Sad powszechny, VIII U 522/17

(1)reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego Barłomieja D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość emerytury na skutek odwołania A. D. oraz małoletniego M. D.

(1)reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego Barłomieja D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 20 stycznia 2016 r. nr (...)

1. odmawia odrzucenia odwołania;
2. zmienia zaskarżoną decyzję w części w ten sposób, że zalicza do okresu składkowego okres zatrudnienia R. D. od dnia 21 listopada 1983 roku do dnia 21marca 1991 roku w (...) Przedsiębiorstwie (...) w G. ;
3. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz odwołujących kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSR del. Magdalena Kimel Sygn. akt VIII U 522/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 20 stycznia 2016 r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przyznał R. D. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na stałe. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że do ustalenia wysokości renty nie uwzględnił okresu od 21.11.1983 r do 21.03.1991 r ponieważ świadectwo pracy zawiera nieprawidłowa datę urodzenia, od 16.11.1991 r do 30.10.1992 r ponieważ nie przedłożono wykazu zasiłków chorobowych, od 01.03.1993 r do 10.08.1993 r ponieważ nie przedłożono wykazu zasiłków chorobowych. W dniu 13.02.2016 r R. D. zmarł. Odwołanie od decyzji wniósł syn R. B. D. zaskarżając decyzję w części nieuwzględniającej okresu składkowego zmarłego ojca od dnia 21 listopada 1983 r do dnia 21 marca 1991 r, co miało wpływ na wysokość ustalonej renty. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że w spornym okresie R. D. pracował w (...) , co wynika z treści świadectwa pracy, a błąd w dacie urodzenia ojca stanowi oczywistą omyłkę pisarską. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania podnosząc, że B. D.

(1)nie jest osobą uprawnioną do złożenia odwołania od decyzji, ponieważ nawet gdyby przyjąć, że postępowanie w sprawie przyznania renty zmarłemu nie zostało zakończone prawomocną decyzją z uwagi na brak dowodu jej doręczenia to i tak odwołujący nie spełnia warunków wymienionych w art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. D. urodzony w dniu (...) , w okresie od dnia 21 listopada 1983 r do dnia 21 marca 1991 r zatrudniony był w (...) Przedsiębiorstwie (...) Z. . dowód: akta osobowe R. D. W dniu 08 grudnia 2015 r R. D. złożył wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Decyzją z dnia 20 stycznia 2016 r Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przyznał R. D. rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od 14 grudnia 2015 r, na stałe. Do ustalenia wysokości renty organ rentowy uwzględnił okresy składkowe w wymiarze 22 lata 11 miesięcy i 19 dni, okresy nieskładkowe w wymiarze 1 rok 5 miesięcy i 7 dni. Nie uwzględnił okresu od 21.11.1983 r do 21.03.1991 r ponieważ świadectwo pracy zawiera nieprawidłowa datę urodzenia, od 16.11.1991 r do 30.10.1992 r ponieważ nie przedłożono wykazu zasiłków chorobowych, od 01.03.1993 r do 10.08.1993 r ponieważ nie przedłożono wykazu zasiłków chorobowych. Po wydaniu decyzji a przed jej zaskarżeniem w dniu 13 lutego 2016 r R. D. zmarł. W dniu 10 marca 2016 r B. D.

(1)działający jako pełnomocnik procesowy matki B. D.

(2)działającej w imieniu własnym i jako przedstawiciel ustawowy małoletniego M. D.

(1), siostry A. D. wniósł odwołanie od decyzji. dowód: pełnomocnictwa procesowe k 37 W dniu 10 marca 2016 r żona zmarłego B. D.

(2)złożyła wniosek o przyznanie renty rodzinnej dla małoletnich dzieci M. D.

(1)i A. D. . Decyzją z dnia 25 marca 2016 r przyznana została renta rodzinna B. D.

(2)na małoletniego syna M. D.

(1)do dnia 31 marca 2021 r tj do dnia ukończenia 16 roku życia i A. D. pełnoletniej córce do dnia 31 sierpnia 2016 r tj do dnia ukończenia nauki w szkole. R. D. miał trzech synów i dwie córki. B. D.

(1), M. D.

