w zw. z art.
popełniony w dniu 11 września 2013 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, oraz za czyn z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. popełniony w dniu 11 września 2015 r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności - dwa zakazy prowadzenia pojazdów – odpowiednio 3 i 6 lat oraz karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, jak również łączny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 8 lat; wyrok uprawomocnił się 23 marca 2016 r. V. Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 14 kwietna 2016, sygn. akt II K 939/15 , za czyn z art. 244 k.k. popełniony w dniu 3 grudnia 2014 r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności; wyrok uprawomocnił się w dniu 28 kwietnia 2016 r. I. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. , art. 85 a k.k. łączy kary i kary łączne pozbawienia wolności wymierzone skazanemu wyrokami opisanymi w punktach I-V części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną 4 (czterech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 63 § 1 k.k. i art. 577 k.p.k. na poczet wymierzonej skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności zalicza mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 18 października 2011 r., od 28 do 29 listopada 2011 r., oraz w dniu 11 maja 2014 r., jak również okres odbywania kary łącznej pozbawienia wolności w sprawie II K 648/14 począwszy od dnia 19 sierpnia 2015 r.; III. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwalnia skazanego od kosztów sądowych w całości, w tym od opłaty. Sygn. akt II K 551/16 UZASADNIENIE A. S. był skazany następującymi wyrokami: I. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Gryficach, sygn. akt II K 648/14 z dnia 24 marca 2015 r., w którym sąd ten połączył kary wynikające z wyroków Sadu rejonowego w Gryficach wydane w spawkach II K 1027/11, II K 66/12, II K 474/13 i wymierzył mu karę łączną 249 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 20 zł, oraz połączył kary pozbawienia wolności wymierzone skazanemu wyrokami wydanymi przez Sąd Rejonowy w Gryficach w sprawach II K 66/12 i II K 474/13 i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, jak również połączył kary pozbawienia wolności wymierzone skazanemu wyrokami Sądu Rejonowego w Gryficach wydanymi w sprawach II K 192/14 i II K 395/14 i wymierzył mu karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności; przy czym karę grzywny wymierzoną w punkcie I uznał w całości za wykonaną, a na poczet kary łącznej 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania w okres od 28 do 29 listopada 2011 r. oraz w dniu 18 października 2011 r., zaś na poczet kary łącznej 8 miesięcy pozbawienia wolności zaliczył okres zatrzymania w dniu 11 maja 2014 r., nadto orzekł, że wymienione wyroki w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu oraz umorzył postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego w zakresie wyroków Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 5 listopada 2010 r., IV K 681/10 i Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt II K 56/13; wyrok ten został zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2015 r., sygn. akt IV Ka 746/15 w ten sposób, że orzeczoną wobec skazanego karę łączną grzywny obniżono do 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 20 złotych, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskrzony wyrok; pierwszą karę łączną wynikającą z tego wyroku skazany odbywa od 19 sierpnia 2015 r. i będzie ją odbywał do 13 kwietnia 2018 r. , drugą będzie odbywał od 13 kwietnia 2018 r. do 8 grudnia 2018 r. II. Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K 310/15 za czyn z art. 244 k.k. popełniony w dniu 5 grudnia 2014 r. oraz za czyn z art. 244 k.k. popełniony 8 grudnia 2014 r., przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; wyrok ten uprawomocnił się w dniu 19 sierpnia 2015r.. Karę z tego wyroku skazany będzie odbywał od 17 kwietnia 2019 r. do 14 września 2019 r. III. Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II K 756/15 za czyny : z art. 278 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełniony w okresie między 29 czerwca 2015 r. a 4 lipca 2015 r. – na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, z art. 244 k.k. popełniony w okresie między 29 czerwca 2015 r. a 4 lipca 2015 r. – na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, z art. 278 § 1 k.k. popełniony 22 maja 2015 r., z art. 278 § 1 k.k. popełniony 5 sierpnia 2015 r., z art. 278 § 1 k.k. popełniony 14 sierpnia 2015 r. – przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. – na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; sąd połączył wymierzone skazanemu kary i wymierzył mu kare łączną 1 roku pozbawienia wolności; wyrok uprawomocnił się w dniu 17 marca 2016 r. Karę wynikającą z tego wyroku skazany będzie odbywał od 14 września 2019 do 13 września 2020 r. IV. Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 820/14 – za czyn z art.
