Sad powszechny, I Ns 414/14

(1)z dnia 19.08.2016r., stanowiącą integralną część niniejszego orzeczenia z nieruchomości tej wydzielić:

1. a)działkę niezabudowaną oznaczoną numerem geodezyjnym (...) o powierzchni 0,0193 ha, którą przyznać na rzecz Z. D.
2. b)działkę zabudowaną budynkiem mieszkalnym i gospodarczym oznaczoną numerem geodezyjnym (...) , o powierzchni 0,1407 ha, którą przyznać - na rzecz K. A. w 9/36 części - na rzecz R. S. i K. małż. A. w 9/36 części - na rzecz M. i A. małż. G. w 18/36 części. 2. Tytułem wyrównania udziałów w nieruchomości wspólnej zasądzić na rzecz wnioskodawczyni Z. D. od:
3. a)M. i A. małżonków G. kwotę 3.245 zł (trzy tysiące dwieście czterdzieści pięć złotych 00/100)
4. b)K. A. kwotę 1.622,50 zł (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia dwa złote 50/100)
5. c)K. i R. S. małżonków A. kwotę 1.622,50 zł (jeden tysiąc sześćset dwadzieścia dwa złote 50/100) płatne w terminie 30 dni od uprawomocnienia się orzeczenia z ustawowymi odsetkami za opóźnienie do dnia zapłaty. 3. Nakazać pobrać od K. i R. S. małżonków A. i M. i A. małżonków G. na rzecz Skarbu Państwa Kasy Sądu Rejonowego w Giżycku kwoty po 2.998,94 zł każda tytułem zwrotu kosztów sądowych. 4. Zasądzić od K. i R. S. małżonków A. i M. i A. małżonków G. na rzecz Z. D. kwoty po 658 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. 5. W pozostałym zakresie koszty postępowania wzajemnie znieść. SSR Anna Kurzynowska - Drzażdżewska Sygn. akt. I Ns 414/14 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni Z. D. domagała się zniesienia wspólności nieruchomości zabudowanej działki nr (...) o pow. 0,16 ha, położonej w R. , dla której Sąd Rejonowy w Giżycku VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) , poprzez dokonanie fizycznego podziału przedmiotowej nieruchomości na dwie niezależne części proporcjonalnie do udziałów przysługujących w tej nieruchomości wnioskodawczyni (2/18) i pozostałym uczestnikom (16/18), przy czym wniosła o dokonanie podziału nieruchomości w sposób przedstawiony na załączonym do wniosku o zniesienie współwłasności szkicu. Jak podała udział wnioskodawczyni w przedmiotowej nieruchomości wynosi 2/18, zaś w pozostałej części przypada uczestnikom: K. A. w udziale 4/18, R. A. i K. A. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej w udziale 4/18, M. i A. G. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej w udziale 8/18. Nadto wniosła o zasądzenie od uczestników na rzecz wnioskodawczyni ewentualnych spłat tytułem wyrównania wartości jej udziału w nieruchomości oraz o obciążenie stron kosztami postępowania proporcjonalnie do przypadającego im udziału w nieruchomości. W uzasadnieniu wniosku podano, że wszyscy uczestnicy za wyjątkiem wnioskodawczyni mieszkają w budynku mieszkalnym położonym na będącej przedmiotem wniosku nieruchomości. Wnioskodawczyni zaś mieszka w budynku położonym na działce nr (...) , która to działka jest jej własnością. Oprócz działek (...) , wnioskodawczyni jest również właścicielem działki (...) . Wnioskodawczyni wskazała, że działka nr (...) nie ma dostępu do drogi dojazdowej, a najbliższy dostęp do niej prowadzi przez działkę objętą wnioskiem o zniesienie współwłasności. Wnioskodawczyni podała, że uczestnicy postępowania utrudniają jej, a nawet pozbawiają ją możliwości korzystania z nieruchomości. Ogrodzili bowiem działkę siatką w taki sposób, że wnioskodawczyni nie ma możliwości przejścia przez tę działkę nr (...) do działki nr (...) . Nadto uczestnicy bez konsultacji z wnioskodawczynią zabudowali działkę nr (...) licznymi drewnianymi budynkami. Wnioskodawczyni podniosła, że dokonaniu zaproponowanemu przez nią fizycznemu podziałowi działki nie stoi na przeszkodzie ani kształt ani wielkość nieruchomości a podział nie zmieni przeznaczenia nieruchomości ani możliwości korzystania z niej w sposób dotychczasowy. W odpowiedzi na wniosek o zniesienie współwłasności uczestnicy A. G. , M. G. , K. A. , R. A. wnieśli o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości poprzez fizyczny podział budynku oraz nieruchomości na dwie równe nieruchomości w sposób przedstawiony na załączniku graficznym do pisma i przyznanie nowopowstałych działek na wyłączną własność uczestników A. i M. G. oraz K. i R. A. z pominięciem wnioskodawczyni. Nadto wnieśli o obniżenie obowiązku spłaty udziału wnioskodawczyni do wysokości 1 zł, i z tego tytułu zasądzenie solidarnie od uczestników na rzecz wnioskodawczyni kwoty 1 zł oraz o zasądzenie od wnioskodawczyni na rzecz uczestników kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podali, że wniosek o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości nie dotyczy wnioskodawczyni, bowiem 18 lat wcześniej dokonali już zniesienia współwłasności z rodzicami wnioskodawczyni, tj. J. i E. J. . Podnieśli, że w dniu 1 października 1996 r. dokonali w formie aktu notarialnego umownego zniesienia współwłasności nieruchomości poprzez wydzielenie z działki gruntu nr (...) , działki nr (...) odpowiadającej powierzchniowo udziałowi rodziców wnioskodawczyni oraz działki (...) i przekazanie im działki (...) na wyłączną własność. Wskazali, że udziały wnioskodawczyni w działce nr (...) istniejące nadal pomimo umownego zniesienia współwłasności są wynikiem niedopatrzenia notariusza sporządzającego umowę pomiędzy stronami. W istocie bowiem wola zniesienia współwłasności dotyczyła działki nr (...) poprzez przekazanie na wyłączną własność rodzicom wnioskodawczyni działki nr (...) , zaś uczestnikom (...) . Wskazali, że roszczenie w zakresie dotyczącym wnioskodawczyni byłoby nadużyciem prawa podmiotowego, bowiem jako następczyni prawna rodziców otrzymała już ekwiwalent udziałów w postaci własności działki gruntu (...) . Wnioskodawczyni wniosła o oddalenie wniosku uczestników o zniesienie współwłasności w sposób przez nich wskazany kwestionując to, by akt notarialny powoływany przez uczestników został sporządzony omyłkowo. Strony bowiem były obecne przy odczytaniu aktu notarialnego a uczestnik M. G. występując o udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego położonego na działce nr (...) uzyskiwał zgodę wnioskodawczyni na rozbudowę zapewniając, że jako współwłaścicielka działki (...) będzie mogła nadal z niej korzystać. W toku postępowania uczestnicy wnieśli nadto o rozliczenie nakładów poniesionych na remonty i modernizację budynku zlokalizowanego na działce nr (...) , bowiem były dokonywane na bieżąco, co znacznie zwiększa wartość nieruchomości. Sąd ustalił, co następuje: Wnioskodawczyni Z. D. w udziale 2/18 części oraz uczestnicy postępowania K. A. w udziale 4/18, R. A. i K. A. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej w udziale 4/18, M. G. i A. G. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej w udziale 8/18, są współwłaścicielami nieruchomości zabudowanej działka nr (...) o pow. 0, 16ha położonej w R. , dla której Sąd Rejonowy w Giżycku VII Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr (...) . (dowód: odpis zwykły księgi wieczystej nr (...) – k. 8-10) Uczestnicy za wyjątkiem wnioskodawczyni mieszkają w budynku mieszkalnym położonym na będącej przedmiotem wniosku nieruchomości, nr działki (...) . W części północnej działki nr (...) zlokalizowane są budynki: mieszkalny wraz z dobudowanym garażem i kotłownią oraz samodzielny budynek garażowy. W części centralnej działki zlokalizowane są szopy drewniane, zaś w części południowej dwa gołębniki. (okoliczność bezsporna) Wnioskodawczyni jest właścicielką działek o nr geodezyjnych: (...) , stanowiącej drogę i (...) , sąsiadujących z działką nr (...) . Dojście do działki nr (...) możliwe jest tylko przez działkę nr (...) , w której to wnioskodawczyni posiada udział, a z której korzystanie utrudniają uczestnicy postępowania. (dowód: wniosek o zniesienie współwłasności- k. 2-5) Wydzielenie pasa o szerokości 6 metrów przy granicy południowej działki nr (...) z przeznaczeniem na dojście do działki nr (...) jest możliwe do realizacji z zastrzeżeniem usunięcia posadowionych w tym pasie gołębników celem zapewnienia swobodnego przejazdu do działki nr (...) . Według wstępnego projektu podziału wydzieloną działkę określono na 193 m 2 . Wartość nieruchomości zabudowanej- działka nr (...) na dzień oględzin bez uwzględnienia nakładów poniesionych przez uczestników na remonty i modernizację budynków została określona na kwotę 174.313,00 zł. Przy podziale wartość uzyskanej działki o pow. 193 m 2 wynosiłaby 2.509 zł, zaś należna dopłata ze strony uczestników na rzecz wnioskodawczyni wyniosłaby 16.859 zł. (dowód: opinia biegłego z zakresu geodezji i szacowania nieruchomości J. O. z dnia 10.01.2015 r. - k. 91-108) Od chwili nabycia budynku zlokalizowanego na działce nr (...) obecni współwłaściciele, tj. uczestnicy w przedmiotowej sprawie ponosili nakłady na jego remonty i modernizację. W budynku został wyremontowany dach, podłoga, instalacja elektryczna, zmodernizowane przewody kominowe i wentylacyjne, położona nowa instalacja centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej. W łazienkach i kuchni została wyłożona terakota i glazura. W części zajmowanej przez uczestników A. i M. G. zostały położone nowe tynki, a na zewnątrz dobudowany ganek i postawiony garaż. Wartość faktur i rachunków dołączonych do pisma pełnomocnika uczestników to kwota 39.879,12 zł. Wnioskodawczyni uznała nakłady uczestników w łącznej kwocie 50.000 zł. (dowód: faktury- k. 126-275, 294, pismo wnioskodawczyni z 5 marca 2015 r.- k. 292-293) Wartość rynkową nakładów poczynionych na przedmiotową nieruchomość określono na kwotę 116.060,00 zł. Całkowita wartość nieruchomości opisanej w księdze wieczystej (...) wynosi 243.650 zł (po dokonaniu nakładów). Wartość nieruchomości przed dokonaniem nakładów biegły określił na kwotę 127.590 zł. (dowód: opinia biegłego z zakresu szacowania nieruchomości- określenie wartości nakładów poczynionych na nieruchomość (...) - k. 393-425 ) W związku z tym, że uczestnicy zakwestionowali ostatecznie wycenę nieruchomości przedstawioną przez biegłego J. O.

(1), a nadto zgłoszono żądanie ustalenia nakładów poniesionych przez uczestników na wspólną nieruchomość, w sprawie powołano biegłego z zakresu (...) , na którego opinii obok opinii biegłego J. O.

(1)tut. Sąd oparł rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z rzetelną opinią wartość rynkowa własności nieruchomości gruntowej opisanej w KW (...) wynosi 242.700 zł, zaś określona w ujęciu rynkowym wartość nakładów poczynionych na nieruchomość przez uczestników postępowania wynosi 149.200 zł. Określona wysokość dopłat wyrównujących udziały stron we wspólnej nieruchomości przy założeniu sposobu zniesienia współwłasności wskazanego w opinii biegłego sądowego z zakresu geodezji, z którą strony się ostatecznie zgodziły wynosi od: M. i A. G. - dopłata w wysokości 3.245,00 zł, K. A. - dopłata w wysokości 1.622,50 zł, K. i R. A. (wspólność ustawowa majątkowa małżeńska)- dopłata w wysokości 1.622,50 zł. (dowód: opinia biegłego z zakresu (...) - k. 489-609 ) Działka nr (...) , będąca przedmiotem wniosku o zniesienie współwłasności została podzielona na 2 działki: działkę o nr (...) i powierzchni 0,1407ha oraz działkę nr (...) i powierzchni 0,0193ha. (dowód: opinia uzupełniająca biegłego J. O.

