← Polska

Sad powszechny, II K 371/13

Sygnatura akt II K 371/13 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 listopada 2013 roku Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Andrzej Muszka Pr

§2k.k.

popełniony w dniu 26 lipca 2009 r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Nadto na podstawie art. 71 §1 k.k. orzeczono karę 30 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie po 10 złotych każda; Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie sygn. akt Ko 3178/10 zarządzono wykonanie powyższej kary pozbawienia wolności. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 23 września 2011 r. w sprawie sygn. akt VII K 1464/09 skrócono skazanemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności o 30 dni w związku z wykonaniem kary grzywny; 4. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 lipca 2010 roku w sprawie II K 1307/10, za czyn z art. 157 §2 k.k. w zw. z art.

§1kk ., popełniony w dniu 28 stycznia 2010 r.

na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności;

  1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 1 kwietnia 2011 roku w sprawie II K 1824/10 , za czyn z art. 280 §1 k.k. i art. 157 §2 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. popełniony w dniu 13 czerwca 2010 r. na karę dwóch lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności
  2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 lipca 2011 r w sprawie sygn. akt II K 521/11 . za czyny z art. 288§1 kk w zw. z art. 91§1 kk popełnione 14 lutego 2011 r. i 16 lutego 2011 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Nadto orzeczono wobec skazanego karę 30 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie po 10 złotych każda. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie sygn. akt II K 521/11 na poczet powyższej kary grzywny zaliczono skazanemu okres zatrzymania w dniu 14 lutego 2011 r.
  3. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie sygn. akt II K 2069/11 za czyn z art. 281 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. na karę roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres pozbawienia wolności w sprawie w dniach 27 i 28 kwietnia 2013 r. I. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 §1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności, orzeczone wobec skazanego A. T. w wyrokach, o których mowa w punktach 4 i 5 części wstępnej wyroku i wymierza mu łączną karę 2 ( dwóch ) lat i 8 ( ośmiu ) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. łączy kary pozbawienia wolności, orzeczone wobec skazanego A. T. w wyrokach, o których mowa w punktach 6 i 7 części wstępnej wyroku i wymierza mu łączną karę roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 577 k.p.k. , na poczet orzeczonych wobec skazanego A. T. w punkcie I i II części dyspozytywnej wyroku kar łącznych pozbawienia wolności zalicza okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających połączeniu; IV. na podstawie art. 572 k.p.k. , umarza postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w odniesieniu do kar orzeczonych wyrokami, opisanymi w punktach 1, 2 i 3 części wstępnej wyroku; V. na podstawie art. 576 §1 k.p.k. stwierdza, iż wyroki podlegające połączeniu ulegają osobnemu wykonaniu w zakresie nieobjętym wyrokiem łącznym; VI. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 V 1982 roku prawo o adwokaturze i § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 IX 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu , zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. R. kwotę 120 złotych wraz z kwotą 27,60 złotych jako podatek VAT, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony skazanego z urzędu. VII. na podstawie art. 624 §1 k.p.k. , zwalnia skazanego A. T. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania w niniejszej sprawie; Sygn. akt II K 371/13 UZASADNIENIE w dniu 5 kwietnia 2013 r. do tutejszego wpłynął wniosek skazanego A. T. , domagającego się połączenia kar orzeczonych w sprawach II K 1464/09, II K 1824/10, II K 1307/10, II K 149/08 i II K 2069/11 Sąd działając z urzędu ustalił, iż A. T. skazany został następującymi wyrokami: wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 23 lutego 2007 r. roku w sprawie VII K 974/06 , za czyn z art. 157§1 kk , popełniony w dniu 9 kwietnia 2006 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 października 2009 r. w sprawie sygn. akt VII Ko 1166/09 zarządzono wykonanie powyższej kary pozbawienia wolności; dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w aktach sprawy VII K 974/06, postanowienie Sądu Rejonowego w sprawie VII Ko 1166/09, dane o karalności k. 6-7; wyrokiem Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10 marca 2009 roku w sprawie III K 149/08 za czyn:
  4. z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w od 23 maja 2008 r. do 29 maja 2008 r. na karę roku pozbawienia wolności
  5. z art. 18§3 kk w zw. z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w okresie od kwietnia 2008 r. do 29 maja 2008 r. na karę roku pozbawienia wolności
  6. za czyn z art. 58 ust. 2 i art. 59 ust. 3 w zw. z art. 59 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk na karę 6 miesiecy pozbawienia wolności. Łącznie wymierzono skazanemu karę 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której zaliczono okres pozbawienia wolności od dnia 29 maja 2008 r. do dnia 10 marca 2009 r. Wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie sygn. akt II AKa 176/09 zmieniono powyższy wyrok w ten sposób, że czyn opisany w punkcie pierwszym zakwalifikowano na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz obniżono łączną karę pozbawienia wolności do roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze , wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu w aktach sprawy III K 149/08, dane o karalności k. 6-7; wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 16 grudnia 2009 roku w sprawie VII K 1464/09, za czyn z art. 288§1 kk w zw. z art.