(2)oraz najstarsza córka, nie prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego z rodzicami. W dniu 21 września 2016 r zmarła B. D.

(2). Postanowieniem z dnia 12.01.2017 r Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział V Rodzinny i Nieletnich umieścił małoletniego M. D.

(1)w rodzinie zastępczej małżonków B. D.

(1)i M. D.

(3), ustanowił opiekę prawną dla małoletniego M. D.

(1), obowiązki opiekuna prawnego powierzył małżonkom B. i M. D.

(3). dowód: odpis postanowienia SR w Gliwicach z dnia 12.01.2017 r Postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r postępowanie zostało zawieszone ( art. 174 §1 pkt 1 kpc ) i podjęte z udziałem A. D. , małoletniego M. D.

(1)reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego B. D.

(1). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej powołane dowody. Sąd zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodziły przesłanki do odrzucenia odwołania. Odwołanie wniesione zostało przez osoby uprawnione wymienione w art. 136 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 136 ust 1 ustawy emerytalnej, w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku- małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku- innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba. Zgodnie z ust 2 cytowanego artykułu, osoby wymienione w ust 1 mają prawo do udziału w dalszym prowadzeniu postępowania o świadczenia, nieukończonego wskutek śmierci osoby, która o te świadczenie wystąpiła. R. D. zgłosił wniosek o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy. Renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy przyznana została na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 20 stycznia 2016 r. Po wydaniu decyzji a przed jej zaskarżeniem, w dniu 13 lutego 2016 r R. D. zmarł. Odwołanie od decyzji wniósł syn zamarłego R. B. D. działający jako pełnomocnik procesowy matki B. D.

(2)działającej w imieniu własnym i małoletniego syna M. D.

(1)oraz pełnomocnik siostry A. D. . B. D.

(2), A. D. , M. D.

(1)prowadzili razem ze zmarłym R. D. wspólne gospodarstwo domowe. Wymienione osoby należą zatem do katalogu osób uprawnionych do udziału w postępowaniu o rentę z tytułu niezdolności do pracy, które nie zostało zakończone prawomocną decyzją wskutek śmierci osoby, która o te świadczenia wystąpiła. Po śmierci B. D.

(2)następcami prawnymi z kręgu osób wymienionych w art. 136 ustawy emerytalnej jest A. D. , małoletni M. D.

(1)reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego B. D.

(1), który ustanowiony został opiekunem prawnym brata na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 12 stycznia 2017 r. Brak zatem było podstaw do odrzucenia odwołania. Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 15 ust 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U z 2009 r, nr 153, poz 1227), podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176. Po myśli art. 15 ust 2, w przypadku gdy zainteresowany w ciągu 20 lat poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłosił wniosek o emeryturę, pobierał przez więcej niż 10 lat zasiłek przedemerytalny, podstawę wymiaru emerytury stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zainteresowany nabył prawo do tego zasiłku. Organ rentowy do ustalenia wysokości renty zmarłego R. D. , nie uwzględnił okresu zatrudnienia od 21.11.1983 r do 21.03.1991 r , ponieważ świadectwo pracy zawiera nieprawidłową datę urodzenia. W aktach rentowych znajduje się świadectwo pracy wystawione przez (...) Przedsiębiorstwo (...) Z. , w którym jako datę urodzenia R. D. wskazano 28 czerwca 1958 r. Jak ustalono w oparciu o akta osobowe, R. D. urodzony w dniu (...) zatrudniony był w (...) Przedsiębiorstwie (...) Z. od dnia 21 listopada 1983 r do dnia 21 marca 1991 r. W świadectwie pracy zakwestionowanym przez ZUS, znajduje się omyłka pisarska dotycząca daty urodzenia, natomiast fakt zatrudnienia R. D. w spornym okresie potwierdza dokumentacja zgromadzona w aktach osobowych. Brak zatem podstaw do nieuwzględnienia w wysokości renty wymienionego okresu. Mając te okoliczności na uwadze, Sąd na mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. , orzekł jak w punkcie drugim wyroku. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 9 ust 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych ( Dz.U. z 2015r., poz.1804). (-) SSR del Magdalena Kimel