Sad powszechny, IV W 606/17

Sygn. akt IV W 606/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lipca 2017 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Iwona Gierula Protokolant: Monika Kurek w obecności oskarżyciela publicznego: nie stawił się, o terminie zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2017 r. sprawy D. L. syna J. i K. z d. R. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: w okresie od dnia 13 kwietnia 2016 r. do dnia 19 kwietnia 2016 r., tj. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, w W. przy ul. (...) jako właściciel pojazdu marki V. o nr rej. (...) wbrew obowiązkowi nie wskazał na żądanie Straży Miejskiej (...) W. komu powierzył ww. pojazd do kierowania lub używania w dniu 17 marca 2016 r., o godz. 15:15, tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w. w zw. z art. 78 ust. 4 Ustawy z dn. 20.06.1997 r. „ Prawo o ruchu drogowym ” (Dz. U. Nr 108 poz. 908 z późn. zm.) orzeka: I. obwinionego D. L. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu; II. na podstawie art. 118 § 2 k.p.w. koszty postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt IV W 606/17 UZASADNIENIE D. L. został obwiniony o to, że w okresie od dnia 13 kwietnia 2016 r. do dnia 19 kwietnia 2016 r., tj. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, w W. przy ul. (...) jako właściciel pojazdu marki V. o nr rej. (...) wbrew obowiązkowi nie wskazał na żądanie Straży Miejskiej (...) W. , komu powierzył ww. pojazd do kierowania lub używania w dniu 17 marca 2016 r., o godz. 15:15, tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w. w zw. z art. 78 ust. 4 Ustawy z dn. 20.06.1997r. „ Prawo o ruchu drogowym ”. Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w trakcie rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17 marca 2016 r. około godz. 15.15 funkcjonariusze Straży Miejskiej (...) W. , pełniąc służbę patrolową w rejonie dzielnicy B. , znajdując się na ul. (...) , zauważyli pojazd marki V. o nr rej. (...) , zaparkowany w strefie obowiązywania znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się”, co stanowi wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. W wyniku prowadzonych przez Straż Miejską m st. W. czynności wyjaśniających ustalono, iż właścicielem wskazanego wyżej samochodu jest D. L. , syn J. i K. z d. R. , ur. (...) w W. . W dniu 04 kwietnia 2016 r. Straż Miejska m st. W. wezwała D. L. do wskazania w terminie 7 dni, komu powierzył wyżej wymieniony pojazd do kierowania lub używania w dniu 17 marca 2016 r. o godz. 15.15, a jeżeli był wówczas kierowcą, do zapłaty mandatu karnego kredytowanego w wysokości 100 złotych i odpowiedniego wypełnienia dołączonego do treści wezwania pisemnego oświadczenia. W treści wezwania zawarto pouczenie, że D. L. jako właściciel pojazdu – stosownie do treści art. 78 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 20.06.1997 r. „ Prawo o ruchu drogowym ” - ma obowiązek wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania we wskazanym czasie, a niedopełnienie tego obowiązku naraża go na odpowiedzialność za wykroczenie z art. 96 § 3 kw. Wezwanie wraz z pouczeniem wysłano na ustalony adres pobytu D. L. , tj. ul. (...) , W. i zostało odebrane w dniu 12 kwietnia 2017 r. przez K. L. – żonę D. L. . K. L. , wiedząc, że to ona w czasie ujawnionego wykroczenia, była użytkownikiem pojazdu marki V. o nr rej. (...) , nie przekazała D. L. korespondencji ze Straży Miejskiej. W dniu 05 kwietnia 2017 r. Straż Miejska (...) W. skierowała do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w W. wniosek o ukaranie D. L. jako obwinionego o popełnienie wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: notatki urzędowej (k. 1), wezwania wraz z zpo (k. 3-5), wyjaśnień obwinionego (k. 21), zeznań świadka K. L. (k. 22). W trakcie czynności wyjaśniających Straż Miejska (...) W. w trybie art. 54 § 7 k.p.w. odstąpiła od przesłuchania w charakterze osoby podejrzanej D. L. , z uwagi na jego niestawiennictwo w siedzibie Straży Miejskiej w celu złożenia wyjaśnień (k. 7). Obwiniony D. L. w trakcie rozprawy głównej nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i zaprzeczył, jakoby zaparkował samochód V. we wskazanym w treści zarzutu miejscu. Obwiniony wyjaśnił, że użytkownikiem tego pojazdu jest jego żona K. L. , która jeździła do koleżanki do fryzjera na ul. (...) i to ona zaparkowała pojazd w tym miejscu. Z wyjaśnień obwinionego wynika, że żona odbierała korespondencję ze Straży Miejskiej i mu jej nie przekazała, gdyby o niej wiedział, stawiłby