II C 1401/16 UZASADNIENIE Powódka B. F. wystąpiła w dniu 3 kwietnia 2014 r. do Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa z pozwem przeciwko (...) SA w W. . Wnosiła o zasądzenie kwoty 24.000zł tytułem dalszego zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami oraz kwotę 5.881,70 zł tytułem odszkodowania, także o zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Pozwana w odpowiedzi na pozew wnosiła o oddalenie powództwa w całości i o zwrot kosztów procesu. W dniu 29 czerwca 2016r. powódka rozszerzyła powództwo w zakresie zadośćuczynienia do kwoty 76.500 zł. Pozwana wnosiła o oddalenie powództwa również w jego rozszerzonym w zakresie. Postanowieniem z 11.X.2016r. Sąd Rejonowy w Brzezinach (dawny dla Ł. IX Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w B. ) uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę do Sądu Okręgowego w Łodzi. Strony pozostały przy swoich stanowiskach. Sąd Okręgowy w Ł odzi ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 1 marca 2013r. w miejscowości K. doszło do wypadku komunikacyjnego z winy kierowcy F. (...) - męża powódki, który nie dostosował prędkości do warunków na drodze, zjechał do rowu i dachował. Postępowanie karne zostało umorzone z uwagi na brak wniosku o ściganie ze strony osoby bliskiej – żony sprawcy – powódki w tej sprawie. Na miejsce zdarzenia przyjechała policja i pogotowie ratunkowe, które zabrało powódkę do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (...) Szpitala (...) w B. . Gdzie wykonano badanie RTG, które wykazało kompresyjną zamianę kręgu Th
- Na oddziale ortopedycznym założono powódce gorset Jewetta i wypisano ją w dniu 12 marca 2013r. do domu z zaleceniem dalszego leczenia i utrzymania gorsetu przez 3 miesiące. Powódka kontynuowała leczenie w (...) Centrum (...) w B. i (...) w R. . W wyniku wypadku powódka doznała urazu uogólnionego z urazem kręgosłupa szyjnego z pourazową wypukliną krążków C5/C6, złamaniem kręgu Th5 i Th6 oraz cierpiała na pourazowy korzeniowo bólowy zespół szyjny i piersiowy. Doznane obrażenia skutkowały długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu ocenionym przez biegłego neurologa na 11%. Zaś w ocenie biegłego ortopedy, który potwierdził rozpoznanie i stwierdził stan po urazie kręgosłupa bez upośledzenia funkcji z zespołem bólowym oraz wygojone złamanie kręgów Th5 i Th6 z upośledzeniem funkcji i zespołem bólowym - trwały uszczerbek na zdrowiu wynosi 8%. Obaj biegli ocenili zakres pomocy osób trzecich na 2 godziny dziennie przez 3 miesiące. Okres leczenia określili maksymalnie na 6 miesięcy i podawanie leków na okres 3 miesięcy określili koszt leków na zasadny w zakresie wykonywanym przez powódkę. Powódka miała też przez okres około 6 miesięcy zaburzenia adaptacyjne. Cierpienia psychiczne powódki z powodu wypadku były znacznego stopnia przez 3 miesiące i stopnia umiarkowanego przez kolejne 3 miesiące. Powódka nadal stosuje rehabilitację, zaś w toku procesu otrzymała orzeczenie o niepełnosprawności stopnia lekkiego na okres od 28 czerwca 2016r do 31 sierpnia 2019r. Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o: Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów załączonych do akt: postanowienia prokuratury k.13,14, dokumentacji lekarskiej k.58, k.15 do 57, 240 - 249, paragonom k.58, fakturę k. 59 - 63, opinię lekarską k.74, pismo pozwanej k.75, orzeczenia o niepełnosprawności k.250,
- Dowodom z dokumentów Sąd dał wiarę ponieważ nie budzą one wątpliwości co do okoliczności w nich zawartych. Opinie biegłych psychiatry k.102 - 107, neurologa k.118 - 119, chirurga urazowego ortopedy k.139, 143, 172, 173, 195,
- Opinie biegłych Sąd uznał za w pełni wiarygodne, są one fachowe, logiczne, zgodne pomiędzy sobą, nie sprzeczne z innymi dowodami. Zeznania świadków G. F. k. 83 - 84 i K. W. k.