w zw. z art.
popełniony w dniu 11 września 2013 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności, oraz za czyn z art. 177 § 1 k.k. w zw. z art. 178 § 1 k.k. popełniony w dniu 11 września 2015 r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności - dwa zakazy prowadzenia pojazdów – odpowiednio 3 i 6 lat oraz karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, jak również łączny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 8 lat; wyrok uprawomocnił się 23 marca 2016 r. Karę wynikającą z tego wyroku skazany będzie odbywał od 13 września 2020 r. do 11 stycznia 2022 r. V. Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 14 kwietna 2016 r., sygn. akt II K 939/15 , za czyn z art. 244 k.k. popełniony w dniu 3 grudnia 2014 r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności; wyrok uprawomocnił się w dniu 28 kwietnia 2016 r. Karę wynikającą z tego wyroku skazany będzie odbywał od 11 stycznia 2022 r. do 12 marca 2022 r. Dowód: akta spraw II K 648/14, II K 310/15, II K 756/15, II K 820/14, II K 939/15, odpisy wyroków – k. 104, k. 105 - 106, k.107, k.108 - 109, k.110 - 111, k.175, informacja z K. – k. 177- 180, A. S. ma (...) . Przed osadzeniem w Zakładzie Karnym mieszkał z konkubiną i dzieckiem, utrzymywał się z prac dorywczych. Był wielokrotnie karany sądownie. W warunkach izolacji przebywa od sierpnia 2015 r., do odbycia kary został doprowadzony przez policję. W stopniu właściwym przestrzega dyscypliny i zasad wynikających z porządku wewnętrznego. Nie przejawiał zachowań agresywnych ani samoagresji, nie stosowano wobec niego środków przymusu bezpośredniego. Był nagradzany regulaminowo 11 razy, nie był karany dyscyplinarnie. Był zatrudniony w zakładzie karnym przy (...) . Z uprzednich skazań posiadał zobowiązanie do naprawienia szkody, którego na dzień wydania opinii nie regulował. W stosunku do przełożonych w zakładzie karnym zachowywał się regulaminowo, nie deklaruje (...) , utrzymuje kontakt zewnętrzny z rodziną. Karę odbywa w systemie programowego oddziaływania, do realizacji zadań indywidulanego programu podchodzi z dostatecznym zaangażowaniem. Uczestniczył w programie (...) dla skazanych z art.
w czasie wolnym ogląda telewizję, czyta prasę i książki. W zajęciach (...) uczestniczy z przeciętnym zaangażowaniem, deklaruje umiarkowanie krytyczny stosunek do dotychczasowego sposobu życia. Dowód : informacja z KRK – 177-180, opinii o skazanym – k. 22-23 Sąd zważył, co następuje: W sprawie zachodziły przesłanki do wydania wyroku łącznego na podstawie przepisów, które weszły w życie z dniem 1 lipca 2015 r., a które okazały się także względniejsze dla skazanego. Zgodnie z art. 569 § 1 k.p.k. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (która weszła w życie z dniem 1 lipca 2015 r.) jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby, którą prawomocnie skazano lub wobec której orzeczono karę łączną wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący lub łączny w pierwszej instancji, orzekający kary podlegające łączeniu. Zgodnie z art. 19 przywołanej ustawy przepisów rozdziału IX („Zbieg przestępstw oraz łączenie kar i środków karnych”) ustawy, o której mowa art. 1 (tzn. kodeksu karnego ) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życia niniejszej ustawy, chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W aktualnym orzecznictwie przyjmuje się, że zgodnie z art. 19 ust. 1 in fine ustawy nowelizującej z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz.U. poz. 396) przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu wprowadzonym tą ustawą mogą mieć zastosowanie do kar prawomocnie orzeczonych przed 1 lipca 2015 r. tylko wtedy, gdy „zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po tym dniu”. Ocena czy zachodzi taka potrzeba, powinna zostać dokonana według znowelizowanych przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego . Jeżeli zgodnie z tymi przepisami należałoby połączyć karę orzeczoną prawomocnie po 30 czerwca 2015 r. z karą (karami) orzeczonymi prawomocnie przed tą datą, to należy na podstawie art. 4 § 1 k.k. rozstrzygnąć czy stosować dalej przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego w nowym brzmieniu, czy też w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r (postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja (...) ., sygn. akt II AKz 124/16, OSAW 2016/3/345). W niniejszej sprawie kwestia ta podlega badaniu, bowiem cztery wyroki wydane w sprawie A. S. uprawomocniły się po dniu 1 lipca 2015 r. Zdaniem sądu korzystniejsze było dla skazanego zatasowanie przepisów obowiązujących po 1 lipca 2015 r. Przyjmując za podstawę orzeczenia przepisy obowiązujące przed dniem 1 lipca 2015 r. należałoby w całości, od nowa przeanalizować sytuację skazanego. I tak, kara wynikająca z wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie , sygn. akt IV K 681/10 nie podlegałaby łączeniu z żadną inną wobec niespełnienia warunku popełnienia dwóch lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich. Łączeniu w zakresie kary grzywny podlegałyby natomiast kary wymierzone wyrokami wydanymi w sprawach II K 1027/11, II K 66/12 i II K 474/13 – tak jak to zostało połączone wyrokiem łącznym z dnia 24 marca 2015 r., Sądu Rejonowego w Gryficach, sygn. akt II K 648/14. Natomiast w zakresie kar pozbawienia wolności, na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015 r. należałoby wymierzyć skazanemu aż cztery kary łączne. Pierwsza kara łączna objęłaby kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami: Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt II K 66/12, którym A. S. został skazany za czyn z art. 279 § 1 k.k. popełniony w dniu 28 listopada 2011 r. na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności (która była pierwotnie warunkowo zawieszona, lecz została odwieszona postanowieniem, z dnia 7 listopada 2014 r.) i Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn.. akt II K 474/13 za ciąg przestępstw z art. 56 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (ostatnie zachowanie miało miejsce w dniu 31 grudnia 2010 r.) na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności , za czyn z art. 59 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 31 grudnia 2010 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności , czyn z art. 58 ust 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 31 grudnia 2009 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności i czyn z art. 263 § 2 k.k. popełniony w dniu 18 października 2011 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zatem na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2015 r, wymiar pierwszej kary łącznej wynosiłby od 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności do 5 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności . Tymczasem łącząc ww. kary w wyroku łącznym z dnia 24 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Gryficach wymierzył karę łączną w wymiarze 2 lat i ośmiu miesięcy pozbawienia wolności. Druga kara łączna mogłaby zostać utworzona z kar wymierzonych wyrokami wydanymi przez Sąd Rejonowy w Gryficach z dnia 12 czerwca 2014 r., sygn. akt II K 192/14, którym A. S. został skazany za czyn z art. 244 k.k. popełniony w dniu 30 listopada 2013 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz wydanym przez Sąd Rejonowy w Gryficach z dnia 4 września 2014 r. w sprawie II K 395/14 za ciąg przestępstw z art. 244 k.k. popełnionych w dniach 12 lutego 2014 r. i 8 marca 2014 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności , oraz czyn z art. 278 § 1 k.k. popełniony w dniu 11 maja 2014 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności . Granice wymiaru drugiej kary łącznej na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2015 r. wynosiłyby zatem od 7 miesięcy do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności . Tymczasem łącząc ww. kary w wyroku łącznym z dnia 24 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Gryficach wymierzył karę łączną w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności. Trzecia kara łączna mogłaby zostać utworzona z kar orzeczonych wyrokami wydanymi w sprawach II K 516/13 Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 25 września 2013 r., którym A. S. został skazany za czyn z art.