§2kk popełniony w dniu 26 lipca 2009 r.

na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Nadto na podstawie art. 71§1 kk orzeczono karę 30 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie po 10 złotych każda; Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie sygn. akt Ko 3178/10 zarządzono wykonanie powyższej kary pozbawienia wolności. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 23 września 2011 r. w sprawie sygn. akt VII K 1464/09 skrócono skazanemu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności o 30 dni w związku z wykonaniem kary grzywny dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze , postanowienie w aktach sprawy VII K 1464/09, dane o karalności k. 6-7; wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 21 lipca 2010 roku w sprawie II K 1307/10 , za czyn z art. 157§2 kk w zw. z art.

§1kk ., popełniony w dniu 28 stycznia 2010 r.

na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w aktach sprawy II K 1307/10, dane o karalności k. 6-7 wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 1 kwietnia 2011 roku w sprawie II K 1824/10 , za czyn z art. 280§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk popełniony w dniu 13 czerwca 2010 r. na karę dwóch lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w aktach sprawy II K 1824/10, dane o karalności k. 6-7 wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 6 lipca 2011 r w sprawie sygn. akt II K 521/11 . za czyny z art. 288§1 kk w zw. z art. 91§1 kk popełnione 14 lutego 2011 r. i 16 lutego 2011 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby.. Nadto orzeczono wobec skazanego karę 30 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie po 10 złotych każda. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 8 sierpnia 2011 r. w sprawie sygn. akt II K 521/11 na poczet powyższej kary grzywny zaliczono skazanemu okres zatrzymania w dniu 14 lutego 2011 r. dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w aktach sprawy II K 521/11, postanowienie Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w aktach II K 521/11 , dane o karalności k. 6-7; wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 26 marca 2013 r. w sprawie sygn. akt II K 2069/11 za czyn z art. 281 kk w zw. z art. 64§1 kk na karę roku i dwóch miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres pozbawienia wolności w sprawie w dniach 27 i 28 kwietnia 2013 r. dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w aktach sprawy II K 2069/11, dane o karalności k. 6-