- Zeznaniom świadków Sąd uznał za wiarygodne za wyjątkiem zeznaniom świadka G. F. - męża powódki - co do zakresu pomocy osób trzech, które określił na 8 godzin dziennie przez 6 miesięcy później 6 godzin dziennie, ponieważ jest to sprzeczne z oceną w tym zakresie dokonaną przez wszystkich biegłych. Także w tym zakresie Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom drugiego świadka siostry powódki K. W. . Sąd przy tej ocenie brał po uwagę też, że zeznania te mogły być nieobiektywne, były składane przez osoby najbliższe dla strony. Zeznanie powódki k. 83 - 84, 270 - 271 Sąd uznał za wiarygodne, są one zgodne z innymi dowodami. Sama powódka określiła okres największej pomocy osób trzecich na 1 miesiąc, kiedy to podała, iż leżała, później wykonywała już czynności samodzielne przy pomocy rodziny. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Powództwo jest uzasadnione co do zasady. Pozwany uznał swoją legitymację procesową, a także w postępowaniu likwidacyjnym przyznał i wypłacił powódce kwotę 9.000 zł z tytułu zadośćuczynienia oraz 404,20 zł tytułem kosztów leczenia, 1.260 zł tytułem opieki osób trzecich i 967,68 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdu do placówek medycznych. Pojazd, w którym podróżowała powódka był objęty ochroną ubezpieczeniową udzieloną przez pozwaną i prawidłowym jest dochodzenie roszczeń bezpośrednio od ubezpieczyciela. W zakresie dalszego zadośćuczynienia, bowiem 9.000 zł już wypłacono Sąd ustalił jego wysokość na 57.000 zł pomniejszając je o dokonaną wyżej wypłatę. Sąd wziął pod uwagę rozmiar doznanych cierpień wynikający z oceny wszystkich biegłych, którzy rozmiar cierpień w zakresie swoich specjalności ocenili początkowo na znacznego stopnia przez 3 miesiące i umiarkowanego kolejne 3 miesiące. Także wysokość trwałego uszczerbku na zdrowiu w wymiarze 8% przez lekarza ortopedę - urazowca i długotrwałego na 11% przez neurologa i 0 % przez psychiatrę oczywiście ta ocena nie ma bezpośredniego przełożenia na wysokość zadośćuczynienia, ale pomaga określić jego skalę. Sam pobyt w szpitalu był krótki wynosił 3 dni, ale z kolei powódka miała założony gorset, który w znacznym stopniu utrudniał jej poruszanie i powodował dyskomfort w codziennym życiu i konieczność korzystania z pomocy innych osób tu rodziny. Sąd wziął pod uwagę dalszą rehabilitację, dolegliwości bólowe i dyskomfort w życiu osobistym, to przecież jej mąż był sprawcą wypadku, w którym doznała obrażeń. W ocenie Sądu przyznanie w wyroku zadośćuczynienia uwzględnia powyższe aspekty, także fakt, iż leczenie jest już zakończone, nastąpiło wygojenie po złamaniu a stwierdzona czasowa niepełnosprawność jest stopnia lekkiego i nie zawiera znaczących ograniczeń w zatrudnieniu. Podstawą prawną zadośćuczynienia jest art. 445 § 1 kc w zw. z art. 444 § 1 kc , zaś odpowiedzialność za wypadek komunikacyjny art. 436 § 1 kc , art. 435 § 1 kc. Sąd przyznał odsetki na zasadzie art. 481 § 1 kc tutaj biorąc pod uwagę, iż powództwo było rozszerzone i tak w zakresie pierwotnego żądania zgodnie z żądaniem pozwu, zaś od rozszerzonego od daty doręczenia rozszerzonego żądania także uwzględniając żądanie co do odsetek ustawowych za opóźnienie. W zakresie odszkodowania Sąd przyznał je w zakresie pomocy osób trzecich zgodnie z opiniami biegłych, a więc 3 miesiące x2 godz. Dziennie i odliczył to co zostało już wypłacone przyjmując sposób liczenia zastosowany przez powoda i niekwestionowany przez pozwaną a więc stawkę 10,50zł x 2 godz. x 90 dni = 1.890 zł minus już wypłacone 1.260 - 630 plus żądany 211,70zł. Podstawę rozstrzygnięcia jest art 444 § 1 kc. Sąd zasądził zwrot kosztów w zakresie uwzględnionego powództwa i w tym zakresie obciążył pozwanego co do opłat sądowej od pozwu. Także w pozostałym zakresie Sąd oparł się na art. 100 kpc .