się w siedzibie Straży Miejskiej. Obwiniony potwierdził, że jest właścicielem tego pojazdu, o sprawie dowiedział się dopiero, gdy otrzymał wyrok nakazowy z Sądu (k. 21). Sąd zważył, co następuje: Sąd uwzględnił wyjaśnienia obwinionego w zakresie okoliczności kluczowej dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a więc co do braku świadomości i wiedzy obwinionego o obowiązku wskazania na żądanie Straży Miejskiej (...) W. osoby, której powierzył pojazd marki V. o nr rej. (...) do kierowania lub używania w dniu 17 marca 2016 r. o godz. 15.15 w okresie wskazanym w treści zarzucanego czynu. Jego wyjaśnienia są logiczne i przekonujące, a przeciwko przedstawionej przez niego wersji zdarzenia nie przemawiają w sposób nie budzący wątpliwości żadne inne dowody zgromadzone w niniejszej sprawie. Wskazać należy, iż obwiniony w treści wyjaśnień zaprzeczył, jakoby otrzymał odebraną w dniu 12.04.2016 r. przez jego żonę K. L. korespondencję ze Straży Miejskiej (...) W. , zawierającą wezwanie do wskazania w terminie 7 dni osoby, która użytkowała ww. pojazd w dniu 17.03.2016 r. Sąd ocenił jego wyjaśnienia jako wiarygodne, albowiem okoliczność tę potwierdziła przesłuchana w charakterze świadka K. L. , a w sprawie brak jest innego materiału dowodowego, który pozwoliłby dokonać w tym zakresie odmiennych ustaleń. Należy zauważyć, że obwiniony nie był w tym okresie użytkownikiem tego pojazdu, a pojazd ten użytkowała K. L. , która odebrała korespondencję kierowaną do męża. Co więcej potwierdziła, że nie przekazała tego pisma mężowi ani go o nim nie poinformowała, co wynikało z roztargnienia oraz obawy przed jego złością, albowiem było to kolejne pismo kierowane do męża w związku z naruszeniem przez nią przepisów ruchu drogowego. W tej sytuacji nie sposób wykluczyć tego, że przedmiotowej korespondencji obwiniony mógł nie otrzymać. Zeznania świadka K. L. korespondują z treścią wyjaśnień obwinionego, zaś biorąc pod uwagę charakter niniejszej sprawy, brak jest możliwości dopuszczenia innych dowodów pozwalających tę okoliczność jednoznacznie zweryfikować. W zaistniałej sytuacji Sąd nie był w stanie podważyć wyjaśnień obwinionego i ustalić, że mając wiedzę o tym, że wpłynęło wezwanie ze Straży Miejskiej wzywające go do wskazania w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, tj. w okresie od 13 kwietnia 2016 r. do 19 kwietnia 2016 r., osoby, której powierzył pojazd marki V. o nr rej. (...) do kierowania lub używania w dniu 17.03.2016 r. o godz. 15.15, wbrew obowiązkowi tego nie uczynił. Sąd miał na względzie, że świadek K. L. była osobą najbliższą dla obwinionego, jednak wobec spójności jej zeznań z wyjaśnieniami obwinionego, ustaloną okolicznością, iż to nie obwiniony odebrał przedmiotową korespondencję, a także w związku ze spójnością i logiką jej wypowiedzi, Sąd ocenił je jako wiarygodne i uczynił podstawą dokonania ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, po dokonaniu jego oceny w oparciu o dyrektywy wskazane w art. 7 k.p.k. , należy stwierdzić, że obwiniony D. L. nie popełnił zarzucanego mu we wniosku o ukaranie czynu. Na podstawie art. 96 § 3 k.w. odpowiada bowiem sprawca, który wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Zgodnie z art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu (w tym Straży Miejskiej), komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec. Bezsporne jest, że dla zaistnienia wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. konieczna jest świadomość u danej osoby istnienia takiego obowiązku, a więc wiedza, że Straż Miejska jako organ uprawniony do żądania takich informacji skierowała do właściciela czy posiadacza pojazdu wezwanie do podania tych informacji w określonym terminie. W niniejszej sprawie wobec treści wyjaśnień obwinionego, który zaprzeczył jakoby miał wiedzę na temat skierowanego przez Straż Miejską (...) W. , a odebranego w dniu 12.04.2016 r. przez jego żonę K. L. , wezwania do wskazania w terminie 7 dni osoby, której powierzył pojazd marki V. o nr rej. (...) do kierowania lub używania w dniu 17.03.2016 r. o godz. 15.15 oraz w związku z treścią korespondujących z nimi zeznań świadka K. L. , brak jest podstaw do skazania D. L. za zarzucane mu wykroczenie. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż obwiniony nie wypełnił ustawowych znamion zarzucanego mu we wniosku o ukaranie czynu, co w świetle treści art. 5 § 1 pkt 2 k.p.w. czyni koniecznym uniewinnienie obwinionego od popełnienia tego czynu. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 118 § 2 k.p.w.