popełniony w dniu 19 kwietnia 2013 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności , która pierwotnie była zawieszona, lecz została wprowadzona do wykonania i na jej poczet zaliczono 50 dni tytułem uiszczonej kary grzywny wymierzonej na podstawie art. 71 § 1 k.k. oraz ze skazania wyrokiem Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt II K 820/14 za czyny: z art.
popełniony w dniu 11 września 2013 r. na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności , za czyn z art. 177 § 2 k.k. popełniony w dniu 11 września 2013 r. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Granice wymiaru trzeciej kary łącznej wynosiłby od 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Czwarta kara łączna zostałaby utworzona z kar wymierzonych pozostałymi wyrokami: - Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt II K 310/15 za czyn z art. 244 k.k. popełniony w dniu 5 grudnia 2014 r. oraz za czyn z art. 244 k.k. popełniony 8 grudnia 2014 r., przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności ; - Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II K 756/15 za czyny : z art. 278 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełniony w okresie między 29 czerwca 2015 r. a 4 lipca 2015 r. – na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności , z art. 244 k.k. popełniony w okresie między 29 czerwca 2015 r. a 4 lipca 2015 r. – na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności , z art. 278 § 1 k.k. popełniony 22 maja 2015 r., z art. 278 § 1 k.k. popełniony 5 sierpnia 2015 r., z art. 278 § 1 k.k. popełniony 14 sierpnia 2015 r. – przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. – na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności ; sąd połączył wymierzone skazanemu kary i wymierzył mu kare łączną 1 roku pozbawienia wolności; - Sądu Rejonowego w Goleniowie z dnia 14 kwietna 2016 r., sygn. akt II K 939/15 , za czyn z art. 244 k.k. popełniony w dniu 3 grudnia 2014 r. na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności z tym, że połączeniu nie podlegałaby kara 8 miesięcy pozbawienia wolności za ciąg przestępstw orzeczony wyrokiem z dnia 1 marca 2016 r., bowiem ostatnie zachowanie wchodzące w skład ciągu miało miejsce już po wydaniu pierwszego wyroku – mianowicie miało miejsce 14 sierpnia 2015 r., a pierwszy chronologicznie wyrok był wydany 11 sierpnia 2015 r. Kara łączna wynikająca z tych skazań mogłaby zostać wymierzona w granicach od 6 miesięcy pozbawienia wolności do 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności i odrębnemu wykonaniu podlegałaby kara 8 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie gdyby ww. kary wprowadzić kolejno do wykonania skazany musiałby odbyć najmniej 3 lat i 7 miesięcy (najniższy możliwy wymiar kary łącznej) a najwięcej 10 lat i 6 miesięcy (najwyższy możliwy wymiar kary łącznej), plus 8 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej za ciąg przestępstw, która to kara nie podlegałaby łączeniu. Natomiast według przepisów obowiązujących obecnie łączeniu podlegają kary i kary łączne, które są wykonywane. Na podstawie tych przepisów łączeniu podlegają obie kary łączne orzeczone wyrokiem łącznym z dnia 24 marca 2015 r. – a więc kara 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz kara 8 miesięcy pozbawienia wolności, a dalej kary i kary łączne wymierzone wyrokami wydanymi w sprawach II K 310/15 – 5 miesięcy pozbawienia wolności, II K 756/15 kara łączna 1 roku pozbawienia wolności, II K 820/14 – kara łączna 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz II K 9939/15 – kara 2 miesięcy pozbawienia wolności. Granice wymiaru kary łącznej wynoszą zatem na podstawie przepisów obecnie obowiązujących: od 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności do 6 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności. Ponadto odrębnemu wykonaniu będzie podlegała kara wymierzona w sprawie II K 516/13 