← Polska

Sad powszechny, VI K 502/13

0.1.Sygnatura akt VI K 502/13 0.

  1. 0.3.WYROK ŁĄCZNY I.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2013 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, VI Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Reneta Salwach Protokolant: Robert Nowakowski przy udziale Prokuratora Leokadii Chrobak po rozpoznaniu dnia 27.11.2013 roku sprawy karnej A. P. urodz. (...) w N. syna A. i I. zd. G. skazanego prawomocnymi wyrokami : I. Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 23 maja 2011r. sygn. akt VIK 1379/10 za czyny z art. 279§1kk przy zastosowaniu art. 91§1kk popełnione w okresie od 17 do 19 kwietniu 2010 roku i w kwietniu 2010 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz czyn z art. 275§1 kk i art. 278§1 i 5 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11§2 kk popełniony w nocy z 25 na 26 kwietnia 2010r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary połączono i wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat 3, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 06 lutego 2012 roku sygn. akt VIKo 88/12, oraz na podstawie art. 33§2kk na karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, którą zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 dni postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 20 czerwca 2012 roku sygn. akt SRNS Ko 342/12; II. Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 listopada 2011r. sygn. akt VIK 537/11 za czyny z art. 278§1 kk przy zastosowaniu art. 91§1kk popełnione w dniach 23 lutego 2011r. i 28 marca 2011r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat 2; III. Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 listopada 2011r. sygn. akt VIK 762/11: - za czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w okresie od 28 kwietnia 2011 roku do 02 maja 2011 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; - za czyn z art. 55 ust.1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 26 kwietnia 2011 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych każda, którą zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 15 dni postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 kwietnia 2012 roku sygn. akt SRNS Ko 174/12; które to skazania połączono i wymierzono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat 2; IV. Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 29 listopada 2011r. sygn. akt VIK 824/11 za czyn z art. 280§1 kk i art. 286§2 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12 kk popełniony w dniu 8 sierpnia 2011 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności; V. Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 lipca 2013r. sygn. akt VIK 243/11 za czyn z art.279§1 kk popełniony w nocy z 4 na 5 listopada 2010 roku na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności; I. na podstawie art. 569§1kpk w zw. z art. 91§2kk i art. 85kk , art. 86§1kk i art. 89§1a kk łączy skazanemu A. P. kary pozbawienia wolności orzeczone w wyrokach opisanych w pkt I, II, III i V części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 569§1kpk w zw. z art. 85kk , art. 86§1 i 2kk łączy skazanemu A. P. kary grzywny orzeczone w wyrokach opisanych w pkt I i III części wstępnej wyroku i wymierza mu karę łączną grzywny w wymiarze 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych; III. pozostałe orzeczenia nie objęte wyrokiem łącznym a dotyczące skazanego A. P. pozostawia do odrębnego wykonania; IV. na podstawie art. 63§1kk w zw. z art. 577 kpk na poczet orzeczonej w pkt I części dyspozytywnej wyroku kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności zalicza skazanemu okres odbytej już kary w sprawie VIK 1379/10 od dnia 5 maja 2010 do dnia 07 maja 2010r. i od dnia 14 marca 2013 roku do dnia 18 kwietnia 2013r.; V. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie w zakresie dotyczącym wydania wyroku łącznego co do wyroku opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku; VI. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych wydatki poniesione w sprawie zaliczając na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE W oparciu o wyniki przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 23 maja 2011 roku sygn. akt VI K 1379/10 A. P. za czyny z art. 279 § 1 kk przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk popełnione w okresie od 17 do 19 kwietnia 2010 roku i w kwietniu 2010 roku skazany został na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 275 § 1 kk i art. 278 § 1 i 5 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk popełniony w nocy z 25 na 26 kwietnia 2010 roku skazany został na kare 10 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary połączono i wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat 3, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 6 lutego 2012 roku sygn. akt VI Ko 88/12 oraz na podstawie art. 33 § 2 kk na karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 10 złotych każda, którą zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 dni postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 20 czerwca 2012 roku sygn. akt SRNS Ko 342/