(1)- - k. 725-728 ) Sąd zważył, co następuje: Sąd ustalił przedstawiony stan faktyczny przede wszystkim w oparciu o dowody z dokumentów oraz sporządzone w sprawie opinie biegłych. Niektóre z okoliczności pozostawały poza przedmiotem sporu – odnosi się to w pierwszej kolejności do faktu, że wnioskodawczyni i uczestnikom przysługuje opisane prawo współwłasności nieruchomości w zakresie ujawnionym w księdze wieczystej. Dowody zebrane w toku postępowania dały podstawę do oceny stosunku prawnego łączącego wnioskodawczynię i uczestników. Sąd wziął pod uwagę to, iż żadna ze stron nie podważyła prawdziwości tychże dokumentów. Podobne uwagi dotyczą dowodów z opinii biegłych sądowych z zakresu szacowania wartości nieruchomości. W ocenie Sądu opinie te zostały sporządzone rzetelnie i skrupulatnie. Metoda obliczenia poszczególnych wartości została szczegółowo opisana. W tym świetle, wnioski płynące z opinii są logiczne i stanowiły integralną część niniejszego rozstrzygnięcia. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 210 k.c. każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć, przedłużenie można ponowić. Powyższy przepis wprowadza zasadę, w myśl której każdy ze współwłaścicieli - bez względu na wolę pozostałych współwłaścicieli - może w każdym czasie żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego. Może to nastąpić w drodze umowy lub orzeczenia sądu. W braku porozumienia między współwłaścicielami, na wniosek któregokolwiek ze współwłaścicieli zniesienie współwłasności następuje w postępowaniu sądowym. Istotne dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie było to, że ostatecznie zarówno wnioskodawczyni jak i uczestnicy zgodzili się co do sposobu podziału, wartości nieruchomości, wysokości nakładów poczynionych na nieruchomość oraz wysokości dopłat tytułem wyrównania udziałów w nieruchomości przedstawionych przez biegłego W. F. i biegłego J. O.

(1). Bezzasadne były podnoszone przez uczestników zarzuty dotyczące aktu notarialnego z dnia 1.10.1996 r. Prawo współwłasności nieruchomości w działce nr (...) po stronie wnioskodawczyni ujawnione w księdze wieczystej w oparciu o zasadę rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych z art. 5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. księgi wieczyste i hipoteka, chroniącą prawa osób ujawnionych w księdze wieczystej oraz akt notarialny z dnia 1.10.1996 r., zgodnie z którym uczestnicy wyszli ze współwłasności działki nr (...) nie dają podstaw do kwestionowania przysługujących wnioskodawczyni oraz uczestnikom praw co do działki nr (...) . Nadto zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 618 § 2 k.p.c. z chwilą wszczęcia postępowania o zniesienie współwłasności odrębne postępowanie w sprawach wymienionych w tym przepisie jest niedopuszczalne, wobec tego niezasadnie uczestnicy powołują się na niepotwierdzone ustalenia co do działki nie będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Sąd w postępowaniu o zniesienie współwłasności powinien dążyć do wydania postanowienia odpowiadającego woli wszystkich współwłaścicieli. Strony zgodne były ostatecznie co do sposobu w jaki ma zostać zniesiona istniejąca pomiędzy nimi współwłasność nieruchomości, a więc fizycznego podziału nieruchomości, wskazując, że podział winien nastąpić w oparciu o opinię biegłego J. O.

(1), aprobowaną przez strony. Dokonując oceny możliwości dokonania podziału fizycznego Sąd ustalenia w tym zakresie poczynił na podstawie opinii biegłych J. O.

(1)i W. F. , które Sąd uznał za jasne i pełne, a ich wnioski naukowo uzasadnione, za logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, uznając, iż w najpełniejszy sposób uwzględnia one interesy obu stron, a także odpowiadają utrwalonemu od lat faktycznemu sposobowi korzystania z nieruchomości. W zakresie podziału działki Sąd skorzystał z projektu biegłego J. O.

