Sygn. akt IV U 198/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Jacek Witkowski Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2017 r. w S. odwołania A. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 16 stycznia 2017 r. Nr (...) w sprawie A. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o umorzenie należności z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 198/17 UZASADNIENIE Decyzją z 16.01.2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. , działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 963 ze zm.) w zw. z art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy z dnia 9.11.2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność (Dz. U. z 2012 r., poz. 1551) odmówił ubezpieczonej A. M. umorzenia należności z tytułu składek na:
- a)ubezpieczenia społeczne – za okres od 1.2002 r. do 07.2003 r. w łącznej kwocie 20.035,57 zł w tym z tytułu składek 7.920,57 zł oraz odsetek 12.115,00 zł;
- b)ubezpieczenie zdrowotne – za okres od 1.2002 r. do 7.2003 r., w łącznej kwocie 5.134,58 zł, w tym z tytułu składek 2.039,58 zł, odsetek 3.095,00 zł;
- c)Fundusz Pracy - za okres od 1.2002 r. do 7.2003 r., w łącznej kwocie 1.431,70 zł, w tym z tytułu składek 568,70 zł, odsetek 863,00 zł; wskazując, że ubezpieczona w ciągu 12 miesięcy od uprawomocnienia się decyzji z dnia 27.02.2015 r., czyli do dnia 5.04.2016 r. nie uiściła należności z tytułu kosztów egzekucyjnych, naliczonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. . Dlatego też A. M. nie wypełniła warunku określonego w art. 1 ust. 10 wyżej wymienionej ustawy o umorzeniu należności. Odwołanie od tej decyzji złożyła A. M. wnosząc o jej zmianę poprzez umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczona wskazała, że wywiązała się w terminie z warunków określonych w układzie ratalnym zawartym z ZUS. Wielokrotnie kontaktowała się z pracownikami organu rentowego celem upewnienia się, czy nie ma innych należności, które powinna była uiścić. Ubezpieczona uważała, powołując się na treść decyzji z 27.02.2015 r. oraz § 5 pkt 3 umowy z 16.02.2015 r., że koszty egzekucyjne od nieumorzonych należności należy zapłacić zgodnie z umową ratalną, tj. po zapłaceniu rat. Należności te zostały ostatecznie uiszczone przez ubezpieczoną w całości 12.01.2017 r., czyli niezwłocznie po poinformowaniu pełnomocnika ubezpieczonej o konieczności poniesienia kosztów egzekucyjnych. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i zasądzenie na jego rzecz od ubezpieczonej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji. ZUS wskazał ponadto, iż o konieczności uiszczenia kosztów egzekucyjnych naliczonych przez naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego, ubezpieczona została poinformowana w piśmie z dnia 2.03.2015 r. Sąd ustalił i zważył, co następuje: Ubezpieczona A. M. w dniu 19.12.2014 r. złożyła do organu rentowego wniosek o umorzenie nieopłaconych składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i wypadkowe z tytułu prowadzenia przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej za okres od 1.01.1999 r. do 28.02.2009 r. (wniosek k. 1 akt ZUS). Decyzja z dnia 27.02.2015 r. organ rentowy na podstawie art. 1 ust. 8 ustawy z dnia 9.11.2012 r. o umorzeniu należności powstałych z tytułu nieopłaconych składek przez osoby prowadzące pozarolniczą działalność określił, iż według stanu na dzień 19.12.2014 r. umorzeniu będą podlegały należności z tytułu składek na:
- a)ubezpieczenia społeczne – za okres od 1.2002 r. do 07.2003 r. w łącznej kwocie 20.035,57 zł w tym z tytułu składek 7.920,57 zł oraz odsetek 12.115,00 zł;
- b)ubezpieczenie zdrowotne – za okres od 1.2002 r. do 7.2003 r., w łącznej kwocie 5.134,58 zł, w tym z tytułu składek 2.039,58 zł, odsetek 3.095,00 zł;
- c)Fundusz Pracy - za okres od 1.2002 r. do 7.2003 r., w łącznej kwocie 1.431,70 zł, w tym z tytułu składek 568,70 zł, odsetek 863,00 zł; w punkcie II tej decyzji organ rentowy wskazał, iż warunkiem umorzenia w/w należności jest spłata należności niepodlegających umorzeniu w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji wraz z odsetkami naliczonymi do dnia wpłaty włącznie (decyzja z dnia 27.02.2015 r. – k. 16-17 akt ZUS). Jednocześnie, w piśmie z 2.03.2015 r. (k. 18 akt ZUS), organ rentowy poinformował A. M. , iż warunkiem umorzenia należności na podstawie ustawy abolicyjnej jest również uregulowanie kosztów egzekucyjnych naliczonych przez naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego. Pismo to zostało wysłane wraz z decyzją z dnia 27.02.2015 r. i oba te dokumenty doręczono pełnomocnikowi ubezpieczonej, tj. jej synowi J. M. w dniu 4.03.2015 r. (dokument zpo wraz z własnoręcznym podpisem J. M. k. 16 akt ZUS, zeznania świadek D. S. k. 29v-30 a. s.). Powyższa decyzja organu rentowego uprawomocniła się z dniem 5.04.2015 r. Wcześniej, bo w dniu 16.02.2015 r. została