  2. dowód: akta Sądu Rejonowego w Kłodzku VI K 1379/10 Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 listopada 2011 roku sygn. akt VI K 537/11 A. P. za czyny z art. 278 § 1 kk przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk popełnione w dniach 23 lutego 2011 roku i 28 marca 2011 roku skazany został na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat
  3. dowód: akta Sądu Rejonowego w Kłodzku VI K 537/11 Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 listopada 2011 roku sygn. akt VI K 762/11 A. P. za czyn z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w okresie od 28 kwietnia 2011 roku do 02 maja 2011 roku skazany został na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn z art. 55 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii popełniony w dniu 26 kwietnia 2011 roku skazany został na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych po 10 złotych każda, którą zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 15 dni postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 kwietnia 2012 roku sygn. akt SRNS Ko 174/12, które to kary pozbawienia wolności połączono i wymierzono karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania tytułem próby na okres lat
  4. dowód: akta Sądu Rejonowego w Kłodzku VI K 762/11 Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 29 listopada 2011 roku sygn. akt VI K 824/11 A. P. za czyn z art. 280 § 1 kk i art. 286 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk popełniony w dniu 8 sierpnia 2011 roku skazany został na karę 2 lat pozbawienia wolności. dowód: akta Sądu Rejonowego w Kłodzku VI K 824/11 Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 lipca 2013 roku sygn. akt VI K 243/11 A. P. za czyn z art. 279 § 1 kk popełniony w nocy z 4 na 5 listopada 2010 roku skazany został na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. dowód: akta Sądu Rejonowego w Kłodzku VI K 243/11 Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 569 § 1 kpk Sąd wydaje wyrok łączny, jeżeli w stosunku do osoby prawomocnie skazanej co najmniej 2 wyrokami, zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej. Warunki te określa art. 85 kk . Powołany wyżej przepis stanowi, że Sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. W analizowanych przez Sąd prawomocnie zakończonych postępowaniach karnych prowadzonych przeciwko A. P. , w czterech sprawach spełnione zostały wymienione wyżej przesłanki orzeczenia kary łącznej, a tym samym zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego. Podkreślić w tym miejscu należy, że przesłanki orzekania kary łącznej nie dają sądowi swobody w doborze wyroków podlegających łączeniu. Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 25.02.2005 roku (I KZP 36/04), której nadał moc zasady prawnej, przyjął „restryktywną” interpretację przepisów o karze łącznej, mających zastosowanie w wyroku łącznym, odnoszącą cezurę czasową do pierwszego chronologicznie wyroku. Obecnie obowiązująca wykładnia art. 85 kk nakazuje Sądowi zbadanie czasu popełnienia przestępstwa oraz dat wydania wyroków począwszy od wyroku chronologicznie pierwszego i wyklucza możliwość wybierania konfiguracji korzystniejszej dla skazanego. Obowiązkiem Sądu jest umiejscowienia na osi czasowej popełnionych czynów oraz wydanych wyroków i połączenie skazań dotyczących czynów popełnionych przed wydaniem wyroku chronologicznie pierwszego oraz ewentualnie połączenie kolejnych skazań w ramach kolejnego zbiegu realnego. Pierwszym chronologicznie wyrokiem w analizowanych sprawach jest wyrok Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 23 maja 2011 roku w sprawie VI K 1379/10 (pkt. I części wstępnej wyroku), przed datą wydania którego popełnione zostały czyny objęte wyrokami Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 listopada 2011 roku w sprawie VI K 537/11 (pkt. II części wstępnej wyroku), Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 listopada 2011 roku w sprawie VI K 762/11 (pkt. III części wstępnej wyroku) i Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 15 lipca 2013 roku w sprawie VI K 243/11 (pkt. V części wstępnej wyroku). Czyny osądzone w tych sprawach tworzą zatem realny zbieg przestępstw i wymierzone za nie kary jednostkowe objęte zostały karą łączną pozbawienia wolności orzeczoną w pkt. I części dyspozytywnej wyroku i karą łączną grzywny orzeczoną w pkt. II części dyspozytywnej wyroku. Pierwszy chronologicznie wyrok wydany w sprawie VI K 1379/10 w dniu 23 maja 2011 roku, z uwagi na datę orzeczenia, eliminuje możliwość objęcia przy doborze wyroków jednostkowych dla wydania wyroku łącznego wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 29 listopada 2011 roku sygn. akt VI K 824/11 (pkt. IV części wstępnej wyroku), bowiem przedmiotem rozstrzygnięcia w tej sprawie było przestępstwo popełnione w dniu 8 sierpnia 2011 roku, a zatem po popełnione wydaniu pierwszego chronologicznie wyroku w sprawie VI K 1379/
