Sad powszechny, IX U 461/17

Sygn. akt IX U 461/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Iwona Porwoł przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. w Rybniku sprawy z odwołania A. H. ( H. ) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o prawo do emerytury na skutek odwołania A. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 16 lutego 2017 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu A. H. prawo do emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2017r. Sędzia Sygn. akt IX U 461/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 16.02.2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu A. H. ( H. ) prawa do wcześniejszej emerytury wskazując, iż nie spełnia on ustawowych warunków do jej uzyskania, gdyż nie udokumentował na dzień 01.01.1999r. 15 lat pracy wykonywanej w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Ubezpieczony odwołał się od powyższej decyzji domagając się jej zmiany poprzez przyznanie prawa do wcześniejszej emerytury po uprzednim zaliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu pracy od 3.05.1975r. do 31.05.1980r. w Przedsiębiorstwie (...) w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony urodził się w dniu (...) W dniu 30.01.2017r. złożył wniosek o przyznanie uprawnień do wcześniejszej emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach w rozpoznaniu, którego Oddział ZUS wydał zaskarżoną decyzję opisaną na wstępie. Oddział ZUS uwzględnił ubezpieczonemu na dzień 01.01.1999r. okres zatrudnienia w łącznym wymiarze 28 lat, 10 miesięcy i 16 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 12 lat, 4 miesiące i 29 dni okresów wykonywania pracy w szczególnych warunkach (od 2.06.1980 do 31.10.1992). Ubezpieczony złożył wniosek o przekazanie środków z FUS za pośrednictwem ZUS na dochody z budżetu państwa. (dowód: dokumentacja akt organu rentowego) Powyższe Sąd ustalił na podstawie dokumentacji akt organu rentowego jako okoliczności niesporne pomiędzy stronami, bo jednoznacznie wynikające z tych dowodów i nie kwestionowane przez strony. Ubezpieczony ukończył szkołę przyzakładową przy Przedsiębiorstwie (...) w J. , gdzie uzyskał zawód kierowcy mechanika. Pracę w tym przedsiębiorstwie rozpoczął 3.05.1975r. w Bazie w J. na ulicy (...) . Od 3.05.1975r. nazwa przedsiębiorstwa była (...) . Przedsiębiorstwo to zajmowało się przewozem rzeczy budowlanych, tj. gliny, żwiru, piasku oraz węgla. Ubezpieczony od 23.10.1972 ma uprawienia do prowadzenia samochodów ciężarowych kat.C , a kat. D i E od czerwca 1975r. Od początku zatrudnienia ubezpieczony dostał swój samochód za który był odpowiedzialny, był to J. - S. o ładowności 16 ton. Później ubezpieczony jeździł S. z dwoma przyczepami. Ubezpieczony pracował w (...) do 31.05.1980r. W przedsiębiorstwie był nienormowany czas pracy, pracowano powyżej 8 godzin. Nie były płacone żadne dodatki . Ubezpieczony nie otrzymałem zaświadczenia z dnia 30.06.2005r., znajdującego się w aktach osobowych, potwierdzającego jego pracę warunkach szczególnych od 3.05.1975 do 31.05.1980r. Po zakończeniu tego zatrudnienia ubezpieczony przyjął się do Orbisu jako kierowca autokaru stale i w pełnym wymiarze. Razem z ubezpieczonym w spornym okresie pracowali świadkowie: K. D. i J. F. (kierowcy), którzy potwierdzili rodzaj i wymiar czasu pracy ubezpieczonego w charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony. (dowód: akta osobowe ubezpieczonego, zeznania świadków K. D. i J. F. , zeznania ubezpieczonego, protokół elektroniczny, k. 25 akt,) Zgromadzony materiał dowodowy Sąd uznał za kompletny, przekonywujący, logiczny i spójny, przez co mogący stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.184 i 32 ust.1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ( t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 887) w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 , poz.43 ze zm.) pracownik -mężczyzna, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w Wykazie A załącznika do Rozporządzenia, nabywa prawo do emerytury, jeżeli:

1. ukończył wiek 60 lat,
2. na dzień 1.01.1999r. osiągnął wymagany okres 25 lat zatrudnienia i udowodnił co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy,
3. nie przystąpił do otwartego funduszu emerytalnego. W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Niespornym w rozpoznawanej sprawie pozostaje fakt, iż ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny 60 lat w dniu (...) ., posiada na dzień 01.01.1999r. niezbędny do przyznania prawa do dochodzonego świadczenia 25-letni okres składkowy i nieskładkowy oraz, że złożył wniosek o przekazanie środków z FUS na dochody z budżetu państwa. Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się natomiast do ustalenia, czy ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy w warunkach szczególnych. Zgodnie z wykazem A, dział VIII poz. 2 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze , praca kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalistycznych (specjalnych) pojazdów członowych i ciągników samochodowych balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów jest pracą w szczególnych warunkach, uprawniającą do niższego wieku emerytalnego. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe niewątpliwie do okresów pracy w szczególnych warunkach należy również zaliczyć okres zatrudnienia od 3.05.1975r. do 31.05.1980r. w Przedsiębiorstwie (...) , tj. charakterze kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony tj. poz.2 Wykazu A, stanowiącego załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze. Za takim przyjęciem przemawiają jednoznaczne zeznania świadków K. D. i J. F. , zeznania ubezpieczonego. Zeznania te Sąd uznał za wiarygodne, gdyż były one rzeczowe, logiczne, zasadniczo ze sobą zgodne, korespondujące z treścią powołanej w sprawie dokumentacji, nie były też one kwestionowane przez organ rentowy. W aktach osobowych ubezpieczonego znajduje się oryginał zaświadczenia z dnia 30.06.2005 wystawionego przez Przedsiębiorstwo (...) w J. z którego wynika, iż ubezpieczony w okresie od 3.05.1975 do 31.05.1980 pracował na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych powyżej 3,5 tony. Po doliczeniu do stażu pracy w warunkach szczególnych uznanego przez ZUS w wymiarze 12 lat, 4 miesiące i 29 dni spornego okresu ubezpieczony posiada wymagane 15 lat takiej pracy. W konsekwencji takiego stanowiska Sąd stwierdził, iż ubezpieczony na dzień złożenia wniosku ostatecznie spełnia wszystkie niezbędne przesłanki prawa do świadczenia. Wobec powyższego Sąd z mocy art.477 14 §2 kpc w wyroku zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, iż przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 1 stycznia 2017r., tj. od miesiąca złożenia wniosku zgodnie z uregulowaniem art. 129 ust.1 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS. Sędzia