęcie dotyczyło ogółu praw i obowiązków poprzednika, w tym również wierzytelności przysługujących w chwili przejęcia (...) Bankowi wobec powodów wynikających z bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) z dn. 9.04.2002 r. Przejęcie to miało zatem charakter sukcesji uniwersalnej a skutek w postaci przejęcia praw i obowiązków banku przejętego następował z mocy prawa bez konieczności nadawania klauzuli wykonalności na rzecz banku przejmującego. W tych warunkach do kontynuowania egzekucji nie było niezbędne nadanie przez sąd, na zasadach ogólnych, klauzuli wykonalności na rzecz banku przejmującego. Z postanowienia Komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ł. J. W. prowadzącego egzekucję w sprawie KM (...) w oparciu o przedmiotowy tytuł wykonawczy z dnia 11.05.2012 r. wynika jasno, że Komornik był powiadomiony o zmianie wierzyciela, bowiem w powyższym postanowieniu jako wierzyciela wskazał Bank (...) SA jako bank przejmujący. Ponadto w toku postępowania egzekucyjnego Komornik nie wzywał Banku (...) SA do złożenia tytułu wykonawczego, z którego wynikałoby uprawnienie banku do prowadzenia egzekucji. W związku z tym, nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżących, że Bank (...) przed rokiem 2012 nie prowadził egzekucji i zastosowanie powinien mieć przepis art. 823 kpc regulujący kwestię umorzenia egzekucji z mocy prawa z powodu bezczynności wierzyciela. W rozpoznawanej sprawie nie można przyjąć, że nastąpiły przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego z mocy prawa w trybie art. 823 kpc . Z przyczyn wyżej przedstawionych Sąd Okręgowy podzielił wnioski prawne sądu I instancji o braku przedawnienia dochodzonego roszczenia. Odnośnie zarzutów apelacji kwestionujących prawidłowość pozbawienia wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego nr (...) z wyłączeniem kwoty odsetek w wysokości 2 863,01 zł i dalszych liczonych od dnia 30.09.2016 r. należy wskazać, że wbrew zarzutom apelacji Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że to na powodach spoczywał w tym wypadku ciężar dowodu w zakresie wykazania zasadności pozbawienia wykonalności w/w tytułu wykonawczego także w części dotyczącej odsetek czyli wykazania braku uprawnienia wierzyciela - pozwanego do egzekwowania wierzytelności odsetkowej z uwagi na fakt jej zapłaty. Brak wykazania przez powodów zaspokojenia wierzytelności wynikającej z w/w tytułu wykonawczego w części dotyczącej odsetek skutkował przyjęciem, że spłata wierzyciela w tej części nie nastąpiła. W tej sytuacji należy w pełni podzielić ocenę prawną żądania powodów przedstawioną przez Sąd Okręgowy, która skutkowała brakiem uwzględnieniem powództwa przeciwegzekucyjnego i pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w zakresie w/w wierzytelności odsetkowych. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 385 kpc , oddalił apelację powodów, o czym orzekł jak w punkcie I wyroku. Za niezasadne Sąd uznał także zażalenie powodów w zakresie kwestionującym rozstrzygnięcie o kosztach procesu o których orzeczono na podstawie art. 102 kpc . Ocena warunków zastosowania art. 102 k.p.c. każdorazowo należy do sądu, podlegając swobodnemu uznaniu, zaś ingerencja w uprawnienie sądu do przyznania przedmiotowego przywileju w ramach rozpoznawania środka zaskarżenia od rozstrzygnięcia o kosztach procesu następuje jedynie w razie stwierdzenia, że dokonana ocena jest rażąco niesprawiedliwa (postanowienie SN z dnia 23 maja 2012 r., III CZ 25/12) . Sąd Okręgowy nie dostrzegł żadnej nieprawidłowości w okoliczności odstąpienia od obciążenia stron kosztami procesu z uwagi na zasady słuszności przewidziane w powyższym przepisie. Odmiennego rozstrzygnięcia o kosztach nie uzasadniają podnoszone przez powodów okoliczności związane z kontynuowaniem egzekucji przez pozwanego w sytuacji gdy spłacili oni praktycznie całość zobowiązania z umowy kredytowej. Dopóki należność wynikająca z BTE nie została przez powodów w całości zaspokojona pozwany nie miał podstaw do odstąpienia od prowadzenia postępowania egzekucyjnego i w związku z tym jego zachowanie polegające na kontynuowaniu egzekucji nie może być ocenione jako nieprawidłowe. W konsekwencji, zażalenie podważające skuteczność zastosowania art. 102 k.p.c. jako bezzasadne podlegało oddaleniu - na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. - o czym Sąd Okręgowy orzekł jak w pkt II wyroku. Sygn. akt VI Ga 103/17 ZARZĄDZENIE (...) - (...)