(1), tj. opinii biegłego geodety posiadającego stosowne uprawnienia w tym przedmiocie oraz dokonującego podziału zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a uwzględniającego prawidłowe korzystanie z nieruchomości, z dodatkowym także zastrzeżeniem, iż projekt nie może sprzeciwiać się prawu ani zasadom współżycia społecznego, ani też nie może naruszać w sposób rażący interesu osób uprawnionych, a musi uwzględniać wszelkie okoliczności zgodnie z interesem społeczno-gospodarczym. Wobec powyższych rozważań Sąd na podstawie art. 210 k.c. orzekł jak w pkt 1 postanowienia. Zgodnie z art. 212 § 1 k.c. , jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia Sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Dokonanie podziału w taki sposób, aby wyodrębnione części odpowiadały co do wartości wielkościom udziałów poszczególnych współwłaścicieli nie zawsze jest możliwe lub gospodarczo celowe. W razie zaistnienia różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Sąd ustalił wartość nieruchomości oraz koszty wyrównania udziałów w nieruchomości wspólnej w oparciu o opinię ustanowionego w sprawie biegłego W. F. . Opinia biegłego posiadającego wymagane uprawnienia, z uwzględnieniem kryteriów obiektywnych, po bezpośrednich badaniach rynku i analizie cech rynkowych, przy zastosowaniu konkretnej metody w tym celu jest prawidłowa. Stosownie do art. 212 § 3 k.c. , jeżeli ustalone zostały dopłaty lub spłaty, Sąd oznaczy także termin i sposób ich uiszczenia, wysokość odsetek, a w razie potrzeby sposób ich zabezpieczenia. Zabezpieczenie dopłat lub spłat następuje tylko w razie potrzeby, w szczególności, gdy zasądzone kwoty są wysokie, a z okoliczności wynika, że brak zabezpieczenia utrudni lub uniemożliwi realizację uprawnień właścicieli ( por. orzeczenie SN z dnia 12 kwietnia 2001 r., II CKN 658/00, OSNC 2001, z. 12, poz. 179 ). W przedmiotowej sprawie w oparciu o powyższe Sąd w związku z koniecznością wyrównania udziałów w nieruchomości wspólnej zasądził na rzecz wnioskodawczyni Z. D. jak w pkt 2 postanowienia, oznaczając jednocześnie termin płatności z odsetkami do dnia zapłaty. W związku tym, że w postanowieniu tut. Sądu z 11.10.2016 r. dotyczącym zniesienia współwłasności doszło do oczywistej omyłki pisarskiej, należało stosownie do treści art. 350 § 1 i 2 k.p.c. sprostować w/w postanowienie poprzez wpisanie udziałów stron w nieruchomości nr 59/14, powstałej wskutek zniesienia współwłasności. W oparciu o stanowisko wyrażone przez pełnomocnika uczestników na rozprawie dnia 6.10.2016 r., który wniósł o pozostawienie nieruchomości na rzecz uczestników postępowania w dotychczasowych udziałach i w odniesieniu do tego, że wnioskodawczyni wyszła ze współwłasności, należało dotychczasowy udział uczestników zwiększyć o część przypadającą wnioskodawczyni w ten sposób, że o część 1/18 udziału wnioskodawczyni zwiększono udział 8/18 małżeństwa G. , co dało 18/36, zaś o drugą 1/18 część udziału wnioskodawczyni zwiększono udział 4/18 K. A. i 4/18 małżeństwa A. co dało K. A. 9/36 części i małżeństwu A. 9/36 części. W zakresie kosztów postępowania Sąd orzekł w myśl art. 520 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym koszty postępowania nieprocesowego nie podlegają rozliczeniu pomiędzy uczestnikami tego postępowania, lecz każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie, co oznacza, że uczestników obciążają koszty tych czynności, których sami dokonali oraz czynności podjęte przez Sąd w interesie tych uczestników. Wyjątek od reguły wyrażonej w tym przepisie stanowi sytuacja, gdy uczestnicy są w różnym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania lub interesy ich są sprzeczne, o czym w art. 520 § 2 k.p.c. , oraz wówczas, gdy interesy uczestników są sprzeczne lub jeżeli uczestnik postępował niesumiennie lub oczywiście niewłaściwie, o czym w art. 520 § 3 k.p.c. W takich przypadkach Sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub nałożyć go na jednego z uczestników w całości. W toku przedmiotowej sprawy na wniosek pełnomocnika wnioskodawczyni został dopuszczony dowód z opinii biegłego z zakresu geodezji. Z uwagi na sporządzony przez biegłego J. O.