  5. Sąd uznał zatem, że nie zachodzą warunki do objęcia wyrokiem łącznym skazania wynikającego z wyroku opisanego w pkt. IV części wstępnej wyroku i postępowanie w tym zakresie umorzył w oparciu o art. 572 kpk . Granice kary łącznej wyznaczają reguły określone w art. 86 § 1 i 2 kk , zgodnie z którym podstawą jej wymiaru są kary wymierzone z osobna za poszczególne pozostające w zbiegu realnym przestępstwa, w granicach od najwyższej z kar do ich sumy. Najwyższa z kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych za czyny objęte wyrokiem łącznym wynosi 1 rok i 2 miesiące pozbawienia wolności, a ich suma to 4 lata i 8 miesięcy pozbawienia wolności (suma kar łącznych orzeczonych tymi wyrokami przy ich kolejnym wykonywaniu to 4 lata pozbawienia wolności), a w tych warunkach orzeczona wyrokiem łącznym kara łączna w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności stanowi wyraz znacznej absorpcji i uzasadnione jest wnioskowanie, że kara w tym wymiarze zostałaby wymierzona w przypadku rozpoznania wszystkich czynów w toku jednego postępowania. Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności Sąd miał na względzie, że przestępstwa, których dotyczyły wyroki jednostkowe w opisanych wyżej sprawach, popełnione zostały na przestrzeni przeszło roku (w okresie od kwietnia 2010 roku do maja 2011 roku) i są to różnego rodzaju przestępstwa przeciwko mieniu (w tym popełnione w warunkach ciągu przestępstw określonego w art. 91 § 1 kk ) oraz przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nie zachodzi zatem ani zwartość czasowa ani ścisła więź przedmiotowo – podmiotowa, co nie pozwala na zastosowanie pełnej absorpcji i przemawia za przyjęciem zasady asperacji przy ferowaniu kary łącznej. Orzeczona w pkt. I części dyspozytywnej wyroku kara łączna pozbawienia wolności stanowi jednak wyraz znacznej absorpcji, a na taki wymiar kary wpływ miało również i to, że podlegające połączeniu kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone zostały z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania, a więc wydanie wyroku łącznego obiektywnie „pogorszyło” sytuację prawną skazanego, gdyż obecnie wymiar kary podlegającej bezwzględnemu wykonaniu jest wyższy, niż przed wydaniem wyroku łącznego, jako że w skład wyroku weszły kary uprzednio warunkowo zawieszone. Podkreślić wszakże wypada, że orzeczeniu kary łącznej nie stoi na przeszkodzie fakt, iż w objętych wyrokiem łącznym sprawach orzeczono kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania i z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, co jednoznacznie reguluje art. 89 § 1 kk . Co więcej po zmianie przepisu art. 89 kk na skutek nowelizacji kodeksu karnego z dniem 8 czerwca 2010 roku, mocą której wprowadzony został § 1a do tego przepisu, nie znajduje zastosowania dotychczasowa wykładnia § 1 , zgodnie z którą nie było dopuszczalne orzeczenie bezwzględnej kary łącznej na skutek połączenia tego rodzaju kary z karą, której wykonanie warunkowo zawieszono. Pogląd taki wyraził Sąd Najwyższy między innymi w wyroku z dnia 14 czerwca 2011 roku (sygn. akt IV KK 159/11), w tezie którego stwierdzono: Ustawodawca wyraźnie wskazał, że wydanie wyroku łącznego może pogorszyć sytuację prawną skazanego, a więc, że nieprawidłowe było prezentowane w orzecznictwie założenie, iż wyroku łącznego nie wolno wydać „na niekorzyść” skazanego. Skoro wraz z wprowadzeniem art. 89 § 1a kk nie uległ merytorycznej zmianie art. 89 § 1 kk , to na podstawie tego przepisu sąd jest uprawniony do orzekania kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, gdy połączeniu w wyroku łącznym podlegają kary orzeczone z warunkowym i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania. Za takim wnioskiem przemawia obecnie argument a maiori ad minus z art. 89 § 1a kk . Podkreślić w tym miejscu należy, że przestępstwa, za które orzeczono wobec A. P. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania w sprawach VI K 537/11 i VI K 762/11 popełnione zostały w dniach 23 lutego 2011 roku, 28 marca 2011 roku, 26 kwietnia 20111 roku i w okresie od 28 kwietnia 2011 roku do 2 maja 2011 roku, a więc już po zmianie treści przepisu art. 89 kk na skutek nowelizacji kodeksu karnego z dniem 8 czerwca 2010 roku. Natomiast kara pozbawienia wolności w sprawie VI K 1379/10 wprawdzie orzeczona została pierwotnie z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ale jej wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 6 lutego 2012 roku (sygn. akt VI Ko 88/12). Sąd uznał, że skazany A. P. nie zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności. Podnieść bowiem należy, że skazany był wielokrotnie karany sądownie, a kolejnego przestępstwa objętego skazaniem w sprawie VI K 824/11 z art. 280 § 1 kk i art. 286 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i w zw. z art. 12 kk (które nie weszło w skład wyroku łącznego) dopuścił się w okresie próby związanym z pierwotnym warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności w sprawie VI K 1379/
  6. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej. Co więcej łączny wymiar kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania orzeczonych w wyrokach jednostkowych to 1 rok i 4 miesiące, a łączny wymiar kar pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia ich wykonania orzeczonych w wyrokach jednostkowych to 2 lata i 4 miesiące, stąd też orzeczenie kary łącznej w wymiarze pozwalającym na warunkowe zawieszenia jej wykonania byłoby nadmierną i – w ocenie Sądu – bezpodstawną poprawą sytuacji prawnej skazanego. Przy wymiarze kary łącznej grzywny Sąd zastosował zasadę całkowitej absorpcji, za czym przemawia sytuacja materialna skazanego i wymiar pozostałej skazanemu do odbycia kary pozbawienia wolności. Sytuacja materialna skazanego uzasadnia też zwolnienie go od zapłaty kosztów sądowych w oparciu o art. 624 § 1 kpk .

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.