Sad powszechny, III Ca 634/17

poczatektekstu [Przewodniczący 00:00:05.388] Początek uzasadnienia. Zaskarżonym wyrokiem z 21 lutego 2017 roku Sąd Rejonowy w Rawie Mazowieckiej po rozpoznaniu na rozprawie sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. przeciwko P. (...) o zapłatę zasądził od P. (...) w W. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 2.644 złote 50 groszy z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 6 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części, po trzecie: zasądził od P. (...) w W. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 1.350 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Z wyrokiem tym nie zgodziła się strona pozwana zaskarżając go w całości i zarzucając mu po pierwsze: naruszenie artykułu 233 paragraf 1 Kpc poprzez wadliwą ocenę materiału dowodowego w sprawie wyrażającej się w szczególności w: bezpodstawnym przyjęciu, że poszkodowany pośrednio P. K. [f 00:01:25.993] był niezdolny do samodzielnego zgłoszenia roszczeń z tytułu zadośćuczynienia do ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej sprawcy śmierci żony po upływie 14 lat od daty tego zdarzenia a skorzystanie przez niego z pomocy pełnomocnika (...) S.A. było konieczne z uwagi na okoliczności faktyczne i prawne sprawy, niezgodnym z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, przyjęciu, że wynagrodzenie w kwocie 2.644 złote 50 groszy jest adekwatne do nakładu pracy na jednorazową czynność zgłoszenia roszczenia z tytułu zadośćuczynienia po śmierci bliskiej osoby jednym półtorastronicowym pismem, po drugie: naruszenie artykułu 361 paragraf 1 Kc przez jego błędną wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zachodził adekwatny związek przyczynowy między zdarzeniem wywołującym szkodę, śmierć żony P. K. a koniecznością poniesienia przez niego 14 lat później kosztów przedsądowej pomocy prawnej w zakresie zgłoszenia roszczenia o zadośćuczynienie, w szczególności w wysokości 2.644 złote 50 groszy żadną miarą nieadekwatnej do nakładów pracy pełnomocnika. W oparciu o te zarzuty wnosi się o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powodowej spółki na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego za I Instancję i II Instancję. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja jest zasadna i skutkuje zmianą zaskarżonego orzeczenia. Rację ma skarżący kwestionując rozstrzygnięcie Sądu I Instancji w przedmiocie zwrotu na rzecz powoda kosztów reprezentowania poszkodowanego przez pełnomocnika w toku postępowania likwidacyjnego. Na podstawie przedstawionego przez strony materiału dowodowego Sąd Rejonowy oceniając go stosownie do reguł wyrażonych w artykule 233 Kpc uznał, że pozwany na podstawie artykułu 123 Ustawy z 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych odpowiada za szkodę w związku ze śmiercią żony powoda w tym koszty postępowania likwidacyjnego. Zdaniem Sądu Rejonowego koszty te, na które złożyły się koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika były zgodnie z artykułem 361 Kodeksu cywilnego normalnym następstwem działania szkodzącego. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa procesowego artykułu 233 paragraf 1 Kpc stwierdzić należy, że istotnie Sąd Rejonowy błędnie przyjął, że zaistniały po stronie poszkodowanego okoliczności uniemożliwiające samodzielne zgłoszenie szkody. Sąd Rejonowy z materiału dowodowego wyprowadził wnioski logicznie niepoprawne i niezgodne z doświadczeniem życiowym, co narusza reguły swobodnej oceny dowodu, o której mowa w artykule 233 paragraf 1 Kpc i nie może się ostać. Przede wszystkim wskazać należy, że między zdarzeniem szkodzącym a zgłoszeniem szkody upłynęło 13 lat. W sprawie nie zostało wykazane jakiekolwiek istnienie okoliczności mających utrudnić czy też uniemożliwić samodzielne zgłoszenie szkody. Nie wykazano zwłaszcza, aby to uniemożliwiał stan zdrowia poszkodowanego P. K. . Zarzut błędnych ustaleń należy jednak przede wszystkim oceniać w kontekście przepisów prawa materialnego a zwłaszcza w kontekście przepisu artykułu 361 paragraf 1 Kc. W tym kontekście uznać należy, że Sąd Rejonowy nieprawidłowo stwierdził, że zlecenie (...) S.A. w L. podjęcia czynności w celu uzyskania odszkodowania i zadośćuczynienia a w konsekwencji poniesienie kosztów wynagrodzenia pełnomocnika pozostaje, co do zasady