Sygn. akt II K 725/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SR Nadia Kołacińsk

§ 4

kk i za to na podstawie art.

§ 4kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2.

na podstawie art. 42 § 3 kk orzeka wobec oskarżonego J. L. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym dożywotnio,

1. na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka wobec oskarżonego J. L. świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej,
2. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 1 sierpnia 2016 r. godz. 8:10 do dnia 2 sierpnia 2016 r. godz. 14:40, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,
3. zwalnia oskarżonego od kosztów procesu, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE W dniu 1 sierpnia 2016r. w godzinach porannych J. L. prowadził pojazd mechaniczny – samochód osobowy marki B. nr rej. (...) – jechał ulicą (...) w P. (...) Został zatrzymany do kontroli przez patrol Policji, poddano go badaniu alcometrem. Okazało się, że oskarżony znajduje się w stanie nietrzeźwości z kolejnymi wynikami: 0,92 mg/l, 0,82 mg/l, 0,85 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 54v, k. 12, notatka urzędowa k. 1, 2, protokół badania z wynikami k. 3, 4) J. L. ma 62 lata. Posiada wykształcenie zawodowe, jest wdowcem, utrzymuje się z renty rodzinnej. Oskarżony leczy się kardiologicznie, pulmonologicznie. Wyrokiem S.R. w K. (...) z dnia 15 grudnia 2015r. w sprawie II K 460/15 za przestępstwo z art.

§ 1k.k.

został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres lat 3. (dowód: oświadczenie oskarżonego k 54v, karta karna k. 23, odpis wyroku k. 28, wywiad środowiskowy k. 42-43) Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że nad ranem 1 sierpnia 2016r. zakończył spożywanie alkoholu. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 12, k. 54v) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala przyjąć, iż oskarżony popełnił przypisane mu przestępstwo. Ustalenia faktyczne Sąd poczynił w oparciu o wyjaśnienia oskarżonego, w których ten przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Z tymi wyjaśnieniami koresponduje materiał dowodowy w postaci notatki urzędowej, protokołu badania na zawartość alkoholu w organizmie, który został oceniony przez Sąd, jako prawdziwy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż wina umyślna oskarżonego nie budzi wątpliwości. Niewątpliwie oskarżony prowadził w dniu 1 sierpnia 2016r. pojazd mechaniczny, jednocześnie znajdował się wówczas w stanie nietrzeźwości. Tym samym oskarżony wypełnił znamiona przepisu art.

§ 4k.k.

, gdyż skazanie za przestępstwo z art.

§ 1k.k.

z wyroku S.R. w K. (...) w sprawie II K 460/15, nie uległo zatarciu. W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające winę, czy bezprawność. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk . Wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, mając na względzie, jako okoliczności obciążające: - wysoki stopień intoksykacji alkoholem, - jazdę w stanie nietrzeźwości w godzinach rannych, przy dużym natężeniu ruchu, gdzie zagrożenie dla innych uczestników było bardzo duże, - popełnienie kolejnego przestępstwa tego samego rodzaju w bardzo krótkim okresie czasu, po tym, jak zapadł wyrok, - brak skruchy i refleksji, co do swojego postępowania. Sąd uwzględnił, jako okoliczność łagodzącą, stan zdrowia oskarżonego. Oskarżony jest przestępcą niepoprawnym, wymierzenie w takiej sytuacji kary grzywny lub ograniczenia wolności byłoby rażąco niesprawiedliwe, kara taka nie pełniłaby swych funkcji w ramach prewencji indywidualnej, jak i generalnej. Oskarżony lekceważy porządek prawny, stwarza niebezpieczeństwo dla innych użytkowników dróg. Wobec treści art. 69 § 1 k.k. , nie było możliwe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności. Środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczono dożywotnio, mając na względzie, iż jest to drugie przestępstwo w postaci prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Oskarżony stwarza zagrożenie dla innych. Nie ma żadnych szczególnych przesłanek, które pozwalałyby orzec ten środek w niższym wymiarze. Zakaz prowadzenia pojazdów, jako środek karny może pełnić wszystkie funkcje penalne . Na plan pierwszy wysuwa się jednak funkcja indywidualnoprewencyjna. Orzeczony zakaz ma uniemożliwić sprawcy ponowne popełnienie przestępstwa tego samego rodzaju, a jednocześnie wyeliminować go na pewien czas lub na stałe z ruchu. Ponadto w pewnym zakresie może on realizować funkcję wychowawczą, uświadamiając sprawcy konieczność ostrożniejszej jazdy (zob. K. Łucarz , Zakaz prowadzenia pojazdów, s. 84–95). Generalnoprewencyjny mechanizm oddziaływania zakazu prowadzenia pojazdów polega przede wszystkim na wzbudzeniu obawy u potencjalnych sprawców. Powoduje on także zrodzenie przekonania o nieopłacalności przestępstw skutkujących orzeczeniem zakazu i potrzebie przestrzegania przepisów ruchu drogowego. Realizacja tej funkcji jest w dużej mierze uzależniona od szybkości i nieuchronności środka karnego oraz od zapewnienia mechanizmów gwarantujących wykonanie orzeczonego zakazu. Orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów pełni także funkcję retrybutywną, wyrażającą się w wyrządzeniu sprawcy dolegliwości. Środek ten pozbawia sprawcę możliwości prowadzenia pojazdów, co w odniesieniu do niektórych sprawców stanowi ponadto dolegliwość o charakterze ekonomicznym O świadczeniu pieniężnym orzeczono w myśl art. 43a § 2 k.k. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary zaliczono zatrzymanie w sprawie. O kosztach orzeczono w myśl art. 624 § 1 k.p.k. – oskarżony ma obowiązek uiścić kwotę 10.000 zł tytułem świadczenia pieniężnego, jego renta nie jest wysoka.