  1. Skazany w warunkach izolacji więziennej przebywa od 26 lutego 2013 r. Jego zachowanie w trakcie pobytu w Areszcie Śledczym jest przeciętne. Nie był nagradzany, ani karany dyscyplinarnie. W stosunku do funkcjonariuszy przyjmuje postawę regulaminową, przestrzega regulaminu wewnętrznego jednostki. W grupie osadzonych jest osobą bezkonfliktową. Jest uczestnikiem podkultury przestępczej, nie przejawia na jej tle negatywnych zachowań. Nie jest zatrudniony z uwagi na brak wolnych miejsc pracy, nie udziela się przy pracach społecznych. Wykazuje cechy diagnostyczne uzależnienia od alkoholu. Dyrektor Aresztu Śledczego w Ś. przyjął dla skazanego pozytywną prognozę penitencjarną. Dowód: opinia o skazanym k. 11; SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Art.569 § 1 k.p.k stanowi, iż Sąd wydaje wyrok łączny w stosunku do osoby prawomocnie skazanej, jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej. Warunki orzekania kary łącznej regulują przepisy art.85 kk , art..86 § 1,2 i 3 kk i następne. Przesłanki orzekania w stosunku do sprawcy kary łącznej wskazuje art.85 kk , który stanowi, iż Sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę skazania kary wymierzone za zbiegające się przestępstwa jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok , chociażby nieprawomocny co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Mając zatem powyższe na uwadze w stosunku do A. T. można było wydać wyrok łączny odnośnie prawomocnych wyroków opisanych w punktach 4 i 5 , a także 6 i 7 części wstępnej wyroku. Na podstawie art.85 kk , art.86§1 kk Sąd połączył zatem A. T. wskazane wyroki w zakresie orzeczonych kar pozbawienia wolności i wymierzył mu kary łączne dwóch lat i ośmiu miesięcy pozbawienia wolności oraz roku i czterech miesięcy pozbawienia wolności. Orzekając tak karę łączną Sąd miał przede wszystkim na względzie, iż obowiązujący kodeks karny , poza pewnymi wyjątkami, nie określa jakichkolwiek reguł, którymi należy się kierować przy łączeniu kar. Art. 86 § 1 kk wyznacza bowiem jedynie granice orzekania kary łącznej, którymi są jako minimum – najsurowsza z kar i jako maksimum – suma kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa, przy jednoczesnym drugim górnym progu w postaci zakazu przekroczenia ustawowej granicy rodzaju kary 15 lat pozbawienia wolności. Z tych też względów, wymierzając karę łączną, Sąd kierował się ogólnymi regułami ukształtowanymi przez orzecznictwo sądowe. Zgodnie z tymi regułami przyjmuje się, iż wymierzając karę łączną uwzględnić należy głównie związek podmiotowo-przedmiotowy zachodzący między poszczególnymi przestępstwami tj. podobieństwo rodzajowe zbiegających się przestępstw, motywację i czas popełnienia każdego z nich. Im bardziej jest on ścisły, tym bardziej powinno się stosować zasadę absorpcji poszczególnych kar - polegającą na pochłonięciu pozostałych kar przez najsurowszą z nich, im mniejszy - zasadę ich kumulacji polegającą na zwykłym zsumowaniu kar orzeczonych za poszczególne przestępstwa (wyrok SN z dnia 90.05.15, IV KR 80/90, niepublikowane). Jednak sam ów związek nie stanowi wyłącznego kryterium, decydującego o wymiarze kary łącznej. Kryterium to winny stanowić również ogólne dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 k.k. oraz okoliczności zaistniałe po wydaniu wyroku – zwłaszcza zachowanie się skazanego w zakładzie karnym albo w środowisku, w którym znajduje się po prawomocnym skazaniu poszczególnymi wyrokami. Nadto w tym miejscu wskazać należy, iż popełnienie przestępstw podobnych w bliskich odstępach czasu uzasadnia znaczną absorpcję w wymiarze kary łącznej przy czym, dopuszczenie się ich na szkodę różnych pokrzywdzonych - odstąpienie od absorpcji pełnej na rzecz częściowej absorpcji czy kumulacji, gdyż oznacza niekompletność kryteriów ścisłego związku przedmiotowego i podmiotowego zabiegających się realnie przestępstw ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 91.03.07, II AKr 15/91, KZS 1991/3/12). Z tych też względów Sąd orzekając wobec skazanego A. T. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze dwóch lat i ośmiu miesięcy kierował się zasadą częściowej absorpcji. Wziął bowiem pod uwagę, iż przestępstwa, za które został prawomocnie skazany połączonymi wyrokami, popełnione zostały w okresie sześciu miesięcy przeciwko tożsamym dobrom chronionym prawem, przy czym drugi z przypisanych mu czynów cechował się zdecydowanie wyższym stopniem społecznej szkodliwości. Z drugiej strony Sąd miał na uwadze, iż czyny te zostały popełnione na szkodę różnych podmiotów. Wymierzając natomiast karę łączną roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności Sąd zważył z jednej strony, iż za skorzystaniem z zasady absorpcji przemawiał fakt zróżnicowania pod względem stopnia społecznej szkodliwości przedmiotowych czynów oraz bliski ich związek czasowo – przedmiotowy. Z drugiej strony Sąd miał na uwadze również i w tym przypadku popełnienie przedmiotowych czynów na szkodę różnych podmiotów. Sąd miał nadto na uwadze wszystkie okoliczności z art.53 kk – zwłaszcza fakt, iż A. T. był już wcześniej wielokrotnie karany za podobne przestępstwa oraz opinię o skazanym sporządzoną w Areszcie Śledczym w Ś. , którą Sąd uznał za przeciętną. Sąd miał na uwadze, że w świetle art. 89§ 1a.kk stanowiącego, iż w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, możliwym było orzeczenie bezwzględnej łącznej kary pozbawienia wolności Taka konieczność zachodziła w rozpoznawanej sprawie. W ocenie Sądu nie można bowiem podzielić już stanowiska Sąd Rejonowego w Jeleniej Górze wyrażonego w treści orzeczenia z dnia 6 lipca 2011 r. sygn. akt II K 521/11, zgodnie z którym wobec skazanego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna przekonująca, iż w razie wymierzenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, nie popełni on w przyszłości przestępstwa. Sąd orzekając bowiem w wymienionej sprawie nie posiadał wiedzy o popełnieniu przez skazanego kolejnego przestępstwa o znacznym stopniu społecznej szkodliwości a mianowicie z art. 281 kk w zw. z art. 64§1 kk , ukaranego wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze w sprawie II K 2069/
  2. Zachowanie skazanego rozpoznawane w sprawie II K 2069/11 świadczy w ocenie Sądu o rażąco lekceważącym jego stosunku do obowiązującego porządku prawnego. Słusznie zatem Sąd Rejonowy w sprawie II K 2069/11 uznał, iż wyłącznie orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności względem skazanego spełni zadania stawiane przed karą pozbawienia wolności. Na podstawie art.63§1 kk i art. 577 kpk na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności Sąd zaliczył skazanemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających połączeniu. Stosownie do treści art. 572 kpk , mając na uwadze, iż kary wymierzone wyrokami opisanymi w pkt 1,2 i 3 części wstępnej wyroku nie mogły stosownie do treści art. 85 kk zostać połączone, Sąd umorzył postępowanie w tym zakresie. Orzeczenie w punkcie V i VI znajdują swoje umocowanie w treści przepisów w nich wskazanych. Na podstawie art.624§1 kpk sąd zwolnił A. T. od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa. Uznał bowiem , iż nie jest on w stanie ponieść ciężaru tych kosztów zważywszy, że nie posiada on żadnego majątku i nadal pozostaje w Areszcie Śledczym.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.