Sad powszechny, V ACa 842/14

(2)w G. 310.000 zł tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania oraz kwoty 2.000 zł tytułem miesięcznej renty, wywodząc swoje roszczenia z art. 444 k.c. i art. 445 § 1 k.c. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa. Sąd Okręgowy w T. zaskarżonym wyrokiem oddalił powództwo. Sąd ten ustalił, że powód R. Z. po kilku operacjach (...) nadal odczuwał silne bóle o charakterze bólu (...) . Ponieważ leczenie farmakologiczne nie przynosiło rezultatu powód zgodził się na zabieg (...) Powód został poinformowany o przebiegu zabiegu i ewentualnych powikłaniach. Do wszczepienia stymulatora doszło w dniu (...) (...) Pacjent otrzymuje pilota i może regulować przepływ prądu lub wyłączyć urządzenie. Po wszczepieniu (...) powód czuł się dobrze. Został wypisany do domu. Dnia 19 lipca 2009r. powód poczuł nagły, silny ból w plecach. (...) Po kilku godzinach nastąpiła poprawa. W dniu 21 lipca 2009r. powód chodził samodzielnie. (...) Wdrożono to samo leczenie co poprzednio. (...) W oparciu o opinię kliniki (...) w G. Sąd Okręgowy ustalił, że przyczyna (...) u powoda nie jest znana. Jest mało prawdopodobne aby powstanie (...) u powoda wynikało z wadliwie wykonanej operacji. (...) Przyczyna może być też nieznana. (...) Mając powyższe na uwadze uznał Sąd Okręgowy że nie było podstaw do przyjęcia iż doznana przez powoda szkoda pozostaje w normalnym związku przyczynowym z wykonanym u pozwanego zabiegiem implementacji (...) . Sąd zwrócił uwagę na okoliczność, że powód po zabiegu czuł się dobrze przez 5 dni i nie miał żadnych dolegliwości bólowych. (...) (...) Uznał zatem Sąd Okręgowy, że dowody zebrane w sprawie (zwłaszcza opinia instytutu) nie wykazało aby w trakcie wykonywania zabiegu medycznego u powoda, doszło do naruszenia jakichkolwiek standardów i dlatego powództwo Sąd Okręgowy oddalił. Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł powód skarżąc ten wyrok w całości. Zarzucił: - naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 361 w zw. z art. 444 k.c. i art. 6 k.c. ) przez błędną wykładnię a w szczególności przyjęcie, że powód obowiązany był do wykazania związku przyczynowego w jednoznacznie pewnym stopniu oraz wskazania dowodów wykluczających inne przyczyny uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia a także przyjęcie, że to na powodzie ciążył ciężar wykluczenia wszelkich innych hipotetycznych przyczyn rozstroju zdrowia, - naruszenie zasady kontradyktoryjności poprzez oddalanie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii uzupełniającej mającej na celu wyjaśnienie czy pozwany zastosował prawidłowe procedury po wystąpieniu u powoda pierwszego (...) , zwłaszcza jeśli chodzi o specjalistyczne badania, - dokonanie ustaleń sprzecznych z materiałem dowodowym poprzez przyjęcie że wszczepiony powodowi (...) był sprawny, - przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przez uznanie za udowodnione przez pozwanego tez o braku błędu medycznego, na podstawie zestawień i danych statystycznych wskazanych przez biegłego. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego w postaci opinii biegłego ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wniósł też - na wypadek oddalenia apelacji - o nieobciążanie powoda kosztami procesu w oparciu o art. 102 k.p.c. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Rozważając w pierwszej kolejności zarzuty procesowego Sąd Apelacyjny uznał że zarzut bezpodstawnego oddalenia przez Sąd I instancji wniosku o przeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłego (sygnalizowany poprzez odwołanie się do art. 162 k.p.c. ) jest uzasadniony. Postępowanie przed Sądem I instancji dało bowiem odpowiedź jedynie na pytanie czy zabieg (...) przeprowadzony został prawidłowo. W oparciu o opinię instytutu - kliniki (...) w G. , Sąd Okręgowy ustalił, że zabieg został przeprowadzony zgodnie ze sztuką medyczną (...) (...) W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał za konieczne poczynienie dalszych ustaleń dotyczących przebiegu leczenia powoda już po zabiegu wszczepienia (...) a także wyjaśnienie czy właściwym było ponowne jego włączenie w sytuacji gdy pacjent źle zareagował na tę metodę leczenia. Sąd Apelacyjny dopuścił zatem dowodów z opinii uzupełniającej Zakładu Medycyny Sądowej G. (...) . W opinii tej drobiazgowo analizowano dokumentację medyczną powoda. Biegli specjaliści odpowiadając na postawione pytania jednoznacznie stwierdzili, że leczenie farmakologiczne było prawidłowe ( (...) , (...) , wykonano prawidłowe i rutynowe badania zgodne z aktualną wiedzą medyczną. Nadto biegli stwierdzili (podzielając treść wcześniejszej opinii), że brak jest przesłanek do przyjęcia, że działanie (...) (...) , czy też jego brak, miało wpływ na rozwój (...) a powodu wystąpienia (...) (...) . Nie można w tej sytuacji oceniać jako błędne włączenie (...) po uzyskaniu ustąpienia (...) (...) (...) nie wykazywało wówczas zmian (dowód: opinia instytutu k. 986 i wyjaśnienia autorów opinii k. 1030). Opinii tej powód nie kwestionował. W tej sytuacji istotnie należy uznać, że pomiędzy przeprowadzonym zabiegiem wszczepienia powodowi (...) (...) i dalszymi czynnościami w tym leczeniem farmakologicznym a uszczerbkiem na zdrowiu jakiego doznał powód brak jest adekwatnego związku przyczynowego w rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Podnoszony w apelacji zarzut, że przyczyny szkody jakiej doznał powód należałoby upatrywać w być może niesprawnym (...) też należy uznać za nietrafny. Kwestię tę badał już Sąd Okręgowy i ustalił, że urządzenie to odesłane do producenta przeszło testy pozwalające na stwierdzenie, że (...) działał prawidłowo. Okoliczność, że do producenta wysłano jedynie generator (...) ) jest bez znaczenia, (...) . Konkludując, Sąd Apelacyjny po analizie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym uznał, że podnoszone w apelacji zarzuty są nietrafne i w oparciu o art. 385 k.p.c. apelację jako nieuzasadnioną, oddalił. Sąd Apelacyjny mając na uwadze stan zdrowia powoda, skomplikowany charakter sprawy jak też sytuację życiową i materialną powoda uznał, że są to szczególne okoliczności pozwalające na nieobciążanie powoda kosztami procesu za drugą instancję ( art. 102 k.p.c. )