w normalnym związku przyczynowym ze zdarzeniem, za które odpowiedzialność ponosi pozwany. Kwestia uwzględnienia wysokości odszkodowania a także kosztów wynagrodzenia pełnomocnika świadczącego pomoc prawną w toku przedsądowego postępowania likwidacyjnego przed ubezpieczycielem została szeroko omówiona w Uchwale w składzie 7 sędziów Sądu Najwyższego z 13 marca 2012 roku, sygnatura akt III CZP 75/11. W powołanej także przez Sąd Rejonowy Uchwale Sąd Najwyższy dokonał obszernej analizy orzecznictwa oraz piśmiennictwa dotyczącego zwrotu kosztów fachowego zastępstwa prawnego i stwierdził, że uzasadnione i konieczne koszty pomocy świadczonej przez osobę mającą niezbędne kwalifikacje zawodowe poniesione przez poszkodowanego w postępowaniu przedsądowym prowadzonym przez ubezpieczyciela mogą w okolicznościach konkretnej sprawy stanowić szkodę majątkową podlegającą naprawieniu w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Sąd Najwyższy zauważył jednak, że ocena konieczności i racjonalności poniesienia wydatków związanych z udziałem profesjonalnego pełnomocnika nie wypada jednoznacznie zależy, bowiem od wielu okoliczności. Samo dążenie do wygody i ujęcia obowiązków poszkodowanemu nie uzasadnia związku przyczynowego ze zdarzeniem wywołującym szkodę gdyż niedogodność stanowi dolegliwość o charakterze niemajątkowym niepodlegającą reżimowi odszkodowawczemu. Podkreślić należy, co Sąd Okręgowy w niniejszym składzie w pełni podziela, że w normalnym związku pozostaje sięgnięcie po pomoc prawną w okolicznościach, w których stan zdrowia, kwalifikacje osobiste lub sytuacja życiowa poszkodowanego usprawiedliwiają stanowisko o niezbędności takiej pomocy w celu sprawnego, efektywnego i ekonomiczne opłacalnego przebiegu postępowania likwidacyjnego. Odnosząc te uwagi do rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zgłoszone przez powoda roszczenie o zwrot kosztów wynagrodzenia (...) S.A. w L. z tytułu pomocy udzielonej w toku postępowania likwidacyjnego nie spełnia kryteriów pozostawania w adekwatnym związku przyczynowo-skutkowym ze szkodą, jakiej doznał P. K. w związku z wypadkiem komunikacyjnym, w którym zginęła jego żona. Przede wszystkim jednak należy stwierdzić, że strona powodowa nie wykazała celowości poniesienia wydatków związanych ze świadczeniem pomocy prawnej przez C. w L. . Zważyć należy, że nie było żadnych przeszkód, aby przez okres 13 lat poszkodowany P. K. nie mógł zwrócić się w swym miejscu zamieszkania w R. do jakiekolwiek ubezpieczyciela o informację, co do możności zgłoszenia szkody. Nie wskazano tym bardziej, że udzielono mu błędnych czy też niefachowych pouczeń. Konkludując, w ocenie Sądu Odwoławczego strona powodowa nie dowiodła by istniała merytoryczna i ekonomiczna potrzeba ustanowienia pełnomocnika w celu dochodzenia roszczeń z tytułu odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanego. Poniesiony przez stronę powodową wydatek nie pozostaje w związku przyczynowym, o którym mowa w artykule 361 Kc z działaniem sprawcy szkody i z tego względu powództwo o zwrot tego wydatku podlega oddaleniu. Na marginesie jedynie należy zasygnalizować, że w świetle zasad doświadczenia życiowego bardziej zrozumiałe byłoby zwrócenie się po udzielenie porady prawnej przez poszkodowanego u miejscowego profesjonalnego pełnomocnika za zdecydowanie mniejsze wynagrodzenie. Zmiana rozstrzygnięcia, co do głównego przedmiotu sporu skutkować musi modyfikacją orzeczenia o kosztach postępowania I-Instancyjnego. Zważywszy, że powód przegrał sprawę w całości zasadnym stało się zastosowanie zasady określonej w artykule 98 Kpc i obciążenie powoda kosztami procesu poniesionym przez stronę pozwaną. O kosztach procesu przed Sądem II Instancji Sąd Okręgowy orzekł na podstawie artykułu 98 paragraf 1 w związku z artykułem 391 paragraf 1 Kpc uznając, że pozwany wygrał apelację w całości, o kosztach postępowania orzeczono na, również w związku z postanowieniami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości zmieniającego Rozporządzenie w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 3 października 2016 roku Dziennik Ustaw z 2016 roku, pozycja 1668 orzekając o kosztach zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy z mocy artykułu 386 paragraf 1 Kpc zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo. Koniec. [koniec 00:12:28.000]