(1)wstępny projekt zniesienia współwłasności, który został zaakceptowany przez strony, zaistniała konieczność sporządzenia ostatecznego projektu zniesienia współwłasności w sposób odpowiadający treści art. 621 k.p.c. Wobec powyższego akta sprawy zostały ponownie przedstawione biegłemu geodecie , a na poczet jego kosztów na rozprawie dnia 19.05.2016 r. Sąd wezwał pełnomocników stron do uiszczenia 2 zaliczek po 2 500 zł każda. Uczestnicy postępowania, których stanowisko było jednolite byli reprezentowani przez jednego pełnomocnika. Od początku postępowania wnosili o oddalenie wniosku, nie zgadzając się z nim co do zasady . Ich stanowisko pozostawało przez cały czas w opozycji do stanowiska wnioskodawczyni. Ustalając wysokość zaliczek na poczet kosztów biegłego Sąd kierował się zasadą wyrażoną w art. 130 4 § 1 k.p.c. w zw. z art. 520 § 2 k.p.c. z powodu dotychczasowego przebiegu sprawy i prezentowanych stanowisk. Przebieg postępowania dowodził, że w sprawie niniejszej występują de facto dwie przeciwstawne strony, których interesy są sprzeczne , przy czym interes uczestników jest wspólny. Zaś ostateczne rozstrzygnięcie co do kosztów następuje stosownie do treści art. 108 k.p.c. w orzeczeniu końcowym w zależności od jego ostatecznej treści. W sprawach o zniesienie współwłasności zazwyczaj uczestnicy są w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania oraz ich interesy są wspólne, gdyż celem stron postępowania jest wyjście ze wspólności majątkowej i uregulowanie wzajemnych stosunków majątkowych. W niniejszej sprawie stanowiska wnioskodawczyni i uczestników postępowania były sprzeczne, niemniej jednak Sąd uznał, że strony ostatecznie były zgodne co do sposobu podziału, wartości nieruchomości, wysokości nakładów poczynionych na nieruchomość oraz wysokości dopłat tytułem wyrównania udziałów w nieruchomości przedstawionych przez biegłego W. F. i biegłego J. O.

(1). Nadto wyjście ze współwłasności było w interesie zarówno wnioskodawczyni, jak i uczestników i w równym stopniu zainteresowani byli wynikiem sprawy. Sąd zatem orzekł o kosztach sądowych w oparciu o art. 520 § 1 k.p.c. , zgodnie z którym każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swym udziałem w sprawie. Warto w tym miejscu przytoczyć stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. II CZ 120/11, LEX nr 1298073, które tut. Sąd w pełni podziela i, zgodnie z którym w oparciu o końcowy stan sprawy, nie orzekł o kosztach na podstawie art. 520 § 2 bądź § 3 . Zgodnie z nim w sprawach tzw. „działowych” (a więc także o zniesienie współwłasności) nie zachodzi przewidziana w art. 520 § 2 i § 3 k.p.c. sprzeczność interesów uczestników, niezależnie od tego, jaki sposób zniesienia współwłasności czy podziału oni postulują i jakie wnioski składają w tym względzie. W takiej sytuacji uzasadnione jest rozstrzygnięcie o kosztach postępowania na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. , a więc z zastosowaniem przewidzianej tym przepisem zasady. Stąd w oparciu o poniesione koszty w sprawie Sąd obciążył kosztami postępowania wnioskodawczynię i uczestników, tj. małżonków A. i M. G. oraz K. i R. A. w 1/3 części. Koszty wszystkich opinii biegłych wyniosły 13 220,83 zł, a więc na każdego z uczestników postępowania procesowego (przy czym małżonków Sąd traktował jako jednego uczestnika) przypadały koszty sądowe w wysokości 4 406,94 zł( 13 220,83 zł : 3 = 4406,94 zł) . Z zaliczek wnioskodawczyni Z. D. pochodziła kwota 5 722,05 zł. Uczestnicy postępowania natomiast łącznie wpłacili jedynie 1500 zł. Pozostała kwota należnego wynagrodzenia biegłych pochodziła z sum budżetowych. Wobec powyższego Sąd obciążył uczestników: małżonków G. i małż. A. nie uiszczonymi należnościami w wysokości po 2.998,94 zł ( traktując parę małżeńską jako jednego uczestnika) z tytułu brakującej części kosztów sądowych, a to wydatków na wynagrodzenie biegłego poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa, o czym orzeczono jak w pkt 3 postanowienia. Jednocześnie w pkt 4 postanowienia zasądzono na rzecz wnioskodawczyni według tych samych zasad od uczestników postępowania kwoty po 658 zł każda. W zakresie żądania zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego Sąd również oparł się na treści art. 520 § 1 k.p.c. uznając, że koszty poniesione w związku z ustanowionym pełnomocnikiem w sprawie strony ponoszą we własnym zakresie w związku ze swoim udziałem w sprawie o czym w pkt 5 orzeczenia.