Sad powszechny, I ACa 661/16

(1), E. D. i N. D. przeciwko (...) S.A. w W. o zapłatę na skutek apelacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt I C 46/16

1. oddala apelację;
2. zasądza od strony pozwanej na rzecz każdego z powodów po 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. UZASADNIENIE E. D. domagała się zasądzenia na jej rzecz od (...) S.A. w W. 134.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz 30.000 zł tytułem odszkodowania za znaczne pogorszenie sytuacji życiowej, zaś P. D.

(1)i N. D. domagali się od pozwanego Ubezpieczyciela po 134.000 zł tytułem zadośćuczynienia i po 35.000 zł tytułem odszkodowania. Powodowie domagali się też zasądzenia na ich rzecz odsetek ustawowych od dochodzonych roszczeń oraz kosztów procesu. Swoje żądania wywodzili ze skutków wypadku komunikacyjnego z dnia 15 stycznia 2000 r., kiedy to zginął i mąż i ojciec. Pozwany (...) wniósł o oddalenie powództwa zarzucając, że wypłacone przedprocesowo na rzecz powodów kwoty odpowiednio 24.000 zł, 20.000 zł oraz po 16.000 zł i po 15.000 zł wyczerpują uzasadnione roszczenia powodów. Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z 11 czerwca 2015 r. zasądziła na rzecz każdego z trojga powodów po 74.000 zł zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od wskazanych szczegółowo dat oraz tytułem odszkodowania: na rzecz E. D. 30.000 zł, i na rzecz P. D.

(1)i N. D. po 35.000 zł z ustawowymi odsetkami. Na skutek apelacji wniesionej przez stronę pozwaną, Sad Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z 3 grudnia 2015 r. uchylił zaskarżony wyrok w części, w jakiej zasądzono nim kwoty odszkodowania za pogorszenie sytuacji życiowej powodów podzielając zarzut apelacyjny Ubezpieczyciela, że w tej części Sąd pierwszej instancji nie zbadał istoty sprawy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy wyrokiem z 9 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Opolu zasądził od pozwanego (...) S.A w W. na rzecz każdego z powodów po 20.000 zł z ustawowymi odsetkami od 26 czerwca 2014 r. oddalając powództwo w pozostałej części oraz orzekł o kosztach procesu. Sąd Okręgowy ustalił, że E. i P. D.

(2)pobrali się 29 czerwca 1996 r., ze związku tego pochodzi dwoje dzieci P. i N. . E. i P. D.

(2)mieszkali w C. , w domu u rodziców powódki. E. D. pracowała jako krawcowa, P. D.

(2)pracował jako murarz. 15 stycznia 2000 roku P. C. , kierując samochodem osobowym, nieumyślnie naruszył zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w wyniku czego wjechał na przydrożny, do przydrożnego rowu, uderzył prawym bokiem samochodu w drzewo, a następnie zbiegł z miejsca wypadku, na skutek którego pasażer samochodu P. D.

(2)poniósł śmierć. Za czyn ten P. C. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w N. , z dnia 6 czerwca 2000 roku. Zmarły P. D.

(2)w chwili wypadku miał 27 lat. E. D. , P. D.

(2), po zawarciu związku małżeńskiego, mieszkali w C. , w domu rodziców powódki. Związek małżeński układał się bardzo dobrze, małżonkowie wzajemnie się wspierali. Strona pozwana, (...) S.A. w W. , w 2000 roku, wypłacił na rzecz E. D. , kwotę 20.000 złotych, z tytułu znacznego pogorszenia się jej sytuacji życiowej. W 2000 roku strona pozwana wypłaciła kwotę 15.000 złotych P. D.

(1), z tytułu znacznego pogorszenia się jego sytuacji życiowej. Również na rzecz N. D. , strona pozwana wypłaciła kwotę 15.000 złotych, z tytułu znacznego pogorszenia się jej sytuacji życiowej, W 2014 roku strona pozwana wypłaciła na rzecz E. D. kwotę 16.000 złotych, tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, w związku ze śmiercią P. D.

(2). Taką samą kwotę, czyli 16.000 złotych strona pozwana wypłaciła również na rzecz P. D.

(1), oraz na rzecz N. D. . Strona pozwana poinformowała powodów, że nie znajduje podstaw do przyznania zadośćuczynienia z art. 448 k.c. Zmarły P. D.

(2)do chwili wypadku zamieszkiwał z powodami E. D. , N. D. i P. D.

(1). Zmarły był głównym żywicielem rodziny. Powódka w chwili wypadku męża przebywała na urlopie wychowawczym i zajmowała się dziećmi, które miały odpowiednio 9 miesięcy i 3 lata oraz prowadziła dom. Przerwa w pracy trwała do 2005r. Wcześniej powódka pracowała jako krawcowa. Zmarły zatrudniony był w przedsiębiorstwie (...) na stanowisku murarzai pomocnika stolarza, dekarz, ślusarz z wynagrodzeniem godzinowym. Średnie zarobki P. D.

(2)wynosiły ok. 1.000 zł brutto. Ponadto pomagał powódce w wykonywaniu codziennych obowiązków domowych, opiece nad dzieci, jak również wykonywał wszystkie prace ogrodowe i remontowe. Powódka po śmierci męża ukończyła w 2009r. studia wyższe i zmieniła pracę. Aktualnie pracuje jako nauczycielka w przedszkolu. W chwili obecnej sama utrzymuje dwoje dzieci. Powodowie od 1 stycznia 2000r. otrzymali rentę rodzinną z ZUS. Kwota renty w 2000r. wynosiła 541,33 zł miesięcznie. Od 1 marca 2014r. świadczenie rentowe wynosi 1.013 zł. Pozwany wypłacał także rentę wyrównawczą na rzecz żony i małoletnich dzieci po 252 zł na kwartał. Sąd Okręgowy ocenił, że powodowie na skutek śmierci P. D.

(2)doznali uszczerbku majątkowego w postaci realnego ubytku dochodów, które zmarły uzyskałby, oraz utraty wsparcia w procesie wychowania i rodzinnym, wspomaganiu w zwykłych czynnościach życiowych. W złożonej apelacji (...) zarzucał naruszenie przez Sąd art. 446 § 3 k.c. przez jego błędną wykładnię oraz art. 328 § 2 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c. przez nie wyjaśnienie wszystkich motywów rozstrzygnięcia. Wnioski apelacji zmierzały do zmiany zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego do ponownego rozpoznania. W złożonej odpowiedzi na apelacje powodowie wnieśli o jej oddalenie i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył. Rolą Sadu Apelacyjnego na obecnym etapie postępowania była ocena sprawy w zakresie w jakim na skutek orzeczenia z dnia 3 grudnia 2015 r. została ona poddana ponownej ocenie Sadu pierwszej instancji. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Okręgowy uwzględniając ocenę prawną i wskazania zawarte w uzasadnianiu wyroku Sądu Apelacyjnego z 3 grudnia 2015 r. ( art. 386 § 6 k.p.c. ), dokonał ustaleń faktycznych oraz oceny prawnej. Sąd Apelacyjny poczynione ustalenia aprobuje i przyjmuje za własne. Niejako na marginesie należy przypomnieć, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uzasadnieniu Sądu drugiej instancji wiążą zarówno sąd, któremu sprawa została przekazana, jak i sąd drugiej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Sąd Apelacyjny nie podziela podniesionych w apelacji zarzutów zarówno odnoszących się do błędnej wykładni art. 446 § 3 k.c. jak i zarzutów naruszenia przepisów postępowania – art. 328 § 2 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy dokonał właściwej wykładni art. 446 § 3 k.c. wskazując na jego złożoną naturę. Tej złożoności nie usunęła nowelizacja art. 446 k.c. wprowadzająca odpowiedzialność za szkodę niemajątkowa wynikającą ze śmierci osoby bliskiej. Zarówno wykładnia stosowanego prawa materialnego jak i jego powiązanie z ustalonymi w sprawie faktami, zostały należycie zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Tak co do zasady, jak i co do wysokości. Sąd Apelacyjny podzielając wskazane ustalenia i motywy, na podstawie art. 385 k.p.c. , apelację oddalił. Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego uzasadnia art. 100 k.p.c.