zawarta pomiędzy A. M. a (...) Oddział w S. umowa o rozłożenie na raty należności z tytułu składek (k. 12-15 akt ZUS). Dnia 5.04.2016 r. upłynął 12-miesięczny termin na uregulowanie należności niepodlegających umorzeniu i do tego dnia ubezpieczona nie opłaciła kosztów egzekucyjnych naliczonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (bezsporne, pismo Naczelnika US w S. z 20.12.2016 r. k. 20 akt ZUS). Dlatego też decyzją z dnia 16.01.2017 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej umorzenia należności z tytułu składek wymienionych w punkcie I decyzji z dnia 27.02.2015 r. (decyzja k.26-27 akt ZUS). Ostatecznie, tj. w dniu 12.01.2017 r., czyli po upływie przewidzianego 12-miesięcznego terminu, ubezpieczona uiściła koszty egzekucyjne naliczone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. (pismo z dnia 16.01.2017 r. k. 6 a. s.). Odwołanie ubezpieczonej nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 1 pkt 10 ustawy abolicyjnej (czyli wyżej wymienionej ustawy z dnia 9.11.2012 r.) warunkiem umorzenia należności, o których mowa w ust. 1 i 6 (tj. nieopłaconych m. in. składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz wypadkowe z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności, niepodlegających umorzeniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 stycznia 1999 r., należnych od tych składek odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału ZUS, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego) jest nieposiadanie na dzień wydania decyzji, o której mowa w ust. 13 pkt 1, niepodlegających umorzeniu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 stycznia 1999 r., do opłacenia których zobowiązana jest osoba prowadząca pozarolniczą działalność lub płatnik składek, o którym mowa w ust. 2, oraz należnych od tych składek odsetek za zwłokę, opłat prolongacyjnych, kosztów upomnienia, opłat dodatkowych, a także kosztów egzekucyjnych naliczonych przez dyrektora oddziału ZUS, naczelnika urzędu skarbowego lub komornika sądowego. Niepodlegające umorzeniu należności wymienione w ust. 10 podlegają spłacie w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji określającej warunki umorzenia. Z powołanych przepisów wynika, iż warunkiem umorzenia w/w należności jest, aby należności niepodlegające umorzeniu (pod tym pojęciem należy rozumieć również koszty egzekucyjne naliczone przez naczelnika urzędu skarbowego), zostały uiszczone w terminie 12 miesięcy od dnia uprawomocnienia się decyzji określającej warunki umorzenia, która wobec A. M. została wydana w dniu 27.02.2015 r. Bezspornym jest, iż decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi ubezpieczonej, czyli J. M. , w dniu 4.03.2015 r. i w związku z tym uprawomocniła się z dniem 5.04.2015 r. Dlatego też od tego dnia należy liczyć 12 miesięczny termin, w którym ubezpieczona powinna uiścić koszty egzekucyjne naliczone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. . Wynika stąd, iż istotnym dla rozstrzygnięcia odwołania ubezpieczonej od zaskarżonej decyzji było, czy A. M. do dnia 5.04.2016 r. uiściła koszty egzekucyjnie naliczone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. . Bezspornym jest, iż ubezpieczona w zakreślonym terminie nie dopełniła powyższego obowiązku. Treść przywołanych przepisów jest bezwzględna i wskazuje, że zaniechanie obowiązkowi spłaty należności niepodlegających umorzeniu w wyżej wymienionym terminie powoduje wydanie przez organ rentowy decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społecznego, zdrowotne, Fundusz Pracy oraz odsetek od tych należności. Dlatego też argumentacja ubezpieczonej o jej przekonaniu, iż koszty egzekucyjne od nieumorzonych należności należy zapłacić zgodnie z umową ratalną, tj. po zapłaceniu rat, nie ma uzasadnionych podstaw faktycznych oraz prawnych. Co innego bowiem wynika z treści powszechnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 9.11.2012 r. Na marginesie zaznaczyć należy, iż jak wynika z treści dokumentu zpo (k. 16 akt ZUS), w dniu 4.03.2015 r. J. M. odebrał przesyłkę zawierającą zarówno decyzję określającą warunki umorzenia z dnia 27.02.2015 r. (numer decyzji (...) ) jak i pismo z dnia 2.03.2015 r. (nr (...)- (...)- (...) ), w którym ZUS poinformował, iż warunkiem umorzenia należności na podstawie ustawy abolicyjnej jest uregulowanie kosztów egzekucyjnych naliczonych przez naczelnika urzędu skarbowego, a informację o tych kosztach można otrzymać u naczelnika urzędu skarbowego. W dokumencie zpo wskazano bowiem na wyżej wymienione numery pism, jako na pisma doręczone pełnomocnikowi ubezpieczonej. W konsekwencji, stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa, gdyż uwzględnia normę wynikającą z art. 1 ust. 13 pkt 2 ustawy abolicyjnej. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd, na podstawie art. 477 14 § 1 kpc , oddalił odwołanie.