w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności, bowiem co do niej prawomocnie orzeczono o umorzeniu postępowania, a wyrok łączny w tym zakresie korzysta z powagi rzeczy osądzonej. Zatem już same dopuszczalne granice wymiaru kary przemawiały za zastosowaniem przepisów obecnie obowiązujących. Wymierzając skazanemu karę łączną 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności sąd wziął pod uwagę, że skazany zachowuje się bardzo dobrze w zakładzie karnym, przestrzega regulaminu, był nagradzany regulaminowo, nie był karany, pracuje, właściwie jedynie okoliczność, że przejawia tylko umiarkowanie krytyczny stosunek do dotychczasowego sposobu życia stanowi - w drobnym jednak zakresie - okoliczność obostrzającą. Sąd wziął pod uwagę również deklarację skazanego, że wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku naprawienia szkody, co do którego w opinii z zakładu karnego z czerwca 2016 r., wskazywano, że tego zobowiązania nie reguluje, jednak sąd też uwzględnił, że nastąpiło to dopiero po zainicjowaniu postepowania o wydanie wyroku łącznego. Sąd na korzyść skazanego uwzględnił jego prawidłowe zachowanie i postawę wobec uzależnienia od środków odurzających, o czym wyjaśniał na rozprawie. Uwzględnił jednak również te przesłanki, które w świetle art. 85 a k.k. należy uwzględniać przede wszystkim, a więc cele zapobiegawcze i wychowawcze, która kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ocena jaka kara osiągnie cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego nie może być dokonana w oderwaniu od oceny jego dotychczasowego sposobu życia, który aż do 2015 r. musi być oceniony wyjątkowo nagannie. Skazany jest młodym człowiekiem, niedługo skończy dopiero (...) a był już dwunastokrotnie kary sądownie, przy czym przestępstw popełnił o wiele więcej niż tylko 12. Były to przestępstwa różnego rodzaju, przeciwko mieniu, bezpieczeństwu w ruchu drogowym, wymiarowi sprawiedliwości, wreszcie z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Nie usprawiedliwia jakoś specjalnie skazanego okoliczność, na którą wskazywał w czasie przesłuchania, że miały one głównie związek z jego uzależnieniem. Wręcz przeciwnie, przemawia to na jego niekorzyść, popełniał bowiem przestępstwa, a nie podejmował kroków w celu wyjścia z nałogu, które poczynił dopiero w warunkach izolacji. Żadnego z przypisanych mu czynów nie dopuścił się w warunkach wyłączenia lub ograniczenia poczytalności, nie może więc być traktowany ulgowo z powodu uzależnienia. Zupełnie wykluczone było wymierzenie skazanemu kary na zasadzie pełnej absorpcji. Taka kara nie odniosłaby żadnego skutku resocjalizacyjnego, bacząc na dotychczasowy na sposób życia skazanego, utwierdziłaby go raczej w przekonaniu o bezkarności jego poczynań, lub nieudolności wymiaru sprawiedliwości, który reaguje najniższym możliwym wymiarem kary tylko z tego powodu, że skazany poprawił swoje zachowanie po osadzeniu w zakładzie karnym, do którego notabene nie zgłosił się dobrowolnie, lecz został przymusowo doprowadzony. Oczywiście obecnie zachowanie skazanego uległo radyklanej zmianie, co sąd uwzględnia na jego korzyść, nie można jednak tracić z pola widzenia, że dopiero perspektywa długiego pobytu w zakładzie karnym wpłynęła na postawę oskarżonego. Wcześniejsze skazania nie wywierały na nim szczególnego wrażania, wciąż bowiem popełniał przestępstwa, w tym w końcu bardzo poważanie przestępstwo z art. 177 § 2 k.k. . Z tych względów sąd uznał, że rozsądną karą, uwzględniającą dyrektywny karania, o których mowa w art. 85 a k.k. będzie kara 4 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, która jest i tak o ponad rok niższa niż wynikająca z zasad kumulacji. Na poczet tej kary sąd zaliczył skazanemu okresy zaliczone na poczet połączonych kar w wyrokach jednostkowych. Sąd zwolnił skazanego od kosztów sądowych, bowiem ma on dziecko i zarobione pieniądze powinien przeznaczyć na jego utrzymanie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.