Sygn. akt II K 694/16 WYROK W I M I E N I U R Z E C Z P O S P O L I T E J P O L S K I E J Dnia 16 maja 2017 roku Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonow

§1kk 1.

oskarżonego P. A. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wypełniającego dyspozycję art.

§ 1k.k.

i za ten czyn na podstawie art.

§ 1k.k.

wymierza mu karę grzywny w wysokości 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

1. na podstawie art. 42 § 2 k.k. , orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres 3 (trzech) lat;
2. na podstawie art. 63 § 4 k.k. zalicza na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 20.12.2016 r.;
3. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 18.06.2016r. (od godz. 02.15 do 06.10) uznając, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się dwóm stawkom dziennym grzywny;
4. na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;
5. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 złotych tytułem kosztów sądowych. Sygn. akt II K 694 /
6. UZASADNIENIE Dnia 17 czerwca 2016 roku, oskarżony P. A. uczestniczył w spotkaniu towarzyskim w miejscowości Z. , podczas którego spożywał alkohol. W godzinach od 19.00 do 22.00, wypił dwa półlitrowe piwa i około 250 gramów whisky. Około godziny 01.30, wspólnie z kuzynem B. K. , postanowili kupić dodatkowy alkohol. Oskarżony postanowił kierować samochodem marki S. (...) o nr. rej. (...) . Po dojechaniu na stację paliw w P. zakupili alkohol. Po czym oskarżony wsiadł za kierownicę samochodu osobowego. Podczas wyjazdu ze stacji, zauważył radiowóz Policji. Postanowił zaparkować pojazd na terenie stacji i z powrotem udać się na teren stacji. Oświadczył pasażerowi, że dalej nie będzie kierować. Po kilkudziesięciu metrach kierowania pojazdem tym razem przez B. K. , funkcjonariusze Policji zatrzymali pojazd. Po poleceniu zbadania stanu trzeźwości, B. K. podjął próbę nieudanej ucieczki, gdyż niebawem pojazd wpadł do rowu a kierujący uciekł, pozostawiając w samochodzie oskarżonego. Niebawem nadjechał radiwowóz i policjanci wykonali niezbędne czynności służbowe. ( dowód : wyjaśnienia oskarżonego, k. 62, 23-24v.) Badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, przeprowadzone na urządzeniu kontrolno – pomiarowym (...) wykazało u oskarżonego 0,75, 0,68 oraz 0,67 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu odpowiednio o godzinie: 02.40, 03.00 i 03.
7. ( dowód : protokół użycia urządzenia alcosensor, karta 2.) Oskarżony P. A. posiada wykształcenie podstawowe. Bez zawodu. Utrzymuje się z wynagrodzenia w wysokości 2200 zł z tytułu wykonywanej pracy na stanowisku operatora urządzeń w (...) Spółdzielni (...) w K. . Bez majątku. Kawaler. Nie był dotychczas karany sądownie. ( dowód : wyjaśnienia oskarżonego, k. 62, dane o karalności za przestępstwa z K. , k. 28.) Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Sąd wykorzystał je przy ustalaniu faktycznego w sprawie. Wyjaśnił w szczególności, że spożywał na spotkaniu towarzyskim alkohol, po czym zdecydował się na kierowanie samochodem osobowym. Wyjaśnienia te sąd ocenił jako szczere i wiarygodne. Ustalając stan faktyczny w sprawie, sąd oparł się także na dokumentach ujawnionych w toku postępowania sądowego powołanych wyżej, w tym w szczególności na: protokole użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu typu alcosensor, zaświadczeniu o karalności. Dokumenty te nie były w trakcie procesu negowane i ich prawdziwość nie budziła wątpliwości. Wskazany materiał dowodowy jest logiczny i spójny, nie ma w nim żadnym sprzeczności. Sąd zważył, co następuje: Według art. 178 a § 1 k.k. sprawca, który znajdując w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
8. Mając na uwadze stan faktyczny ustalony w sprawie sąd uznał, że nie ma wątpliwości, iż oskarżony P. A. zachowaniem swoim dopuścił się popełnienia występku z art.

§ 1k.k.

Wymierzając karę grzywny, sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Wzięto pod uwagę zarówno dyrektywy w zakresie prewencji ogólnej jak i indywidualnej, stopień społecznej szkodliwości czynu i zawinienia sprawcy. Orzeczona kara grzywny, będzie odczuwalną dla oskarżonego realną dolegliwością ekonomiczną, będącą zarazem dostateczną odpłatą za popełnione przestępstwo o znacznej społecznej szkodliwości. Przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej, sąd wziął pod uwagę, treść art. 33 § 3 kk , który przy ustalaniu stawki dziennej nakazuje brać pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Stawka dzienna – wg. tego przepisu - nie może być niższa od 10 zł, ani przekraczać 2000 zł. Kara grzywny w orzeczonym rozmiarze 80 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł, spełnia ponadto rolę ogólnoprewencyjną i będzie stanowić dostateczną dolegliwość finansową dla sprawcy. Okoliczność obciążająca to stwierdzony znaczny stopień nietrzeźwości. Przyznanie się do winy wraz ze złożeniem określonych wyjaśnień, potraktowano jako wyraz skruchy i szczerego żalu za popełniony czyn. Okoliczność łagodząca to również wcześniejsza niekaralność za przestępstwa. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. , sąd zobligowany był do wymierzenia środka karnego, określonego w art. 39 pkt 3 k.k. a polegającego na orzeczeniu zakazu prowadzenia pojazdów. Przepis ten stanowi, że sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w §1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177 . Przepis ten ustanawia jako zasadę orzekanie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, w przypadku jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa był w stanie nietrzeźwości. Według generalnej reguły powyższy zakaz orzeka się do lat 15 ( art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. ). Przy wymiarze środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, sąd wziął pod uwagę okoliczności wpływające na złagodzenie jej wymiaru: szczere przyznanie się do winy, okazanie żalu i skruchy a nadto niekaralność. Stąd orzeczony zakres czasowy jest najniższym z możliwych do orzeczenia, tj. 3 lata. Ponadto na podstawie art. 43a § 2 k.k. , orzekł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie w kwocie 5000 zł - czyli w najniższej wysokości - z uwagi na jego obligatoryjność w przypadku skazania z art.

§1k.k.

Natomiast jego wysokość maksymalna określona treścią art. 43 a§1 k.k. to kwota 60 000 zł. Na zasadzie art. 63§ 1 i 4 k.k. zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej grzywny okres faktycznego pozbawienia wolności w sprawie a na poczet zakazu okres zatrzymania prawa jazdy. O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 626§1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. , zasądzając je od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa